Οι αδερφοί Νταρντέν επιστρέφουν πιστοί στο είδος που αγαπούν και στο σινεμά που δεκαετίες τώρα υπηρετούν.
Στην τελευταία τους ταινία πρωταγωνίστρια είναι μια γιατρός, η οποία γενικώς διατείνεται ότι στο επάγγελμά της δεν πρέπει να κυριαρχούν τα συναισθήματα, προκειμένου να υπάρχει η απαραίτητη ψυχραιμία για να μπορεί ο γιατρός να κάνει τη δουλειά του. Επειτα από μια μεγάλη και κουραστική μέρα, μια γυναίκα (μετανάστρια) χτυπά επίμονα το κουδούνι του ιατρείου. Η γιατρός, θεωρώντας ότι και οι ασθενείς οφείλουν να σέβονται το ωράριο λειτουργίας, δεν ανοίγει. Το άλλο πρωί, η γυναίκα βρίσκεται νεκρή. Η γιατρός πλημμυρίζει από ενοχές και ξεκινά μια προσπάθεια ανακάλυψης της ταυτότητας της νεκρής γυναίκας, για να μη χαθεί ανώνυμα, να μην εξαφανιστεί σα να μην υπήρξε ποτέ. Ολα αυτά στο φόντο της Λιέγης, της εργατούπολης-σύμβολο για το κινηματογραφικό σύμπαν των Νταρντέν, μιας πόλης με χιλιάδες προβλήματα, σαν αυτά που ταλανίζουν όλες τις ευρωπαϊκές πόλεις σήμερα, τα οποία υποδέχεται κυρίως η αμηχανία.
Με όχημα τη γιατρό και τις τύψεις της, οι Νταρντέν ψηλαφίζουν για μια ακόμη φορά τις δυτικές κοινωνίες, με πρόθεση να ασκήσουν κριτική σε κάποιες πλευρές τους, όπως η επικράτηση του ατομικισμού.
Ελένη Π.
