Αλλη μια προσπάθεια του σιωναζιστικού στρατού να καταλάβει στρατηγικό σημείο στον νότιο Λίβανο απέτυχε, ύστερα από σφοδρή άμυνα των δυνάμεων της Λιβανέζικης Αντίστασης.
Στόχος των σιωναζιστών ήταν αυτή τη φορά η κατάληψη της Ζαουτάρ αλ-Σαρκίγια, μιας κωμόπολης στην επαρχία Ναμπατίγια, που βρίσκεται βόρεια του ποταμού Λιτάνι και θεωρείται στρατηγικά κρίσιμο σημείο, καθώς βρίσκεται σε υψίπεδο που επιβλέπει άμεσα την κοιλάδα του ποταμού. Επειδή βρίσκεται στη βόρεια όχθη, ο έλεγχος αυτού του υπερυψωμένου εδάφους παρέχει άμεση οπτική και κυριαρχία πυρός πάνω σε κρίσιμα περάσματα του ποταμού, επιτρέπει στις στρατιωτικές δυνάμεις να προωθηθούν βαθύτερα πέρα από τη γραμμή της Απόφασης 1701 του ΟΗΕ και ουσιαστικά αποκόπτει τις οδούς ανεφοδιασμού μεταξύ των παραμεθόριων πόλεων της πρώτης γραμμής και του μεγάλου κόμβου της Ναμπατίγια.
Την Τετάρτη, η σιωναζιστική αεροπορία εξαπέλυσε δεκάδες προπαρασκευαστικές αεροπορικές επιδρομές στη Ζαουτάρ αλ-Σαρκίγια και τις γύρω περιοχές, με στόχο να καθηλώσει και να διασκορπίσει τις θέσεις της Αντίστασης. Οταν, όμως, κινήθηκαν οι χερσαίες σιωναζιστικές δυνάμεις, διαπίστωσαν με έκπληξη ότι οι μαχητές της Αντίστασης ήταν στις θέσεις τους. Κι όχι μόνο ήταν στις θέσεις τους, αλλά είχαν και αποτελεσματικό σχέδιο αποτροπής.
Η Αντίσταση στόχευσε με πυραύλους βαρέως τύπου και κατευθυνόμενους πυραύλους τις θέσεις των σιωναζιστικών στρατευμάτων στις νότιες και νοτιοανατολικές συνοικίες της Ζαουτάρ αλ-Σαρκίγια, καθώς και συγκεντρώσεις κοντά στην κοίτη του ποταμού και στην πόλη Αλ-Κουσάιρ. Ετσι, κατάφερε να αποδιοργανώσει τα εχθρικά στρατεύματα και να τα εμποδίσει να σταθεροποιήσουν θέσεις νότια της πόλης. Οι μάχες συνεχίστηκαν την Πέμπτη. Εχοντας χάσει τη συνοχή τους, οι σιωναζιστικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να αποσύρουν την προφυλακή που προσπαθούσε να προωθηθεί μέσα στην πόλη. Η προσπάθειά τους οδηγήθηκε σε ένα ακόμα ναυάγιο.
Η Λιβανέζικη Αντίσταση αποδεικνύεται ικανή όχι μόνο στον ανταρτοπόλεμο αλλά και στον τακτικό πόλεμο. Πέρα από τον μοντέρνο ανταρτοπόλεμο με τα FPV drones, που σκορπούν τον όλεθρο και τον πανικό στις σιωναζιστικές δυνάμεις, καθώς τις πλήττουν στις θέσεις στάθμευσης, ακόμα και στα αρχηγεία τους, η απόκρουση της επίθεσης στη Ζαουτάρ αλ-Σαρκίγια απέδειξε ότι και σε επίπεδο τακτικού πολέμου η Λιβανέζικη Αντίσταση υπερτερεί έναντι ενός επαγγελματικού στρατού που διαθέτει το ανώτατο επίπεδο εξοπλισμού που υπάρχει στον κόσμο.
Στα σιωνιστικά μίντια άρχισαν να ακούγονται απόψεις που παραδέχονται ότι η στρατηγική δολοφονιών του Τελ Αβίβ απέτυχε να διαλύσει τον άξονα της αντίστασης.
Σε μια εντυπωσιακή παραδοχή στρατηγικής αποτυχίας, ανάλυση που δημοσίευσαν οι Times of Israel ομολογεί ότι το πολυετές ισραηλινό δόγμα του «αποκεφάλισμού» ηγεσιών απέτυχε πλήρως να μεταβάλει την ευάλωτη γεωπολιτική θέση του Ισραήλ. Η ανάλυση αναφέρει ότι, παρά τις πρόσφατες δολοφονίες διαδοχικών στρατιωτικών ηγετών της Χαμάς, του Μοχάμεντ Όντεχ και του Ιζ αλ-Ντιν αλ-Χαντάντ, καθώς και κορυφαίων ηγετών της Χεζμπολά και του Ιράν, και τα τρία μέτωπα συνεχίζουν να διεξάγουν αποτελεσματική αντίσταση, ενώ οι ευρύτεροι πολιτικοί στόχοι του Τελ Αβίβ παραμένουν εντελώς ανεκπλήρωτοι.
Η ανάλυση υπογραμμίζει ότι οι παλαιστινιακές και λιβανικές οργανώσεις αντίστασης συχνά αναδύονται πιο ανθεκτικές και οργανωτικά ισχυρές έπειτα από δολοφονίες υψηλού προφίλ. Επικαλούμενο περιφερειακούς αναλυτές ασφάλειας, το δημοσίευμα σημειώνει ότι οι στοχευμένες δολοφονίες ηγετών συχνά γυρίζουν μπούμερανγκ, οδηγώντας σε αύξηση ανταποδοτικών επιχειρήσεων αντίστασης και αναδεικνύοντας ακόμη πιο αδιάλλακτους διαδόχους στην εξουσία σε Γάζα, Βηρυτό και Τεχεράνη.
Επιπλέον, ειδικοί της ισραηλινής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών παραδέχτηκαν στη σιωνιστική εφημερίδα ότι αυτές οι τακτικές επιχειρήσεις δεν αποτελούν θεραπεία για το στρατηγικό αδιέξοδο του Ισραήλ. Με τη Χαμάς να διατηρεί υποστήριξη σε μεγάλες περιοχές της Γάζας, τη Χεζμπολά να διεξάγει καθημερινές επιχειρήσεις αντίστασης και τον μηχανισμό των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν να παραμένει πλήρως άθικτος παρά τις αλλαγές στην ηγεσία, η αναφορά καταλήγει ότι οι λεγόμενες τακτικές «αποκεφαλισμού» δεν πετυχαίνουν τίποτε περισσότερο από βραχυπρόθεσμες επικοινωνιακές νίκες.
