Είκοσι πέντε χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία αυτής της μπροσούρας, που τότε έτυχε θερμής υποδοχής και εξαντλήθηκε σύντομα, καθίσταται αναγκαία η επανέκδοσή της. Η καρικατούρα του «Μακεδονικού» επέστρεψε, με την ίδια δριμύτητα του 1990-1993.
Από όσα σημειώνονταν στον πρόλογο της πρώτης έκδοσης, μόνο η απειλή της έκρηξης ενός νέου βαλκανικού πολέμου δεν είναι παρούσα σήμερα. Ο βαλκανικός πόλεμος ξέσπασε, αλλά περιορίστηκε στα όρια της άλλοτε ενιαίας Γιουσκοσλαβίας. Σέρβοι, Κροάτες, Βόσνιοι Μουσουλμάνοι και Κοσοβάροι Αλβανοί πλήρωσαν με εκατόμβες νεκρών και τραυματιών, με προσφυγιά, καταστροφές της κοινωνικοοικονομικής ζωής και σωρούς ερειπίων τα εθνικιστικά οράματα των αστικών τους τάξεων, που τροφοδοτούνταν -και εξακολουθούν να τροφοδοτούνται- από τον συνεχή ανταγωνισμό των βασικών ιμπεριαλιστικών κέντρων (ΗΠΑ, Ρωσίας, Γερμανίας, Γαλλίας, Βρετανίας) για την εξασφάλιση ζωνών επιρροής και πεδίων τοποθέτησης κεφαλαίου στην περιοχή.
Οι υπόλοιπες επισημάνσεις εκείνου του προλόγου εξακολουθούν να διατηρούν την επικαιρότητά τους, μετά την πάροδο ενός τετάρτου του αιώνα.
Ο εθνικισμός, είτε στην ακραία επιθετική είτε στην ήπια «ρεαλιστική» εκδοχή του, εξακολουθεί να γίνεται εργαλείο προώθησης των «μεγαλοϊδεάτικων» και «αλυτρωτικών» σχεδίων των αστικών τάξεων, που προϋποθέτουν τον εγκλωβισμό των λαών στο εθνικιστικό ψεύδος. Παράλληλα, αυτός ο εθνικιστικός εγκλωβισμός του λαού γίνεται εργαλείο γενικότερης κοινωνικής χειραγώγησης και παράλυσης της ταξικής πάλης.
Το 1993 γράφαμε ότι ο εθνικιστικός παροξυσμός χρησιμεύει ως εργαλείο παράλυσης της ταξικής πάλης για να συνεχίζεται απρόσκοπτα η προέλαση της συντηρητικής ανασυγκρότησης του ελληνικού καπιταλισμού. Το 2018 ο εθνικιστικός παροξυσμός χρησιμεύει ως εργαλείο για την κατοχύρωση της λεγόμενης μνημονιακής πολιτικής, που ήρθε να ολοκληρώσει τη συντηρητική ανασυγκρότηση του ελληνικού καπιταλισμού. Μιας πολιτικής που έχει ήδη ολοκληρώσει την κινεζοποίηση του ελληνικού λαού και στόχο έχει πλέον το «μπετονάρισμά» της, ώστε να καταστεί μόνιμη, προσφέροντας στο ευρωπαϊκό κεφάλαιο ένα μοντέλο ασιατικής αγοράς εργασίας (και όχι μόνο) στην καρδιά της Ευρωζώνης.
Η νέα φάση της καρικατούρας του «Μακεδονικού» ανακινήθηκε από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Δύσης, που θέλουν να ολοκληρώσουν τον εξοβελισμό της επιρροής του ρωσικού ιμπεριαλισμού στα Βαλκάνια, με την ένταξη της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και την προώθηση της διαδικασίας ένταξής της και στην ΕΕ. Το ελληνικό αστικό πολιτικό σύστημα, έχοντας προ πολλού συνειδητοποιήσει ότι το επιθετικό παιχνίδι του 1990-1993, που έφτανε μέχρι τα σχέδια για διαμελισμό της ΠΓΔΜ και προσάρτησή της σε Ελλάδα και Σερβία, δεν έφερε καμιά αντίρρηση στα σχέδια των ιμπεριαλιστών. Γύρω από τη λεγόμενη «σύνθετη ονομασία», θέση που δημόσια κατέθεσε η κυβέρνηση της Δεξιάς το 2007-2008 (αν και την είχαν ήδη επεξεργαστεί οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ τα προηγούμενα χρόνια), φάνηκε αρχικά να ομονοεί το σύνολο των κοινοβουλευτικών αστικών κομμάτων.
Ομως, ο εγγενής εθνικισμός του ελληνικού αστισμού, ποτισμένος με τα ιδεολογήματα της «τρισχιλιετούς συνέχειας του έθνους», των «απογόνων των αρχαίων Μακεδόνων» και της αποκλειστικότητας επί της «ιστορικής τους κληρονομιάς» καθιστά δύσκολη ακόμα και την «εθνική συνεννόηση» επί του ιμπεριαλιστικού σχεδίου, στο οποίο δεν έχουν αντιρρήσεις. Το μπλέξιμο αυτού του εγγενούς εθνικισμού με το αστικό πολιτικό παιχνίδι, με τις ιδιαίτερες επιδιώξεις των αστικών κομμάτων, κυβερνητικών και αντιπολιτευόμενων, παράλληλα με το ξεσάλωμα παραδοσιακών εθνικιστικών ακροδεξιών πυρήνων (από «εθνικά» σωματεία μέχρι ενώσεις αποστράτων), οδήγησε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα σε νέο παροξυσμό.
Μπορείτε να την προμηθευτείτε από τα γραφεία της εφημερίδας μας στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη (αποστέλλεται και ταχυδρομικώς).
