Η τρόικα δεν ήταν που παλιότερα εμφανιζόταν ως εχθρός των έκτακτων μέτρων και ειδικά των φορολογικών, υποστηρίζοντας ότι το βάρος πρέπει να πέσει στις «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις»; Aυτή η ίδια τρόικα, σύμφωνα με όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας (τα οποία δεν απέχουν από την αλήθεια) εμφανίζεται να ζητά κυρίως αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα που είναι απολύτως μετρήσιμα: περικοπές μισθών και συντάξεων και κατάργηση αφορολόγητου (που σημαίνει τεράστια φορολογική επιβάρυνση των εργαζόμενων). Αφήνει, δε, γι’ αργότερα τις «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», μιας και τα περισσότερα σ’ αυτόν τον τομέα έχουν ήδη γίνει.
Η «αλλαγή» στάσης δε θα ‘πρεπε να μας εκπλήσσει. Από την αρχή αναπτύσσεται η στρατηγική της «κινεζοποίησης» με εφαρμογή τακτικής «κινούμενης άμμου». Κάθε φορά το βάρος πέφτει σε συγκεκριμένους τομείς, το αποτέλεσμα όμως είναι πάντοτε το ίδιο.
