Αμέσως μόλις δημοσιοποιήθηκε η κατάληξη Ιράν και ΗΠΑ σε συμφωνία και διέρρευσε από πακιστανικής πλευράς το Μνημόνιο Κατανόησης, που θα υπογραφεί επίσημα την προσεχή Παρασκευή στη Γενεύη, άρχισε το «κλάμα» στη σιωνιστική οντότητα.
Ευθυγραμμισμένα τα ραδιοτηλεοπτικά και διαδικτυακά μίντια έβγαζαν προς τα έξω εκτεταμένη δυσαρέσκεια, τονίζοντας τα εξής σημεία ανησυχίας:
• Απουσία οποιασδήποτε επίλυσης σχετικά με το πυρηνικό ζήτημα.
• Ελλειψη μέτρων που να αφορούν τις δυνατότητες βαλλιστικών πυραύλων.
• Συνεχιζόμενη ιρανική επιρροή στο Στενό του Ορμούζ.
• Επιβίωση της ιρανικής κυβέρνησης.
Αναφορές σιωνιστικών μίντια σημειίωναν περαιτέρω ότι ο Τραμπ εξασφάλισε μόνο μία παραχώρηση από το Ιράν: τη διατήρηση ανοιχτού του Στενού του Ορμούζ, το οποίο ήταν ήδη ανοιχτό πριν από τον πόλεμο.
Την ίδια στιγμή το ιρανικό Fars News Agency μετέδιδε ότι το Ιράν προετοίμαζε πλήγμα κατά του Ισραήλ μετά την επίθεση στα νότια προάστια της Βηρυτού, ωστόσο, έπειτα από παραχωρήσεις της τελευταίας στιγμής από τις Ηνωμένες Πολιτείες — συμπεριλαμβανομένων εγγυήσεων για την εδαφική ακεραιότητα του Λιβάνου, ισραηλινής αποχώρησης από τα λιβανικά σύνορα και της άμεσης άρσης του ναυτικού αποκλεισμού — το Ιράν συμφώνησε να ακυρώσει το πλήγμα.
Δηλαδή, το Ιράν εξασφάλισε πρόσθετα κέρδη στο τραπέζι των διπλωματικών διαπραγματεύσεων, εξαιτίας ενός ακόμα βομβαρδισμού της Ντάχια από τους σιωναζιστές. Αυτό τουλάχιστον λέει το Fars, που έχει πάντοτε έγκυρη ενημέρωση από την ιρανική ηγεσία.
Γιατί χτύπησαν οι σιωναζιστές τη Ντάχια; Ηταν μια δική τους πρωτοβουλία, κόντρα στη θέληση των αμερικάνων ιμπεριαλιστών, σε μια προσπάθεια να σαμποτάρουν την επικείμενη ολοκλήρωση της συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν; Δεν νομίζουμε ότι ο Νετανιάχου και οι υπόλοιπες σιωναζιστικές ύαινες είχαν την αφέλεια να πιστεύουν ότι μπορούν να σαμποτάρουν μια συμφωνία που ο Τραμπ επί μια εβδομάδα ανακοίνωνε συνεχώς ότι είναι έτοιμη προς υπογραφή, αλλά οι Ιρανοί τον διέψευδαν, απαιτώντας να ρυθμιστεί και η τελευταία λεπτομέρεια. Μπορεί να βομβάρδισαν χωρίς να πάρουν την άδεια των Αμερικανών, εκτιμώντας ότι αυτή θα ήταν μια τελευταία ενέργεια «πριν από το τέλος», η οποία θα περνούσε «στο ντούκου».
Οι Αμερικάνοι σίγουρα θα την περνούσαν «στο ντούκου», δεν συνέβη όμως το ίδιο με το Ιράν, που έκλεισε τον εναέριο χώρο του και ανακοίνωσε ότι θα απαντήσει στη σιωναζιστική παραβίαση μιας προηγούμενης εκεχειρίας. Η διοίκηση Τραμπ, θέλοντας να αποφύγει μια ακόμα πολεμική επίθεση του Ιράν στη σιωνιστική οντότητα, αναγκάστηκαν να κάνουν μερικές ακόμα παραχωρήσεις στο τραπέζι των διπλωματικών διαπραγματεύσεων.
Ομως, ακόμα κι αν το χτύπημα στη Ντάχια δεν είχε την αμερικάνικη έγκριση, αυτά που ακολούθησαν δείχνουν ότι οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές χρησιμοποιούν τους σιωναζιστές του Τελ Αβίβ ως όπλο στη διαπραγμάτυευση με το Ιράν, σε μια προσπάθεια να διαμορφώσουν υπέρ τους κάποιους όρους της Συμφωνίας.
Από το περιεχόμενο του Μνημόνιου Κατανόησης (MoU) προκύπτει καθαρά ότι υπάρχουν παραρτήματα που θα το συνοδεύουν. Για παράδειγμα, το MoU αναφέρει ότι με την υπογραφή του «το Ιράν επιβεβαιώνει ότι θα ανοίξει εκ νέου το Στενό του Ορμούζ για την εμπορική ναυσιπλοΐα, σύμφωνα με ορισμένες συγκεκριμένες ρυθμίσεις που θα καθοριστούν από το ίδιο το Ιράν, εντός 30 ημερών». Ποιες θα είναι αυτές οι ρυθμίσεις, που θα αφορούν τέλη διέλευσης (θα βαφτιστούν παροχή υπηρεσιών, όπως συμβαίνει στα Δαρδανέλεια και τον Βόσπορο); Αυτό ασφαλώς θα αποτελέσει αντικείμενο προ-διαπραγμάτευσης.
Το MoU αναφέρει ότι οι ΗΠΑ «θα παράσχουν στο Ιράν το ήμισυ των παγωμένων κεφαλαίων του, αξίας 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία θα καταστούν διαθέσιμα με μη αναστρέψιμο τρόπο εντός 30 ημερών» και ότι «θα εκδώσουν εξαιρέσεις κυρώσεων για τις ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου, φυσικού αερίου και πετροχημικών προϊόντων, με άμεση ισχύ». Οπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, και σ’ αυτά τα θέματα υπάρχει ανοιχτό πεδίο ρυθμίσεων που πρέπει να συγκεκριμενοποιηθούν.
Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, ανακοινώνοντας την κατάληξη στο MoU, έγραψε ότι «οι διαμεσολαβητές θα διευκολύνουν σειρά συναντήσεων αυτή την εβδομάδα. Αυτές οι προπαρασκευαστικές συζητήσεις θα θέσουν τα θεμέλια για τις τεχνικές συνομιλίες και την επίσημη τελετή υπογραφής».
Επομένως, υπάρχει ακόμα δρόμος, όχι μόνο μέχρι την τελική συμφωνία, αλλά ακόμα και μέχρι την υπογραφή του Μνημόνιου Κατανόησης. Σ’ αυτό το βραχύ (μέχρι την Παρασκευή) πρώτο κομμάτι του δρόμου, οι σιωναζιστές του Ισραήλ αποτελούν το μοναδικό ίσως εργαλείο πίεσης που διαθέτουν οι ΗΠΑ έναντι του Ιράν.
Το ΜοU αναφέρει:
- Με την ανακοίνωση του Μνημονίου Κατανόησης, οι δύο πλευρές δηλώνουν άμεσο, πλήρη και μόνιμο τερματισμό όλων των εχθροπραξιών στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.
- Με την υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ξεκινήσουν άμεσες διαβουλεύσεις με το Ισραήλ για την παρουσίαση ενός βραχυπρόθεσμου χρονοδιαγράμματος πλήρους ισραηλινής αποχώρησης από τον Λίβανο, συμπεριλαμβανομένων των σημείων που κατελήφθησαν μετά τη συμφωνία Ισραήλ–Χεζμπολά του 2024.
Η λέξη που υπογραμμίσαμε είναι το κλειδί για να κατανοήσουμε το παιχνίδι που παίζουν οι σιωναζιστές. Αφού θα προηγηθούν διαβουλεύσεις ΗΠΑ-Ισραήλ, που θα πρέπει να καταλήξουν στην «παρουσίαση ενός βραχυπρόθεσμου χρονοδιαγράμματος πλήρους ισραηλινής αποχώρησης από τον Λίβανο, συμπεριλαμβανομένων των σημείων που κατελήφθησαν μετά τη συμφωνία Ισραήλ–Χεζμπολά του 2024», υπάρχει ακόμα ένα χρονικό περιθώριο άσκησης πίεσης στο Ιράν.
Το κόλπο είναι παλιό και έχει εφαρμοστεί και άλλες φορές: το Ισραήλ εμφανίζεται σαν ανεξάρτητη κρατική οντότητα και όχι ως ενεργούμενο των ΗΠΑ. Υπάρχουν και άλλες φορές που ο Τραμπ, με την ωμότητα που τον χαρακτηρίζει, έχει πει: «Εγώ παίρνω όλες τις αποφάσεις. Αυτός [ο Νετανιάχου] δεν είναι εκείνος που αποφασίζει». Τώρα, έχουμε την πρώτη εκδοχή: το… ανεξάρτητο Ισραήλ δεν συμφωνεί με τη συμφωνία που έκλεισαν οι ΗΠΑ.
Αν οι ΗΠΑ δεν ήταν στο «κόλπο», ο Τραμπ δε θα ήταν χτες τόσο ασυνήθιστα γι’ αυτόν συγκαταβατικός έναντι του Νετανιάχου. Μιλώντας στο Axios είπε ότι το ισραηλινό πλήγμα στη Ντάχια «καθυστέρησε την υπογραφή κατά μερικές ώρες» και «αποκάλυψε» ότι είπε στον Νετανιάχου πως «δεν έχει καθόλου κρίση». Μιλώντας στους New York Times είπε ότι ο Νετανιάχου… «είναι πολύ δύσκολος άνθρωπος. Και, για να είμαι ειλικρινής, θα έπρεπε να είναι πολύ ευγνώμων προς εμάς γι’ αυτό που κάναμε. Αν το Ιράν διέθετε πυρηνικό όπλο, το Ισραήλ δεν θα υπήρχε ούτε για δύο ώρες».
Την προηγούμενη φορά δεν ήταν τόσο… ευγενής. Οπως είχε μεταδώσει το Axios, μετά την απειλή του Ιράν να αποσυρθεί από τις διαπραγματεύσεις, ο Τραμπ κάλεσε τον Νετανιάχου και του είπε να αναβάλει το σχεδιασμένο βομβαρδισμό της Βηρυτού. Κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής συνομιλίας, σύμφωνα με το Axios, ο Τραμπ έγινε εμφανώς έξαλλος με τον Νετανιάχου, λέγοντας: «Είσαι γαμημένος τρελός (You’re fucking crazy). Θα ήσουν στη φυλακή αν δεν ήμουν εγώ. Σου έσωσα τον κώλο. Τώρα όλοι σε μισούν. Ολοι μισούν το Ισραήλ εξαιτίας σου. Τι κάνεις γαμώτο σου (What the fuck are you doing?)».
Μεταξύ των αμερικάνων ιμπεριαλιστών και των σιωναζιστών υποτακτικών τους, διαμορφώνεται μια κατάσταση win-win: οι Αμερικάνοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν τους σιωναζιστές ως μοχλό πίεσης στην εν εξελίξει διαπραγμάτευση με το Ιράν (που θα είναι σκληρή και με υπαναχωρήσεις μέχρι την τελευταία στιγμή) και ο Νετανιάχου θέλει να δώσει ένα σόου «πατριωτικής ανεξαρτησίας», προτού ο Τραμπ του πει “move your fucking ass” και βάλει (ο Νετανιάχου) την ουρά στα σκέλια για μια ακόμα φορά. Χωρίς αυτό το σόου, ο Νετανιάχου κινδυνεύει να δει την κυβέρνησή του να καταρρέει, μερικούς μήνες πριν από τις εκλογές που πρέπει να γίνουν στη σιωνιστική οντότητα.
Η νύχτα πέρασε χωρίς αντιδράσεις από σιωναζιστικής πλευράς. Προφανώς μετά από συνεννόηση με τον Τραμπ, ο Νετανιάχου έκανε την πρώτη διαρροή το πρωί, επιλέγοντας μια εφημερίδα που τον αντιπολιτεύεται. Η συντάκτρια της Maariv Αννα Ράιβα-Μπάρσκι έγραψε:
Χτες, Ο πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου και επικεφαλής διαπραγματευτής του Ιράν, Μοχάμαντ Μπάγερ Γαλιμπάφ, είχε κάνει μια αυστηρή προειδοποίηση προς τη σιωνιστική οντότητα, κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα του Λιβάνου. Σε μήνυμα που ανήρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο X, ο Γαλιμπάφ δήλωσε:
«Δεν θα μπορέσουν ποτέ να απομονώσουν ή να αποκόψουν οποιοδήποτε μέρος από τους πυλώνες της Αντίστασης. Οι αγώνες των μαχητών του Λιβάνου και η ισχυρή διπλωματία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν θα εγγυηθούν την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα του αγαπητού Λιβάνου. Θα βάλουν τέλος στην παραφροσύνη και την πολεμοκαπηλεία του ισραηλινού καθεστώτος».
Η σκληρή διπλωματική διαπραγμάτευση του Ιράν με τις ΗΠΑ συνεχίζεται. Οι σιωναζιστές του Τελ Αβίβ είναι μόνο ένα πολεμικό εργαλείο στα χέρια των αμερικάνων ιμπεριαλιστών, σε μια προσπάθεια να αλλάξουν τη συμφωνία έστω και την τελευταία στιγμή. Δεν κάνει κάποιο colpo grosso ο Νετανιάχου, όπως έσπευσαν να γράψουν και να πουν διάφοροι «διεθνολόγοι», αλλά η διοίκηση Τραμπ χρησιμοποιεί τον σιωναζισμό για να επηρεάσει τη διαπραγμάτευση, ενώ ο Νετανιάχου εκμεταλλεύεται αυτή τη συνθήκη για να κρύψει την παταγώδη αποτυχία των σιωναζιστικών ορδών να νικήσουν την Αντίσταση στον Λίβανο και να κάμψουν την αποτελεσματική άμυνα του Ιράν.
Οι σιωναζιστές δεν μπορούν να εκβιάσουν τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές. Ακόμα και αν δοκίμαζαν να το κάνουν, αυτό θα κρατούσε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Γιατί οι ΗΠΑ κρατούν στα χέρια τους την ίδια την ύπαρξη της σιωνιστικής οντότητας. Χωρίς τους Αμερικάνους, το Ισραήλ θα εξαφανιζόταν από το χάρτη της Μέσης Ανατολής. Και οι ΗΠΑ, βέβαια, δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν μια «Πολιτεία» τους φυτεμένη στη Μέση Ανατολή. Ομως η «Πολιτεία» δεν μπορεί να επιβάλει τη θέλησή της στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Και κάτι τελευταίο, μείζονος σημασίας όμως: οι σιωναζιστές αισθάνονται ένα ρίγος να διατρέχει τη σπονδυλική τους στήλη. Ανοιξαν όλα τα μέτωπα και έχασαν σε όλα: Γάζα, Λίβανος, Υεμένη, Ιράν. Ταυτόχρονα απομονώθηκαν πλήρως στην ευρύτερη περιοχή και διεθνώς. Αντιμετωπίζουν πλέον, σε στρατηγικό επίπεδο, υπαρξιακή απειλή. Μετά τις 7 Οκτώβρη του 2023, βεβαίως, βεβαίως.








