Ο Μοχάμαντ Ραάντ, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας «Πίστη στην Αντίσταση» στον Λίβανο και βουλευτής Ναμπατίε (Νότος του Λιβάνου), τον οποίο οι σιωναζιστές ανακοίνωσαν ότι δολοφόνησαν σε βομβαρδισμό των περασμένο Απρίλη, αλλά διαψεύστηκαν, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Al-Modon την περασμένη Τετάρτη (23 Σεπτέμβρη), τόνισε τα εξής:
• «Η θέση της Χεζμπολά να στηρίξει τη Γάζα απέναντι στον σιωνιστικό πόλεμο εξόντωσης είναι μια τιμημένη ιστορική στάση που θα αποτελέσει πηγή υπερηφάνειας και ελπίδας για όλες τις γενιές».
• «Η Χεζμπολά έγραψε ένα έπος μαρτυρίου στην πιο λεπτή και ευαίσθητη συγκυρία, αντιμετωπίζοντας την ισραηλινή επιθετικότητα».
• «Πόινταραν στην παράδοση, όμως το ποντάρισμα του εχθρού και εκείνων που συνεργάζονται μαζί του απέτυχε. Οι αρχές πόνταραν στο να παρασύρουν την Αντίσταση σε εμπλοκή στην εφαρμογή του μηχανισμού υλοποίησης της “Συμφωνίας-Πλαισίου”, όμως δεν τα κατάφεραν».
• «Τα διδάγματα του Αλι αλ-Τάχερ είναι σημαντικά ως προς το πρότυπο της συνεχούς αντιπαράθεσης με τον εχθρό. Χωρίς αμφιβολία, το Ισραήλ θα σταθεί προσεκτικά μπροστά από τα αινίγματά του και επειδή δεν μας απασχολεί να λύσουμε αυτά τα αινίγματα για τον εχθρό και τους φίλους του, επιλέξαμε να διατηρήσουμε την ασάφεια κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου».
• «Παραμείναμε σταθεροί για τέσσερις μήνες στο Αλι αλ-Τάχερ, παρά τον ασφυκτικό αποκλεισμό από αέρος και ξηράς και παρά το ότι δεχτήκαμε τόνους εκρηκτικών, βλημάτων και επιδρομών».
• «Η “Ενότητα των Μετώπων”, στη δική μας αντίληψη, μεταφράζεται σε αποτελεσματικότητα μέρα με τη μέρα και επηρεάζει θετικά την αντιμετώπιση των σχεδίων των εχθρών».
• «Το λάθος των αρχών στις 2 Μάρτη [του 2026] ήταν ότι θεώρησαν πως η χώρα βρισκόταν σε κατάσταση ειρήνης με τον εχθρό και δεν έδωσαν σημασία στην εξάντληση της υπομονής της Αντίστασης και του λαού εξαιτίας των παραβιάσεών του».
• «Οταν επιτευχθεί η αποχώρηση του εχθρού, σταματήσουν οι επιθέσεις του και ο στρατός αναπτυχθεί νότια του ποταμού Λιτάνι για να εφαρμόσει όσα περιλαμβάνονται στην Απόφαση 1701, τότε θα έχουν δημιουργηθεί οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη συζήτηση της αποκλειστικότητας των όπλων και του ρόλου της Αντίστασης στην εθνική άμυνα».
• «Αν η επίσημη και λαϊκή θέση του Λιβάνου είναι ενιαία, πολλές χώρες θα σπεύσουν να στηρίξουν την ανοικοδόμηση του Νότου. Ωστόσο, υπό συνθήκες διχασμού, κανείς δεν θα προσφερθεί να στηρίξει μια χώρα διχασμένη στο εσωτερικό της».
• «Το σιιτικό περιβάλλον θέλει σταθερότητα υπό την ομπρέλα της απελευθέρωσης, της κυριαρχίας και της αξιοπρέπειας. Ωστόσο, μπροστά στον εκβιασμό και την επιμονή στις απειλές, στέκεται στο πλευρό των μαχητών της Αντίστασης στη συνέχιση της επιλογής τους, όχι πίσω από αυτούς».
• «Η Χεζμπολά διεξάγει μια σε βάθος ανασκόπηση της πορείας που υιοθετήθηκε από τις 8 Οκτώβρη του 2023 και διέγνωσε αντικειμενικά τα σημεία και τις πηγές ορθότητας και αξιοπιστίας στις αποφάσεις της, καθώς και τα σημεία αδυναμίας ή τις ελλείψεις στην απόδοσή της».
• «Το όραμα στο οποίο προσκολλώνται επί του παρόντος ο γενικός γραμματέας της Χεζμπολά και το κόμμα είναι η προσήλωση στη συμφωνία της 27ης Νοέμβρη του 2024 ως βάση για τον τερματισμό της επίθεσης, την πλήρη αποχώρηση [του σιωναζιστικού στρατού], την επιστροφή των κρατουμένων, την επιστροφή των ανθρώπων στα χωριά τους και την έναρξη της διαδικασίας ανοικοδόμησης».
Από την πλευρά του, ο βουλευτής Δρ. Χουσεΐν αλ-Χατζ Χασάν, επικεφαλής των βουλευτών του κυβερνείου Μπάαλμπεκ-Ερμέλ (Κοιλάδα Μπεκάα) και μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας «Πίστη στην Αντίσταση», επισήμανε ότι λαμβάνουν χώρα σημαντικές μεταβολές και ότι η περιοχή βρίσκεται εν μέσω μιας σημαντικής αντιπαράθεσης.
Σημείωσε ότι εκείνοι στον Λίβανο που μιλούν για εξάρτηση από ξένη υποστήριξη στην πραγματικότητα βασίζονται στις ΗΠΑ και αντλούν υποστήριξη από τους Ισραηλινούς, επισημαίνοντας ότι το Ισραήλ είναι η πλευρά που επιτίθεται στον Λίβανο με την υποστήριξη και τα όπλα των ΗΠΑ.
Δήλωσε επίσης ότι το Ιράν ενθαρρύνει τις λιβανικές αρχές να αξιοποιήσουν μια περιφερειακή ομπρέλα και οποιαδήποτε ενδεχόμενη συμφωνία με την υποστήριξη των ΗΠΑ, η οποία θα προβλέπει κατάπαυση του πυρός και την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τον Λίβανο.
Ο βουλευτής Χασάν τόνισε ότι ο πυρήνας της τρέχουσας αντιπαράθεσης είναι η αντίθεση στην αμερικανική ηγεμονία και την ισραηλινή διείσδυση. Επικαλέστηκε δηλώσεις ισραηλινών αξιωματούχων προς τη Συρία — η οποία έχει δηλώσει ότι θέλει μια ειρηνευτική συμφωνία και ότι δε διαθέτει οργανώσεις αντίστασης — ότι το Ισραήλ δε θα αποχωρήσει από τα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν, το Όρος Ερμόν ή τη ζώνη ασφαλείας.
Υπό το πρίσμα αυτό, διερωτήθηκε για τη στάση πολιτικών προσώπων που απαιτούν από τον Λίβανο να εγκαταλείψει τα στοιχεία ισχύος του, ενώ εναποθέτουν τις ελπίδες τους στις ΗΠΑ. Σημείωσε ότι τα πρόσωπα αυτά δεν κατάφεραν να πετύχουν κανένα αποτέλεσμα μέσω της συμφωνίας-πλαισίου που υποστηρίχτηκε από τις ΗΠΑ, προσθέτοντας ότι ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ ακούν κανέναν, γεγονός που καθιστά την εξάρτηση από τις ΗΠΑ θεμελιώδες λάθος εξαρχής.
Ο βουλευτής Χασάν κάλεσε τις αντίπαλες πολιτικές παρατάξεις στον Λίβανο να επιστρέψουν στην πραγματική κυριαρχία, την εθνική ενότητα και την εσωτερική προσέγγιση, προτρέποντάς τες να σταματήσουν να εναποθέτουν μάταιες ελπίδες στις ΗΠΑ. Τις συμβούλευσε να καταλήξουν σε συνεννόηση με την Αντίσταση, αν έχουν τη δυνατότητα να ξεφύγουν από τις καταστάσεις στις οποίες έχουν εμπλακεί, και να αντιμετωπίσουν τις άμεσες ανάγκες του λαού και της εκλογικής βάσης της Αντίστασης.
Αμφισβητώντας την κυβέρνηση και τις κρατικές αρχές, ρώτησε: «Τι έχουν προσφέρει η κυβέρνηση, η προεδρική θητεία και οι αρχές, από τον προηγούμενο πόλεμο μέχρι σήμερα, για την επιστροφή των εκτοπισμένων, την ανοικοδόμηση, τη στέγαση των πληγέντων και την επισκευή των κατοικιών; Και τι έχουν κάνει για τις οικογένειες των μαρτύρων, των τραυματιών και των κρατουμένων; Δεν μιλάμε από θέση επίθεσης αλλά από θέση λογοδοσίας, και αυτό είναι δικαίωμά μας».
Ο βουλευτής Χασάν κατέληξε ότι όποιος ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί όλους τους Λιβανέζους πρέπει να αρχίσει στηρίζοντας την Αντίσταση, την εκλογική της βάση και τις οικογένειες των μαρτύρων, των τραυματιών, των κρατουμένων και των πληγέντων από την ισραηλινή επίθεση — παρέχοντας πραγματική βοήθεια μέσω στέγασης, αποκατάστασης των κατασκευών, ανοικοδόμησης και υλικής στήριξης, αντί να βασίζεται απλώς σε ομιλίες και συνθήματα.
