Σήμερα, ένα χρόνο μετά από την απόφαση του Α’ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, που έκρινε ότι η νεοναζιστική συμμορία της ΧΑ είναι εγκληματική οργάνωση που συγκροτήθηκε για να διαπράξει κακουργήματα και πλημμελήματα (μεταξύ των οποίων και δολοφονίες, όπως του Σαχζάντ Λουκμάν και του Παύλου Φύσσα), οι νεοναζιστές του Μιχαλολιάκου επέλεξαν να βγάλουν στον αέρα την καινούργια ιστοσελίδα τους.
Σε Δελτίο Τύπου που εξέδωσαν στις 4 Οκτώβρη, μιλούν για «νέα εκστρατεία λάσπης ενανίον τους με αφορμή την δράση ατόμων η οποία δεν έχει την οποιαδήποτε σχέση με το Κίνημά μας. Η Χρυσή Αυγή παραμένει ένας νόμιμος πολιτικός σχηματισμός, ο οποίος δραστηριοποιείται με πρόσωπα επώνυμα και με νόμιμες πολιτικές ενέργειες» (η έμφαση δική τους).
Πανομοιότυπο κείμενο αναρτήθηκε την ίδια μέρα στην προσωπική ιστοσελίδα του φιρερίσκου, υπό τον τίτλο «Μία ακόμη εκστρατεία λάσπης κατά της Χρυσής Αυγής, που δεν… υπάρχει». Ο Μιχαλολιάκος κάνει λόγο για «επεισόδια, που έγιναν στην Θεσσαλονίκη μεταξύ μαθητών και επαγγελματιών αντιφασιστών, που έβαλαν στο στόχαστρο ανήλικα παιδιά ενός σχολείου» και καταγγέλλει «μία ακόμη Χρυσαυγιάδα, μία ακόμη εκστρατεία λάσπης».
Την ίδια μέρα, το νεοναζιστικό Μέτωπο Νεολαίας σκάρωσε διαδικτυακή ραδιοφωνική εκπομπή με τίτλο: «Σταυρούπολη & Χρυσή Αυγή: Η αλήθεια πέρα από την παράνοια των ΜΜΕ» (όσοι όσες έχετε γερό στομάχι μπορείτε να τη δείτε στο https://www.youtube.com/watch?v=Z-1SVjBHv10&t=3s). Ιδιος ο στόχος και εδώ: να ισχυριστούν ότι τους διώκει το… σύστημα, φορτώνοντάς τους κάθε παράνομη ενέργεια που γίνεται, ενώ αυτοί είναι ένα νόμιμο πολιτικό κόμμα.
Πρόκειται για την κλασική τακτική του φιρερίσκου: κάθε φορά που στριμώχνεται εξαιτίας της εγκληματικής δράσης της συμμορίας του, σπεύδει να καταγγείλει ότι τον προβοκάρουν και τον λασπώνουν, γιατί φοβούνται την επιρροή του στον ελληνικό λαό. Δε διστάζει μάλιστα ακόμα και να αποκηρύξει τους συμμορίτες του, όπως έκανε όταν κατέθετε στις ανακρίτριες.
Μια εκτενή περίληψη για τη δίκη της ΧΑ, την οποία κάλυψε από την αρχή μέχρι το τέλος η Κόντρα, με αναφορά και στις κωλοτούμπες του φιρερίσκου (παρόμοιες μ’ αυτές που κάνει τώρα) μπορείτε να διαβάσετε στο: Εγκληματικό, εθνικοσοσιαλιστικό μόρφωμα ήταν και παραμένει η Χρυσή Αυγή και οι παραφυάδες μετά τη διάσπασή της.
Στο βίντεο που συνοδεύει το ηχητικό του χρυσαυγίτικου «Μετώπου Νεολαίας» κυριαρχεί το γράφημα που βλέπετε:
Η επιλογή των νεοναζιστών να «δείξουν» την Κόντρα δεν είναι τυχαία. Η Κόντρα ήγειρε το ζήτημα της ανενόχλητης λειτουργίας γραφείων, ιστοσελίδας, Γραφείου Τύπου του νεοναζιστικού μορφώματος, μολονότι το δικαστήριο έκρινε ότι είναι εγκληματική οργάνωση, καταδικάζοντας ως διευθύνοντες τον φιρερίσκο Μιχαλολιάκο και άλλα έξι γκεσέμια, ως μέλη το σύνολο των βουλευτών του, τους επικεφαλής των ταγμάτων εφόδου σε Νίκαια, Πέραμα, Πειραιά και όσα μέλη των ταγμάτων εφόδου είχαν συλληφθεί, στο πλαίσιο μιας σειράς δικογραφιών που συνενώθηκαν.
Κάναμε ρεπορτάζ, απευθυνθήκαμε στις αρμόδιες αρχές, είχαμε συνεχή αρθρογραφία (ενδεικτικά: Τα νεοναζιστικά μορφώματα λειτουργούν κανονικότατα και η κυβέρνηση κρατάει το φανάρι!). Απόσπασμα από ένα τέτοιο άρθρο μας χρησιμοποιούν στο γράφημά τους οι νεοναζιστές. Μάλιστα, μ’ αυτό το γράφημα ανοίγει το βίντεο, μ’ αυτό κλείνει και ενδιαμέσως επαναλαμβάνεται συνέχεια, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο χρόνο στην περίπου μισάωρη διάρκεια!
Είναι προφανές ότι φοβούνται. Και αρθρώνουν μια νομικίστικη απολογητική, σύμφωνα με την οποία εγκληματική οργάνωση κρίθηκαν οι συγκεκριμένοι που δικάστηκαν και καταδικάστηκαν και όχι η ΧΑ, η οποία είναι ένα νόμιμο πολιτικό κόμμα που ετοιμάζεται να κατέβει στις εκλογές!
Πέρα από το φόβο τους προς μια ορισμένη κατεύθυνση και τα αιτήματα που αυτή διατυπώνει, για απαγόρευση της δράσης του νεοναζιστικού μορφώματος που με δικαστική απόφαση κρίθηκε ότι είναι εγκληματική οργάνωση, οπλίζονται με θράσος το οποίο αντλούν από την επαίσχυντη νομοθετική ρύθμιση Βορίδη, που τους δίνει το δικαίωμα ακόμα και στις εκλογές να κατέβουν με υποψήφιους τους καταδικασθέντες, φτάνει αυτοί να μην είναι πρόεδροι, γενικοί γραμματείς, μέλη της διοικούσας επιτροπής ή νόμιμοι εκπρόσωποι των νεοναζιστικών μορφωμάτων. Ηδη, ακόμα και ο φιρερίσκος, που στην αρχή παρίστανε τον «δύσκολο», έχει αλλάξει την ιδιότητά του σε «ιδρυτής της ΧΑ», προαναγγέλλοντας κάθοδο του μορφώματός του στις εκλογές με τον ίδιο υποψήφιο.
Εχουν έναν ακόμη λόγο να επιτίθενται στην Κόντρα. Διότι δεν φάγαμε το παραμύθι των «διάσπαρτων ακροδεξιών πυρήνων» ή των «ορφανών της ΧΑ», αλλά αποδείξαμε ότι πίσω από την επανεμφάνιση των ταγμάτων εφόδου (πρώτα στη Θεσσαλονίκη και μετά στο Νέο Ηράκλειο) βρίσκεται η ΧΑ και ο φίρερ της.
Δείτε τα άρθρα μας: Ξαναβγήκαν τα νεοναζιστικά τάγματα εφόδου: Να τα τσακίσουμε και Μιχαλολιάκος: «Η ΧΑ δεν τελείωσε»!).
Γι’ αυτό ο φιρερίσκος, αφού πρώτα έστειλε το μήνυμα στους ανά την Ελλάδα νεοναζιστές ότι μόνον αυτός μπορεί να τους οδηγήσει «να ακονίσουν τις ξιφολόγχες στα πεζοδρόμια» και πάλι (και όχι ο… Δελαπατρίδης Κασιδιάρης ή ο Λαγός), διέταξε να τον ακολουθήσουν όλοι στην κωλοτούμπα, μη τυχόν και ζορίσουν περισσότερο τα πράγματα.
Οσο γι’ αυτούς που συνελήφθησαν, ο «αρχηγός» ούτε τους είδε ούτε τους ξέρει (όπως έλεγε και για τον Ρουπακιά και τα υπόλοιπα τομάρια των ταγμάτων εφόδου). Αλλωστε, αν αυτοί είναι πραγματικοί χρυσαυγίτες, δε θα πρέπει να δυσανασχετούν για το ποινικό κόστος που ενδεχομένως θα πληρώσουν, ενώ οφείλουν πλήρη υποταγή στον «αρχηγό», που διαθέτει το… θεϊκό χάρισμα και χαράζει την τακτική. Και τα «συγχαρητήρια» που μοίρασε η ΧΑ στο τάγμα εφόδου της Σταυρούπολης; Τα έκαναν γαργάρα κι αυτά.
Επιλέξαμε να κινηθούμε χρονολογικά από σήμερα προς τα πίσω, γιατί αυτά που βλέπουμε σήμερα είναι τα σημαντικά, υπό το φως των οποίων πρέπει να δούμε τον ένα χρόνο που πέρασε από τη δικαστική απόφαση της 7ης Οκτώβρη του 2020. Δεν επιτρέπονται μεγαλοποιήσεις αυτής της δικαστικής απόφασης, στο πλαίσιο μιας εργαλειοποίησης του αντιφασισμού για μικρο-οργανωτικούς λόγους. Το φίδι γέννησε πολλά αυγά και απ’ αυτά βγαίνουν συνεχώς φίδια.
Κρίνουμε σκόπιμο να θυμίσουμε εδώ, πως και μετά την προκλητική αθωωτική πρόταση της εισαγγελέα Εφετών Αδαμαντίας Οικονόμου, που ζήτησε την απαλλαγή όλων (πλην Ρουπακιά) των χρυσαυγιτών, εμείς επιμέναμε να γράφουμε ότι η απόφαση του Α’ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων θα είναι οπωσδήποτε καταδικαστική. Δεν ήταν λίγοι αυτοί/ές που μας έλεγαν (με καλή διάθεση) να κρατήσουμε και καμιά πισινή, όμως δεν αλλάξαμε την εκτίμησή μας.
Το θυμίζουμε όχι για να αναζητήσουμε εύσημα σωστής πρόβλεψης, αλλά επειδή αυτό μας οδηγεί στον πυρήνα της πρόβλεψης. Ηταν τόσα και τέτοια τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην πολύχρονη ακροαματική διαδικασία, που και το πιο συντηρητικό αστικό δικαστήριο δεν μπορούσε να τα παραβλέψει. Στις δεδομένες συνθήκες, η καταδικαστική απόφαση ήταν μονόδρομος για το δικαστήριο, αν δεν ήθελε να φέρει το αστικό σύστημα εξουσίας σε εκρηκτική διάσταση με το λαϊκό αίσθημα (η τεράστια αντιφασιστική συγκέντρωση, με όγκο που είχαμε χρόνια να δούμε, τη μέρα που θα έβγαινε η απόφαση, ήταν ένα δείγμα αυτού του λαϊκού αισθήματος).
Δεν βρισκόμαστε στο έκτακτο καθεστώς της εποχής του εμφύλιου ή του μετεμφυλιοπολεμικού μοναρχοφασισμού, για να μπορεί ένα δικαστήριο να πάρει πάνω του την ευθύνη ενός δικαστικού πραξικοπήματος. Γιατί δικαστικό πραξικόπημα θα ήταν η μη αναγνώριση της ΧΑ ως (κατά τον ποινικό νόμο) εγκληματικής οργάνωσης, όταν τα αποδεικτικά στοιχεία ήταν συντριπτικά, η δε πολιτική αγωγή των θυμάτων είχε φροντίσει να τα συστηματοποιήσει και να καταθέσει τις αγορεύσεις των συνηγόρων της στα πρακτικά της δίκης (μιλάμε για εκατοντάδες σελίδες εμπεριστατωμένης νομικής επιχειρηματολογίας, στηριγμένης σε αποδείξεις και όχι σε ιδεολογήματα).
Οταν ανακοινώθηκε η απόφαση, δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές στην Αθήνα πανηγύρισαν (πριν τους πλακώσουν τα ΜΑΤ και οι αύρες του Χρυσοχοΐδη), ενώ σε όλη τη χώρα υπήρξε χαρά και ικανοποίηση. Τον τόνο έδωσαν οι αστικές πολιτικές δυνάμεις και τα κατευθυνόμενα απ’ αυτές ΜΜΕ. Λογικό και αναμενόμενο. Δεν ήταν μόνο η προσπάθειά τους να βγάλουν πολιτική υπεραξία από κάτι που τους είναι από ξένο έως εχθρικό (τον αντιφασισμό), αλλά και το σταθερό μέλημά τους να ελέγχουν τα πάντα. Το ίδιο βλέπει κανείς σήμερα, ένα χρόνο μετά τη δικαστική απόφαση, στο σύνολο των αστικών ΜΜΕ, που φιλοξενούν αφιερώματα.
Σπεύσαμε τότε να διευκρινίσουμε ότι δεν θεωρούμε ιστορική την απόφαση, γιατί ιστορικό μπορεί να είναι μόνο το τέλος του φασισμού, που θα έρθει με το τέλος του καπιταλισμού. Δεν μειώσαμε τη σημασία της δικαστικής απόφασης (πώς θα μπορούσαμε, άλλωστε, όταν είχαμε αγωνιστεί τόσα χρόνια για να υπάρξει αυτή η απόφαση;), όμως δεν την υπερτιμήσαμε, δεν παίξαμε στο παιχνίδι του αστισμού και του οπορτουνιστικού αντιφασισμού.
Μια ανάλυση για τις κραυγαλέες πλημμέλειες αυτής της δικαστικής απόφασης μπορείτε να διαβάσετε στο άρθρο μας Η δίκη των νεοναζιστών και το κόλπο του χότζα – 22.10.2020.
Η εξέλιξη με τις ποινές-χάδι, με την αναγνώριση ελαφρυντικών σε γκεσέμια των ταγμάτων εφόδου, με τη μη φυλάκιση κάποιων από δαύτους, έδειξε τα όρια της αστικής Δικαιοσύνης και επιβεβαίωσε την επιφύλαξή μας.
Είχαμε εγείρει τότε και ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα. Την ηθική αυτουργία του Μιχαλολιάκου και του ηγετικού πυρήνα της νεοναζιστικής συμμορίας στα εγκλήματα που είχαν διαπράξει τα τάγματα εφόδου. Μολονότι τη δικογραφία χειρίστηκαν ανώτεροι (και προφανώς έμπειροι) δικαστικοί, η ηγεσία της συμμορίας δεν κάθησε στο εδώλιο με τέτοια κατηγορία. Μπορούσε, όμως, το δικαστήριο που τους δίκασε να διαπιστώσει ότι από την ακροαματική διαδικασία προέκυψε ζήτημα ηθικής αυτουργίας (τουλάχιστον του Μιχαλολιάκου και των υπόλοιπων που καταδικάστηκαν για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης) και να στείλει τα πρακτικά της δίκης στην Εισαγγελία για περαιτέρω διερεύνηση σε βάρος των επτά καταδικασθέντων για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, για ηθική αυτουργία στις ανθρωποκτονίες και την απόπειρα ανθρωποκτονίας. Το δικαστήριο δεν το έπραξε και αυτό αποτελεί ένα ακόμη μελανό σημάδι στην απόφασή του.
Μετά ήρθαν οι αιτήσεις αποφυλάκισης, κατά την εκδίκαση των οποίων έλαμψε ο ακροδεξιός πυρήνας του δικαστικού μηχανισμού, που βλέπει τους χρυσαυγίτες σαν «δικά μας παιδιά» (όπως τους βλέπει και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας). Εχουν υπάρξει μόνο δύο αποφυλακίσεις μέχρι τώρα, όμως έχουμε ακούσει προκλητικές εισαγγελικές προτάσεις (υπέρ της αποφυλάκισης) και έχουμε μετρήσει ουκ ολίγες μειοψηφίες δικαστών (υπέρ της αποφυλάκισης γκεσεμιών της εγκληματικής νεοναζιστικής συμμορίας).
Αν στην Αναζήτηση της ιστοσελίδας μας γράψετε Πενταμελές Εφετείο Αναστολών, θα βρείτε τα ρεπορτάζ από όλες τις αιτήσεις αποφυλάκισης νεοναζιστών, που έχουν εκδικαστεί μέχρι σήμερα. Δυστυχώς, όμως, σ’ αυτό το ρεπορτάζ είμαστε μέχρι στιγμής απελπιστικά μόνοι (πάλι καλά που υπάρχουν αναδημοσιεύσεις σε μερικά Διαδικτυακά Μέσα).
Πέρα από την αστική Δικαιοσύνη, η ίδια η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αρχίσει να στέλνει τον ένα μετά τον άλλο νεοναζιστή στις αγροτικές φυλακές, από τις οποίες φρόντισαν να διώξουν τον Δημήτρη Κουφοντίνα, ψηφίζοντας ad hoc, φωτογραφικό νόμο που τα φιλοκυβερνητικά Μέσα αλλά και βουλευτές της ΝΔ ονόμασαν «νόμο Κουφοντίνα».
Τίποτα, λοιπόν, δεν είναι τυχαίο. Ούτε η εμφάνιση των νεοναζιστικών ταγμάτων εφόδου στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα ούτε η τακτική «μια στο καρφί και μια στο πέταλο» του κωλοτούμπα φιρερίσκου. Τίποτα δεν τελείωσε με τη δικαστική απόφαση πριν από ένα χρόνο. Εστω και με τον περιορισμένο χαρακτήρα της και τις ποινές-χάδι στους νεοναζιστές, αυτή η απόφαση πρόσφερε μια ανάσα ικανοποίησης στους αντιφασίστες σε όλη τη χώρα. Ως εκεί, όμως.
Προτού ακόμα τελειώσει η δίκη της ΧΑ και ενώ είχε εκδοθεί η καταδικαστική απόφαση, γράφαμε ότι το κυριότερο είναι να συνεχίσουμε τον αντιφασιστικό αγώνα στο επίπεδο της κοινωνίας. Οχι με λογική μαγαζατόρων που περιμένουν αύξηση τζίρου επειδή στη γειτονιά τους γίνεται πανηγύρι, αλλά με τη λογική αγωνιστών που ξέρουν ότι ο καπιταλισμός γεννά συνεχώς και αναπαράγει αυτό το καρκίνωμα. Με τη γνώση ότι ο φασισμός δεν είναι κάποια διαστροφή της αστικής δημοκρατίας, πόσω μάλλον αντισυστημική δύναμη, αλλά είναι η πιο επιθετική και αδίστακτη μορφή του καπιταλισμού, που παρασιτεί στο περιθώριο, όσο η αστική δημοκρατία τα καταφέρνει, και επιστρατεύεται ως δύναμη εξουσίας, όταν η αστική δημοκρατία παραπαίει και προβάλλει ο κίνδυνος της επαναστατικής ανατροπής της.
Ενα χρόνο μετά τη δίκη, αυτή η πολιτική επισήμανση έχει επιβεβαιωθεί από τα πράγματα:
- Η ΧΑ και οι δύο παραφυάδες της (μορφώματα Λαγού και Κασιδιάρη) είναι πάντα εδώ. Εχουν γραφεία και ιστοσελίδες και ετοιμάζονται να κατέβουν στις εκλογές, επειδή η αστική δημοκρατία τους προστατεύει. Τα παραμύθια ότι δεν μπορούν να απαγορεύσουν τη λειτουργία κανενός πολιτικού κόμματος να τ’ αφήσουν, γιατί στην Ιστορία έχει καταγραφεί η απαγόρευση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Ο Αναγκαστικός Νόμος 509/1947 (τον παραθέτουμε κι αυτόν στο τέλος), που ψήφισε η κυβέρνηση Σοφούλη στις 27 Δεκέμβρη του 1947, παρέμεινε σε ισχύ 27 ολόκληρα χρόνια (καταργήθηκε μετά την πτώση της χούντας, τον Σεπτέμβρη του 1974, με το ΝΔ 59/1974). Τα 18 απ’ αυτά τα χρόνια ήταν χρόνια αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Στην Ιστορία έχει μείνει και το «Ιδιώνυμο» του Βενιζέλου (Ν. 4229/1929), που επίσης έθεσε στην παρανομία τους κομμουνιστές. Οταν μάλιστα κεντρώοι πολιτικοί (Παπαναστασίου, Καφαντάρης) διαφώνησαν και ζήτησαν από τον Βενιζέλο να διώκονται όχι μόνο οι κομμουνιστές αλλά και οι φασίστες (για ξεκάρφωμα), ο Βενιζέλος αρνήθηκε!
- Τα τάγματα εφόδου ξαναεμφανίστηκαν, τα τρία νεοναζιστικά μορφώματα χαιρέτισαν τη δράση τους και μετά ο φιρερίσκος έκανε την κωλοτούμπα στην οποία αναφερθήκαμε παραπάνω, κλείνοντας το μάτι και στους νεοναζιστές ταγματοεφοδίτες και στην αστική εξουσία.
Ο αντιφασισμός είναι ένα διαρκές καθήκον. Αυτό μας θυμίζει η σημερινή συγκυρία, ένα χρόνο μετά από τη δικαστική καταδίκη της ΧΑ.
