Περιήγηση: Η παπάρα

Δεν είμαι δημοφιλής σε εσάς τώρα επειδή υπερασπίζομαι τον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι μπορούμε να είμαστε χαρούμενοι που είναι σε αυτή τη θέση, επειδή μας ανάγκασε στην Ευρώπη να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες που πρέπει να φροντίσουμε περισσότερο για την άμυνά μας. Μπορεί η Ευρώπη να αμυνθεί; Με τίποτα. Χωρίς τον Ντόναλντ Τραμπ, αυτό δεν θα είχε συμβεί ποτέ, αρκετές ευρωπαϊκές χώρες δεν θα είχαν αυξήσει τις αμυντικές τους δαπάνες στο 2% του ΑΕΠ τους.

Μαρκ Ρούτε

(Ο πρώην πρωθυπουργός της Ολλανδίας και νυν γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ προκάλεσε το κοινό του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός, μιλώντας σε ένα πάνελ με τίτλο «Μπορεί η Ευρώπη να αμυνθεί;». Οταν συναντήθηκε με τον Τραμπ, άρχισε και πάλι να τον ξεσκονίζει και να τον γλείφει. «Μπορείτε να είστε απολύτως βέβαιος ότι, αν ποτέ οι ΗΠΑ δεχτούν επίθεση, οι σύμμαχοί σας θα είναι μαζί σας. Υπάρχει απόλυτη εγγύηση. Με πονάει αν πιστεύετε πως δεν είναι έτσι και υπό την ηγεσία σας αυτή η Συμμαχία είναι ισχυρότερη από ποτέ», του είπε. Ο πορτοκαλομαλλιάς πήρε το γνωστό σε τέτοιες περιπτώσεις ύφος του, φούσκωσε σαν γαλοπούλα και ευχαρίστησε τον Ρούτε για το «μεγάλο κομπλιμέντο». Αντανακλά ο Ρούτε τις θέσεις του ολλανδικού ιμπεριαλισμού; Σε καμιά περίπτωση. Ο Ρούτε εκφράζει μόνο τον εαυτό του. Οι Αμερικάνοι διορίζουν τον εκάστοτε γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, αυτοί διόρισαν και τον Ρούτε. Η κυβέρνηση Μπάιντεν στήριξε δημόσια την υποψηφιότητά του, στέλνοντας σε όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ το μήνυμα «αυτός είναι, τέλος». Λίγους μήνες αργότερα η διάδοχος του Μπάιντεν, Καμάλα Χάρις, είχε ηττηθεί από τον Τραμπ και ο Ρούτε, ως καλός επαγγελματίας, προσαρμόστηκε άμεσα στις απαιτήσεις του νέου αφεντικού, το οποίο δημόσια αποκαλεί daddy. Μπαμπάκα! Μπορεί σ’ εμάς τους απλούς ανθρώπους, με αξιοπρέπεια και τιμή, αυτή η συμπεριφορά να προκαλεί αηδία, όμως στους αστούς πολιτικούς δεν προκαλεί τα ίδια αισθήματα. Πολλοί και πολλές πρέπει να θαυμάζουν τον Ρούτε που took the job και κατάφερε να δείξει τέτοια προσαρμοστικότητα. Η κυβερνητική πολιτική σε κάθε ιμπεριαλιστική χώρα υπερασπίζεται τα συμφέροντα της μονοπωλιακής τάξης αυτής της χώρας. Οι αστοί πολιτικοί, όταν αναλαμβάνουν διεθνή πόστα, υπερασπίζονται εκείνους που τους διόρισαν στο πόστο. Ο προκάτοχος του Ρούτε, Γενς Στόλτενμπεργκ, πρώην πρωθυπουργός και υπουργός της Νορβηγίας, ξεκίνησε από τη… μαρξιστική-λενινιστική Κόκκινη Νεολαία και αργότερα πέρασε στο σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα Νορβηγίας, με το οποίο έχτισε την πολιτική του καριέρα. Ως γενικός γραμμαστέας του ΝΑΤΟ δεν έκανε τίποτα διαφορετικό απ’ αυτό που κάνει ο δεξιός Ρούτε. Απλά ο Ρούτε είχε την «ατυχία» να πέσει πάνω στη δεύτερη θητεία του Τραμπ, κατά την οποία αυτός «έχει ξεφύγει». Αλλά ο Ρούτε τιμά τη δουλειά που του ανέθεσαν οι Αμερικάνοι, βάζοντας στοιχεία οσφυοκαμψίας, ξεσκονίστρας και γλειψίματος στη δημόσια συμπεριφορά του)

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, Αγαπητέ φίλε Israel, […] η σημερινή σου παρουσία αποκτά μια θετική διάσταση στο πλαίσιο των ήδη άριστων και στρατηγικών αμυντικών μας σχέσεων. Γιατί η αμυντική μας συνεργασία πλέον, καλύπτει ολόκληρο το φάσμα: Από την επιχειρησιακή διαλειτουργικότητα και τις κοινές ασκήσεις μέχρι τη στρατηγική σύγκλιση στην έρευνα, στην καινοτομία, στην αμυντική τεχνολογία και βιομηχανία. […] Eνας άλλος πυλώνας συνεργασίας είναι η Τριμερής με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, «3+1». Δηλαδή, Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Γενικά, λειτουργούμε ως ένας άξονας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Oπως ξέρετε, στην περιοχή μας πολλά διακυβεύονται από αποσταθεροποιητικές πρακτικές, από αμφισβήτηση του Διεθνούς Δικαίου, από αμφισβήτηση του Δικαίου της Θάλασσας. Η Ελλάδα υπερασπίζεται την κυριαρχία της, υπερασπίζεται τα κυριαρχικά δικαιώματά της, χωρίς να απειλεί οιονδήποτε, χωρίς να διεκδικεί οτιδήποτε. […] Oπως είναι φυσικό, «εκμεταλλεύτηκα» την παρουσία του Υπουργού στην Αθήνα, ανταλλάξαμε απόψεις για την ευρύτερη κατάσταση στη Μέση Ανατολή, του υπογράμμισα τον σταθεροποιητικό και έντιμο ρόλο που διαδραματίζει η Ελλάδα, διατηρώντας αμυντικές σχέσεις με το Ισραήλ και εγκάρδιες σχέσεις με τον αραβικό κόσμο. […] Και, βέβαια, από την πρώτη στιγμή καταδικάσαμε τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου και υποστηρίξαμε το δικαίωμα σας, κύριε Υπουργέ, για αυτοάμυνα. Και στηρίζουμε το αίτημα για την επιστροφή της σoρού και του τελευταίου ομήρου. […] Θεωρώ ότι οι συζητήσεις μεταξύ μας αποτελούν πάντα ένα σκαλοπάτι για τη βελτίωση των σχέσεων μας, αλλά λειτουργούν και ως σταθεροποιητικός παράγων για την ευρύτερη περιοχή.

Nικος Δένδιας

(Ο Δένδιας υποδέχτηκε στην Αθήνα τον σφαγέα Ισραέλ Κατζ, δεξί χέρι του Νετανιάχου στη σιωναζιστική κυβέρνηση. Και επέλεξε να μην πει ούτε δυο τυπικά λόγια «ίσων αποστάσεων». Πλήρης ταύτιση με τους σιωναζιστές. Τους οποίους είχε το θράσος να χαρακτηρίσει παράγοντα σταθερότητας της περιοχής! Ποιους; Αυτούς που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση με τις μισές χώρες της περιοχής και που προβάλλουν απροκάλυπτα ως στρατηγικό τους στόχο το «Μεγάλο Ισραήλ», ένα αυτοκρατορικό μόρφωμα που θα καταπιεί χώρες όπως η Παλαιστίνη, η Ιορδανία, ο Λίβανος, η Συρία, και θα διαμελίσει άλλες, όπως η Αίγυπτος, η Υεμένη, η Σαουδική Αραβία, το Ιράκ και η Τουρκία! Ο Δένδιας άκουσε -συγκατανεύοντας- τον Κατζ να λέει -δύο φορές μάλιστα- ότι Ελλάδα και Ισραήλ «μοιράζονται κοινές αξίες». Τον άκουσε να ονοματίζει την Ιερουσαλήμ πρωτεύουσα του Ισραήλ, παραβιάζοντας τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, που και το ελληνικό κράτος έχει ψηφίσει. Παραβιάζοντας το διεθνές στάτους που αναγνωρίζει ως πρωτεύουσα της σιωνιστικής οντότητας το Τελ Αβίβ. O ελληνικός λαός πρέπει να βάλει τέρμα σ’ αυτή την ντροπή)

Είμαστε εδώ για να προασπίζουμε τα συμφέροντα των καταναλωτών, γι’ αυτό και ζητήσαμε από τις ασφαλιστικές εταιρείες να προσαρμοστούν στη λογική και να κινηθούν και φέτος στα όρια του πληθωρισμού υγείας. Πιστεύω ότι θα έχουμε θετική ανταπόκριση και οι αυξήσεις στα ασφάλιστρα θα είναι όσο και πέρυσι που κινήθηκαν στο 7%. Κάνουμε αυτό που μπορούμε, παρεμβαίνουμε, πιστεύω ότι η ασφαλιστική αγορά έχει πάρει το μήνυμα και προσαρμόζεται.

Tακης Θεοδωρικάκος

(Ζήτημα πρώτο: Ο Θεοδωρικάκος θεωρεί ότι η ιδιωτική ασφάλιση είναι το σημαντικότερο πρόβλημα που απασχολεί τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Υπάρχουν, βέβαια, μεσαία στρώματα και ένα κομμάτι της εργατικής τάξης που -δυστυχώς- γεμίζει τα ταμεία των ασφαλιστικών εταιριών πληρώνοντας ιδιωτική ασφάλιση υγείας, υποκύπτοντας στην πίεση που ασκεί η εξαθλίωση και η διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Ομως, και αυτούς να τους ρωτήσεις, θα σου πουν ότι εφιάλτης τους είναι τα ενοίκια, το σούπερ μάρκετ και η θέρμανση. Την ιδιωτική ασφάλιση υγείας μπορείς να την κόψεις, άμα στριμωχτείς, όμως το ενοίκιο πρέπει να το πληρώσεις και το σούπερ μάρκετ δεν μπορείς να το κόψεις, άμα θέλεις να μην λιμοκτονήσεις και να μην βρομίσεις. Ζήτημα δεύτερο: Ο Θεοδωρικάκος θεωρεί ότι μια αύξηση 7%, όσο και πέρυσι, είναι μια… δίκαιη αύξηση για τα ασφάλιστρα ιδιωτικής υγείας! Πόσο αυξήθηκαν οι μισθοί; Με το μισό απ’ αυτό το ποσοστό στην καλύτερη περίπτωση. Οι συντάξεις με το ένα τρίτο αυτού του ποσοστού. Δεν πρέπει, όμως, να γίνονται τέτοιες συγκρίσεις, μας λέει ο… μέγας οικονομολόγος, πρώην επικοινωνιολόγος-γκαλοπατζής. Οπως μας πληροφορεί το Δελτίο Τύπου του υπουργείου που διευθύνει, ο Θεοδωρικάκος «υπογράμμισε ότι τα τελευταία επτά χρόνια δημιουργήθηκαν 500.000 νέες θέσεις εργασίας και η ανεργία μειώθηκε από το 18% στο 8%, επισημαίνοντας ότι αυτό πρακτικά σημαίνει “500.000 επιπλέον μισθοί που μπαίνουν στα ελληνικά νοικοκυριά” και αποτελεί τη σημαντικότερη κοινωνική πολιτική»!)

Από την πρώτη στιγμή πίστεψα και τάχθηκα στο πλευρό του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη, στην κοινή προσπάθεια να αναβαθμίσουμε την πατρίδα μας και να ενισχύσουμε, με σχέδιο και σοβαρότητα, όλους τους παράγοντες ισχύος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν υπήρξα ποτέ άνθρωπος πολιτικών φιλοδοξιών, ούτε επιδίωξα πολιτειακό ή άλλο αξίωμα. Η συμμετοχή μου στην Κυβέρνηση δεν ήταν αυτοσκοπός, αλλά συνειδητή επιλογή προσφοράς, ως συμβολή σε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα διακυβέρνησης που στοχεύει στην ενδυνάμωση της χώρας μας, στη θωράκιση των θεσμών και στην πρόοδο της κοινωνίας μας. […] Για μένα, πρώτιστο καθήκον είναι η προστασία της χώρας, της Κυβέρνησης και του Προέδρου της Δημοκρατίας. Σε μια περίοδο που η πατρίδα μας έχει ανάγκη από σταθερότητα, αξιοπιστία και καθαρό πολιτικό λόγο, επιλέγω για σκοπούς διαφάνειας να παραιτηθώ, ώστε η δική μου παρουσία να μη συνεχίσει να εργαλειοποιείται εις βάρος των εθνικών μας επιδιώξεων και της συλλογικής προσπάθειας.

Χαράλαμπος Χαραλάμπους

(Μας δουλεύει ο μπατζανάκης του κύπριου προέδρου. Δεν βρήκε τίποτα πιο πρωτότυπο να πει, πέραν της «εθνικής προσφοράς». Αυτό, δηλαδή, που λένε όλοι οι αστοί πολιτικοί. Δεν καταλαβαίνει καν ότι αυτοδιαψεύδεται μέσα σε λίγες γραμμές, όταν λέει ότι δεν είχε ποτέ πολιτικές φιλοδοξίες, ούτε επεδίωξε πολιτειακό ή άλλο αξίωμα, ενώ έχει καταλάβει το Νο 2 πολιτειακό αξίωμα. Νο 2 όχι βάσει πρωτοκόλλου, αλλά βάσει πολιτικής πράξης. Ακόμα και οι πρωτάρηδες στην πολιτική ανάλυση γνωρίζουν πως στα προεδρικά συστήματα ο «προσωπάρχης» του προέδρου είναι ο αντ’ αυτού, ο άνθρωπος μπροστά στον οποίο «βαράνε προσοχές» οι υπουργοί και οι κρατικοί παράγοντες. Οταν λοιπόν καταλαμβάνεις τέτοιο πόστο, είσαι «τίγκα» στις πολιτικές φιλοδοξίες. Και όταν υποστηρίζεις το αντίθετο, είσαι -απλούστατα- ένας χαμηλού επιπέδου υποκριτής. Αλήθεια, δεν υπήρχε άλλος για ν’ αναλάβει το πόστο του αντ’ αυτού, εκτός από τον μπατζανάκη του προέδρου, που δεν είχε μάλιστα πολιτικές φιλοδοξίες; Πόσο φτηνό… Αμ το άλλο; Παραιτήθηκε, λέει, για να προστατέψει τα εθνικά συμφέροντα. Ωπα, ρε μεγάλε. Επειδή παραιτήθηκες, θα πάψει η «εργαλειοποίηση εις βάρος των εθνικών επιδιώξεων», αν υπάρχει κάτι τέτοιο; Το επιχείρημα δεν στέκει ούτε σε διαγωνισμό… μωρίας. Αν αναλάμβανες κάποια ευθύνη προσωπίκά, θα το συζητούσαμε. Αλλά εσύ παραιτήθηκες δηλώνοντας ότι φεύγεις «με αίσθημα υπερηφάνειας για όσα επιτεύχθηκαν τα τελευταία τρία χρόνια». Οπότε, αν υποτεθεί ότι η επίθεση αφορά τις «εθνικές επιδιώξεις» -αν, λέμε- αυτοί που την οργανώνουν δεν έχουν κανένα λόγο να τη σταματήσουν. Ούτε τα αποτελέσματα της επίθεσης θα είναι λιγότερο οδυνηρά για τον μπατζανάκη σου)

Ο Νικολάς Μαδούρο ήταν επικεφαλής μιας βάναυσης και καταπιεστικής δικτατορίας που προκάλεσε αδιανόητο πόνο στον λαό της Βενεζουέλας. Το τέλος του καθεστώτος του προσφέρει νέα ελπίδα για τη χώρα. Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών. Προτεραιότητα αυτή τη στιγμή πρέπει να είναι η διασφάλιση ειρηνικής και ταχείας μετάβασης σε μία νέα, συμπεριληπτική κυβέρνηση που θα έχει πλήρη δημοκρατική νομιμοποίηση. Η Ελλάδα θα δράσει σε συντονισμό με τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για το ζήτημα. Η προσοχή μας παραμένει επικεντρωμένη στη διασφάλιση της ασφάλειας των Ελλήνων πολιτών στη χώρα.

Κυριάκος Μητσοτάκης

(Ακόμα και για έναν Μητσοτάκη, γόνο μιας πολιτικής οικογένειας που έχει την αμερικανοδουλεία στο «DNA» της, αυτή η δήλωση προκάλεσε αρχικά μια έκπληξη. Τόσο ανοιχτή υποστήριξη της ωμής ιμπεριαλιστικής επίθεσης των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα δεν υπήρξε από επικεφαλής κράτους ή κυβέρνησης σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο. Βλέπετε, από θεσμική άποψη, από την άποψη του λεγόμενου διεθνούς δικαίου, η στρατιωτική επίθεση και η απαγωγή του προέδρου μιας ανεξάρτητης χώρας, χωρίς να έχει την τυπική κάλυψη του ΟΗΕ ή έστω μιας διεθνούς ad hoc συμμαχίας, όπως ήταν η «συμμαχία των προθύμων» που αποφάσισε την εισβολή στο Ιράκ, δεν είναι υπερασπίσιμη. Πώς μπορείς να κατηγορείς τον Πούτιν για την επίθεση στην Ουκρανία και να υπερασπίζεσαι τον Τραμπ για την επίθεση στη Βενεζουέλα; Πώς είναι δυνατόν να χαρακτηρίζεις… λεπτομέρεια άνευ σημασίας τη νομιμότητα της στρατιωτικής επίθεσης σε μια ανεξάρτητη χώρα μέλος του ΟΗΕ; Και μάλιστα, να τα λες αυτά όντας επικεφαλής της κυβέρνησης μιας χώρας, η οποία κατηγορεί -και δικαίως- μια γειτονική της χώρα ότι εισέβαλε σε μια ανεξάρτητη χώρα, την Κύπρο, και άλλαξε το στάτους των συνόρων της διά της βίας των όπλων; Αν ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός έχει το δικαίωμα να εισβάλλει και να θέλει να αλλάξει την κυβέρνηση μιας χώρας, χωρίς καμιά διεθνή νομιμοποίηση, γιατί να μην έχει το ίδιο δικαίωμα η Τουρκία, η οποία μάλιστα επικαλείται και τη διάτρητη νομιμοποίηση που της δίνει η θέση της ως εγγυήτριας δύναμης στην Κύπρο; Ενας άλλος αστός πρωθυπουργός της Ελλάδας είτε θα σιωπούσε, περιμένοντας να τοποθετηθούν πρώτα οι «μεγάλοι» της ΕΕ για να κρυφτεί πίσω τους, είτε θα κρατούσε κάποιες αποστάσεις, παπαρολογώντας με αοριστίες και γενικολογίες. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να βγει μπροστά από τους ιμπεριαλιστές ηγέτες των κυρίαρχων κρατών της Ευρωλάνδης, υποστηρίζοντας άνευ όρων την αμερικάνικη επίθεση στη Βενεζουέλα, για να συνεχίσει την παράδοση των Μητσοτάκηδων στην απροκάλυπτη αμερικανοδουλεία και να γλείψει τον Τραμπ σαν ελεεινό γιουσουφάκι του, μπας και πάρει την πολυπόθητη πρόσκληση για τον Λευκό Οίκο)

Ευ. Βενιζέλος: Επιτρέψτε μου έναν προσωπικό τόνο, έχω επιδείξει εγώ ποτέ κάποια πολιτική φιλοδοξία; Γιατί μόνο βάρη έχω αναλάβει στην πολιτική μου διαδρομή. (…) Δεν νομίζω ότι επιδίωξα ποτέ κάποιο αξίωμα το οποίο θα είναι χαριστικό ή εύκολο, ανέλαβα ευθύνες και νομίζω ότι ο καθένας θα κριθεί στο τέλος, στον απολογισμό της ζωής του με βάση αυτά τα οποία ξεπερνούν τη συγκυρία. (…)

Χρ. Κούτρας: Δεν είστε πολιτικός πια;

Ευ. Βενιζέλος: Προφανώς είμαι πολιτικός. (…)

Ευ. Βενιζέλος: Η αυτοδυναμία πιστεύω ότι έχει κλείσει τον κύκλο της στην Ελλάδα. (…)

Χρ. Κούτρας: Όχι. Σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αν κληθεί, θα πει, είμαι εδώ;

Ευ. Βενιζέλος: Από ποιους να κληθεί;

Χρ. Κούτρας: Από τα κόμματα τα οποία μπορεί να αποφασίσουν να κάνουν μία συνεργασία.

Ευ. Βενιζέλος: Τα κόμματα εάν θεωρήσουν ότι πρέπει να απευθυνθούν σε άλλα πρόσωπα, τα πρόσωπα, μεταξύ αυτών και εγώ, δεν παριστάνω τώρα τον σεμνότυφο, θα κρίνουμε αν μπορούμε να προσφέρουμε κάτι.

Χρ. Κούτρας: Εκείνη τη στιγμή.

Ευ. Βενιζέλος: Εάν υπάρχει εμπιστοσύνη, εάν υπάρχουν συσχετισμοί, αν υπάρχουν οι προϋποθέσεις, αλλά δεν θα έλεγε κανείς όχι σε μία παρόμοια περίσταση. (…)

Χρ. Κούτρας: Αυτό βλέπετε ότι θα είναι η επόμενη κυβέρνηση; Η επόμενη κυβέρνηση θα είναι κυβέρνηση συνεργασίας;

Ευ. Βενιζέλος: Πιστεύω ότι πρέπει να είναι κυβέρνηση συνεργασίας για λόγους καταρχάς διαφάνειας, για λόγους δημοκρατικής ας το πούμε αισθητικής, για λόγους συμμετοχής και συναντίληψης, για λόγους νομιμοποίησης και γιατί δεν μπορεί η χώρα να πορεύεται συγκρουσιακά. (…)

Γ. Ντσούνος: Άρα με βάση το δικό σας σκεπτικό θα πάμε σε συνεργασία. Συνεργασία ποιων; Αν είναι πρώτο κόμμα η Νέα Δημοκρατία;

Ευ. Βενιζέλος: Θα το κρίνουν τα κόμματα, εγώ δεν είμαι εδώ ούτε κανείς που έχει διατελέσει πολιτικός πρώτης γραμμής είμαστε εδώ για να πούμε στα κόμματα τι θα κάνουν. (…) Τα κόμματα ζητούν την ψήφο του ελληνικού λαού. Εμείς παρακολουθούμε, εγώ προσωπικά παρακολουθώ με σεβασμό, απόλυτο σεβασμό το πώς εξελίσσεται η δημοκρατική διαδικασία. (…)

Χρ. Κούτρας: Δηλώνετε όμως παρών να κληθείτε υπό προϋποθέσεις.

Ευ. Βενιζέλος: Είμαι πρώην Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, θέλω το ΠΑΣΟΚ να είναι όσο γίνεται ψηλότερα, (…) αλλά δεν μιλώ τώρα ως ΠΑΣΟΚ ή μόνο για το ΠΑΣΟΚ, μιλώ για όλα τα κόμματα του δημοκρατικού φάσματος και με ενδιαφέρει να λειτουργεί το δημοκρατικό τόξο, το συνταγματικό τόξο.

(Θέλει η που@@@α να κρυφτεί μα η χαρά δεν την αφήνει. Ο Βενιζέλος βγήκε σε κανάλι για να πει ότι προσφέρεται για πρωθυπουργός της επόμενης κυβέρνησης, υπό οποιαδήποτε σύνθεση. Δεν κάνει τον κλασικό διαχωρισμό «πρόοδος-συντήρηση», αλλά το διαχωρισμό «εντός – εκτός συνταγματικού τόξου». Με όλους, πλην νεοναζιστών, φτάνει να τον κάνουν πρωθυπουργό. Μιλάμε για υπερ-μπαλαντέρ. Χρησιμοποίησε την αναμφισβήτητη ρητορική του δεινότητα με τρόπο που να μην αφήνει την παραμικρή αμφιβολία για τις προσδοκίες του. Από τη στιγμή που ο Μητσοτάκης δεν τον έκανε πρόεδρο της Δημοκρατίας, το μόνο που απομένει για να ικανοποιήσει τον άκρατο ναρκισσισμό του είναι να γίνει πρωθυπουργός μιας -ακόμα και βραχύβιας- συμμαχικής κυβέρνησης. Στα 70 του έστω. Θα το πετύχει; Συνήθως δεν πετυχαίνει μεγάλους στόχους. Εχασε πανηγυρικά από τον ΓΑΠ στις εκλογές για πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, που ο ίδιος προκάλεσε. Μετά έγινε μνημονιακός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, πρώτα με τον Παπαδήμο, μετά τον Σαμαρά, έγινε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μόνο για να το δει να εξαερώνεται επί προεδρίας του και μετά είδε τη Φώφη να ψηλοανεβάζει το ποσοστό του. Πρόκειται για μόνιμο λούζερ, με τόσο μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του ώστε να θεωρεί ότι ο ελληνικός λαός… του χρωστάει. Από τη στιγμή που κατέθεσε υποψηφιότητα για πρωθυπουργός συμμαχικής κυβέρνησης, είναι σίγουρο πως θα βρίσκεται όλο και πιο συχνά στο πολιτικό προσκήνιο, επιτιθέμενος με το δικό του στιλ κατά του Μητσοτάκη, συμπληρώνοντας τους Σαμαρά-Καραμανλή)

Βρίσκομαι σήμερα εδώ για να εκφράσω τη συμπαράστασή μου στον αγώνα και τα δίκαια αιτήματα των αγροτών και των κτηνοτρόφων. […] Εμείς, λοιπόν, στεκόμαστε στο πλευρό τους, στον δίκαιο αγώνα τους, διότι χωρίς αυτούς τα χωριά μας θα ερημώσουν. Χιλιάδες άνθρωποι θα εγκαταλείψουν το επάγγελμα και θα μαραζώσει η ύπαιθρος. Δεν αξίζει αυτό στην πατρίδα μας, δεν αξίζει στον ελληνικό λαό. Γι’ αυτό καλώ τους πολίτες να συμπαρασταθούμε όλοι στον πρωτογενή τομέα. Είναι εθνικό ζήτημα, είναι ζήτημα αξιοπρέπειας. Και να στείλουμε κι ένα μήνυμα και ενότητας και πολιτικής αλλαγής απέναντι στη διαφθορά, την ατιμωρησία και την ανικανότητα της Νέας Δημοκρατίας. Και κάτι τελευταίο: Μην επιτρέψετε μεμονωμένα φαινόμενα βίας να αμαυρώσουν έναν δίκαιο αγώνα, που στηρίζει όλος ο ελληνικός λαός. Εμείς θα είμαστε δίπλα σας με όλες μας τις δυνάμεις.

Νίκος Ανδρουλάκης

(Τη δήλωση θα μπορούσε να έχει κάνει ο Μητσοτάκης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο Τσιάρας. Την έκανε ο Ανδρουλάκης. Που είχε το θράσος να πάει στα μπλόκα και να πει κατάμουτρα στους αγρότες ότι πρέπει να γίνουν καρπαζοεισπράκτορες της κρατικής καταστολής. Να μην απαντούν στην αστυνομική βία πλακώνοντας τους ΜΑΤάδες με τις κατσούνες ή με τις πέτρες, σπάζοντας και αναποδογυρίζοντας αστυνομικά οχήματα, όπως έκαναν οι συντοπίτες του κρητικοί αγρότες. Να κάθονται στην άκρη και να εισπνέουν τα χημικά ή να γυρίζουν την πλάτη και να τρώνε τις κλομπιές των μπάτσων. Να μη σκληρύνουν τον αγώνα τους, προκαλώντας οικονομική ζημιά στο σύστημα, αλλά να διαμαρτύρονται… φορώντας στραβά το καπελάκι τους. Δηλαδή, αντί για μαχητικό αγώνα, να επιλέξουν μια ανώδυνη διαμαρτυρία. Κι αφού μείνουν μερικές ακόμα μέρες στα μπλόκα, τρώγοντας το κρύο και τη βροχή, να γυρίσουν άπρακτοι στα χωριά τους, ορκιζόμενοι ότι στις επόμενες εκλογές δε θα ψηφίσουν ΝΔ και Μητσοτάκη, αλλά ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ και Ανδρουλάκη. Με θράσος χιλίων ουραγκοτάγκων, ο άλλοτε πέτσακας της ΠΑΣΠ που έριχνε μπαλωθιές -αλήθεια, το έχει παραδώσει το «μπιστόλι»;- για να γιορτάσει τη νίκη στις φοιτητικές εκλογές, λέει στους αγωνιζόμενους αγρότες πως άμα αντιστέκονται στην κρατική καταστολή, ο αγώνας τους αμαυρώνεται! Ο δρόμος του Ανδρουλάκη -και όχι μόνο- έχει γνωστό προορισμό: την ήττα. Μόνο ο αγώνας που γίνεται με το σύνθημα «νόμος είναι το δίκιο του αγρότη» οδηγεί στη νίκη. Ο Ανδρουλάκης λειτουργεί ως καρακόλι του συστήματος. Δίνει εξετάσεις στους ισχυρούς του κεφαλαίου για να εξασφαλίσει τη στήριξή τους στον αγώνα πολιτικής επιβίωσης που δίνει)

Το ερώτημα πώς είναι δυνατόν να λυθεί ένα πρόβλημα, αν δεν γίνει διάλογος, έθεσε ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστας Τσιάρας, σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Δεκατιανοί» της τηλεόρασης του ΣΚΑΙ … «Αν κάποιος δεν προσέλθει, αναλαμβάνει το μέρος της ευθύνης που του αναλογεί». … «Δεν υπάρχει κάποιος που ζήτησε συνάντηση και δεν έγινε», σημείωσε χαρακτηριστικά. … ενώ επανέλαβε ότι η συζήτηση είναι ο μόνος δρόμος για την ουσιαστική επίλυση πραγματικών προβλημάτων. Ο Υπουργός εξήγησε πως ορισμένα αιτήματα –όπως αυτό για «εγγυημένες τιμές»– δεν υφίστανται σε καμία ευρωπαϊκή χώρα και -άρα- δεν μπορούν να υιοθετηθούν, ωστόσο, όπως είπε, η αποχή από τον διάλογο δεν μπορεί να οδηγήσει σε λύσεις: «Δεν κατανοώ πώς ένα πρόβλημα που αφορά την ίδια την επιβίωση του πρωτογενούς τομέα μπορεί να λυθεί χωρίς να καθίσουμε στο τραπέζι». … Καταλήγοντας ο κ. Τσιάρας επανέλαβε ότι παραμένει διαθέσιμος για κάθε συνάντηση, αρκεί να υπάρξει αντίστοιχη διάθεση και από την άλλη πλευρά. «Αν η άλλη πλευρά αρνείται, αυτό είναι ένα ζήτημα που πλέον δεν μπορούμε να εξηγήσουμε», είπε, καλώντας τους εκπροσώπους των αγροτών να προσέλθουν στον διάλογο με σοβαρότητα και ευθύνη ώστε να δοθούν λύσεις στα πραγματικά προβλήματα του πρωτογενούς τομέα.

Δελτίο Τύπου ΥΠΑΑΤ (6.12.2025)

(Φτιάξε ρε Τσιάρα έναν καφέ, να τον επιούμε στο μπουφέ… Ο Τσιάρας αλλάζει την ιστορία, συντρίβει την παράδοση. Τι εννοούμε; Εδώ και χρόνια έχουμε συνηθίσει να είναι οι απεργοί και γενικά οι αγωνιζόμενοι να είναι αυτοί που ζητούν συναντήσεις με τους υπουργούς και τον πρωθυπουργό. Η κυβέρνηση να αρνείται και οι αγωνιζόμενοι να την καταγγέλλουν για «αδιαλλαξία». Πόσες φορές δεν το έχουμε δει αυτό το έργο; Που ποτέ δεν είχε καλή κατάληξη για τους αγωνιζόμενους. Γιατί αυτοί που αγωνίζονται πρέπει να κοιτάζουν πώς θα αναπτύξουν όλη τη δυναμική του αγώνα τους, ώστε να φέρουν τον αντίπαλο σε θέση υποχώρησης και εν τέλει ήττας. Οχι να του ζητούν να τους συναντήσει, με σκοπό να τους πετάξει μερικά ψίχουλα κι αυτοί να παρατήσουν τον αγώνα. Οι κυβερνήσεις, από την άλλη, πάντα εμφανίζονταν αδιάλλακτες, με στόχο να σπάσουν το ηθικό των αγωνιζόμενων, να τους αναγκάσουν να παρακαλάνε για μια συνάντηση, η οποία γινόταν πάντοτε στο τέλος, όταν τα πουλητάρια που κάνουν κουμάντο στους αγωνιζόμενους ήταν έτοιμα για το ξεπούλημα. Τώρα, ο Τσιάρας φωνάζει ότι έχει στήσει τα μπρίκια στην πλατεία Βάθη κι είναι έτοιμος να φτιάξει καφέδες για τους αγρότες, αλλά αυτοί δεν πάνε. Τέτοια αδιάλλακτα γαϊδούρια… Χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη για να καταλάβουμε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι στριμωγμένη από την αγροτική κινητοποίηση και γι’ αυτό ο Τσιάρας εμφανίζεται σε ρόλο εθνικού καφετζή, έτοιμου να μοιράσει τσάμπα καφέδες στο υπουργείο;)

Τόσα χρόνια είχαμε μάθει όταν κάνουν κινητοποιήσεις οι αγρότες, όταν μπλοκάρουν την εθνική οδό, όταν υπάρχει εν πάση περιπτώσει μία απεργία, να εκβιάζεται το πολιτικό σύστημα και να υπαναχωρεί και να δίνει, να δίνει, να δίνει. Ακριτα. Είδαμε που καταλήξαμε. Καταλήξαμε στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Καταλήξαμε στο να έχει δημιουργηθεί ένα σύστημα το οποίο έδινε επιδοτήσεις σε ανθρώπους που δεν τις δικαιούνται.

Κωνσταντίνος Κυρανάκης

(Ο Τσιάρας με τον Χατζηδάκη πρέπει να έμειναν «παγωτά». Αυτοί προσπαθούν να καλοπιάσουν τους αγρότες, τους καλούν στα γραφεία τους τονίζοντας ότι είναι πάντα ανοιχτά γι’ αυτούς, και έρχεται ένας συνάδελφός τους, ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών και χαρακτηρίζει τους αγρότες εκβιαστές και λαμόγια. Η θεωρία του εκβιασμού δεν είναι καινούργια. Κάθε φορά που υπάρχει ένας διεκδικητικός αγώνας που ασκεί πίεση στην κυβέρνηση, την όποια κυβέρνηση, οι αγωνιζόμενοι χαρακτηρίζονται εκβιαστές. Οι ΔΕΗτζήδες επειδή «κατεβάζουν τους διακόπτες», οι εργάτες καθαριότητας επειδή δημιουργούν «κίνδυνο διάδοσης λοιμωδών νοσημάτων», οι υγειονομικοί επειδή «απειλούν τις ζωές των ασθενών», οι εκπαιδευτικοί επειδή «παίζουν με τη μόρφωση των παιδιών μας», οι εργαζόμενοι στις δημόσιες μεταφορές επειδή «ταλαιπωρούν τον απλό κόσμο». Για τους αγρότες υπάρχει από παλιά ένα ποτ πουρί γκεμπελίστικων κατηγοριών, που ξεκινούν από το «προσεχώς Βουλγάρες» και καταλήγουν στα «σκυλάδικα» και στα «πολυτελή τζιπ». Ο Κυρανάκης, ως εκπρόσωπος της… μοντέρνας ακροδεξιάς, παιδί της γαλάζιας γενιάς του «party μωρή άρρωστη», κάνει ένα βήμα παραπέρα. Εντελώς αστοιχείωτος, όπως όλοι οι ακροδεξιοί γκεμπελίσκοι, δεν ξέρει καν τι είναι το ΟΣΔΕ και ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Οτι δεν είναι αποτέλεσμα των αγώνων των αγροτών -των εκβιασμών, όπως τους χαρακτηρίζει, αλλά αποτέλεσμα της ήττας αυτών των αγώνων και της κυριαρχίας των καταστροφικών για τη φτωχή αγροτιά πολιτικών της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής – ΚΑΠ. Είναι της μόδας όμως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Και τι κάνει ο Κυρανάκης; Αδίστακτα και ανερυθρίαστα βαφτίζει τους αγρότες των μπλόκων λαμόγια, με τη λογική «πες, πες, κάτι θα μείνει». Ενώ έχει στηθεί μια εγκληματική οργάνωση, με αρχηγείο το ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου, με επιτελάρχες υπουργούς, αξιωματικούς γενικούς γραμματείς και προέδρους και αντιπροέδρους του ΟΠΕΚΕΠΕ και υπαξιωματικούς διάφορους Φραπέδες, Χασάπηδες, Καλφούτζους, Χλύκες κ.ά., που από τη μια αρπάζει τεράστια ποσά επιδοτήσεων με παράνομο τρόπο, μοιράζοντάς τες ιεραρχικά, και από την άλλη επικεντρώνεται στην αντι-δεξιά Κρήτη με στόχο να τη βάψει «μπλε» στις εκλογές του 2023, για να εξασφαλιστεί η αυτοδυναμία της ΝΔ στη Βουλή, ο Κυρανάκης αντιστρέφει την πραγματικότητα, εξαφανίζει την εγκληματική οργάνωση και βάζει στη θέση της τους αγωνιζόμενους αγρότες, οι οποίοι υπήρξαν θύματα και του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μπορεί ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ο Κυρανάκης να φαίνεται εκτός γραμμής, όσο όμως οι αγρότες θα στέκονται στα μπλόκα, σε μπλόκα μαχητικής διεκδίκησης πάνω στις εθνικές οδούς και όχι απλής διαμαρτυρίας στους παράδρομους, η άποψη Κυρανάκη, θα γίνεται κυρίαρχη στον κυβερνητικό λόγο και ακόμα περισσότερο στο λόγο των -αλητών, ρουφιάνων- δημοσιογράφων που υπηρετούν την κυβερνητική πολιτική)

Αισθανόμουν σαν μελλοθάνατος, που δεν ήξερε πότε θα εκτελεστεί η ποινή του. Λένε συχνά πως οι άνθρωποι αντιδρούν παράξενα όταν βρίσκονται κάτω από πίεση. Άλλοι φωνάζουν, άλλοι θρηνούν, άλλοι κλείνονται στον εαυτό τους. Εγώ, πάλι, έχω τη συνήθεια να σφυρίζω. Κάτι σαν μηχανισμός άμυνας, υποθέτω. Θυμάμαι τότε, με όλη την ένταση, την αγωνία, την κούραση, μου είχε κολλήσει ένας σκοπός που σφύριζα συνέχεια. Όχι κάτι ΕΑΜίτικο ή επαναστατικό, τύπου «Bella Ciao», αλλά ένα παλιό ρεμπέτικο του Τσιτσάνη: «Η καρδιά σου θα γίνει χρυσή». Το είχε τραγουδήσει η Μαρίκα Νίνου, με τη φωνή της να γλυκαίνει τη μελαγχολία και να την κάνει σχεδόν παρηγορητική. Δεν ξέρω γιατί κόλλησα με αυτό. Σφύριζα και σιγοτραγουδούσα την πρώτη στροφή που τη θυμόμουν… Σφύριζα τον σκοπό καθώς περπατούσα σε αυτούς τους ατελείωτους διαδρόμους του κεντρικού κτιρίου της Κομισιόν, του «Μπερλεμόντ», όπως το λένε όλοι εκεί, ή το σιγοτραγουδούσα από μέσα μου στις ατελείωτες και βασανιστικές συνεδριάσεις μιας διαπραγμάτευσης που φαινόταν αδιέξοδη. Ήταν τρόπος να αναπνεύσω μέσα στην ασφυξία. Και, ίσως, λειτουργούσε μέσα μου ως μια μικρή, διακριτική πρόκληση. Μια μικρή απρόβλεπτη σκανδαλιά. Να δείξω, χωρίς λόγια, χωρίς εντάσεις, πως δεν με τρόμαζαν. Οσο δεινοί και αν ήταν στο θέατρο του εκβιασμού, εγώ δεν είχα σκοπό να παίξω τον ρόλο που μου είχαν προδιαγράψει. Σκέφτομαι εκ των υστέρων ότι εκείνες τις στιγμές το σφύριγμα δεν ήταν απλώς μια αυθόρμητη αντίδραση, ήταν μια πολύ προσωπική και εσωτερική μορφή αντίστασης. Ενα στοιχείο της ταυτότητάς μου. Μια υπενθύμιση, πρώτα σε μένα και ύστερα σε όλους, ότι δεν θα αφήναμε να μας καταπιεί ο φόβος. Ηθελα να γεννηθεί μέσα τους η αμφιβολία: «Μα αυτός… σφυρίζει; Χαμογελά; Δεν είναι σοβαρός; Δεν αντιλαμβάνεται την κατάσταση;».

Αλέξης Τσίπρας («Ιθάκη»)

(Οπως ξέρουμε, καμιά αμφιβολία δεν δημιουργήθηκε στη Μέρκελ και τον Ολάντ. Και ο φόβος κατάπιε τον Τσίπρα και το ρόλο που του είχαν προδιαγράψει τον έπαιξε μέχρι τέλους, επιστρέφοντας από το Μπερλεμόν με ένα Μνημόνιο ναααα, μετά συγχωρήσεως, αφού προηγουμένως διασκέδασε τη «μαμά» και τον «μπαμπά» σφυρίζοντάς τους Τσιτσάνη – όπως ισχυρίζεται, γιατί όλο αυτό είναι αποκύημα φαντασίας. Καλά, δεν βρέθηκε ένας να τον προστατέψει από τέτοιες μακακίες; Οχι ο Μαραντζίδης, που ευχαρίστως μετέτρεπε σε παραμύθι για μεγάλους τις αφηγήσεις του Τσίπρα, αλλά ο Καλογήρου, η Μπαζιάνα; Είναι φανερό πως έχουν στήσει μια καινούργια παιδική χαρά και παίζουν όλοι μαζί, έχοντας χάσει ακόμα και την αίσθηση του γελοίου. Εκτός αν οι γάλλοι σύμβουλοι επικοινωνίας έχουν συμβουλέψει να το πάνε το πράγμα σαν παιδική χαρά, για να δώσουν την αίσθηση της αναγέννησης, σ’ ένα πολιτικό τοπίο που χαρακτηρίζεται από την έλλειψη κάθε κοινωνικής συμμετοχής, η οποία έχει αντικατασταθεί από τη διαμεσολάβηση μέσω των media και των social media)

Κάθε κρίσιμη στιγμή συνοδεύεται από αυτή την εσωτερική παρόρμηση. Να μη δεχτείς τον κόμπο ως τελικό όριο. Να βρεις τον τρόπο, με ευθύνη, με σταθερότητα, με κόστος, να περάσεις απέναντι. Αυτή η δύναμη δεν προκύπτει από τη φιλοδοξία, αλλά από την ανάγκη να παραμείνεις πιστός σε μια αποστολή που υπερβαίνει το πρόσωπό σου. Να υπηρετήσεις όχι αυτό που σε συμφέρει, αλλά αυτό που θεωρείς σωστό. Το βιβλίο αυτό γεννήθηκε από μια τέτοια ανάγκη. Όχι από την ανάγκη για προσωπική δικαίωση. Δεν γράφτηκε για να εξωραΐσει αποφάσεις, να ωραιοποιήσει γεγονότα ή να κατασκευάσει ένα αφήγημα βολικό για τον συγγραφέα του. Ο αναγνώστης, εξάλλου, γρήγορα θα συνειδητοποιήσει πως το βιβλίο γράφτηκε από την αίσθηση μιας εσωτερικής υποχρέωσης: την ανάγκη της μαρτυρίας. (…) Οι αποφάσεις που έπρεπε να ληφθούν δεν είχαν απλώς πολιτικό κόστος· είχαν ηθικό βάρος, κοινωνική προέκταση, ιστορική διάσταση. Ένιωθα να κουβαλώ στις πλάτες μου τα φαντάσματα των αδικαίωτων αγώνων του χθες, αλλά και τις ελπίδες μιας ολόκληρης γενιάς που τόλμησε να πιστέψει ότι τα πράγματα μπορούσαν να αλλάξουν. (…) Ήξερα πια, βιωματικά, τι σημαίνει να κυβερνάς με κομμένη την ανάσα και σε συνθήκες τήξης: να σηκώνεις το βάρος και τις επιθέσεις, να αντέχεις την αμφισβήτηση, να προστατεύεις ό,τι μπορεί να σωθεί και να χτίζεις ό,τι δεν υπήρχε. (…) Αυτή η πολιτική είναι έφοδος στον ουρανό. Η πολιτική σε φθείρει, ναι, αλλά σου χαρίζει κάτι πολύτιμο. Τη σπάνια δυνατότητα να συνδεθείς αληθινά με την εποχή σου. Να αφήσεις πίσω σου μια ανεξίτηλη σφραγίδα, μια κληρονομιά που θα ξεπερνά τον χρόνο και το πρόσωπό σου. Να δεις την όμορφη χώρα σου να στέκεται όρθια και τον λαό της να έχει σηκωθεί λίγο ψηλότερα. (…) Σε μια εποχή όπου η πολιτική είχε γίνει διαχείριση της παρακμής, εμείς επιχειρήσαμε να αρθρώσουμε μια διαφορετική αφήγηση. Δεν το πετύχαμε πάντα. Δεν ήταν όλες οι μάχες νικηφόρες. Αλλά κάθε μας βήμα συνοδευόταν από το όνειρο ενός καλύτερου, πιο δίκαιου κόσμου για τους πολλούς, για τους πιο αδύναμους. Γράφω γιατί θέλω να δείξω πως μπορεί να έκανα λάθη, αλλά ποτέ δεν μου έλειψε το θάρρος, ούτε όμως και άφησα τη χώρα μου μοιρολατρικά να τη σπρώξουν στον γκρεμό οι ίδιοι αυτοί που στη συνέχεια θα μας έδειχναν με το δάχτυλο ως υπεύθυνους της καταστροφής. Γράφω γιατί θέλω να δείξω πως έθεσα τον εαυτό μου στην υπηρεσία της χώρας μου αλλά και στην υπόθεση της κοινωνικής δικαιοσύνης, επιδιώκοντας με όλη τη φλόγα της ψυχής μου, και με την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών μου, μια καλύτερη μοίρα για αυτόν τον βασανισμένο λαό.

Αλέξης Τσίπρας

(Με το ίδιο θράσος που είχε ως υποψήφιος πρωθιυπουργός, όταν έταζε ότι θα καταργήσει τα μνημόνια με ένα νόμο σε ένα άρθρο, με το ίδιο θράσος που είχε ως πρωθυπουργός, όταν οργάνωνε fake δημοψήφισμα και μετά μετέτρεπε το «όχι» σε «ναι», επανέρχεται τώρα διεκδικώντας ένα νέο ξεκίνημα. Δε διστάζει να αυτοαποθεωθεί με τον πιο χυδαίο, τον πιο αηδιαστικό τρόπο. Χειρότερα από το κάνουν ο Μητσοτάκης και η δική του τσογλανοπαρέα. Παραμένει πάντα ο ίδιος πολιτικός αλήτης: αρριβίστας, αμοραλιστής, αδίστακτος. Ενα τεράστιο «εγώ» στο οποίο δε χωρούν ούτε οι πρώην συνεργάτες του στον ΣΥΡΙΖΑ. Ta πάντα είναι σε πρώτο ενικό πρόσωπο)

Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για το Υπουργείο Πολιτισμού και το Ελληνικό Φεστιβάλ, η αποδοχή της πρότασής μας από την π. Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου να αναλάβει τη διοίκηση του Ελληνικού Φεστιβάλ. Το Φεστιβάλ εισέρχεται φέτος στη δεύτερη 70ετία του, καθιερωμένο, ανανεωμένο, με μεγάλες προοπτικές. Η παρουσία της ως επικεφαλής του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού, προσδίδει κύρος και δυναμική στο θεσμό. Την ευχαριστώ.

Λίνα Μενδώνη

(Μια μεγάλη παρέα είναι τελικά. Γι’ αυτό και η πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας, Σακελλαροπούλου, αποδέχτηκε την πρόταση της υπουργού (υπο)Πολιτισμού του Μητσοτάκη, Μενδώνη, να αναλάβει πρόεδρος του Ελληνικού Φεστιβάλ – για την ακρίβεια, του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, όπως είναι από πέρσι η ονομασία του Οργανισμού, άλλο αν η Μενδώνη επέλεξε να χρησιμοποιήσει τον κατηργημένο παλιό τίτλο, για να παραπέμπει στον «εθνάρχη» Κωνσταντίνο Καραμανλή. Υπάρχει και άλλη, ουσιαστική ανακρίβεια στη δήλωση της Μενδώνη. Δε θα αναλάβει «τη διοίκηση» η Σακελλαροπούλου, πρόεδρος θα αναλάβει. Διακοσμητική. Σύμφωνα με το νόμο, ο πρόεδρος «συγκαλεί το Δ.Σ., προεδρεύει των συνεδριάσεων αυτού και μεριμνά για την εφαρμογή των αποφάσεών του». Διοίκηση ασκεί ο καλλιτεχνικός διευθυντής και σε στενό διοικητικό επίπεδο ο γενικός διευθυντής. Αυτά προβλέπει ο νόμος. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής αποφασίζει μόνος του για «τα πάντα όλα» και αναφέρεται στο ΔΣ μόνο απολογιστικά – Αρθρο 70 Ν. 5105/2024. Αν ρωτήσεις τον πιο φανατικό θεατρόφιλο «ποιος είναι πρόεδρος του Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου;», θ’ αρχίσει να ξύνει το κεφάλι του. Αν τον ρωτήσεις «ποιος είναι καλλιτεχνικός διευθυντής;», θα απαντήσει απνευστί: «η Ευαγγελάτου». Πλέον, ο οργανισμός θα έχει «επώνυμη» πρόεδρο. Για να είμαστε ακριβείς: «επώνυμη γλάστρα». Η Σακελλαροπούλου δέχτηκε να γίνει «από δήμαρχος κλητήρας», γιατί δεν την ενοχλεί ο ρόλος της «γλάστρας». Eχει κι ένα… προβληματάκι: θέλει να ακούγεται και να φαίνεται, οπότε ο εν λόγω κρατικός καλλιτεχνικός θεσμός προσφέρεται. Και η Μενδώνη; Πώς το σκέφτηκε και πού αποσκοπεί; Για το πώς το σκέφτηκε δεν ξέρουμε λεπτομέρειες, αλλά είπαμε: μια μεγάλη παρέα είναι οι… διανοούμενοι της δεξιο-κεντρο-σοσιαλδημοκρατίας, οπότε μπορεί η ιδέα να προέκυψε σε καμιά βεγγέρα. Ο σκοπός είναι προφανής: με τόσα αντιδραστικά έχει συνδεθεί η άλλοτε πολιτική προτεζέ του Σημίτη και νυν του Μητσοτάκη, οπότε λίγη χρυσόσκονη τη χρειάζεται. Η θητεία της Μενδώνη ως ΥΠΠΟ του Μητσοτάκη θα λήξει το 2027, ενώ η θητεία της Σακελλαροπούλου ως προέδρου του Φεστιβάλ θα είναι τετραετής. Η Μενδώνη θα έχει μια ασπίδα προστασίας και μετά τη λήξη της υπουργικής της θητείας. Και σε επικοινωνιακό επίπεδο, αλλά και «διά παν ενδεχόμενον», που μπορεί να προκύψει λόγω των πεπραγμένων της ως υπουργού. Και βέβαια, σε επίπεδο υστεροφημίας και των δύο θα έχουμε μια… ωραία εικόνα στα πρώτα καθίσματα της Επιδαύρου: μια πρώην ΠτΔ που έγινε πρόεδρος Φεστιβάλ και μια πρώην ΥΠΠΟ που υλοποίησε αυτή τη… ρηξικέλευθη και… πρωτοφανή στα ελληνικά πολιτικά χρονικά ιδέα)

Επιστρέφοντας στα καθ’ ημάς και στο ζήτημα της απεργίας πείνας του Π. Ρούτσι, που απασχολεί το τελευταίο διάστημα τη δημόσια συζήτηση, θέλω να πω ότι η πολιτεία πρέπει να στέκεται με ευαισθησία δίπλα στους ανθρώπους που πονούν, ακόμη κι όταν την αμφισβητούν. Αυτό επιτάσσει η ανθρωπιά και ο πολιτισμός μας. Σεβόμαστε τις αποφάσεις της ανεξάρτητης δικαιοσύνης, όποιες κι αν είναι αυτες, χωρίς να τις σχολιάζουμε. Αυτό επιτάσσει το κράτος δικαίου το οποίο δεν μπορούμε να επικαλούμαστε α λα καρτ. Πόσο μάλλον σε θέματα που αποτελούν αποκλειστική αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης, όπως είναι το συγκεκριμένο αίτημα, και βεβαίως η εκδίκαση αυτής της μεγάλης τραγωδίας, που μας έχει πληγώσει βαθιά όλους. Όπως, άλλωστε, ειπώθηκε από την ηγεσία του Αρείου Πάγου, δεν χάνεται κανένα δικαίωμα κανενός συγγενή, καθώς κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο θα μπορεί να διατυπωθεί εκ νέου οποιοδήποτε αίτημα οποιασδήποτε πλευράς. Κι ας μην ξεχνάμε ότι νέες αέναες καθυστερήσεις μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε παραγραφές αδικημάτων, που θα ήταν η απόλυτη ασέβεια στη μνήμη των νεκρών.

Kυριάκος Μητσοτάκης (facebook)

(Για να αφιερώνει ο Μητσοτάκης ένα «κεφάλαιο» της εβδομαδιαίας σινδονιάδας του στο facebook στην απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι σημαίνει πως αισθάνεται και πάλι στριμωγμένος. Μάλλον δεν είχε δει ακόμα τις συγκεντρώσεις που έγιναν στην Αθήνα και άλλες πόλεις, αλλά δεν ήταν καθόλου δύσκολο για τους συνεργάτες του να προβλέψουν το μέγεθός τους. Και τι έκανε; Το έριξε στην υποκρισία. Το έκανε τις προηγούμενες μέρες ο εκπρόσωπός του, χτες βγήκε μπροστά ο ίδιος ο Μητσοτάκης. «Ευαισθησία», «ανθρωπιά», «πολιτισμός», από τη μια, «ανεξάρτητη δικαιοσύνη», από την άλλη. Ο Μητσοτάκης έχει όλες αυτές τις σπουδαίες ιδιότητες, αλλά η αστική Δικαιοσύνη δεν τις έχει. Κι αυτός δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Μόνο που και αυτή η εκδήλωση υποκρισίας πάει κατευθείαν «στον κουβά». Γιατί ήταν ο δικός του μηχανισμός που προσπάθησε να συκοφαντήσει τον Ρούτσι όταν ξεκίνησε την απεργία πείνας. Και ήταν ο δικός του υπουργός, ο Φλωρίδης, που προανήγγειλε την απόφαση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Λάρισας, γεγονός που κατέγραψαν όλα τα φιλοκυβερνητικά μίντια με τον πανομοιότυπο τίτλο: «Παράθυρο από τον Φλωρίδη». Από το Μαξίμου τους έδωσαν τον τίτλο, για να φανεί ότι η κυβέρνηση παρενέβη στην Εισαγγελία και δικαίωσε τον Ρούτσι. Μόνο που ικανοποιήθηκε το μισό αίτημα του απεργού πείνας: εκταφή της σορού του δολοφονηθέντα γιου του, αλλά μόνο για ταυτοποίηση, όχι για χημικές εξετάσεις που θα δείξουν την ακριβή αιτία θανάτου. Οταν ο Πάνος Ρούτσι ανακοίνωσε ότι συνεχίζει την απεργία πείνας, ο Μητσοτάκης, βλέποντας το κυβερνητικό σχέδιο να ναυαγεί, δεν είχε κανένα πρόβλημα να φορτώσει την ευθύνη στην αστική Δικαιοσύνη. Μόνο που δεν ξεγελάει κανέναν. Θέλει δε θέλει, τη λύση θα την δώσει ο ίδιος, μέσω της αστικής Δικαιοσύνης. Και θα χρεωθεί την ευθύνη για μια ανάλγητη και απάνθρωπη συμπεριφορά έναντι ενός χαροκαμένου γονιού που υπέβαλε ένα απλούστατο και απόλυτα νόμιμο αίτημα)

«Νομίζω ότι είναι και ένα μήνυμα ότι η ΝΔ απευθύνεται σε όλους και πρωτίστως αξιοποιεί στελέχη με μακρά διαδρομή». Τα παραπάνω τόνισε ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, απαντώντας σε ερώτηση για την εκλογή του ως Γενικού Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας -στον Astra TV … Ο Θεσσαλός πολιτικός σημείωσε ότι «για εμένα ήταν μία μεγάλη πρόκληση η πρόταση του πρωθυπουργού και η αποδοχή της. Γιατί μου δίνει τη δυνατότητα, από έναν θεσμικό ρόλο ευθύνης που έχουν υπηρετήσει σημαντικές προσωπικότητες της παράταξής μας και του τόπου, από τον αείμνηστο Κωστή Στεφανόπουλο, τον Θανάση Κανελλόπουλο μέχρι το Δημήτρη Σιούφα -για να μείνω σε όσους δεν είναι πιά μαζί μας- να προσφέρω ακόμη περισσότερο στην παράταξη. Επομένως είναι μια πρόκληση. Από κει και πέρα, ο ίδιος ο πρωθυπουργός είπε από το βήμα της κοινοβουλευτικής ομάδας ότι έχουμε δώσει μαζί μάχες. Μαζί μπήκαμε στη Βουλή το 2004. Η έκφρασή του ότι έχω κάνει ‘‘πολλά χιλιόμετρα στο κόμμα και στην Βουλή και από κυβερνητικές θέσεις’’ μαρτυρά του λόγου το αληθές. Νομίζω ότι είναι και ένα μήνυμα στον κόσμο της παράταξης. Ένα μήνυμα συσπείρωσης, αξιοποίησης όλων, στην τελική ευθεία στην οποία θα μπούμε σιγά σιγά για την εκλογική αναμέτρηση την άνοιξη του ‘27, παρουσιάζοντας το έργο που έχουμε επιτελέσει και τη δεύτερη τετραετία».

Δελτίο Τύπου Μάξιμου Χαρακόπουλου (23.9.2025)

(Ωραία η αυτοαποθέωση: ο Μητσοτάκης με αξιποίησε γιατί είμαι τιτανοτεράστιος και μπορώ να συγκριθώ με τον Στεφανόπουλο, τον Κανελλόπουλο, τον Σιούφα. Συγγνώμη που θα στενοχωρήσουμε τον τιτανοτεράστιο, αλλά θα θέλαμε να υποβάλουμε μια απλή και πολύ συγκεκριμένη ερώτηση. Στις 29 Ιούνη του 2025, από το χώρο της «Γιορτής Σταριού» στα Φάρσαλα, ο Μάξιμος εξέδωσε πύρινο μήνυμα, όπως δείχνει και ο τίτλος του Δελτίου Τύπου που εξέδωσε την ίδια μέρα: «ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΑΞΙΜΟΥ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΑΡΙΟΥ: Δεν τιμά τη χώρα ότι το καρκίνωμα ΟΠΕΚΕΠΕ καθαρίζεται με πρωτοβουλία της Ευρωπαίας Εισαγγελέως». Ζήτησε από όσους «βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης» «να “σπάσουν αυγά” αν χρειάζεται». Και σε ραδιοφωνική συνέντευξή του εξήγησε πώς… σπάμε αυγά: «Να ακολουθηθεί το προηγούμενο της Χρυσής Αυγής – Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος υπογράμμισε ότι δεν τιμά τη χώρα το ότι η υπόθεση αυτή διερευνάται με πρωτοβουλία της Ευρωπαίας Εισαγγελέως. Βεβαίως, για να μην αδικούμε κανέναν, υπάρχουν διάφορες υποθέσεις που ελέγχονται από την ελληνική δικαιοσύνη. Αλλά νομίζω ότι από τη στιγμή που δημιουργείται αυτή η εικόνα, ότι εδώ έχουμε μια συγκρότηση εγκληματικής οργάνωσης, όπως λέει η Ευρωπαία Εισαγγελέας, νομίζω ότι όλες αυτές οι υποθέσεις θα πρέπει να ελεγχθούν συγκεντρωτικά κατά το προηγούμενο που είχε κάνει ο Νίκος Δένδιας με τις υποθέσεις που αφορούσαν τότε την Χρυσή Αυγή. Δεν είναι μεμονωμένες υποθέσεις από τη στιγμή που υπήρχε ένα οργανωμένο κέντρο που συντόνιζε όλα αυτά». Την έκανε μια-δυο φορές αυτή την πρόταση και μετά την… ξέχασε. ‘Η, αλλιώς, την έκανε γαργάρα. Ισχύει αυτή η πρόταση, κύριε γραμματέα της ΚΟ της ΝΔ;)

Αθήνα, 22 Σεπτεμβρίου 2025 – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – Αυστηρό μήνυμα Θεοδωρικάκου στην αγορά: “Εντατικοί έλεγχοι για την εφαρμογή του Κώδικα Δεοντολογίας στα σούπερ μάρκετ – Μειώστε τις τιμές σε 1.000 κωδικούς – Επιστρέφουν στους πολίτες 70 εκατ. ευρώ από επενδύσεις που δεν έγιναν” – Αυστηρό μήνυμα στην αγορά έστειλε ο Υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, μιλώντας σήμερα στον “Real FM 97.8” (…) Υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση δεν θα επιτρέψει την ασυδοσία, κάνοντας λόγο για αυστηρούς ελέγχους που είναι σε εξέλιξη για την εφαρμογή του Κώδικα Δεοντολογίας και καλώντας τα σούπερ μάρκετ να δείξουν έμπρακτη κοινωνική ευθύνη. (…) “Έχουμε πολλές καταγγελίες, γι’ αυτό και έδωσα εντολή για εντατικούς ελέγχους στα σούπερ μάρκετ. Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν τις επόμενες ημέρες. Τα σούπερ μάρκετ πρέπει να επιδείξουν κοινωνική ευθύνη και ευαισθησία και να μειώσουν το μεσοσταθμικό τους κέρδος. Έχουν αναλάβει τη δέσμευση για μειώσεις τιμών σε 1.000 κωδικούς προϊόντων και πρέπει να το πράξουν το ταχύτερο δυνατό”, δήλωσε χαρακτηριστικά ο Υπουργός Ανάπτυξης και συνέχισε: “Οφείλουν να σεβαστούν ότι δεν πρέπει να μένει κανένας πολίτης πίσω. Γι’ αυτό και είμαστε αυστηροί με την αγορά. Στηρίζουμε την υγιή επιχειρηματικότητα, νοιαζόμαστε όμως για την κοινωνική συνοχή και για τη στήριξη κάθε κοινωνικής ομάδας. Δεν θα επιτρέψουμε να επιβαρύνονται διαρκώς οι πολίτες”.

Yπουργείο Ανάπτυξης

(Δε θα αναφερθούμε στην κατάσταση στη λιανική αγορά, που την αντιμετωπίζει όποιος/α πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ. Θα σημειώσουμε μόνο ότι ο Θεοδωρικάκος κάνει αναφορά στον Κώδικα Δεοντολογίας που αναφέρεται μόνο σε παραπλανητικές πρακτικές σε εκπτώσεις και προσφορές. Θέμα εντελώς άσχετο με την τιμή του βοδινού κράτος για παράδειγμα. Αρα, οι έλεγχοι που λέει ότι γίνονται -σιγά τους ελέγχους- δεν αφορούν τις τιμές που καλπάζουν. Γι’ αυτό και αμέσως μετά κάνει μια γκροτέσκα πιρουέτα και ζητά από τα σούπερ μάρκετ -μιλάμε για πολύ μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, όχι για τον μπακάλη της γειτονιάς που έχει βαφτίσει το μαγαζάκι του mini market- να επιδείξουν «κοινωνική ευθύνη και ευαισθησία και να μειώσουν το μεσοσταθμικό τους κέρδος»! Τουλάχιστον ένας από τους προκατόχους του το έλεγε με κυνισμό: Δεν μπορώ να ζητήσω από καμιά επιχείρηση να μειώσει το κέρδος ή να πουλάει με ζημιά. Ο Θεοδωρικάκος μιλάει για «δέσμευση» των αλυσίδων σούπερ μάρκετ, δηλαδή για λόγια του αέρα. Τα οποία μάλιστα τα λέει αυτός, όχι οι καπιταλιστές. Παριστάνει τον νταή, τάχα απαιτεί δεσμεύσεις από τους καπιταλιστές και τάχα τις παίρνει, όμως ούτε μια φορά δεν μπόρεσε να τους πείσει να στηθούν μαζί του μπροστά στις κάμερες και να επιβεβαιώσουν αυτά που λέει. Αλήθεια τι έγινε το καλάθι… καπαμά και όλα τα υπόλοιπα… καινοτόμα μέτρα;)

Οι αμερικανοί φίλοι μου είναι ζευγάρι δικηγόρων από τη Νέα Υόρκη, με ευρεία μόρφωση, ενημερωμένοι και ψηφίζουν πάντα Δημοκρατικούς. Εβραίοι που δεν θρησκεύονται. Απεχθάνονται τον Νετανιάχου και φρίττουν με τα εγκλήματα στη Γάζα. Βρίσκονται, για τέταρτη φορά, στην Αθήνα. Και μένουν προς Λαγονήσι. Οταν τους είπα ότι η επιλογή διαμονής είναι ασύμφορη, λόγω απόστασης από το κέντρο, μου έδειξαν, στην οθόνη του κινητού, ένα αμερικανικό δημοσίευμα που σημείωνε ότι η Αθήνα είναι πλέον επικίνδυνη για τους Εβραίους. Το σχετικό ρεπορτάζ συνόδευε φωτογραφία από την «περιπολία» των αγοριών του Ρουβίκωνα στο κέντρο της πρωτεύουσας. Και αφού έδωσα τις απαραίτητες, καθησυχαστικές διευκρινίσεις, με ρώτησαν αν, πράγματι, όπως διάβασαν, η ελληνική κυβέρνηση αντιγράφει τις πρακτικές του Τραμπ στο Μεταναστευτικό. Εκεί βρέθηκα σε αμηχανία…

Kώστας Γιαννακίδης (Τα Νέα)

(Φέρουν οι εβραίοι – ειδικά οι μη θρησκευόμενοι – κάποιο σημάδι στο κούτελο που να υποδηλώνει εβραϊκή καταγωγή; Οχι. Γιατί να ανησυχούν, τότε, οι υποτιθέμενοι φίλοι του Γιαννακίδη, που ούτε κιπά στο κεφάλι θα φορούν, ούτε διακριτικά με το άστρο του Δαβίδ, ούτε εβραϊκά θα μιλούν, καθόσον Αμερικανοί; Δικηγόροι είναι, άνθρωποι έξυπνοι και της πιάτσας, δεν μπορεί να μην καταλαβαίνουν ότι κανένας στο κέντρο της Αθήνας δε θα αναγνώριζε το θρήσκευμα των προγόνων τους και δεν υπήρχε περίπτωση να τους στοχοποιήσει. Είναι και το άλλο: «απεχθάνονται τον Νετανιάχου και φρίττουν με τα εγκλήματα στη Γάζα», οπότε αν συναντούσαν φιλο-παλαιστίνιους διαδηλωτές θα αρκούσε να σηκώσουν το χέρι στο σήμα της νίκης, να τους χειροκροτήσουν ή έστω απλά να τους χαμογελάσουν. Θα μπορούσαν και να πορευτούν μαζί τους, όπως κάνουν εκατοντάδες χιλιάδες αντισιωνιστές εβραίοι στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες. Δυο έξυπνοι αμερικανοί δικηγόροι δεν μπορεί να μην το ξέρουν αυτό. Οπότε για ποιο λόγο να φοβούνται και να τρέχουν να μείνουν στο Λαγονήσι – αλλά να έρχονται στην Αθήνα, που σημαίνει να αντιμετωπίζουν τον ίδιο υποτιθέμενο κίνδυνο; ‘Η οι προοδευτικοί, μη θρησκευόμενοι εβραίοι του σχολιογράφου των «Νέων» είναι σιωνισταράδες του κερατά ή είναι ανύπαρκτα πρόσωπα που τα κατασκεύασε ο Γιαννακίδης για να κάνει μια ακόμα προβοκάτσια ενάντια στο κίνημα αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους, χρίζοντάς το «αντισημιτικό». Αν ήταν να τζογάρουμε, θα στοιχηματίζαμε στο δεύτερο. Φτηνιάρικο; Ασφαλώς. Δεν έχει απομείνει, όμως, κάτι πέραν των εντελώς φτηνιάρικων για να βγάζουν το «μεροκάματο» οι ραφινάτοι -όπως νομίζουν- υποστηρικτές της σιωνιστικής πολιτικής)

Σχετικά με την ευλογιά, ο Υπουργός υπογράμμισε ότι για την εκρίζωση της νόσου, όπως είπε, απαιτείται «απόλυτη συνεργασία όλων – των κτηνοτρόφων, των περιφερειών, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και φυσικά του Υπουργείου».«Είναι εθνικής σημασίας να συνεργαστούμε όλοι και να αφήσουμε την ευλογιά πίσω μας», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι στόχος είναι να προστατευθεί η ελληνική κτηνοτροφία και ιδίως η παραγωγή φέτας, «που βρίσκεται στην προμετωπίδα των εξαγωγών και δημιουργεί τεράστια υπεραξία». Ο κ. Τσιάρας έκανε λόγο για εντατικοποίηση ελέγχων σε συνεργασία με συναρμόδια υπουργεία και Περιφέρειες, ενώ προειδοποίησε ότι η τήρηση των μέτρων βιοασφάλειας αποτελεί ευθύνη όλων: «Πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να κρατήσουμε ζωντανή την κτηνοτροφία στη χώρα μας. Αυτός είναι ο μοναδικός στόχος».

Δελτίο Τύπου υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, 25.8.2025

(Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, οι απλοί άνθρωποι του λαού ρωτάνε: «έχεις μούτρα και μιλάς;». Ο Τσιάρας έδωσε συνέντευξη στην ΕΡΤNEWS -σε κάποιον Σιαδήμα- με τη βεβαιότητα ότι θα του κάνουν ερωτήσεις-πάσες και θα μπορεί να λέει ό,τι θέλει χωρίς αντίλογο. Αρκούσε να τον ρωτήσει ο δημοσιογράφος – αν ήταν δημοσιογράφος: «κύριε υπουργέ, βρισκόμαστε ένα χρόνο και πέντε μέρες μετά την ανίχνευση των τριών πρώτων κρουσμάτων ευλογιάς στη χώρα μας και η κατάσταση χειροτερεύει. Μόλις σήμερα, η Γενική Διεύθυνση Κτηνιατρικής, η οποία είναι υπό την εποπτεία σας, ανακοίνωσε 73 νέες εστίες ευλογιάς. Η Θεσσαλία εμφανίζει τα περισσότερα κρούσματα. Ενώ μας είπατε ότι θα πάρετε αυστηρά μέτρα, με στόχο τον περιορισμό και την εκρίζωση της νόσου στη Λάρισα και στη Μαγνησία, όχι μόνο δεν έχουμε περιορισμό, αλλά η νόσος πέρασε και στους άλλους δύο νομούς της Θεσσαλίας. Και στην εκλογική σας περιφέρεια. Γιατί  να σας πιστέψουμε όταν μιλάτε για αυστηρά μέτρα, για εντατικοποίηση ελέγχων κτλ. όταν τα ίδια έχετε αναγγείλει πολλές φορές ως τώρα και το αποτέλεσμα είναι όχι οπεριορισμός και η εκρίζωση αλλά η περαιτέρω επέκταση της νόσου;» Αυτά θα ρωτούσε ένας δημοσιογράφος που σέβεται τον εαυτό του, τη δουλειά του, τους αναγνώστες/ακροατές/θεατές του. Και ο Τσιάρας θα πάθαινε… κολούμπρα. Θα προσπαθούσε να τα μπουρδουκλώσει, όμως όποιος/α τον άκουγε θα φώναζε μπροστά στην οθόνη: «Οσο μιλάς τόσο επιβαρύνεις τη θέση σου». Αυτά θα ρωτούσε ένας/μία δημοσιογράφος, όχι κάποιος/α που πληρώνεται για να κάνει τον αβανταδόρο των υπουργών, όπως ακριβώς κάνουν οι αβανταδόροι των παπατζήδων. Η μόνη διαφορά τους από τους αβανταδόρους των παπατζήδων είναι ενδυματολογική. Αυτοί/ές φορούν καλοσιδερωμένα κοστούμια ή ταγιέρ και λαμπερές γραβάτες ή περιδέραια. Οι κτηνοτρόφοι, βέβαια, ξέρουν τι «παίζει» με την ευλογιά και δεν μπορούν να τους κοροϊδέψουν. Ο υπόλοιπος κόσμος, όμως, δεν ξέρει. Και είναι ο πιο πολύς. Αυτός ο κόσμος, που δεν ξέρει, είναι το target group μιας γκεμπελίστικης προπαγάνδας που δεν περιορίζεται μόνο στην κρατική ραδιοτηλεόραση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Κυβερνητικό έγκλημα: Eκλεισε χρόνο και εξακολουθεί να καλπάζει η ευλογιά των αιγοπροβάτων)

Πηγές Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας

Πηγές του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας αναφέρουν ότι, λόγω του πολύ υψηλού κινδύνου πυρκαγιάς που προβλέπεται για αύριο, ο Υπουργός Γιάννης Κεφαλογιάννης έδωσε εντολή για αυξημένη ετοιμότητα σε όλο τον κρατικό μηχανισμό, στις περιοχές κατηγορία κινδύνου 4 και συγκεκριμένα στις Περιφέρειες: Θεσσαλίας (ΠΕ Λάρισας, ΠΕ Μαγνησίας), Στερεάς Ελλάδας (ΠΕ Φθιώτιδας, ΠΕ Φωκίδας, ΠΕ Βοιωτίας, ΠΕ Εύβοιας), Αττικής (συμπεριλαμβανομένης της νήσου Κυθήρων), Δυτικής Ελλάδας (ΠΕ Αχαΐας), Πελοποννήσου (ΠΕ Κορινθίας, ΠΕ Αργολίδας, ΠΕ Λακωνίας, ΠΕ Αρκαδίας) και Κρήτης (ΠΕ Χανίων).

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, τίθεται σε πλήρη εφαρμογή το επιχειρησιακό σχέδιο που προβλέπεται για τον δείκτη επικινδυνότητας 4, με πρόσθετα μέτρα όπως η εναέρια έμφορτη επιτήρηση, η μεταστάθμευση ελικοπτέρου με ομάδα Δασοκομάντος στα Κύθηρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, η διασπορά στελεχών του επιτελείου για ενίσχυση των τοπικών δυνάμεων, η διασπορά στελεχών του επιτελείου για ενίσχυση των τοπικών δυνάμεων, καθώς και ο διπλασιασμός των περιπόλων και η διασπορά μηχανημάτων έργου των Ενόπλων Δυνάμεων.

Γραφείο Τύπου & Δημοσίων Σχέσεων

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ & ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

(Xτες αργά το απόγευμα, έφτασε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της εφημερίδας μας το παραπάνω non paper. Αν ψάξετε τα σάιτ από χτες το βράδυ και τις εφημερίδες σήμερα, θα το βρείτε δημοσιευμένο σαν… ρεπορτάζ. Ετσι γίνεται το «ρεπορτάζ» στις μέρες μας. Η «γραμμή» έρχεται έτοιμη από τα Γραφεία Τύπου των υπουργών και απλά αναδημοσιεύεται. Για ποιο λόγο εκδόθηκε αυτό το non paper; Ο υπουργός που έχει αναδειχτεί σε πρωταθλητή των συνεντεύξεων το τελευταίο τρίμηνο, ξεπερνώντας και τον ακροδεξιό Μπουμπούκο, ο υπουργός που δήλωνε με αλαζονεία, στις 20 Ιούλη, ότι «όσον αφορά στις ενάρξεις [δασικών πυρκαγιών] από την αρχή του έτους έχουμε μια μείωση γύρω στο 20%. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι έχουμε μια μείωση κατά 34% σε καμένες εκτάσεις και το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι έχουμε μια μείωση περίπου 90% με 95% όσον αφορά στα καμένα δάση», ένα μήνα μετά από τις αλαζονικές δηλώσεις του αισθάνεται την καρέκλα του να τρίζει. Και θέλει να μας μετατρέψει όλους σε παπαγαλάκια του. Να μας βάλει να γράψουμε ότι ΑΥΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ έδωσε εντολή να ληφθούν για σήμερα και πρόσθετα μέτρα πέραν των προβλεπόμενων. Εμμέσως πλην σαφώς, μας λέει ότι οι υφιστάμενοί του, οι επιχειρησιακοί, αποδεικνύονται ανίκανοι, γι’ αυτό και ανέλαβε Ο ΙΔΙΟΣ να εφαρμόσει ένα επιχειρησιακό σχέδιο που περιλαμβάνει «πρόσθετα μέτρα» πέραν των προβλεπόμενων, που αποδείχτηκαν «ανεπαρκή» το προηγούμενο διβδόμαδο. Θυμηθείτε πόσοι πέρασαν απ’ αυτό το πόστο και εκδιώχτηκαν μετ’ επαίνων: ο Τσακ Νόρις της πολιτικής προστασίας Χαρδαλιάς, που κολακευόταν να τον αποκαλούν Νικ Χαρντ. Η μεταγραφή αεροδρομίου Στυλιανίδης, που αποδείχτηκε παλτό και σήμερα δεν είναι καν στην κυβέρνηση. Ο τιτανοτεράστιος Κικίλιας. Μετά ο νυν Κεφαλογιάννης. Τους έβαζαν δίπλα και κάποιον απόστρατο στραταίο, επειδή -όπως έβαζαν τα παπαγαλάκια να γράφουν- είναι δυνατοί στο επιχειρησιακό σκέλος. Ολοι παραμερίστηκαν ως αποτυχημένοι. Ποτέ δεν τους χαρακτήρισε αποτυχημένους ο Μητσοτάκης -αυτό ισχύει για όλους τους υπουργούς, κάθε κυβέρνησης, που παραμερίζονται- όμως αυτό ήταν το μήνυμα στη λεγόμενη κοινή γνώμη. Ο Κεφαλογιάννης, γόνος παλιάς και ισχυρής πολιτικής οικογένειας, έχει καταλάβει πλέον πως δε θ’ αργήσει και η δική του σειρά. Ως υφυπουργός, ήταν υπό τον Καραμανλή στο υπουργείο που είναι καθ’ ύλην υπεύθυνο για το έγκλημα στα Τέμπη. Για πρώτη φορά υπουργός, παρατηρεί να καίγονται τα δάση απ’ άκρη σ’ άκρη τη χώρα, παρά τις προγενέστερες αλαζονικές δηλώσεις του. Προσπαθεί να οχυρώσει τον εαυτό του, μπας και συνεχίσει από κάποιο άλλο υπουργικό πόστο και να μην αναγκάζεται να τρέχει στο Μυλοπόταμο και να εκλιπαρεί τον Γρύλλο για ψήφους. Υπουργοί έρχονται και διώκονται, αλλά η κατάσταση δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο. Χειρότερη γίνεται, γιατί με την πάροδο του χρόνο συσσωρεύονται οι αιτίες. Σε αντίθεση με τα μπουρδέλα, που μπορεί να σωθούν αλλάζοντας «κορίτσια», τομείς όπως η δασοπροστασία εξαρτώνται πρωτίστως από την ασκούμενη πολιτική και τριτευόντως από τα πρόσωπα των υπουργών και των παρατρεχάμενων. Και όπως έχουμε απο-δείξει, ο δασικός πλούτος της χώρας βρίσκεται σε πλήρη εγκατάλειψη, διαχρονικά)

Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ή ένδειξη που να με αφορά. Δεν υπάρχει υπουργική απόφαση με την υπογραφή μου. Δεν υπάρχει ούτε email, ούτε μήνυμα, ούτε τηλεφωνική επικοινωνία που να αποδεικνύει παρέμβασή μου. Aρα, δεν υπάρχουν στοιχεία που να συνιστούν ποινικό αδίκημα. Το να ζητήσεις από έναν υφιστάμενό σου την παραίτησή του δεν συνιστά ποινικό αδίκημα. Ο κ. Σημανδράκος είχε θητεία περίπου ενός έτους στον ΟΠΕΚΕΠΕ πριν αναλάβω εγώ. Κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας υπήρξαν σωρεία προβληματικών αποφάσεων και κακών διοικητικών πρωτοβουλιών. Αυτή τη στιγμή, οι ελληνικές Αρχές διεξάγουν έρευνα για τις πρακτικές που ακολουθήθηκαν. Η πρόθεσή μου ήταν ξεκάθαρη: να ελεγχθούν όλα αυστηρά. Δεν είμαι εγώ το πρόβλημα — ούτε ο κ. Βορίδης. Το πρόβλημα του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι διαχρονικό. Αν κάποιοι τρίτοι επικαλούνται το όνομά μου, δεν με εμπλέκει αυτό. Αρκετά με τη στοχοποίηση της Κρήτης. Δεν είναι η Κρήτη οι 5, 10 ή 15 παραβατικοί που μπορεί να υπάρχουν. Εκπλήσσομαι που ο κ. Ανδρουλάκης, προσπαθώντας να καλύψει την πολιτική του ανεπάρκεια, στοχοποιεί την Κρήτη. Το ΠΑΣΟΚ διοικούσε τη χώρα για μεγάλο χρονικό διάστημα, συμπεριλαμβανομένης της περιόδου ίδρυσης και λειτουργίας του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αν θέλουμε να ερευνήσουμε πραγματικά τι συνέβη, ας γίνει εξεταστική επιτροπή σε βάθος χρόνου. Oχι άλλη υποκρισία. Oχι άλλη πολιτική εκμετάλλευση.

Λευτέρης Αυγενάκης (σε Οικονόμου-Παυλόπουλο, ΣΚΑΪ)

(Να ρωτήσουμε: ο Φραπές, ο Χασάπης, ο Γρύλλος και μερικά ακόμα λεβεντόπαιδα που -όπως προκύπτει από τη δικογραφία- πίνουν νερό στ’ όνομά του είναι «παραβατικοί», οι οποίοι ανακάτευαν το όνομά του για να τον εκθέσουν; Πώς ήξεραν ότι τα τηλέφωνά τους παρακολουθούνται και μιλούσαν έτσι για να εκθέσουν αυτόν τον αδάμαντα της πολιτικής; Οταν τρωγόπινε μ’ αυτά τα καλόπαιδα δεν ήξερε τι κάνουν; Με το ποου σιγουρεύτηκε ότι ο Μητσοτάκης θάβει την ποινική πλευρά του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, της δράσης της εγκληματικής οργάνωσης, ο Αυγενάκης έτρεξε στο προστατευμένο περιβάλλον του ΣΚΑΪ και άρχισε να μας φτύνει κατάμουτρα. Να μας λέει ότι η γίδα στην πλάτη του δεν είναι κλεψιμαίικη, αλλά ήταν άρρωστη η κακομοίρα και την πήρε για να την πάει στον κτηνίατρο. Και κάνει σπέκουλα με την Κρήτη, προσπαθώντας να «δέσει» την εκλογική του πελατεία, εκθέτοντας ταυτόχρονα τον Ανδρουλάκη. Σε μια αθλια λογική συμψηφισμού και συγκάλυψης, που πρέπει να εξοργίσει κάθε έντιμο άνθρωπο σ’ αυτή τη χώρα)