Στον Δυτικό κόσμο υπάρχει πλέον ένας ηγέτης που υπερασπίζεται έμπρακτα τα συμφέροντα του Δυτικού ημισφαιρίου: ο Ντόναλντ Τραμπ. Eνας κομμουνιστής δικτάτορας, που είχε μετατρέψει την οικονομία της χώρας του σε σημείο διακίνησης ναρκωτικών, δεν βρίσκεται πια στην εξουσία. Και κάποιοι επικαλούνται τη «διεθνή νομιμότητα». Ποια ακριβώς; Εκείνη που ανέχεται δικτατορίες; Που καλύπτει διεφθαρμένα καθεστώτα; Που θεωρεί θεμιτή τη βία και την καταπίεση όταν προέρχονται από το «σωστό» ιδεολογικό στρατόπεδο; Oταν, όμως, μια χώρα αναλαμβάνει δράση για να προστατεύσει τα εύλογα και νόμιμα συμφέροντά της, τότε οι απανταχού Αριστεροί θυμούνται ξαφνικά το διεθνές δίκαιο! Εξαιρετική η στάση της Ελλάδας. Εξαιρετική η στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Για μία ακόμη φορά, περήφανοι για την κυβέρνησή μας. Καμία έκπληξη από τις αντιδράσεις των φίλων των Μαδούρων.
Mάκης Βορίδης
Ας αφήσουμε τον λαό της Βενεζουέλας να απολαύσει τις πρώτες στιγμές ελευθερίας του έπειτα από τόσα χρόνια αριστερής χούντας και να του ευχηθούμε να έχει ένα σπουδαίο, λαμπρό δημοκρατικό μέλλον!
Αδωνις Γεωργιάδης
(Ο πρώτος υπήρξε ανοιχτός και απροκάλυπτος φασίστας. Ο ίδιος ο αρχηγός της χούντας Παπαδόπουλος τον διόρισε αρχηγό της νεολαίας της ΕΠΕΝ. Μ’ αυτή του την ιδιότητα, οργάνωσε και το γνωστό πογκρόμ χουντοφασιστικού τάγματος εφόδου ενάντια σε αριστερούς φοιτητές, στη διάρκεια του οποίου απαθανατίστηκε οπλισμένος με αυτοσχέδιο τσεκούρι. Ο δεύτερος υπήρξε καλυμμένος χουντοφασίστας. Τον πρόδωσαν, όμως, τα καλά λόγια του Παττακού και του πατριάρχη του ελληνικού νεοναζισμού και στελέχους της χούντας Κωνσταντίνου Πλεύρη. Οι δηλώσεις τους δεν εξέπληξαν. Ωμός αντικομμουνισμός -κι ας μην έχουν καμιά σχέση με τον κομμουνισμό ο Μαδούρο και ο μέντοράς του Τσάβες- ως αλατοπίπερο στη δήλωση του… «κεντρώου» Μητσοτάκη. Ολοι μαζί -Μητσοτάκης, Βορίδης, Γεωργιάδης και σία- υπερασπίζονται μια γκανγκστερική κρατική ενέργεια, νοσταλγώντας τις εποχές που οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές οργάνωναν πραξικοπήματα, εξόντωναν νόμιμα εκλεγμένους ηγέτες κρατών, όπως ο Σαλβαδόρ Αγιέντε, έκαναν ένοπλες επεμβάσεις, όπως στην Κούβα, στη Γρενάδα, στη Νικαράγουα. Αν η Ελλάδα δεν ήταν μέλος της ΕΕ και δεν είχε μισό αιώνα ομαλής αστικο-κοινοβουλευτικής ζωής, οι Βορίδηδες θα ονειρεύονταν φωναχτά ένα νέο αμερικανοκίνητο στρατιωτικοφασιστικό πραξικόπημα στην Ελλάδα, στο πλαίσιο του οποίου θα αποκτούσαν εξέχοντα ρόλο, χωρίς να έχουν την ανάγκη να απολογούνται -ούτε καν σε επίπεδο πολιτικής ευθύνης- για σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ. Αλλά… η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Κι αυτοί πάντα θα ονειρεύονται. Γι’ αυτό χειροκροτούν μετά μανίας τον Τραμπ όταν λέει ότι οι ΗΠΑ θα κυβερνήσουν τη Βενεζουέλα, μέχρι να στήσουν ένα καθεστώς πιστό σ’ αυτές. Ο Βορίδης το λέει ανοιχτά: η διακυβέρνηση της Βενεζουέλας ανήκει στα «εύλογα και νόμιμα συμφέροντα» των ΗΠΑ. Οπως όλοι μαζί λένε ότι η κατοχή της Παλαιστίνης ανήκει στα «εύλογα και νόμιμα συμφέροντα» του Ισραήλ. Με την ίδια λογική, η κατοχή του ενός τρίτου της Κύπρου ανήκει στα «εύλογα και νόμιμα συμφέροντα» της Τουρκίας. Αλλά γιατί να έχει πρόβλημα μ’ αυτό ένας χουντοφασίστας; Αμερικάνικο σχέδιο υλοποίησε η στρατιωτικοφασιστική δικτατορία ανατρέποντας τον Μακάριο, νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανοίγοντας το δρόμο στην εισβολή της Τουρκίας και την κατοχή μεγάλου τμήματος ενός ανεξάρτητου κράτους)
