Αφού τέλειωσε η γκεμπελίστικη-προβοκατόρικη εκστρατεία με τις πορείες για το Πολυτεχνείο και η κυβέρνηση διαπίστωσε ότι δύσκολα μπορούσε να αλλάξει την ατζέντα, είδαμε ξαφνικά τα κυβερνητικά στελέχη να κάνουν δηλώσεις για την… έξοδο από το λοκντάουν.
Παπαθανάσης και Γεωργιάδης ψιλομπερδεύτηκαν, εκπέμποντας αντιφατικά μηνύματα (το μεγαλύτερο λάθος στην οργάνωση της προπαγάνδας), οπότε δόθηκε εντολή στον Πέτσα να αναλάβει αυτός, περιδιαβαίνοντας τα κανάλια και παρουσιάζοντας το… πρόγραμμα εξόδου από το λοκντάουν. Μάλιστα, παρουσιάζοντας το σχέδιο επιστροφής στην… κανονικότητα, ο Πέτσας προέβλεψε «επιπέδωση της επιδημιολογικής καμπύλης» από αυτό το Σαββατοκύριακο.
Το σύνθημα είχε δώσει ο ίδιος ο Μητσοτάκης, ο οποίος συναντήθηκε στις 14 Νοέμβρη με τον Ιερώνυμο (που θα έπρεπε να βρίσκεται σε καραντίνα) και συζήτησαν… πώς θα γιορταστούν τα Χριστούγεννα!
Το πρωί της 19ης Νοέμβρη ο Πέτσας παρουσίαζε το σχέδιο εξόδου από το lockdown και το απόγευμα ο Κικίλιας παρουσίαζε το σχέδιο εμβολιασμού του πληθυσμού (με εμβόλιο που ακόμα δεν έχει εγκριθεί και, φυσικά, δεν είναι διαθέσιμο)!
Την ίδια στιγμή που το ΕΣΥ είχε καταρρεύσει! Την ίδια στιγμή που έχουμε ένα νεκρό κάθε είκοσι λεπτά. Την ίδια στιγμή που ασθενείς διασωληνώνονται σε απλούς θαλάμους και πεθαίνουν σε απλούς θαλάμους, με τους γιατρούς να αναγκάζονται να κάνουν επιλογή ασθενών για τις ΜΕΘ. Την ίδια στιγμή που τα στοιχεία έδειχναν ότι ειδικά στη βόρεια Ελλάδα η πανδημία μαίνεται ανεξέλεγκτη.
Το βράδυ έγινε γνωστό ότι ο Μητσοτάκης θα συσκέπτονταν εσπευσμένα το πρωί της Παρασκευής με τους Τσιόδρα και Χαρδαλιά για να δουν και νέα μέτρα περιορισμού της πανδημίας στη βόρεια Ελλάδα. Παρά ταύτα, ο… άνεμος αισιοδοξίας εξακολούθησε να πνέει.
Είναι προφανές ότι προσπαθούν και πάλι ν’ αλλάξουν την ατζέντα. Να μας κάνουν να μην σκεφτόμαστε αυτό που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας, αλλά να σκεφτόμαστε το… χριστουγεννιάτικο μέλλον. Και το… πασχαλινό μέλλον, που θα το κάνουμε με χορούς και πανηγύρια, γιατί θα γίνονται μαζικοί εμβολιασμοί.
Η πραγματικότητα τοποθετείται και πάλι με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω. Το μείζον δεν είναι η αντιμετώπιση της πανδημίας, αλλά η έξοδος από το lockdown. Σε ελεύθερη απόδοση: «Οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους και οι ζωντανοί με τους ζωντανούς».
Πρόκειται για κυνισμό εγκληματιών, οι οποίοι επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν κοινωνικά το έγκλημά τους, ώστε κανένας να μην τους ζητήσει λογαριασμό για ό,τι έγινε μέχρι τώρα. Κι αν δεν τους ζητήσει λογαριασμό για ό,τι έγινε μέχρι τώρα, δε θα τους ζητήσει και για ό,τι πρόκειται ν’ ακολουθήσει.
Αν δεν τους ζητήσει λογαριασμό για ό,τι έγινε μέχρι τώρα, σημαίνει ότι τους απαλλάσσει από κάθε ευθύνη (άντε να τους απαγγείλει κατηγορία σε βαθμό πταίσματος). Και ποιος θα φταίει τότε; Θα φταίει η κακιά μας η μοίρα. Και όσοι φέρθηκαν ασυλλόγιστα και δεν τήρησαν τις ντιρεκτίβες της κυβέρνησης (μασκούλες, αποστασούλες, χεράκια καθαρά).
Μας θέλουν συνένοχους. Και προσπαθούν να αποσπάσουν τη σιωπή μας (που σημαίνει συνενοχή) χρησιμοποιώντας μια εκκωφαντική γκεμπελίστικη προπαγάνδα. Ομως, όποιος κλείσει τα μάτια στο έγκλημα δε θα διαπράξει απλώς ηθικό παραστράτημα. Θα διαπράξει ταξικό παραστράτημα.
Θα δώσει εν λευκώ εξουσιοδότηση στην κυβέρνηση του κεφαλαίου να περάσει διά πυρός και σιδήρου την εργαζόμενη κοινωνία και τη νεολαία της και μετά την ολοκλήρωση του κύκλου της πανδημίας. Στο όνομα της αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης που αναπόφευκτα έχει βαθύνει (όπως πολλάκις έχουμε τονίσει, δεν προκάλεσε η πανδημία την κρίση – η κρίση είχε ξεκινήσει και η πανδημία τη βάθυνε απότομα).
Η ήττα είναι διαφορετική από τη λογική της ήττας. Στον αέναο ταξικό πόλεμο υπάρχουν περίοδοι που η εργατική τάξη ηττάται (για διάφορους λόγους). Οταν όμως η ήττα μετατρέπεται σε ηττοπάθεια, τότε αποκτά στρατηγικό χαρακτήρα.
Αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε στους εαυτούς μας. Πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Η αντίσταση στην εγκληματική διαχείριση της πανδημίας, η απαίτηση για πραγματικά καθολικό lockdown, με πληρωμή εργατικών μισθών και ασφάλισης, θα είναι μια πολύτιμη ταξική παρακαταθήκη για το άμεσο και το απώτερο μέλλον.
Π.Γ.
