«Ο Λάνθιμος και η μόδα του αντισιωνισμού» τιτλοφόρησε ένα ακόμα έμεσμά του στην «Καθημερινή» ο γνωστός Τάκης Θεοδωρόπουλος. Αφορμή, μια δήλωση του διάσημου σκηνοθέτη Γιώργου Λάνθιμου, έξω από το ΣΕΦ, ότι δεν πήγε εκεί κυρίως για να υποστηρίξει τον «Ολυμπιακό», του οποίου είναι φίλαθλος, αλλά για να «φωνάξει» ότι οι ισραηλινές ομάδες δε θα έπρεπε να παίζουν στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, μετά τη γενοκτονία σε βάρος του παλαιστινιακού λαού.
Ο Θεοδωρόπουλος ειρωνεύεται τον Λάνθιμο, με το γνωστό γελοίο ύφος του (προσπαθεί να μιμηθεί τον Πρετεντέρη, αλλά δεν…). Προσπαθεί να… αποδείξει ότι αυτοί που παίζουν μπάσκετ ή οτιδήποτε άλλο δεν έχουν καμιά σχέση με την κρατική πολιτική. Πόσο φτηνιάρικο. Οι ρώσοι μαέστροι, οι ρωσίδες μπαλαρίνες, οι ρώσοι και ρωσίδες αθλητές και αθλήτριες, που ακόμα είναι αποκλεισμένοι/ες από όλες τις διεθνείς διοργανώσεις, σε επίπεδο κλαμπ και εθνικών ομάδων, γιατί αποκλείστηκαν μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία; Εμείς δεν συμφωνoύμε μ’ αυτό, από τη στιγμή που δεν ίσχυσε ο ίδιος αποκλεισμός για τους Ουκρανούς και τις Ουκρανίδες, όμως οι «Θεοδωρόπουλοι» ήταν οι πιο φανατικοί του αποκλεισμού των ρώσων και ρωσίδων αθλητών, καλλιτεχνών και διανοούμενων.
Ποια γνώμη θα είχαν οι «Θεοδωρόπουλοι» για το μαζικό μποϊκοτάζ του καθεστώτος απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής; Υποθέτουμε ότι ήταν υπέρ, καθώς το δολοφονικό νοτιοαφρικάνικο ρατσιστικό καθεστώς είχε γίνει βαρίδι για τη «συλλογική Δύση». Δηλαδή, δεν είναι ενάντια στα μποϊκοτάζ, γενικά, αλλά ενάντια στο μποϊκοτάζ της γενοκτόνας σιωνιστικής οντότητας.
Επειδή δεν τολμούν να το πουν αυτό ανοιχτά (παριστάνουν και τους προοδευτικούς, τους στοχαστές, τους διανοούμενους, τρομάρα τους), εφευρίσκουν φτηνιάρικα φραστικά τεχνάσματα, για να απαξιώσουν τους καλλιτέχνες και διανοούμενους που -με ήπιο, είν’ αλήθεια, τρόπο- εκφράζουν την αντίθεσή τους στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από τους σιωναζιστές φονιάδες.
Ο Θεοδωρόπουλος κατηγορεί τον Λάνθιμο σαν φορέα μιας… μόδας που με ανέξοδες καταδίκες προσφέρει «δωρεάν ευαισθησία στο κοινό του». Και συμπληρώνει με ύφος… διανοουμενίστικου μεγαλείου: «Οσο περνάει ο καιρός τόσο λιγότερο ανησυχώ. Ο σύγχρονος αντισιωνισμός, σε αντίθεση με τον παραδοσιακό, είναι μια μόδα η οποία φοριέται μεν, αλλά όπως όλες οι μόδες έχει κι αυτή ημερομηνία λήξης».
Αφού δεν ανησυχεί ο Θεοδωρόπουλος, τότε γιατί συκοφαντεί με τον πιο ελεεινό τρόπο τον Λάνθιμο; Γράφει: «Δικαιούμαι να έχω απορίες. Αν ο ίδιος (σ.σ. ο Λάνθιμος) δεν θέλει να βλέπει Εβραίους να αγωνίζονται γιατί πηγαίνει να τους δει;». Το επιχείρημα είναι βλακώδους καφενειακού επιπέδου. Ετσι και το έλεγε σε καφενείο, θα πήγαινε η σφαλιάρα σύννεφο. Εύκολα αντιλαμβάνεται ο καθένας πως κάποιος που διαφωνεί μπορεί να πάει και να εκφράσει τη διαφωνία του. Ομως το κύριο θέμα εδώ δεν είναι το γιατί πήγε στο γήπεδο ο Λάνθιμος, αλλά ο αλήτικος γκεμπελισμός.
Είπε ποτέ ο Λάνθιμος (και όλοι/ες που εκφράζουν απόψεις σαν του Λάνθιμου) ότι έχουν πρόβλημα με τους εβραίους; Οτι δε θέλουν να βλέπουν εβραίους να παίζουν μπάσκετ στην Ευρωλίγκα ή να τραγουδούν στη Γιουροβίζιον ή να συμμετέχουν με ταινίες σε διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ; Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι αντισημίτες, είναι αντισιωνιστές. Αλλωστε, για «αντισιωνισμό του Λάνθιμου» μιλάει και ο Θεοδωρόπουλος. Πετάει, όμως, και το «ο Λάνθιμος δε θέλει να βλέπει εβραίους», για να χώσει πρόστυχα την κατηγορία ότι οι αντισιωνιστές είναι στην πραγματικότητα αντισημίτες!
Αν ο Λάνθιμος είχε χιούμορ, θα τράβαγε στον Θεοδωρόπουλο μια ξεγυρισμένη μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση, για να τον δει να απολογείται σαν γυμνοσάλιαγκας, να ζητάει συγγνώμη, να δηλώνει το γνωστό «εκ παραδρομής» κτλ.
Οι «Λάνθιμοι», δηλαδή οι διάσημοι mainstream καλλιτέχνες που με το δικό τους τρόπο καταγγέλλουν τη γενοκτονία, με πολλές διαβαθμίσεις στην ένταση του καταγγελτικού τους λόγου, χωρίς η πλειοψηφία τους να υπερασπίζεται και το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην ένοπλη αντίσταση, έχουν δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα στο σιωνιστικό καθεστώς και στους ιμπεριαλιστές υποστηρικτές του. Η διεισδυτικότητα αυτών των καλλιτεχνών στην «κοινή γνώμη» είναι πολύ μεγάλη και η καταγγελτική στάση τους βοηθάει στη διεθνή απομόνωση του σιωνιστικού καθεστώτος, που ήδη είναι καθεστώς παρίας.
Το καθεστώς επιστρατεύει ό,τι διαθέτει. Κι έτσι, από τη μια έχουμε τα αποκαλυπτήρια του ερεβώδους pay roll του σιωνιστικού λόμπι, και από την άλλη τα αποκαλυπτήρια της στενότητας του σιωνιστικού αφηγήματος. Η βιομηχανία του Ολοκαυτώματος ήταν προβληματική, πλέον έχει χρεοκοπήσει.
Ο αντισημιτισμός άνθιζε πάντοτε στους κόλπους της ναζιφασιστικής ακροδεξιάς. Εκεί μπλέκονταν το παλιό ναζιστικό αφήγημα του «αιώνιου εβραίου» με τη ζηλωτική θρησκοληψία των «Πρωτοκόλλων των σοφών της Σιών» και παρήγαγαν το αμάλγαμα του αντισημιτισμού της σύγχρονης εποχής. Ομως, όλα τα ακροδεξιά μορφώματα στην Ευρώπη, την Αμερική, την Αυστραλία έχουν ταχτεί αναφανδόν υπέρ της βάρβαρης πολιτικής των σιωναζιστών. Η ισλαμοφαγία έχει κάνει καλή δουλειά, ενώ το άφθονο χρήμα που διαθέτει το σιωνιστικό λόμπι δεν αφήνει ασυγκίνητα τα ηγετικά στελέχη αυτών των μορφωμάτων.
Το «basta» που φωνάζουν οι mainstream διασημότητες του κινηματογράφου, της μουσικής κτλ. είναι σαφέστατος αντισιωνισμός. Η προβοκάτσια της ταύτισης του αντισιωνισμού με τον αντισημιτισμό δεν έχει πια καμιά πέραση. Δεν τρομάζει κανέναν και καμιά. Δύο χρόνια μαζικής γενοκτονίας είν’ αυτά, ποιος μπορεί να κατηγορήσει τους «Λάνθιμους» για αντισημιτισμό; Οι άνθρωποι αυτοί δεν εξέφρασαν ποτέ αντισημιτικές τάσεις, άσε που στους χώρους τους συνεργάζονται με πάρα πολλούς εβραίους, αρκετοί εκ των οποίων εκφράζουν παρόμοιες απόψεις. Οταν ο σιωνισμός έχει χάσει την αμερικανο-εβραϊκή νεολαία, δε θα έχανε τους «Λάνθιμους»;
Οι υπερασπιστές του σιωνισμού τύπου Θεοδωρόπουλου βρίσκονται πραγματικά σε απελπισία. Γι’ αυτό και καταλήγουν σε βρομιές του τύπου «ο Λάνθιμος δεν θέλει να βλέπει Εβραίους να αγωνίζονται».
Π.Γ.
