♦ Ψάχνουν μπάτσους
Πρώτα η Διαμαντοπούλου και μετά ο Βενιζέλος μας κάλεσαν «να προστατεύσουμε και να λειτουργήσουμε το δημοκρατικό, δημιουργικό, ανοιχτό δημόσιο σχολείο και δημόσιο πανεπιστήμιο». Οι Πασόκοι καταθέτουν τον οβολό τους υπέρ της σταθεροποίησης του συστήματος και της εκτόνωσης της νεολαιίστικης εξέγερσης, απευθυνόμενοι όχι σε μαθητές και φοιτητές, που τους έχουν «γραμμένους» κανονικότατα (απόδειξη ότι τη μέρα που έγιναν οι δηλώσεις 400 σχολεία έκλειναν σε όλη την Ελλάδα), αλλά στη «σιωπηλή πλειοψηφία». Ουσιαστικά καλούν εργαζόμενους και γονείς να δράσουν σαν μπάτσοι ενάντια στα παιδιά τους.
♦ Κομματικό λοκ-άουτ
Αν κατήγγειλαν το γεγονός φοιτητές από αριστερές παρατάξεις, θα μιλούσαν για προβοκάτσια, λάσπη, αντικομμουνισμό και τα γνωστά. Τι να απαντήσουν, όμως, στα μέλη του ΔΕΠ του Παντείου, που κατήγγειλαν ότι «το Πάντειο Πανεπιστήμιο έκλεισε με πρωτοβουλία φοιτητών της Πανσπουδαστικής, οι οποίοι επικαλέστηκαν απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ», σημειώνοντας ότι «Σε όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο δεν έχει συμβεί να κλείσει Πανεπιστήμιο με απόφαση κομματικού οργάνου. Το Δ.Σ. του Συλλόγου Διδασκόντων του Παντείου Πανεπιστημίου καταδικάζει τις μεθοδεύσεις αυτές, που έρχονται σε αντίθεση με τις πάγιες και κατοχυρωμένες διαδικασίες δημοκρατικής λήψης αποφάσεων, που εδώ και δεκαετίες έχει κατακτήσει η πανεπιστημιακή κοινότητα»;
Πράγματι, το γεγονός είναι πρωτοφανές. Ουδέποτε ο Περισσός σεβάστηκε την αυτοτέλεια των κινημάτων και των μαζικών χώρων, αλλά λοκ-άουτ με κομματική απόφαση, προκειμένου να αποτραπεί η συγκέντρωση των φοιτητών και η πραγματοποίηση γενικής συνέλευσης δεν θυμόμαστε να έχουν ξανακάνει. Φαίνεται πως έχουν χάσει τ’ αυγά και τα πασχάλια καθώς βιώνουν την απομόνωσή τους από την εξεγερμένη νεολαία, αλλά και από ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.
♦ Γαϊδούρια
Είναι πια γνωστό και δεν κρύβεται. Ωρες μετά τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, ο υπουργός Παιδείας Ε. Στυλιανίδης πήγε στα μπουζούκια για να σβήσει τα μεράκια του με Παπαρίζου και Τερζή. Και την άλλη μέρα, πήγε στο γήπεδο, για να παρακολουθήσει την ομάδα της εκλογικής του περιφέρειας, τον Πανθρακικό, και να τον δουν φυσικά οι εκλογείς του από την τηλεόραση.
Πέρασε μια βδομάδα από τότε, γράφτηκαν σχόλια, κυκλοφόρησαν φωτογραφίες στο διαδίκτυο και ξαφνικά ο υπουργός αποφάσισε να απαντήσει από μια πολύ φιλική ραδιοφωνική συχνότητα κι έναν ακόμη πιο φιλικό δημοσιογράφο (Σκάι – Πορτοσάλτες). Και τι είπε; Οτι «ο Γκέμπελς ζει ανάμεσά μας» (!), διότι «το βράδυ που συνέβη το περιστατικό ήταν του Αγίου Νικολάου και όλοι ήμασταν σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Οταν πληροφορήθηκα και το πληροφορήθηκα αργά το συμβάν, αποχώρησα». Κοτζάμ υπουργός Παιδείας ούτε ραδιόφωνο άκουσε ούτε κάποιος συνεργάτης του τον πληροφόρησε ότι ένας μαθητής δολοφονήθηκε από ένα μπάτσο. Ηταν ο μόνος Ελληνας που πήγε στα μπουζούκια χωρίς να ξέρει τι είχε συμβεί, χωρίς να ξέρει αυτό που ώρες πριν συζητούσε όλος ο κόσμος! Οσο για το γήπεδο, πήγε γιατί τον κάλεσαν κάποιοι συμπατριώτες του! «Με κάλεσαν την ώρα της δουλειάς, πήγα από εκεί, τους είδα και τους χαιρέτησα, δεν πήγα για να δω τον αγώνα και επέστρεψα πίσω στη δουλειά μου»!
Αυτό σε απλά ελληνικά λέγεται γαϊδουριά. Οπως γαϊδουριά λέγεται η στάση του Καραμανλή που καλύπτει πλήρως τον υπουργό του και αρνήθηκε μ’ έναν απαξιωτικό μορφασμό να απαντήσει όταν του τέθηκε η σχετική ερώτηση.
ΥΓ: Οι κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές, αυτοί που τους χαρακτηρίζουν εγκληματίες, έκαναν αποχή συσσιτίου πενθώντας για το χαμένο παιδί και διαμαρτυρόμενοι για τη δολοφονία του. Αλλα μεγέθη…
♦ Τσιράκια
Ενας φωτορεπόρτερ τραβάει μια φωτογραφία-ντοκουμέντο: λίγες ώρες μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, ένας ΜΑΤάς σκοπεύει τους διαδηλωτές με το πιστόλι του, ενώ ο διπλανός συνάδελφός του κάνει την ίδια χαρακτηριστική κίνηση με το χέρι. Περιχαρής ο φωτορεπόρτερ πάει τη φωτογραφία στο διευθυντή της εφημερίδας του (Σεραφείμ Κοτρώτσος, «Ελεύθερος Τύπος») και τον ακούει να του λέει πως πρέπει να ελέγξει αν το πιστόλι είναι πυροβόλο ή εκτόξευσης φωτοβολίδων (λες και είχε καμιά σημασία). Ο φωτορεπόρτερ του λέει ότι δεν χρειάζεται να ψάξει τίποτα, διότι το πιστόλι είναι πυροβόλο, «Κλοκ» των 9 χιλιοστών. Η φωτογραφία που θα έπρεπε να μπει πρωτοσέλιδη τη Δευτέρα (αποκλειστικότητα γαρ) δεν δημοσιεύεται. Την ίδια μέρα διαρρέει και κάνει το γύρο του κόσμου από τα μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία. Ο διευθυντής απολύει τον φωτορεπόρτερ ως ένοχο για τη διαρροή (κι ας ήταν η φωτογραφία στα κομπιούτερ της εφημερίδας, στα οποία είχαν πρόσβαση πολλοί) και δημοσιεύει τη φωτογραφία κατόπιν εορτής, την επόμενη μέρα, στις μέσα σελίδες της εφημερίδας. Χρειάζεται μήπως να γράψουμε τίποτα περί ελευθεροτυπίας, υπηρέτησης της αλήθειας, αμεροληψίας, λογοκρισίας χάριν της κυβέρνησης και της αστυνομίας κ.λπ.;
♦ Παράπλευρες απώλειες
Με την αισχρή, μπατσική στην κυριολεξία στάση του απέναντι στη νεολαιίστικη εξέγερση, ο Περισσός έχει ξεφτιλιστεί, κυρίως στη νεολαία, αλλά και σε σημαντικό κομμάτι εργαζόμενων στρωμάτων και οπαδών του, αλλά σε ηγετικό επίπεδο δεν δείχνει να αντιμετωπίζει προβλήματα. Αντίθετα, ο ΣΥΝ, με τη γνωστή επαμφοτερίζουσα στάση του, αντιμετωπίζει σοβαρότατο πρόβλημα στο ηγετικό του επιτελείο. Μόνο στα χέρια δεν ήρθαν εκπρόσωποι της πλειοψηφίας και της «ανανεωτικής τάσης» στην τελευταία συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας, καθώς οι ανανεωτικοί ζητούσαν κατηγορηματική καταδίκη της εξέγερσης και κατηγορούσαν την πλειοψηφία για «πολιτική κάλυψη των κουκουλοφόρων». Για δες κάτι γυρίσματα που έχει ο καιρός. Οι ανανεωτικοί να συμπλέουν με τον Περισσό, του οποίου κατά τα άλλα είναι οι πιο σφοδροί πολέμιοι. Είναι πολλές οι παράπλευρες απώλειες αυτής της εξέγερσης.
♦ Χωρίς αιδώ
Σε συνθήκες κοινωνικής κρίσης ξεκαθαρίζει η ήρα από το στάρι. Οταν στους δρόμους ξεσπά η κοινωνική αντιβία, οι φιλελεύθεροι εγκαταλείπουν το φιλελευθερισμό τους και στρατεύονται με την κυρίαρχη τάξη πραγμάτων. Οι διανοούμενοι αυτής της τάξης στρατεύονται μαζί της, χωρίς αιδώ, χωρίς πολλές φιοριτούρες και «ναι μεν, αλλά». Σταχυολογούμε από δηλώσεις «πνευματικών ανθρώπων» σε μια μόνο εφημερίδα («Κόσμος του Επενδυτή»).
Ο ακαδημαϊκός Δ. Νανόπουλος εκφράζει την «απερίφραστη καταδίκη του για τη δολοφονία του μικρού μαθητή» (σιγά την είδηση, ολόκληρη η κυβέρνηση έκανε το ίδιο) και την αντίθεσή του «σε ανεξέλεγκτες και βίαιες συμπεριφορές που τραυματίζουν τη δημοκρατία και αμαυρώνουν την ιστορία και τον πολιτισμό μας». Ο συγγραφέας Μάνος Ελευθερίου εύχεται «να επέμβει ο Πανάγαθος και να δώσει τη λύση στα φοβερά ζητήματα που μας απασχολούν. Και να δώσει τη φώτιση σε ανθρώπους που μπορούν να δώσουν μια κάποια λύση». Ο τέως πρύτανης και τέως υπουργός Μ. Σταθόπουλος μιλάει για την «ατιμωρησία», αλλά δεν παραλείπει να βάλει στο ίδιο τσουβάλι ότι «είμαστε μάρτυρες προσβολής αγαθών πολλών πολιτών από τους λεγόμενους γνωστούς-αγνώστους, κουκουλοφόρους κ.λπ., οι οποίοι ποτέ δεν εντοπίζονται, ποτέ δεν συλλαμβάνονται, ποτέ δεν τιμωρούνται». Στο τέλος, παίρνοντας ύφος σοφού δασκάλου και πατέρα της δημοκρατίας, ζητά να επισημαίνουμε στα παιδιά ότι «εκτός από τα δικαιώματα, έχουν –όπως όλοι μας– και υποχρεώσεις απέναντι στην κοινωνία». Ο Μανώλης Γλέζος κάνει την… άκρως επαναστατική πρόταση «σήμερα, άμεσα οι αστυνομικοί κάθε τμήματος σε όλη τη χώρα οφείλουν να επισκεφτούν τα αντίστοιχα σχολεία και να ζητήσουν συγγνώμη από τα παιδιά». Ο ζωγράφος Βλάσης Κανιάρης αποφαίνεται ότι «ο καθένας, βέβαια, έχει δικαίωμα στη διαδήλωση. Οχι στην αναρχία» και προτείνει «ακόμα και το πανεπιστημιακό άσυλο ίσως χρειάζεται να το ξαναδούμε πιο ψύχραιμα και χωρίς αυταπάτες». Ο δε Ν. Κωνσταντόπουλος δηλώνει πως «ο θρήνος και η απόγνωση της κοινωνίας αξιολογούνται διαφορετικά και δεν έχουν καμία σχέση με την επίδειξη τυφλής βίας που θέλει να εγκλωβίσει τις εξελίξεις στο φαύλο κύκλο της καταστροφής».
♦ Συγκρίσεις
«Ταμάμ» έπεσε το ρεπορτάζ που ξεκίνησε πριν τη νεολαιίστικη εξέγερση και δημοσίευσε στην τελευταία «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» ο Σπ. Φρεμεντίτης. Ο θάνατος του εμπόρου και όχι του εμποράκου ξεκίνησε πριν την εξέγερση και τις ζημιές σε μερικές εκατοντάδες μαγαζιά στο κέντρο της Αθήνας. Πάνω από 5.000 μαγαζιά στο κέντρο της Αθήνας, ακόμη και γύρω από την Ερμού, είναι ξενοίκιαστα. Σ’ αυτά δεν υπολογίζονται εκείνα που βρίσκονται σε ορόφους ή στοές. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών και της Ενωσης Ιδιοκτητών Ακινήτων, τα «λουκέτα» είναι συχνότερα τους τελευταίους 10 μήνες στην Πανεπιστημίου, στη Σταδίου, στην Ερμού, στην Αιόλου, στην Αθηνάς και στις παράπλευρες εμπορικές οδούς, που στο παρελθόν έσφυζαν από εμπορική κίνηση. Δεν είδαμε, όμως, την ίδια ευαισθησία για τους «συμπολίτες» μας όλους αυτούς τους μήνες. Προφανώς, το να κλείνει ένα μαγαζί από την κρίση δεν είναι κοινωνικό πρόβλημα, όπως είναι μια σπασμένη τζαμαρία.
♦ Απλά, ψηφίστε μας…
Συνέντευξη της Αλ. Παπαρήγα στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Ο δημοσιογράφος ρωτά αν «η κοινωνική πίεση μπορεί να δρομολογήσει ή να επιταχύνει ουσιαστικές αλλαγές προς όφελος της κοινωνίας». Και η γραμματέας του Περισσού απαντά: «Δεν μπορούν να έχουν αποτέλεσμα ούτε κάποιοι αγώνες που απλά θα ασκούνε πίεση. Τα μέτρα που πάρθηκαν τα τελευταία χρόνια, τα πολύ χειρότερα που ετοιμάζουν όπως το 70ωρο, ο διαχωρισμός του ελεύθερου χρόνου σε ενεργό και ανενεργό που προβλέπει η “Εκθεση Σέρκας” και μαζί ψήφισαν ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ στην ΕΕ αποτελούν για το κεφάλαιο ζωτική ανάγκη. Το κίνημα στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει. Χρειάζεται ανασύνταξη του εργατικού κινήματος. Ταξική συσπείρωση και αλληλεγγύη, πολιτική συνειδητοποίηση. Μόνο η οργανωμένη πάλη, η λαϊκή συμμαχία που στρέφεται κατά της πολιτικής και των κομμάτων που υπηρετούν τα συμφέροντα των μονοπωλίων, μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα για το λαό. Γι’ αυτό, χρειάζεται σήμερα ισχυροποίηση του ΚΚΕ, που, με τη στρατηγική και τη δράση του διαμορφώνει όρους, ανοίγει δρόμο να εκφραστεί η λαϊκή αντεπίθεση».
Πιο καθαρά κήρυγμα αναποτελεσματικότητας των ταξικών αγώνων δε θα μπορούσε να υπάρξει. Το «διά ταύτα» που προτείνεται στους εργαζόμενους και τους νέους είναι ένα: ψηφίστε ΚΚΕ, γιατί μόνο έτσι μπορεί να εκφραστεί η λαϊκή αντεπίθεση. Και μεις, με την πείρα και των τελευταίων ημερών, με την αισχρή, εχθρική, συκοφαντική, προβοκατόρικη και σε ορισμένες περιπτώσεις (όπου τους έπαιρνε) κατασταλτική δράση των δυνάμεων του Περισσού, λέμε: αν θέλετε να μην υπάρξει στα σίγουρα προοπτική λαϊκής αντεπίθεσης, ψηφίστε ΚΚΕ. Αλλωστε, τις τελευταίες μέρες, οι τρομαγμένοι νοικοκυραίοι λένε στα παιδιά τους να πάνε με την ΚΝΕ και όχι με τους «κακούς» που μάχονται. Οπως παλιότερα τα έστελναν στο κατηχητικό.
♦ Το μονοπώλιο της προπαγάνδας
«Συνειδητή προσπάθεια κατάλυσης της δημοκρατίας», χαρακτήρισε ο Αντώναρος τη σύντομης διάρκειας κατάληψη του στούντιο της ΕΡΤ προκειμένου να μεταδοθεί μήνυμα αλληλεγγύης στη νεολαιίστικη εξέγερση. Αντώναρος είναι ό,τι θέλει λέει. Η δήλωσή του, όμως, παρά τη γελοιότητά της, δεν στερείται πολιτικής σημασίας. Δημοκρατία προφανώς είναι το μονοπώλιο της κυβέρνησης, μέσω των υπαλλήλων και των κολαούζων της, στα κρατικά ΜΜΕ, που τα πληρώνουμε όχι μόνο ως φορολογούμενοι αλλά και ως άμεσα χαρατσωνόμενοι μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Δημοκρατία είναι να ξοδεύονται τα λεφτά μας για τους παχυλότατους μισθούς των κυβερνητικών προπαγανδιστών, για τις φραπελιές και τα ξεφτιλίκια της Γιουροβίζον. Ενώ μια μικρή παρέμβαση υπέρ της εξέγερσης της νεολαίας είναι κατάλυση της δημοκρατίας.
♦ Πλήρως απομονωμένοι
«Μέχρι στιγμής αποφάσεις με τέτοιο πλαίσιο πάλης (σ.σ. της ΠΚΣ/ΚΝΕ) έχουν πάρει οι φοιτητικοί και σπουδαστικοί σύλλογοι: Πανεπιστημίου Πειραιά, ΣΓΤΚΣ, Νηπιαγωγών, Πολιτικών Μηχανικών και Φιλοσοφίας Πάτρας, Τεχνολογίας Τροφίμων και Τεχνολογίας Γεωργίας ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, ΣΤΕΦ Χαλκίδας, Ζωικής Παραγωγής και Φυτικής Παραγωγής Βόλου, Κτηνιατρικής Καρδίτσας» (Ριζοσπάστης, 17.12.08).
Αν είναι αλήθεια (γιατί μ’ αυτούς δεν ξέρεις ποτέ τι είν’ αλήθεια και τι ψέμα), μιλούν για 10 συλλόγους (κυρίως τμημάτων ΤΕΙ) σε όλη την Ελλάδα. Μήπως μπορούν να μας πουν πόσοι φοιτητικοί σύλλογοι αποφάσισαν –σε μαζικές συνελεύσεις μάλιστα– να χαιρετίσουν τη νεολαιίστικη εξέγερση, να προχωρήσουν σε καταλήψεις και να συμμετάσχουν στο πανελλαδικό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στα Προπύλαια, την περασμένη Πέμπτη και όχι στο κομματικό συλλαλητήριο του Περισσού στην Ομόνοια; Αφού το ξέρουν, γιατί δεν το αναφέρουν; Γιατί ντρέπονται να πουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών τους έχει απομονώσει; Τι είναι αυτή η τεράστια πλειοψηφία; Παρασυρμένη από τους «κουκουλοφόρους» και τις ξένες μυστικές υπηρεσίες;
♦ Οσα δε φτάνει η αλεπού
Μεγαλώνουν φαίνεται τα προβλήματα ακόμα και στο εσωτερικό του Περισσού, γι’ αυτό και έχουν αρχίσει την απολογητική από τις στήλες του «Ριζοσπάστη» με στελέχη ακόμη και του ΠΓ να προσπαθούν να αποδείξουν ότι βρίσκονται στην πρωτοπορία του αγώνα, μπας και καταφέρουν να αποφορτίσουν την αισχρή, αντεπαναστατική τους στάση. «Μπήκαμε μπροστά και πρωτοστατήσαμε από την πρώτη μέρα για την οργάνωση της πάλης των λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας», έγραφε το μέλος του ΠΓ Δημ. Αρβανιτάκης την περασμένη Τετάρτη. Στο ίδιο πόνημα διαβάσαμε και το εξής ξεκαρδιστικό: «Στην εφημερίδα “Κόντρα” γράφουν οι “αναρχικοί” και καυχιούνται για την προαναφερόμενη πορεία: “Από το Μουσείο μέχρι τη Λ. Αλεξάνδρας δεν έμεινε τράπεζα χωρίς σπασμένη πρόσοψη”». Αποφασίστε, ρε παιδιά, τι είμαστε, αναρχικοί με ή χωρίς εισαγωγικά. Γιατί το κομμουνιστές δεν σας βολεύει.
♦ Γελοίοι προβοκάτορες
«Το μόνο που ήθελα να πω σε εσάς τους δημοσιογράφους, για ψάξτε σε όλες τις γειτονιές της Αθήνας και αλλού, ποιοι είναι κάτω από τις μάσκες και κυρίως ποιοι στηρίζουν τους κουκουλοφόρους, ποιοι ανάβουν πυρκαγιές και θα βρείτε ανθρώπους που δεν είναι απλώς άνθρωποι αγανακτισμένοι και παραπλανημένοι που έχουν βρει λαθεμένες μορφές πάλης, θα βρείτε ανθρώπους που δεν συνιστούν νέο υποκείμενο του αγώνα αλλά υποκείμενα».
Αυτή είναι μία από τις πολλές δηλώσεις της Αλ. Παπαρήγα, που δείχνει να έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Ρωτάμε, λοιπόν: έχει κανένα συμφέρον η κυβέρνηση να πυροδοτήσει την ένταση, συντηρώντας μια εξέγερση και μάλιστα τις πιο προωθημένες μορφές αγώνα που αυτή έχει επιδείξει; Κάθε εχέφρων άνθρωπος θα απαντήσει αρνητικά. Τότε ποιος έχει τέτοιο συμφέρον; Κάποιο άγνωστο… παρακράτος, που αντιμάχεται και την κυβέρνηση και την… κοινωνική ομαλότητα; Τίνων συμφέροντα υπηρετώντας;
Εκτός από προβοκάτορες, οι ηγέτες του Περισσού είναι και γελοίοι. Οπως και όσο ήταν και όταν το Νοέμβρη του 1973 χαρακτήριζαν τους φοιτητές που πορεύτηκαν από τη Νομική προς το Πολυτεχνείο «300 προβοκάτορες του Ρουφογάλη και της ΚΥΠ». Οπως ακριβώς τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης τους κυνηγούσε το άγος της «Πανσπουδαστικής Νο 8», έτσι θα τους κυνηγά τα επόμενα χρόνια το άγος της βρόμικης αντεπαναστατικής τους στάσης αυτές τις μέρες.
♦ ΚΝΕ-ΠΚΣ: Μπάτσοι του Στυλιανίδη
«Λοκ άουτ» σε ΑΕΙ και ΤΕΙ πήγε να επιβάλει η ΠΚΣ/ΚΝΕ, υλοποιώντας το κυβερνητικό σχέδιο να διώξει τους φοιτητές μακριά. Οι Κνίτες μαζεύονταν από τα χαράματα στις σχολές και «ενημέρωναν» τους φοιτητές ότι η σχολή είναι κλειστή. Οσοι διαμαρτύρονταν και ρωτούσαν πότε ο σύλλογος πήρε τέτοια απόφαση, εισέπρατταν την απάντηση ότι το κλείσιμο γίνεται με απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ! Αυτό δεν έχει ξαναγίνει από τη μεταπολίτευση μέχρι τώρα. Τραμπουκισμούς και πραξικοπήματα έχουν κάνει πολλές φορές, όμως «λοκ άουτ» δεν έχουν ξαναεπιχειρήσει. Δεν έχει ξανακουστεί το επιχείρημα «κλείνουμε τη σχολή με απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ» ή «αυτή τη στιγμή οι συνελεύσεις δεν προωθούν το κίνημα». Μιλάμε για τραμπούκικη παραβίαση της αυτοτέλειας του φοιτητικού κινήματος.
Το θέμα θα έμενε στα φοιτητικά πλαίσια, όμως υπήρξε μια οξεία, καταγγελτική ανακοίνωση του συλλόγου ΔΕΠ του Παντείου. Κάνοντας γαργάρα την ανακοίνωση, έβαλαν την ΠΣΚ/ΚΝΕ να βγάλει μια επαίσχυντη ανακοίνωση με τίτλο «Οργάνωση του αγώνα κόντρα στους τυχοδιωκτισμούς» (Ριζοσπάστης, 12.12.08). Σ’ αυτή αναφέρουν: «Στις σχολές που η προσέλευση του κόσμου ήταν μικρή και δεν μπορούσε να γίνει γενική συνέλευση (εξαιτίας και του κλίματος τρομοκράτησης που από κοινού κυβέρνηση και οι προβοκατόρικοι μηχανισμοί θέλουν να διαμορφώσουν), με πρωτοβουλία της ΠΚΣ συγκροτήθηκαν μαχητικές Επιτροπές Αγώνα και προχώρησαν σε καταλήψεις των σχολών». Δηλαδή, έφτιαξαν κομματικά-παραταξιακά όργανα υποκαθιστώντας τα όργανα του κινήματος. Και βέβαια δεν έκαναν καμιά κατάληψη, αλλά μόνο απόπειρες για «λοκ άουτ», που όλες απέτυχαν (βλέπε ρεπορτάζ στη σελίδα 9). Ας μας πουν μία –έστω μία– σχολή που να προχώρησαν σε κατάληψη, έστω και μ’ αυτό τον πραξικοπηματικό τρόπο.
Εχει και συνέχεια, όμως, η ανακοίνωση, στην οποία ξεμπροστιάζονται μόνοι τους: «Η πρωτοβουλία αυτή της ΠΚΣ συνάντησε την καθολική έγκριση των ίδιων των φοιτητών εκεί που έγινε, γιατί απηχούσε τις διαθέσεις τους για συνέχεια του αγώνα». Πώς διαπιστώθηκε η καθολική έγκριση των φοιτητών, αφού τους έδιωχναν από τις σχολές; Κι αφού ήταν καθολική η έγκριση, τότε γιατί δεν έκαναν συνέλευση, ώστε να πάρουν την απόφαση οι… καθολικώς εγκρίνοντες φοιτητές; Εκτός από τραμπούκοι είναι και γελοίοι, αποδεικνύοντας ότι βρίσκονται υπό το κράτος πανικού.
ΥΓ1: Οι δυνάμεις του Περισσού στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ που μέχρι τις 5 Δεκέμβρη έδιναν με νύχια και με δόντια τη μάχη ενάντια στις καταλήψεις, που αποχωρούσαν από τα αμφιθέατρα για να μην υπάρχει απαρτία ή μπαχάλευαν τις συνελεύσεις, μαζεύτηκαν μόνες τους, φόρεσαν την ταμπέλα του «Συντονιστικού των Γενικών Συνελεύσεων και Επιτροπών Αγώνα από όλες τις σχολές της Αθήνας» και αποφάσισαν: «Κλείσιμο των σχολών μέχρι τις 19 Δεκέμβρη». Ούτε τη λέξη κατάληψη δεν τόλμησαν να γράψουν. Εγραψαν «κλείσιμο», δηλαδή «λοκ-άουτ». Δηλαδή, λειτουργούν σαν μπάτσοι του Στυλιανίδη που θέλει τις σχολές άδειες, για να μη γίνουν κέντρα ζυμώσεων και αγώνων. Αποφάσισαν αυτοί να στείλουν τους φοιτητές πρόωρα για διακοπές. Οι φοιτητές, όμως, βρίσκονται στους δρόμους, μαζί με τους μαθητές και την υπόλοιπη νεολαία. Το τραμπούκικο σχέδιό τους απέτυχε παταγωδώς.
ΥΓ2: Στις μαζικότατες γενικές συνελεύσεις αυτής της εβδομάδας ο πραξικοπηματισμός της ΠΚΣ πήρε την πρέπουσα απάντηση. Περισσότερες από 170 σχολές και τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ αποφάσισαν καταλήψεις με αγωνιστικά πλαίσια. Οπως η ίδια η ΠΚΣ ανακοίνωσε (γι’ αυτό και δεν παίρνουμε την ανακοίνωση τοις μετρητοίς), μόνο σε 10 σχολές υπερψηφίστηκε το πλαίσιό της!
