Ο κινέζικος ιμπεριαλισμός εξαφάνισε την παραδοσιακή κινέζικη ευγένεια. Ανεβαίνει ο κινέζος πρόεδρος στο βήμα για να προσφωνήσει τον αμερικανό πρόεδρο και αρχίζει να του λέει για την «παγίδα του Θουκυδίδη»! Μένει άγαλμα ο ξεμωραμένος πορτοκαλομαλλιάς φασίστας. Προσπαθεί να το κρύψει κουνώντας ρυθμικά το κεφάλι του πάνω κάτω, σαν κάτι σκυλάκια που έβαζαν παλιά στην εταζιέρα του πίσω παρμπρίζ στα αυτοκίνητα. Ποιος γαμ…νος είναι αυτός ο Τουντικίντες και τι γαμ…ένη παγίδα μου έχει στήσει; Τι λέει ο γαμ…νος σχιστομάτης και δεν καταλαβαίνω Χριστό;
Μα καλά, δεν ήξεραν οι συνεργάτες του ότι ο Σι αναφέρεται συχνά στην «παγίδα του Θουκυδίδη», που στο κάτω-κάτω δεν είναι του Θυκιδίδη αλλά σχετικά πρόσφατη πατέντα ενός αμερικάνου πανεπιστημιακού, απ’ αυτούς που αρέσκονται να κατασκευάζουν πομπώδεις φράσεις; Δεν έπρεπε να ετοιμάσουν το αφεντικό να πει κάτι προς απάντηση, σε περίπτωση που ο Σι χρησιμοποιούσε την αγαπημένη του φράση;
Συγγνώμη, αλλά είναι πιο μορφωμένοι οι άνθρωποι του πορτοκαλομαλλιά από τον ίδιο; Δεν έχετε ακούσει το λεξιλόγιό τους; Ο χιλμπίλης αντιπρόεδρος μπορεί να σου αραδιάσει όλα τα «μοντέλα» αλόγων της Μοντάνα, αλλά ως εκεί. Ο ΥΠΕΞ Ρούμπιο μπορεί να σου φτιάξει το καλύτερο μπακάρντι κόλα και να παίζει επί ώρα κουβανέζικη μουσική στα ντεκ, αλλά ως εκεί. Η άλλη, η εκπρόσωπος Τύπου Καρολίνα, ξέρει να κρεμάει διάφορα μοντέλα σταυρών στο μπούστο, μπορεί να σου απαγγείλει από στήθους κάμποσα χωρία της Βίβλου, αλλά άμα της πεις για τον Θουκυδίδη θα σε ρωτήσει τι σος βάζει στα παϊδάκια. Πώς να μην κάνει πάρτι ο Σι, που έχει κάνει καμιά δεκαπενταριά χρόνια σπουδές (χημικός μηχανικός στο διάσημο Σινχουά, μεταπτυχιακά στη φιλοσοφία και την ιστορία, το δίκαιο και τις πολιτικές επιστήμες);
Αυτές είναι δουλειές
Θεωρούμε σίγουρο ότι τον Ανδρουλάκη τον «κρέμασε» ο λογιστής του που έφτιαξε τη δήλωση «πόθεν έσχες». Αν ήταν να κρύψει τις καταθέσεις του στο εξωτερικό, θα το έκανε από την αρχή. Δε θα τις περιλάμβανε στη δήλωση τη μια χρονιά και θα τις αφαιρούσε την επόμενη, ξέροντας ότι οι πολιτικοί του αντίπαλοι θα «ξεσκόνιζαν» τη δήλωσή του. Η σοβαρότητα με την οποία έφτιαξε και κατέθεσε τη δήλωσή του είναι άλλης τάξης ζήτημα, που για κάποιον που (λέει ότι) θέλει να κυβερνήσει τη χώρα δεν περνά απαρατήρητο. Εμάς άλλο μας εντυπωσίασε. Ο Ανδρουλάκης έγινε ευρωβουλευτής το 2014 (στα 35 του) και έμεινε στο Ευρωκοινοβούλιο για 9 χρόνια (μέχρι το 2023). Δεδομένου ότι – όπως ο ίδιος λέει – ποτέ δεν έβγαλε λεφτά στο εξωτερικό, από τις αμοιβές του ως ευρωβουλευτής πέρασε καλά στις Βρυξέλλες και κατάφερε και να βάλει στην άκρη 1 εκατομμύριο ευρώ. Πάνω από 100.000 ευρώ το χρόνο! Μιλάμε για χρήμα με ουρά. Την ίδια στιγμή, το κόμμα του, χρωστάει της Μιχαλούς. Πάνω από 500 εκατ. ευρώ. Αν τα λεφτά που περίσσεψαν όλα αυτά τα χρόνια από τις αμοιβές των ευρωβουλευτών και των βουλευτών του πήγαιναν για την αποπληρωμή του χρέους δε θα ήταν αυτό μικρότερο; Προειδοποιούμε να μην τολμήσουν να μας πουν λαϊκιστές. Πρώτα να μας εξηγήσουν βάσει ποιου ηθικού κανόνα ένα κόμμα χρωστάει τόσα λεφτά και την ίδια στιγμή τα στελέχη του που κατέχουν αιρετές θέσεις πλουτίζουν.
Αρχοντας ο… αγροτοσυνεταιριστής
Ο Καραμανλής (ο δάμαλος) απέχει επιδεικτικά από το συνέδριο της ΝΔ. Ετσι ο Μητσοτάκης μένει στο κάδρο μόνος του, χωρίς κανέναν από τους πρώην πρωθυπουργούς και προέδρους της ΝΔ να τον συντροφεύει. Τον έναν τον διέγραψε και ο άλλος του γύρισε περιφρονητικά την πλάτη. Μάλιστα, μια μέρα πριν από την έναρξη του συνέδριου, ο Καραμανλής ντύθηκε αγροτοσυνεταιριστής και εκφώνησε πολιτική ομιλία σε δείπνο της ΣΕΚΕ και φορέων της Ξάνθης προς τιμήν του πρέσβη της Κίνας Φανγκ Τσιού. Το έπαιξε άρχοντας, όμως. Δεν την έπεσε στον Μητσοτάκη, αλλά περιορίστηκε να εξάρει τη δική του πρωθυπουργία, κατά την οποία – όπως είπε – αναβαθμίστηκαν οι σχέσεις με την Κίνα, μέσω Cosco και εφοπλ(η)στών. Πέταξε και μια αντιαμερικάνικη (και αντι-μητσοτακική;) αιχμή, λέγοντας ότι η Ελλάδα υποστηρίζει την αρχή της μίας Κίνας. Αυτή είναι και η θέση του ΟΗΕ, που ουδέποτε αναγνώρισε την Ταϊβάν ως ανεξάρτητο κράτος, όμως οι Αμερικάνοι – ως γνωστόν – αμφισβητούν το δικαίωμα της Κίνας να επανενώσει το έδαφός της με την ενσωμάτωση της Ταϊβάν και απειλούν με πόλεμο έτσι και η Κίνα επιχειρήσει κάτι τέτοιο.
Την ουρά στα σκέλια
Η Political πήρε δηλώσεις από υπουργούς, βουλευτές και ευρωβουλευτές της ΝΔ ενόψει του συνέδριού της. Ο Φρέντι Μπελέρι δήλωσε: «Ο απόδημος Ελληνισμός ήταν και παραμένει η δύναμή μας Το 16ο Συνέδριο της παράταξής μας αποτελεί μια ακόμη κορυφαία διαδικασία που θα επιβεβαιώσει την κυριαρχία των ιδεών και των αρχών μας. Η απήχησή τους μάλιστα φτάνει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης. Ο απόδημος Ελληνισμός ήταν και παραμένει η δύναμή μας. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη σήμερα διαμορφώνει με σχέδιο και συνέπεια μια Ελλάδα ενεργειακά ανθεκτική, αμυντικά ισχυρή και γεωπολιτικά δυνατή. Μια Ελλάδα που αξίζουμε εμείς και οι επόμενες γενιές». Στον απόδημο Ελληνισμό δεν ανήκουν οι έλληνες μειονοτικοί της Αλβανίας. Αυτοί είναι γηγενείς, όχι απόδημοι. Ο κατ’ επάγγελμα «βορειοηπειρώτης», που κάποτε συμμετείχε σε καταδρομικές επιχειρήσεις του εθνικοφασιστικού ΜΑΒΗ, έβαλε την ουρά στα σκέλια και ξέχασε εκείνους που υποτίθεται ότι εκπροσωπούσε. Ούτε «βόρειος Ηπειρος» ούτε «βορειοηπειρώτες» στο λεξιλόγιό του.
Κάρφαρος Καρασμάνη
Στο πλαίσιο του ίδιου αφιερώματος της Political, ο βουλευτής Πέλλας και πρώην υπουργός Γιώργος Καρασμάνης πέταξε ένα καρφί νααα, μετά συγχωρήσεως. «Η ενότητα της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι μια απλή εσωκομματική ευχή αλλά ζήτημα εθνικής σημασίας. Η συμπόρευση όλων των ιστορικών και κορυφαίων στελεχών της παράταξης είναι επιβεβλημένη. Ιδιαίτερα η παρουσία και η «βαριά» πολιτική κληρονομιά των δύο πρώην πρωθυπουργών και προέδρων Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά αποτελούν ζήτημα πολιτικής ευθύνης και εθνικής σημασίας», γράφει ο Καρασμάνης, χαλώντας το πανηγυρικό κλίμα. Και ρίχνοντας όλη την ευθύνη για τη διάρρηξη των σχέσεων με Καραμανλή-Σαμαρά στον Μητσοτάκη.
Εχει και συνέχεια: «Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση καλείται να αποδείξει στην πράξη τη συνέπειά της. Οι προγραμματικές δηλώσεις δεν είναι κενό γράμμα. Οι υπουργοί οφείλουν να προχωρήσουν άμεσα στην υλοποίηση όσων δεσμεύτηκαν απέναντι στους βουλευτές που εκφράζουν τους πολίτες και τις τοπικές κοινωνίες, χωρίς καθυστερήσεις και χωρίς υπαναχωρήσεις, ειδάλλως ελλοχεύει ο κίνδυνος της ασυνέπειας και της αναξιοπιστίας απέναντι στους συμπολίτες και αυτό δεν συγχωρείται». Και ασυνεπής η κυβέρνηση Μητσοτάκη!
Στην κατακλείδα ο Καρασμάνης ενώνει και τα δύο: «Η ενότητα της παράταξης και η ταχεία υλοποίηση του κυβερνητικού έργου είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η πολιτική σταθερότητα είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε. Κάθε άλλη επιλογή, που οδηγεί σε εσωστρέφεια, είναι πολυτέλεια που η πατρίδα δεν αντέχει».
Nέα φάση στον οικογενειακό εμφύλιο;
Αν το δημοσίευμα ήταν σε αντιπολιτευόμενο έντυπο θα το θεωρούσαμε φυσιολογικό, στο πλαίσιο του πολιτικού ανταγωνισμού που δίνει μεγάλο βάρος στις «πιπεράτες» ιστορίες. Ομως είναι της καραδεξιάς Political του Νίκου Καραμανλή με τις άριστες σχέσεις με το μέγαρο Μαξίμου. Θα έβαζε ποτέ ο Καραμανλής τέτοιους τίτλους για την αγαπημένη (;) ανιψιά του Μητσοτάκη; Θα έβαζε «ειδικό συνεργάτη» (έλα τώρα, καταλαβαίνουμε) να γράφει ότι «παλιός παράγοντας με πολυετή εμπειρία στην αγορά της διαφήμισης και της επικοινωνίας μάς είπε ότι η Αλεξία παίρνει πολλές δουλειές λόγω της οικογένειας» και να συμπληρώνει, σχεδόν κοροϊδευτικά: «Εμείς δεν συμμεριζόμαστε βέβαια αυτά που λέγονται στην αγορά ότι οι εταιρείες κάνουν συμβάσεις με την ΑΙΑ για να έχουν αυτό που λέμε καλές σχέσεις σε πολιτικό επίπεδο. Όμως η αλματώδης ανάπτυξη μιας εταιρείας που δεν έχει και το καλύτερο rating στην αγορά αποτελεί ένα ζήτημα»; Γι’ αυτό αναρωτιόμαστε: έχουμε να κάνουμε με επιχειρηματική σύγκρουση με αντικείμενο τη διανομή της διαφήμισης ή με νέα φάση στον ενδοοικογενειακό εμφύλιο, που ξεσπά μετά τις δύο παρεμβάσεις της Ντόρας που εξέθεσαν τον πρωθυπουργό αδερφό της; Αναφερόμαστε στο «τελείωμα» του Μακάριου Λαζαρίδη και στην επαφή με τον Καραμανλή για να τον πείσει να πάει στο συνέδριο της ΝΔ.
Θα δείξει…
