Στο αγαπημένο του, τελευταία, θέμα των ελληνοτουρκικών επανήλθε ο Τσίπρας στην ομιλία του στη Βουλή, στη διάρκεια της συζήτησης για την πρόταση μομφής (λέμε τώρα) κατά Σταϊκούρα. Το αξιολόγησε, μάλιστα, πρώτο και ξεκίνησε απ’ αυτό.
Είχαμε μπόλικο «Ορούτς Ρέις» που «παραβιάζει κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας» (κυριαρχικά δικαιώματα στην ανοιχτή θάλασσα, σε μη οριοθετημένη περιοχή!) και «τουρκικά πολεμικά πλοία να παραβιάζουν το όριο των 12 μιλίων σε ελληνικά νησιά» (τα οποία έχουν όριο χωρικών μιλίων στα 6 μίλια). Κατηγόρησε τον Μητσοτάκη ότι «προσπαθεί να αντιμετωπίσει την τουρκική προκλητικότητα με μόνη του έγνοια την επικοινωνία εντός της χώρας» (ενώ τον Τσίπρα δεν τον νοιάζει η επικοινωνία -δηλαδή η προπαγάνδα- αλλά… η δόλια η πατρίδα).
Κι αφού έφτιαξε το κλίμα, επανήλθε στη… μετριοπαθή του πρόταση: «Δεν σας προτρέπουμε, λοιπόν, στον δρόμο της επιχειρησιακής έντασης, αλλά σας ζητάμε να εγκαταλείψετε τον δρόμο της διπλωματικής αδράνειας και της παθητικότητας. Εγώ αυτό το οποίο θα σας ζητήσω είναι να λάβετε σοβαρά υπ’ όψιν την πρόταση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για την άσκηση του κυριαρχικού μας δικαιώματος για τα δώδεκα μίλια στην Κρήτη και ανάλογα με τις εξελίξεις νότια της Κάσου, της Καρπάθου, της Ρόδου και του Καστελόριζου. Διότι ο μόνος τρόπος για να υπερασπιστείς ένα κυριαρχικό σου δικαίωμα που de facto σήμερα αμφισβητείται είναι να το ασκήσεις».
Είναι φανερό ότι ο Τσίπρας «παίζει», με απόλυτα τυχοδιωκτικό τρόπο, με το εθνικιστικό ρεύμα, με μοναδικό στόχο να προκαλέσει πολιτική φθορά στον Μητσοτάκη. Ο ίδιος, όταν σε πρόσφατη ραδιοφωνική του συνέντευξη ψιλοστριμώχτηκε (γιατί είναι γνωστό ότι ο ίδιος έβαλε «στο ράφι» την πρόταση Κοτζιά για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, στις περιοχές που ζητάει σήμερα να το κάνει ο Μητσοτάκης), είπε πως με αυτές τις προτάσεις λειτουργεί αποτρεπτικά… «για τον Τούρκο απέναντι» (sic!) και ενισχύει τις διαπραγματευτικές δυνατότητες του πρωθυπουργού (sic!).
Ο Μητσοτάκης, από την άλλη, δεν έδωσε ιδιαίτερο βάρος σ’ αυτό το σημείο της κριτικής του Τσίπρα. Προτίμησε να μιλήσει για… αεροπλάνα, φρεγάτες, τορπίλες και άλλα όπλα που ενισχύουν την «αποτρεπτική ικανότητα της χώρας». Καταλαβαίνει κι αυτός ότι αυτές οι προτάσεις (τις οποίες στηρίζει και η Φώφη, για να μην αφήσει στον Τσίπρα το μονοπώλιο επί του «πατριωτικού ΠΑΣΟΚ») βρίσκουν έδαφος σε ένα ακροατήριο ποτισμένο με τον εθνικισμό. Γι’ αυτό και προτιμά να μην τις συζητά, ώστε να μην κυριαρχήσουν στην ατζέντα της κομματικής αντιπαράθεσης.
Ο Τσίπρας και οι σύμβουλοί του στοχεύουν στο ευρύ πασοκικό και δεξιό ακροατήριο και όχι στο παραδοσιακό ακροατήριο του παλιού ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν πρόκειται να σταματήσουν όσες αντιδράσεις και αν υπάρξουν από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Προ ημερών, για παράδειγμα, ο Σ. Βαλντέν, παλιός «εσωτερικάκιας» ο οποίος στη συνέχεια στήριζε τους «εκσυγχρονιστές» του Σημίτη, σε άρθρο του στην ΕφΣυν, διατύπωσε τη διαφωνία του με την πρόταση για τα 12 μίλια, δεν είχε πρόβλημα να συμφωνήσει με τον Γεραπετρίτη που έβαλε την «κόκκινη γραμμή» στα 6 μίλια και δε δίστασε να μιλήσει για «ανεύθυνη και δημαγωγική τοποθέτηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης».
Οι «προεδρικοί» το άφησαν να περάσει. Ξέρουν ότι ταυτόσημες θέσεις με τον Βαλντέν δεν έχουν μόνο οι σημιτικοί που αποτελούν το ΠΣ στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (Λιάκος, Μπίστης, Μουζέλης κ.ά.), αλλά και όλοι οι παλιοί της «ανανεωτικής Αριστεράς» (Φίλης, Βούτσης, Σκουρλέτης, το βασικό δυναμικό της φράξιας των 53+ κ.ά.), που έχουν γαλουχηθεί στον αστικό κοσμοπολιτισμό και την ευρωλαγνεία.
Και αυτοί, όμως, δεν έκαναν μεγάλη φασαρία, ούτε ζήτησαν τη σύγκληση των κομματικών οργάνων για να πάρουν θέση. Αντιλαμβάνονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στριμωγμένος και πως ο Τσίπρας πρέπει να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα -ακόμα και τον πιο χυδαίο εθνικισμό- για να μπορέσει να φθείρει τον Μητσοτάκη, τον οποίο στηρίζει ένα μπετονένιο μιντιακό σύστημα. Απλώς, μερικοί (τύπου Βαλντέν) καταγράφουν δημόσια τις απόψεις τους, λειτουργώντας τρόπον τινά σαν φρένο, για να μην κυλήσει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σε «κραγμένες» εθνικιστικές θέσεις.
Υπάρχει, μ’ άλλα λόγια μια συνενοχή ανάμεσα στις διάφορες φράξιες του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Γι’ αυτό δεν ακούστηκε καν η λέξη «διαγραφή» για τον Βαλντέν. Η επίσημη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, είναι «προσπαθούμε να στριμώξουμε τον Μητσοτάκη από τα δεξιά κι ό,τι πάρουμε».
ΥΓ. Κάποια στιγμή ο Τσίπρας κατηγόρησε τη ΝΔ για συμπόρευση με εθνικιστές στα συλλαλητήρια ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών. Σαν ελατήρια πετάχτηκαν οι δεξιοί. Ο Λιβανός («Ο Καμμένος τι ήταν; Είστε περήφανος για τον Καμμένο;»), ο ίδιος ο Μητσοτάκης («Ο Καμμένος τι ήταν;»), ο Καλαφάτης («Οι ΑΝΕΛ τι ήταν που συμμαχήσατε μαζί τους;»). Ο Τσίπρας έκανε πως δεν τους άκουσε και πήγε παρακάτω, δηλώνοντας περήφανος που «ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη επιτηρούν τον εναέριο χώρο της γείτονος, που έλληνες στρατιωτικοί των ειδικών δυνάμεων κάνουν ασκήσεις στη λίμνη της Οχρίδας και όχι Τούρκοι. Είμαστε περήφανοι λοιπόν γι’ αυτό».
Οι δεξιοί επανήλθαν:
Μητσοτάκης: Για τον Καμμένο θα μας πείτε τίποτα;
Τσίπρας: Οφείλετε λοιπόν σήμερα, κύριε Μητσοτάκη, να δώσετε μια ξεκάθαρη απάντηση επ’ αυτού.
Καλαφάτης: Για τον Καμμένο;
Λιβανός: Για τον Καμμένο;
Βράχος ο Τσίπρας: Υιοθετείτε όσα είπε ο κ. Χρυσοχοΐδης; Δώστε μια ξεκάθαρη απάντηση!
