«Από τις συζητήσεις που έχω κάνει μαζί του έχω διαπιστώσει ότι ο Σερίφης συνέχεται ολόκληρος από την ιδεολογία που είναι αντίθετη στην αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής. Θεωρεί έγκλημα την αφαίρεση ανθρώπινης ζωής. Γι’ αυτό και ήρθα να τον υπερασπιστώ, αλλιώς δεν θα ερχόμουνα». Σαφής και ξεκάθαρος ο Μανώλης Γλέζος, εξήγησε το λόγο της παρουσίας του σε ένα ακόμη δικαστήριο με κατηγορούμενο τον Γ. Σερίφη. Θεωρεί ότι οι λόγοι των συνεχών διώξεών του είναι άλλη απ’ αυτή που αναφέρεται: Οποιος αμφισβητεί την εξουσία βαφτίζεται εχθρός, βαφτίζεται οτιδήποτε άλλο απ’ αυτό που είναι. Και μένα τρομοκράτη με έλεγαν οι Γερμανοί στην Κατοχή, τρομοκράτη με έλεγαν στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, ως κατάσκοπο και εχθρό της πατρίδας μου με καταδίκασαν.
Ο Μ. Γλέζος θεωρεί ότι η έφεση των εισαγγελέων στην αθωωτική απόφαση ου πρωτόδικου δικαστήριου οφείλεται σε έξωθεν παρεμβάσεις. Αν η Δικαιοσύνη ήταν ανεξάρτητη, αυτό δε θα γινόταν. Η αναφορά του αυτή ενόχλησε την εισαγγελέα, η οποία είπε στον μάρτυρα ότι η έφεση των εισαγγελέων στηρίζεται στην ύπαρξη μειοψηφίας στην απόφαση, που έκρινε ότι ο Σερίφης υπήρξε μέλος της 17Ν σε περίοδο για την οποία έχει επέλθει παραγραφή, κρίση που ταυτιζόταν με την εισαγγελική πρόταση. Ο Μ. Γλέζος δε μπήκε σ’ αυτή τη συζήτηση, γιατί μάλλον θεώρησε ότι προσέβαλε τη νοημοσύνη του (αυτό είναι δική μας κρίση). Απάντησε λακωνικά: «Οταν πρωτοκάθησα στα θρανία της Βουλής, ένας παλιός συνάδελφος μου είπε: Μανώλη, τα παραθυράκια να προσέχεις. Τα επιφαινόμενα δε μπορούν να κρύψουν την ουσία. Πρόσχημα βρήκε ο εισαγγελέας, για να υλοποιήσει την παρέμβαση που του έγινε». Η Ζ. Κωνσταντοπούλου σχολίασε ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρχει πρόταση παραγραφής για μια περίοδο η οποία δεν διερευνήθηκε από το δικαστήριο, αλλά η εισαγγελέας προτίμησε να μην απαντήσει σ’ αυτό το επί της ουσίας σχόλιο. Περιμένουμε να δούμε ποια θα είναι η δική της πρόταση στο τέλος…
Ο Σπ. Φυτράκης κατέθεσε στο δικαστήριο έγγραφο που υπάρχει στη δικογραφία (έγινε χτες συζήτηση γι’ αυτό). Στο αστυνομικό αυτό έγγραφο, στη λίστα των προσώπων που πρέπει να τεθούν υπό παρακολούθηση αναφέρεται και το όνομα του Μ. Γλέζου! Η αντίδραση από την έδρα ήταν… απορία ψάλτου βηξ! Αυτό ισχύει ειδικά για την εισαγγελέα που χτες αμφισβήτησε εμμέσως την ύπαρξη αυτού του εγγράφου.
Μετά χιλίων βασάνων κατάφερε να ολοκληρώσει την κατάθεσή του ο Θ. Δρίτσας. Ο πρόεδρος, που προφανώς γνώριζε το περιεχόμενο της κατάθεσής του (από τα πρακτικά της πρώτης δίκης), τον διέκοπτε συνεχώς, λέγοντάς του ότι… πάει μακριά. Τι ήταν αυτό που κατέθεσε ο Θ. Δρίτσας; Γεγονότα του 1977, των οποίων έχει άμεση γνώση. Γεγονότα πέραν κάθε αμφισβήτησης, αφού ντοκουμεντάρονται από ιατροδικαστικές εκθέσεις και δικαστικές αποφάσεις. Ο 16χρονος τότε Λευτέρης Βιδάλης, που συμμετείχε στην πειραιώτικη επιτροπή συμπαράστασης στη μεγάλη απεργία της AEG, συνελήφθη να μοιράζει προκηρύξεις τον Οκτώβρη του ‘77, τη μέρα ακριβώς που συλλαμβανόταν ο Γ. Σερίφης. Βασανίστηκε άγρια από την ομάδα Καραθανάση (ακόμα και φάλαγγα διαπίστωσε ο ιατροδικαστής). Βασανίστηκε για να καταθέσει, ότι ο Γ. Σερίφης τον είχε πλησιάσει και του είχε προτείνει να συμμετάσχει σε ένοπλη οργάνωση! Από την έδρα απόλυτη απάθεια. Σαν να μην ακούστηκε τίποτα. Σαν να μην έχει σημασία η σκευωρία του 1977 με τα σημερινά.
Ως μάρτυρες υπεράσπισης του Γ. Σερίφη κατέθεσαν ακόμη συνδικαλιστές από μια σειρά κλάδους: Θ. Τσιριγώτης και Θ. Βουρεκάς (ΟΛΜΕ), Σπανού (ΕΕ ΑΔΕΔΥ), Ουρ. Μπίρμπα (ΕΒΟ Αιγίου), Στ. Σαββάκης (ΔΣ ΟΜΕ-ΟΤΕ), Σ. Ζηγούνας (ΗΛΠΑΠ), Π. Μπρόφας (ΟΤΕ), και πολίτες με διάφορες ιδιότητες: Χ. Σταθόπουλος (δικηγόρος από τη Λαμία), Σ. Μιχαήλ και Α. Μακρόπουλος (γιατροί). Ολοι αναφέρθηκαν στη συνδικαλιστική και κοινωνική δράση του Γ. Σερίφη και στη σκοπιμότητα των συνεχών διώξεων σε βάρος του.
Ως μάρτυρας υπεράσπισης του Ηρακλή Κωστάρη κατέθεσε το στέλεχος του ΣΥΝ Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο οποίος είπε ότι διατηρεί μια παλιά γνωριμία με τη σύζυγο του Ηρακλή, από τις αρχές της δεκαετίας του ’90. Από την παρακολούθηση της υπόθεσης –είπε- αλλά και από τις μακρές συζητήσεις με την Ιωάννα Πάλλη-Κωστάρη, κατέληξε ότι δεν είναι καθόλου πειστικές οι αποδείξεις για την ενοχή του Κωστάρη. Εκείνο που τον έφερε στη δίκη είναι αυτή η πεποίθηση. Δεν πρέπει –είπε- να ενοχοποιηθεί ένας άνθρωπος με βάση ένα κλίμα τρομολαγνείας και τρομοϋστερίας, που δυστυχώς υπήρξε, σε συνδυασμό με ένα απαίσιο διεθνές κλίμα, που στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας γίνονται σημεία και τέρατα. Εκείνο που αμφισβητήθηκε από τους εισαγγελείς είναι ότι δεν είναι δυνατόν η σύζυγος να είχε καταλάβει τίποτα από τη συνωμοτική δράση του συζύγου. Ομως, απαντώντας σε ερωτήσεις της υπεράσπισης ο Π. Λαφαζάνης είχε την ευκαιρία να σταθεί και σε άλλα ουσιαστικά σημεία. Οπως για παράδειγμα, ότι δεν είναι δυνατόν ένα νέο παιδί, που μόλις έχει κατέβει στην Αθήνα, να στρατολογείται σε μια παράνομη οργάνωση και να παίρνει μέρος ως πρωταγωνιστής σε μια ενέργεια όπως η εκτέλεση του Π. Μπακογιάννη.
Ο Δ. Κουφοντίνας έκανε μια ευθεία πολιτική ερώτηση: Με δεδομένο ότι απέναντι από τους κατηγορούμενους σ’ αυτή τη δίκη βρίσκονται δυο από τις μεγαλύτερες δυνάμεις του πλανήτη, η Αμερική και η Αγγλία και με δεδομένο ότι στην πολιτική αγωγή εκπροσωπούνται μερικές από τις μεγαλύτερες πολιτικές και οικονομικές οικογένειες του τόπου, θεωρούνται ότι αμέσως ή εμμέσως ασκούνται πιέσεις στο δικαστήριο, ώστε η απόφασή του να κινηθεί στην κατεύθυνση που θέλει η πολιτική αγωγή;
Ευθέως πολιτική ήταν και η απάντηση του Π. Λαφαζάνη: Είναι προφανέστατο. Ζητούν ενόχους και ζητούν ποινές, παραδειγματικές όπως λένε. Λιγότερο τους ενδιαφέρει η ουσία και περισσότερο η εικόνα. Αυτό το βλέπουμε και διεθνώς. Για παράδειγμα, ο Μπους, ύστερα από τη διεθνή κατακραυγή και κινητοποίηση, αναγκάστηκε να απελευθερώσει κόσμο από το Γκουαντανάμο. Αν δεν υπήρχε η κινητοποίηση, αυτοί οι άνθρωποι θα παρέμεναν εκεί, εσαεί ύποπτοι. Γιατί θέλουν να υπάρχει ένα στρατόπεδο τιμωρίας που να λειτουργεί παραδειγματικά. Είναι βάσιμο αυτό που λέτε. Οι πιέσεις υπάρχουν και είναι ασφυκτικές.
Ο Ηρ. Κωστάρης ενημέρωσε το μάρτυρα, ότι ο ίδιος έχει καταδικαστεί μόνο με βάση κάποιες καταθέσεις συγκατηγορουμένων. Υπάρχει –είπε- μια διάταξη νόμου, το 211Α και εγώ σας ρωτάω, μπορεί ένας νόμος να ερμηνεύεται κατά περίσταση; Δεν πρέπει να είναι ίδια η ερμηνεία του σε όλες τις περιπτώσεις; Ο Π. Λαφαζάνης απάντησε ότι από την πείρα που έχει ως προς το χειρισμό των νόμων, πείρα πολιτική και όχι νομική, του κάνει κατάπληξη πως πολλοί νόμοι ερμηνεύονται και με εκείνον και με τον άλλο τρόπο.
