Ο μακρύς κατάλογος των μαρτύρων υπεράσπισης του Γιάννη Σερίφη κατέλαβε και τη σημερινή διαδικασία. Συνάδελφοί του από τον ΗΛΠΑΠ (Π. Γαλάζιος, Γ. Παπαβασιλείου, Κ. Καρατοσίδης, Γ. Χρονίου, Ν. Γαργάλας, Δ. Κακούρος), συνδικαλιστές από άλλους χώρους (Γρ. Δαφνής από τη Γ’ ΕΛΜΕ, Σ. Γεωργόπουλος, επί σειρά ετών οργανωτικός γραμματέας του ΕΚΑ και στέλεχος του ΚΚΕ), σύντροφοί του από την περίοδο της δικτατορίας (Ν. Μανιός) και άνθρωποι του πνευματικού κόσμου (Γ. Σαγιάς, Αλκ. Ρήγος, Π. Πολίτης) κατέθεσαν για μια ακόμη φορά την αλήθεια τους για τον συνάδελφο, το φίλο, το σύντροφο, τον άνθρωπο που διώκεται συνεχώς και συστηματικά επί 30 χρόνια.
Για τις πολιτικοϊδεολογικές του απόψεις: Ηταν πάντοτε αντίθετος με τις ατομικές πράξεις. Ακόμα και την περίοδο της δικτατορίας, όταν συμμετείχαμε και οι δύο στην οργάνωση «20 Οκτώβρη», μας έλεγε ότι οι βόμβες που βάζουμε δεν οδηγούν πουθενά, αν δεν προσεγγίσουμε τους εργάτες και τους φοιτητές. Πίστευε ότι η ανατροπή της αστικής τάξης θα έρθει μέσα από διαδικασίες επαναστατικού μαζικού κινήματος. Γι’ αυτό και δε θα μπορούσε να συμμετάσχει σε καμιά από τις οργανώσεις για τις οποίες τον κατηγόρησαν. Είναι θέμα και ιδεολογικής και πολιτικής τοποθέτησης, αλλά και ιδιοσυγκρασίας (Ν. Μανιός). Ανήκει σε ένα ρεύμα που δεν έχει σχέση με πράξεις ατομικής βίας. Ένα ρεύμα που συμμετείχε ακόμη και στην κυβέρνηση στη διάρκεια του εμφυλίου της Ισπανίας. Αλλωστε, είναι αυτός που έχει καταδικάσει δημόσια την εκτέλεση του Π. Μπακογιάννη, δηλώνοντας ότι είχε συνεργαστεί μαζί του στην αντίσταση κατά της δικτατορίας στη Γερμανία (Αλκ. Ρήγος). Αν ήταν οπαδός της ένοπλης βίας, δεν θα έβγαινε στο προσκήνιο, αλλά θα αυτοπεριοριζόταν στο περιθώριο. Πιστεύει βαθιά στον αγώνα μέσα από τη συλλογική δράση. Αν ήταν μέλος της 17Ν με παρρησία και καμάρι θα έλεγε «είμαι μέλος της 17Ν» και θα το θεωρούσε τιμή του (Σ. Γεωργόπουλος). 20 χρόνια μαζί στη δουλειά, δεν άκουσα από τα χείλη του μια λέξη που να υπονοεί βία (Δ. Κακούρος). Εγώ ανήκω στη ΝΔ και διαφωνούσα πάντοτε ιδεολογικά μαζί του. Πάντοτε όμως ήταν συνεπής στις δημοκρατικές διαδικασίες. Κάθε τόσο του βάζουν και ένα διαφορετικό κουστούμι. Τη μια του λένε ότι σκότωσε τον Κασίμη, την άλλη ότι ήταν στη 17Ν, μετά ότι ήταν στον ΕΛΑ. Τον κυνηγά το σύστημα. Είναι κρίμα. Αφήστε τον να ζήσει ήσυχα όσα χρόνια του δώσει ο Θεός (Π. Γαλάζιος).
Για τη στάση του στη δουλειά: Συνεπής, εργατικός, υπάκουος (όλη η ιεραρχία των προϊσταμένων του στον ΗΛΠΑΠ). Αλλά και αγωνιστής, πάντα δίπλα στο συνάδελφο, με ταξικές θέσεις, πρωτοπόρος οργανωτής στις απεργίες του κλάδου. Συνδικαλίστηκε από την πρώτη μέρα που ήρθε στον ΗΛΠΑΠ. Αν και δεν ανήκε σε κανένα κόμμα, από το 1984 εκλεγόταν συνεχώς συνδικαλιστής. Εκλεγμένος έφυγε από τη δουλειά και με ψηλά το κεφάλι (Ν. Γαργάλας).
Για τη στοχοποίησή του από τις διωκτικές αρχές: Στο πρόσωπό του ποινικοποιείται το ανεξάρτητο κίνημα. Στη θέση του θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε (Γρ. Δαφνής). Σε βάρος του παίζεται ένα παιχνίδι ρεβανσισμού και το αποτέλεσμα είναι να κλονίζεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος δικαίου (Αλκ. Ρήγος). Τον παρακολουθούσαν συστηματικά, όπως και μένα. Τίποτα δεν έβρισκαν σε βάρος του, αλλά συνεχώς τον φέρνουν κατηγορούμενο (Ν. Μανιός). Είναι μια δίωξη φρονηματική, που έχει ως σκοπό να αποθαρρύνει ανθρώπους από την ενεργοποίηση στα κοινά, από την υποστήριξη ενός κοινωνικού οράματος. Στις εκδηλώσεις συμπαράστασης που οργανώσαμε στο Βόλο συμμετείχαν πάρα πολλοί απ’ αυτούς που η κοινωνία αποκαλεί ευϋπόληπτους πολίτες (Π. Πολίτης)
Η εισαγγελέας έδειξε να ενοχλείται ιδιαίτερα από τις αναφορές των μαρτύρων στην έφεση των συναδέλφων της ενάντια σε μια απόφαση που ταυτιζόταν με την αθωωτική δική τους πρόταση, ενώ διέφερε στο σκεπτικό. Οι συνήγοροι υπεράσπισης (Σ. Φυτράκης, Γ. Ιωαννίδης, Ζ. Κωνσταντοπούλου) της υπενθύμισαν ότι αυτό είναι ένα γεγονός και δεν μπορεί η υπεράσπιση να το αφήσει ασχολίαστο. Εξάλλου, δεν χρειάζεται αυτή να αναλάβει την υπεράσπιση των συναδέλφων της, στο βαθμό που δεν έχει ευθύνες η ίδια. Ενοχλήθηκε ακόμη από τις αναφορές των μαρτύρων στον συνεχή διωγμό του Γ. Σερίφη. Και εξέφρασε την ενόχλησή της με το χαρακτηριστικό της τρόπο: «Πού είναι τα 30 χρόνια διώξεις που λέτε; Μια δίκη λέτε ότι έγινε το 1979»!!! Ο μάρτυρας Δαφνής, στον οποίο έκανε την ερώτηση, της απάντησε ότι ο Γ. Σερίφης υποδεικνυόταν συνεχώς για κάθε ενέργεια που γινόταν. Και ο συνάδελφός του Δ. Κακούρος, που άκουσε το ερώτημα, προσέφερε δυο αποδείξεις που η εισαγγελέας προτίμησε να μη σχολιάσει τουλάχιστον με μια αυτοκριτική: Υπήρξε ενέργεια που τα ραδιόφωνα έλεγαν ότι ενέχεται ο Σερίφης και εγώ ήμουν μαζί του στη δουλειά από το πρωί που χτυπήσαμε κάρτα. Οταν πυροβολήθηκε ο Ραυτόπουλος, πάλι πήγαν να μπλέξουν τον Σερίφη κι αυτός εκείνη την ώρα ήταν σε συμβούλιο με τη Διοίκηση για υποθέσεις του σωματείου.
Ενοχλήθηκε ακόμη η εισαγγελέας από τις αναφορές σε έγγραφο της Ασφάλειας που περιλάμβανε λίστα προσώπων τα οποία έπρεπε να παρακολουθούνται στενά και να τους φωτοτυπούν κρυφά τα διαβατήρια σε κάθε έξοδο από τη χώρα (εκτός από τον Γ. Σερίφη, στη λίστα ήταν και ο Ν. Μανιός, με τον αριθμό 127). «Δεν άκουσα να αναγιγνώσκεται τέτοιο έγγραφο», ήταν το σχόλιο της εισαγγελέα. Η Ζ. Κωνσταντοπούλου της υπενθύμισε ότι αυτό το έγγραφο έχει αναγνωστεί στην πρώτη δίκη, περιλαμβάνεται στη δικογραφία και γίνεται μνεία του και στην απόφαση. Η εισαγγελέας επέμενε να δει το έγγραφο και η συνήγορος της είπε ότι θα το προσκομίσει και πάλι. Εμείς, όμως, μείναμε με την απορία για την… επιλεκτική μνήμη της κ. Κουτζαμάνη. Αυτή που έχει ανασύρει από τη δικογραφία τα πιο απίθανα έγγραφα, προκειμένου να στηρίξει την κατηγορία, δε θυμάται ένα τέτοιο έγγραφο! Και καλά να μην το θυμάται, αλλά και να αμφισβητεί ότι υπάρχει, όταν η υπεράσπιση δηλώνει ότι έχει αναγνωστεί στην πρώτη δίκη; Καμιά φορά το πάθος δεν είναι καλός σύμβουλος…
