Ο Π. Κωνσταντίνου χαρακτήρισε τον Γιάννη Σερίφη «ένα ριζοσπάστη εργαζόμενο που κινείται στα αριστερά του πολιτικού φάσματος». Απαντώντας σε ερώτηση του προέδρου για την κατηγορία ότι ήταν μέλος της 17Ν, απάντησε ότι «έχει δώσει τον εαυτό σου στο μαζικό κίνημα και εμπιστεύεται την αυτενέργεια των εργαζόμενων και όχι της γραφειοκρατίας των συνδικάτων ή των κοινοβουλευτικών κομμάτων και επομένως δεν μπορεί να έχει σχέση με τις κατηγορίες που του αποδίδονται».
Ο βουλευτής του ΣΥΝ Φώτης Κουβέλης αναφέρθηκε στην πολύχρονη γνωριμία του με τον Γ. Σερίφη, λόγω της ανοιχτής συνδικαλιστικής του δραστηριότητας. Είναι ένας ευθύς άνθρωπος –είπε- και αναλαμβάνει πάντοτε την ευθύνη των επιλογών του. Είμαι πεπεισμένος ότι δεν έχει καμιά σχέση με την κρινόμενη υπόθεση. Η συμμετοχή του στο μαζικό και συνδικαλιστικό κίνημα αποκλείει κάθε σχέση του με πρακτικές ατομικής βίας. Αν δεν ήμουν απόλυτα πεπεισμένος για την αθωότητά του, δεν θα εμφανιζόμουν στο δικαστήριο για να τον υπερασπιστώ. Το συμπέρασμα του Φ. Κουβέλη ήταν ότι ένας ιδιότυπος πολιτικός ρατσισμός ακολουθεί τον Γ. Σερίφη, αλλά ο ψυχισμός του είναι πλούσιος και του δίνει αντοχές.
Ενδιαφέρον είχε η τοποθέτηση του Φ. Κουβέλη, ως νομικού και ως βουλευτή, για το άρθρο 211Α του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Είπε πως πάντοτε έδωσε μάχη για να εισαχθούν στο Δίκαιο τέτοιες ασφαλιστικές δικλίδες και πως πάντοτε ήταν αντίθετος στην εισαγωγή στοιχείων στο Δίκαιο που δίνουν ευεργετήματα για καταθέσεις συγκατηγορούμενων. Απαντώντας σε ερώτηση του Ηρ. Κωστάρη, αν μπορεί η συγκεκριμένη διάταξη να ερμηνεύεται πότε έτσι και πότε αλλιώς, είπε ότι η ερμηνεία των νόμων πρέπει πάντοτε να γίνεται υπέρ της αλήθειας και όχι στενά και γραμματολογικά.
Ο Δ. Κουφοντίνας αναφέρθηκε στη σωρεία των παραβιάσεων του αστικού νόμου που έγιναν από τη στιγμή της έκρηξης στον Πειραιά και ζήτησε από τον βουλευτή να τα κρίνει. Ο Φ. Κουβέλης απάντησε: Αν έχουν υπάρξει αυτά που ιστορείτε, τα θεωρώ απαράδεκτα, παράνομα και ποινικώς κολάσιμα. Η δημοκρατία την οποία εγώ υπηρετώ δικάζει, τιμωρεί, αλλά δεν έχει δικαίωμα να εκδικείται ή να βασανίζει.
Ο Κουφοντίνας επανήλθε με αναλυτική περιγραφή των «σημείων και τεράτων» που έγιναν στον Ευαγγελισμό και ρώτησε ευθέως αν οι καταθέσεις που αποδίδονται στον Σάββα Ξηρό μπορεί να ληφθούν υπόψη. Ο Κουβέλης απάντησε: Δεν μπορώ να ελέγξω τις καταθέσεις, γιατί δεν τις γνωρίζω. Αν αυτά που λέτε έχουν συμβεί, είναι απαράδεκτα και εφόσον αυτές οι καταθέσεις προσβάλλονται νομίζω ότι το δικαστήριο θα το λάβει σοβαρά υπόψη του.
Η τελευταία ερώτηση Κουφοντίνα αφορούσε τις ad hoc νομοθετικές ρυθμίσεις που έχουν γίνει. Η απάντηση Κουβέλη: Είμαι κατηγορηματικά αντίθετος σε αυτές τις ρυθμίσεις και υποστηρίζω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πανευρωπαϊκό και ελληνικό φαινόμενο υποχώρησης του δικαιικού μας πολιτισμού. Είμαι αντίθετος σε ad hoc νομοθετικές ρυθμίσεις και η συγκεκριμένη στην οποία αναφέρεστε ελέγχεται και από άποψη συνταγματικότητας.
Η υπεράσπιση Τζωρτζάτου επανήλθε στα αρχικά ερωτήματα του Δ. Κουφοντίνα, αναφερόμενη σε δημοσίευμα του «Βήματος» για τις ανακρίσεις του Σάββα από τους Διώτη-Σύρο, που βιντεοσκοπούνταν. Η εισαγγελέας αντέδρασε άμεσα και ο πρόεδρος –λες και τον χτύπησε ηλεκτρική εκκένωση- απαγόρευσε την ερώτηση, με το επιχείρημα ότι «αυτά είναι θέματα νομικά και ο μάρτυς καταθέτει επί πραγματικών περιστατικών». «Πήρε μια γεύση ο κ. μάρτυς για το πώς διεξάγεται η διαδικασία», σχολίασε ο Ι. Μυλωνάς. «Πήρε και μια γεύση για το πώς ίστανται οι δικηγόροι», αντισχολίασε ο πρόεδρος. Νομίζουμε, ότι θα προσβάλαμε τη νοημοσύνη μας αν κάναμε οποιοδήποτε σχόλιο. Είναι φανερό ότι οι ερωτήσεις απαγορεύτηκαν, για να μην αναγκαστεί ο Κουβέλης να πάρει πιο ξεκάθαρη θέση. Για να μείνει μόνο στη γενική τοποθέτηση «αν αυτά ισχύουν, τότε τα καταγγέλλω».
Πέραν αυτών, πρέπει να πούμε ότι ο Κουβέλης συμπεριφέρθηκε πολιτικάντικα. Γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι την περίοδο της «εξάρθρωσης» έγιναν «σημεία και τέρατα». Ομως, η επίσημη θέση του ΣΥΝ τότε, εκφρασμένη διά στόματος του προέδρου του και επιφανούς νομικού Ν. Κωνσταντόπουλου, ήταν: «Να αφήσουμε την Ελληνική Δικαιοσύνη να κάνει απερίσπαστη το καθήκον της». Τα έλεγαν αυτά τότε, μολονότι ήξεραν ότι η Ελληνική Δικαιοσύνη εκπροσωπούνταν επαξίως στο όργιο των νομικών παραβιάσεων από το εκλεκτό τέκνο της, τον εισαγγελέα Διώτη.
Η υπεράσπιση Τζωρτζάτου υπέβαλε αίτημα να προβληθεί στο δικαστήριο και η συνέντευξη του Σάββα Ξηρού στη Λιάνα Κανέλλη.
