Μπορείτε να πείτε ό,τι θέλετε για τον Πολάκη αλλά βλάκα δεν μπορείτε να τον πείτε. Το αντίθετο είναι. Γιατί λοιπόν προκάλεσε μια ψηφοφορία στον ΣΥΡΙΖΑ που ήξερε ότι θα τη χάσει πανηγυρικά, αφού οι συσχετισμοί σε ό,τι έχει απομείνει από την κεντρική επιτροπή είναι δεδομένοι; Δεν υπάρχει άλλη απάντηση από το ότι το έκανε για να δώσει τη χαριστική βολή στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΔΠ, αφήνοντάς τον με ένα Πι λιγότερο. Επισημοποίησε αυτό που συμβαίνει εδώ και καιρό, καθώς ο ίδιος δεν συμμετέχει στην τριμελή «συλλογική» ηγεσία, αφήνοντας Δούρου και Παππά μόνους τους.
Ο Πολάκης έκανε πρόταση διεξαγωγής συνέδριου και εκλογών για την εκλογή προέδρου τον Γενάρη, επειδή το πράγμα δεν τραβάει έτσι, όπως είπε. Σύμμαχός του οι δημοσκοπήσεις (γι’ αυτούς είναι ευαγγέλιο) που σταθερά δείχνουν τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΔΠ εκτός Βουλής. Ηξερε ότι οι άλλοι δύο θα κερδίσουν την ψηφοφορία. Και παρακολουθούσε ανθυπομειδιώντας τη Ρένα-«κάντε όλοι ένα βήμα πίσω-Δούρου να καταφέρεται ενάντια στους «σωτήρες και Μεσσίες» και να κραυγάζει: «Δεν θέλουμε κόμμα με ιδιοκτήτη, δεν χρειαζόμαστε άλλους σωτήρες, χρειαζόμαστε ξανά συντρόφους»! Ποια; Η Δούρου!
Για όσους συμμερίζονται τις απόψεις του Πολάκη, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα με καρκίνο τελικού σταδίου. Οταν μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν τέτοιες απόψεις, τότε στο εκλογικό σώμα πολλαπλασιάζονται. Δύσκολα ψηφίζει κανείς ένα κόμμα που ένα μέλος της «συλλογικής» ηγεσίας του το θεωρεί τελειωμένο και την ίδια άποψη συμμερίζεται και μια διόλου ευκαταφρόνητη μειοψηφία μελών της ΚΕ του. Γι’ αυτό λέμε ότι ο σαματάς που προκάλεσε ο Πολάκης ισοδυναμεί με χαριστική βολή στον ΣΥΡΙΖΑ και στις όποιες ελπίδες του να επιβιώσει κοινοβουλευτικά. Δούρου και Παππάς προσπαθούσαν να γεμίσουν την καρδάρα κι ο Πολάκης της έδωσε μια και σκόρπισε το περιεχόμενό της στις τσιμεντόπλακες της Κουμουνδούρου.
Ολοι τώρα τζογάρουν στο «τι θα κάνει ο Πολάκης;». Δεν είναι και πολλές οι επιλογές του. Μπορεί να φύγει, να φτιάξει δικό του μόρφωμα και να κατέβει στις εκλογές μ’ αυτό. Δε θα έχει καμιά τύχη. Αλλο Χανιά, άλλο ολόκληρη η επικράτεια, για την οποία χρειάζεσαι στελέχη και λεφτά, πολλά λεφτά. Η ταμπέλα ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα μηχανισμό και έχει και τα λεφτά της κρατικής επιχορήγησης.
Ο Πολάκης μπορεί να παραμείνει στον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να αναλαμβάνει καμιά ηγετική ευθύνη, και να περιμένει να πάρει τη σφραγίδα μετά την επερχόμενη σίγουρη αποτυχία. Για να έχει τέτοιες ελπίδες, θα πρέπει να σιγουρέψει ακόμα περισσότερο την εκλογική αποτυχία. Γι’ αυτό και προκάλεσε αυτή την αναταραχή στην ΚΕ, όντας σίγουρος πως τα αστικά μίντια δε θα ασχοληθούν με το «πρόγραμμα» και την «ανάκαμψη» του ΣΥΡΙΖΑ, όπως σχεδίαζαν οι Δούροπαππάδες, αλλά θα ασχοληθούν με τη δική του πρόταση: «Με το σημερινό σχήμα δεν πάμε πουθενά, δώστε μου την αρχηγία να μας βάλω στη Βουλή».
Δε χρειάζεται να πούμε ότι από κοινωνική άποψη δεν έχει καμιά σημασία το τι θα κάνει ο Πολάκης. Αν το παίζουν οι μπούκηδες και σας αρέσει ο τζόγος, με την… ευχή μας. Εμείς δεν πρόκειται να συμμετάσχουμε σε άνευ σημασίας σεναριολογία.
Εκτός από τον Πολάκη, που έκανε το μεγάλο μπάχαλο, αίσθηση προκάλεσε και η παρέμβαση του Γιαννούλη που εξέφρασε την αντίθεσή του με το βίντεο που ανέβασε ο ΣΥΡΙΖΑ για τους βουλευτές που ανεξαρτητοποιήθηκαν (Φάμελλο, Γεροβασίλη κτλ). Γιατί το βίντεο αναφέρει μόνο 13 βουλευτές, ενώ από τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν ανεξαρτητοποιηθεί 38 βουλευτές (από τους 48 που εξέλεξε); Κάποιοι πήγαν στη ΝέΑρ, κάποιοι πήγαν στον Κασσελάκη, κάποιοι πήγαν στο ΠΑΣΟΚ κουβαλώντας και τις έδρες τους, αλλά δεν ονοματίστηκαν στο βίντεο, είπε ο Γιαννούλης. Γιατί ονοματίστηκαν μόνο αυτοί που προσανατολίζονται προς την ΕΛΑΣ του Τσίπρα;
Ο Γιαννούλης ακούμπησε ευαίσθητες χορδές πολλών συριζαίων, οι οποίοι δε θέλουν μετωπική αντιπαράθεση με τον Τσίπρα. Γιατί κατά βάθος βλέπουν την προοπτική κάποια στιγμή να πάνε και αυτοί στου Τσίπρα. Αισθάνονται ότι Δούρου και Παππάς παγίδεψαν όσους απέμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ σε μια μετωπική αντιπαράθεση με τον Τσίπρα, επειδή ο τελευταίος τους το ξέκοψε ότι δεν τους θέλει. Οτι δηλαδή έβαλαν όλο τον μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ στην υπηρεσία των προσωπικών τους επιδιώξεων και ότι σιγά-σιγά διολισθαίνουν προς έναν μονομέτωπο κατά του Τσίπρα, παίζοντας το παιχνίδι του ΠΑΣΟΚ και του Μητσοτάκη, ενώ και μακροπρόθεσμα σηκώνουν τείχη σε μια επανενοποίηση των κομματιών του άλλοτε ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ.
Αν σας αρέσουν τα σενάρια συνωμοσίας, θυμηθείτε ότι όταν ακόμα ο Τσίπρας το έπαιζε συγγραφέας της «Ιθάκης», ο Γιαννούλης ήταν από τους πιο ένθερμους οπαδούς του rebranding. Μέλι έσταζε ο στόμας του για τον Τσίπρα. Εμεινε στην απέξω για άγνωστους λόγους. Δεν είναι από τους χειρότερους που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ, ποτέ δε χαρακτηρίστηκε «τοξικός», ενώ έχει και καλές «άκρες» στα μεγάλα μίντια, αλλά έμεινε στην απέξω. Κάποιος που αρέσκεται στα σενάρια συνωμοσίας θα έλεγε ότι ο Τσίπρας τον άφησε στον ΣΥΡΙΖΑ για να κάνει «δουλίτσα» από τα μέσα.
Γιατί όμως να καταφεύγουμε σε σενάρια συνωμοσίας; Μπορεί, απλούστατα, ο Γιαννούλης να παίζει το τελευταίο του χαρτί για να γίνει δεκτός στο τσιπρόκομμα, με τα παράσημα του στελέχους που έχει «παραταξιακή συνείδηση» και δεν παρασύρθηκε σε «τοξικές επιθέσεις» κατά του Τσίπρα. Το βέβαιο είναι πως αν ο Γιαννούλης αρχίσει να κινείται σταθερά σ’ αυτή τη ρότα, θα κάνει περαιτέρω ζημιά στον ΣΥΡΙΖΑ-ΔΠ.
