«Κουνηθήκαμε» πάλι για τα καλά, ακούσαμε τους σεισμολόγους να μας λένε ότι ο σεισμός ήταν ενδιάμεσου βάθους (δεν εκλύει μεγάλη ενέργεια στην επιφάνεια και δεν ακολουθείται από μετασεισμούς) και γυρίσαμε πλευρό. Σαν να μην τρέχει τίποτα. Λες και δεν ζούμε στην πιο σεισμογενή χώρα της Ευρώπης, λες και δεν έχουμε να κάνουμε μ’ ένα κράτος που αδιαφορεί για τις κοινωνικές ανάγκες.
Ας γυρίσουμε μερικά χρόνια πίσω. Το 1999, μετά τον δολοφονικό σεισμό της Πάρνηθας, με τόσους νεκρούς στα ερείπια της ΡΙΚΟΜΕΞ, της ΦΑΡΑΝ και αλλού, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα γίνει έλεγχος όλων των δημόσιων κτιρίων, με προτεραιότητα σε αυτά που συγκεντρώνουν πολύ κόσμο (σχολεία, νοσοκομεία κ.λπ.). Θα ελεγχθούν με βάση τις σύγχρονες αντισεισμικές προδιαγραφές και όπου χρειαστεί θα γίνουν επεμβάσεις, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος σε μελλοντικό σεισμό.
Οπως ανακοινώθηκε, τα κτίρια που θα ελέγχονταν σε μια διετία, ήταν 80.000. Εκτοτε έχουν περάσει 8,5 χρόνια και έχουν ελεγχθεί μόνο 4.000 κτίρια. Μόλις το 5%! Για να μη μιλήσουμε, βέβαια, για τα κτίρια των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, στα οποία επίσης υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση ανθρώπων και τα οποία υφίστανται εγκληματικές επεμβάσεις. Είδατε μήπως τα ΜΜΕ να μιλούν γι’ αυτά τα ζητήματα; Πάλι τα λαμόγια να τσακώνονται είδαμε.
