Δεν ήταν ούτε Daniel ούτε Elias. Μια δυνατή βροχή ήταν, φαινόμενο απόλυτα συνηθισμένο για τέτοιες εποχές. Χειμώνας είναι, δε θα βρέξει;
Και όμως, πλημμύρισαν περιοχές της Λάρισας, πλημμύρισαν περιοχές των Τρικάλων, πλημμύρισε σχεδόν όλος ο κάμπος ανάμεσα στους δύο νομούς.
Πλημμύρισαν και άλλες περιοχές: στη Μακεδονία (περισσότερο τη Δυτική), την Ηπειρο, τα νησιά του βόρειου Αιγαίου. Μένουμε όμως στη Θεσσαλία, γιατί εκεί ακόμα δεν έχουν συνέλθει οι αγρότες από τις καταστροφικές πλημμύρες του 2021.
Μετά την καταστροφή από Daniel και Elias, ο Μητσοτάκης ανέθεσε τη μελέτη της «αντιπλημμυρικής θωράκισης της Θεσσαλίας» στους… Ολλανδούς από τον Ταύρο. Στην XVA Internathional του Μ. Γκουζούρη. Η «μελέτη» δημοσιεύτηκε με πολλά κυβερνητικά ταρατατζούμ τον Φλεβάρη του 2024 και είχε γίνει σημαία στα χέρια του αυτοκρατορίσκου Μητσοτάκη.
Οι περιβόητοι «ολλανδοί μελετητές» ισχυρίζονταν στη μελέτη τους, μια μελέτη της συμφοράς, ότι δεν χρειάζεται να κατασκευαστούν Φράγματα Βάρους – Ανάσχεσης στα βουνά της Θεσσαλίας αλλά ταμιευτήρες για τη συγκέντρωση νερού για πότισμα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Η «μελέτη» των Ολλανδών: Οδηγός για το ξεπάστρεμα της θεσσαλικής (και όχι μόνο) αγροτιάς
Αυτό, βέβαια, δεν ίσχυσε για τη Μαγνησία, όπου η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφάσισε να προκηρύξει διαγωνισμό για τη μελέτη και κατασκευή Φραγμάτων Ανάσχεσης, παρακάμπτοντας τη μελέτη των «Ολλανδών». Ο λόγος; Επρεπε να προστατευτεί η αμερικάνικη βάση στο Στεφανοβίκειο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Στις ελληνικές καλένδες τα απαραίτητα για την αντιπλημμυρική προστασία της Αττικής Φράγματα Βάρους – Εκτός από τη Μαγνησία, όπου πρέπει να προστατευτεί η αμερικάνικη βάση του Στεφανοβίκειου
Η εταιρία του Γκουζούρη ομολογούσε κυνικά στη «μελέτη» της την αναποτελεσματικότητα των μέτρων αντιπλημμυρικής προστασίας που εισηγούνταν: «Ως εκ τούτου το Γενικό Σχέδιο χαρακτηρίζει τις περιοχές που υπέστησαν πλημμύρες μετά την καταιγίδα του Daniel ως περιοχές με υψηλή πιθανότητα πλημμύρας»!
Η HVA Ιnternational ομολογούσε ευθέως ότι τα αντιπλημμυρικά έργα που εισηγήθηκε για τη Θεσσαλία είναι ανεπαρκή και γι’ αυτό υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι περιοχές της Θεσσαλίας που πλημμύρισαν από τον Daniel να εξακολουθήσουν να πλημμυρίζουν!
Αυτό συνέβη και χτες.
Η μελέτη (της συμφοράς) αρνείται την κατασκευή φραγμάτων βάρους στους ορεινούς χειμάρρους της Θεσσαλίας (με επιστημονικούς όρους: έργα ορεινής υδρονομίας). Εισηγείται την κατασκευή ταμιευτήρων (τα λεγόμενα μικρά φράγματα ελέγχου στους ορεινούς όγκους) για τη μείωση της ροής των υδάτων στις πεδινές εκτάσεις και τη χρήση των ήδη κατασκευασθέντων φραγμάτων και αυτού που θα κατασκευαστεί (είτε αποκλειστικά για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είτε για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και για χρήση στην άρδευση των αγροτικών καλλιεργειών). Και όλα αυτά για τον έλεγχο δήθεν των πλημμυρικών φαινομένων!
Το αποτέλεσμα το είδαμε χτες.
Αυτός ήταν ο τίτλος άρθρου που δημοσιεύσαμε στις 4 Οκτώβρη του 2023. Γράφαμε:
Περιδιαβαίνοντας το Διαδίκτυο, πέσαμε πάνω σ’ ένα δεκάλεπτο βίντεο που τιτλοφορείται «Η ιστορία των ορεινών υδρονομικών έργων από το 1932». Το βίντεο συνθέτει φωτογραφίες από ορεινά υδρομικά έργα, δηλαδή φράγματα βάρους, που υπάρχουν στο αρχείο του τμήματος Ορεινής Υδρονομίας της Δασικής Υπηρεσίας.
Αξίζει να αφιερώσετε δέκα λεπτά για να το δείτε, προτού προχωρήσετε στα σχόλιά μας.
Aπό τις φωτογραφίες συνάγεται ότι είναι παλιές. Το συμπεραίνεις από την ενδυμασία των ανθρώπων και τη μέθοδο κατασκευής των φραγμάτων βάρους: με πέτρα πελεκητή από μαστόρους που σήμερα σπανίζουν.
Τα περισσότερα από τα φράγματα βάρους είναι πέτρινα κομψοτεχνήματα που σίγουρα έχουν ξεχωριστή αξία, όπως τα παλιά πέτρινα γεφύρια. Εδώ, όμως, μας ενδιαφέρει η χρηστικότητά τους. Η αλληλουχία φραγμάτων και προφραγμάτων βάρους στον ρου ορεινών χειμάρρων συγκρατεί τα φερτά υλικά (τα φυτοκομικά έργα εκατέρωθεν των χειμάρρων περιορίζουν τον όγκο των φερτών υλικών) και περιορίζει την ορμητικότητα των νερών ώστε η ροή τους να φτάνει με διαχειρίσιμο τρόπο στα πεδινά των λεκανών απορροής και να μην προκαλεί καταστροφικά πλημμυρικά φαινόμενα.
Βλέπεις τις φωτογραφίες και αναρωτιέσαι: τη δεκαετία του ’30 κατασκεύαζαν φράγματα βάρους στα ορεινά, εκεί απ’ όπου ξεκινούν οι χείμαρροι, και εννιά δεκαετίες αργότερα έχουν ξεχάσει τι σημαίνει ορεινή υδρονομία; Με τα μέσα της δεκαετίας του ’30 (και των δεκαετιών που ακολούθησαν), σε μια Ελλάδα που οι ιθύνοντές της δε δίσταζαν να αποκαλούν «ψωροκώσταινα» κατάφερναν να κατασκευάσουν φράγματα βάρους στα ορεινά και στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, με ασύγκριτα περισσότερα τεχνικά μέσα και δυνατότητες στον κατασκευαστικό τομέα, σε μια Ελλάδα που οι ιθύνοντές της καμαρώνουν ότι είναι μια ισχυρή οικονομία, κατασκευάζουν μόνο έργα βιτρίνας στα πεδινά κι όταν καμιά φορά αναγκάζονται να αποφασίσουν την κατασκευή μερικών φραγμάτων βάρους (όπως έγινε στην Εύβοια και μόνο σ’ αυτή), οι εργασίες καρκινοβατούν και ο κόσμος πνίγεται με την πρώτη δυνατή βροχή;
