Ενα δημοσίευμα του Bloomberg ήταν αρκετό για να στήσουν τρελό χορό τα παπαγαλάκια: «Ευρωομόλογο απάντηση στην ενεργειακή κρίση», «Με γιγαντιαίο κοινό δανεισμό απαντά η ΕΕ στις επιπτώσεις της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία», «Ευρωομόλογο μαμούθ προωθεί την ευρωπαϊκή ενοποίηση».
Αν είχαν λίγη τσίπα, θα είχαν προσέξει την τοποθέτηση του νεοφιλελεύθερου Κρίστιαν Λίντνερ, υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας, που απέκλεισε την έκδοση ευρωομόλογου. Τουλάχιστον θα αυτοπροστατεύονταν. Εχουν συνηθίσει να γίνονται ρόμπες, όμως, και δεν τους νοιάζει.
Η έκτακτη σύνοδος κορυφής που συγκάλεσε ο Μακρόν στις Βερσαλλίες (γνωστή η αδυναμία του για τη μεγαλοπρέπεια των Λουδοβίκων), έβαλε ταφόπετρα -τουλάχιστον σ’ αυτήν τη φάση- στο ευρωομόλογο. Ο Σολτς το ξέκοψε στον Μακρόν που είχε τη σχετική ιδέα (και σίγουρα έκανε τη διαρροή στο Bloomberg). Και δεν ήταν μόνος του, όπως δεν είναι μόνος του ο εκάστοτε γερμανός καγκελάριος όταν κόβει τη φόρα του «Νότου» για προσφυγή σε κοινό δανεισμό.
Τότε πώς θα χρηματοδοτηθεί το… μεγαλοφυές σχέδιο της Ούρσουλα(ς) για απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο και πετρέλαιο μέχρι τα τέλη του 2022; Συγγνώμη, αλλά πρέπει να σταματήσουμε να παίρνουμε στα σοβαρά την Ούρσουλα. Η νέα μπούρδα της δικαιώνει για μια ακόμα φορά τη Μέρκελ, που την «πάρκαρε» στις Βρυξέλλες για να μην την έχει μέσα στα πόδια της στο Βερολίνο.
Για να απεξαρτηθεί η ΕΕ άμεσα από τις ρωσικές ενεργειακές πρώτες ύλες, θα πρέπει να έχει πολύ χρήμα διαθέσιμο για αγορά LNG και κατασκευή χώρων μεταφόρτωσης και χώρων αποθήκευσης. Χωρίς ευρωομόλογο, πώς θα βρεθούν οι πόροι για τέτοιου μεγέθους έργα; Ενώ οι ρωσικοί αγωγοί σου φέρνουν το φυσικό αέριο στην πόρτα σου, που λέει ο λόγος.
Και γιατί να χρηματοδοτήσει η Γερμανία την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία, για να κατασκευάσουν τόσο μεγάλα ενεργειακά έργα, τη στιγμή που η απόδοση των δεκαετών γερμανικών ομολόγων διαφέρει γύρω στις 160 μονάδες βάσης από την απόδοση των αντίστοιχων ιταλικών; Φιλανθρωπικό ίδρυμα είναι το γερμανικό ιμπεριαλιστικό κράτος; ‘Η θα εκχωρήσει τη διοίκησή του στην Ούρσουλα και στον Σαρλ, που τσακώνονταν μπροστά στον Ερντογάν ποιος/ποια θα καθήσει στην πολυθρόνα και ποιος/ποια στον καναπέ; Αστεία πράγματα.
Από την έκτακτη σύνοδο κορυφής βγήκε ένα συμπέρασμα για απεξάρτηση από τη Ρωσία το 2027 (ούτε που συγκινήθηκε το λακαρισμένο μαλλί της Ούρσουλας από τη νέα γκάφα). Διατυπωμένο με την απαραίτητη ασάφεια, ώστε να μπορεί να παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες, αν χρειαστεί.
Γιατί να παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες; Γιατί οι Γερμανοί δεν τον κατασκεύασαν για πλάκα τον αγωγό Nord Stream 2. Kαι μη νομίζετε πως αν δεν λειτουργήσει αυτός ο αγωγός θα χάσουν οι Ρώσοι που τον κατασκεύασαν. Η χρηματοδότηση έγινε σχεδόν εξ ολοκλήρου από γερμανικές τράπεζες. Που δεν είναι το μόνο ενεργειακό project της Ρωσίας που έχουν χρηματοδοτήσει.
Ο Μαρσέλ Φράτσερ, πρόεδρος του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW), δήλωσε προχθές πως αν η Ρωσία βρεθεί σε αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους της προς διεθνείς πιστωτές τους επόμενους μήνες, λόγω των δυτικών κυρώσεων, οι γερμανικές τράπεζες θα υποφέρουν. Κάτι θα ξέρει, δεν νομίζετε;
Βεβαίως, αυτήν τη στιγμή γίνεται πόλεμος Δύσης-Ρωσίας στην Ουκρανία. Και η Γερμανία είναι αναγκασμένη να είναι με τη Δύση. Τόσο όσο, όμως. Κρατώντας ανοιχτό δίαυλο με τη Ρωσία και δημιουργώντας δίαυλο επικοινωνίας και με την Κίνα, στρατηγικό εταίρο της Ρωσίας.
Σ’ αυτό, η Γερμανία είναι μαζί με τη Γαλλία. Σολτς και Μακρόν εμφανίστηκαν ως Διόσκουροι και στην τηλεδιάσκεψη με τον Σι και στην τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πούτιν. Ως εκεί, όμως. Οταν πρόκειται για κινήσεις όπως η έκδοση ευρωομολόγου, είναι χώρια.
Χώρια είναι και στο ζήτημα του ευρωστρατού, που προωθεί ο Μακρόν από την εποχή της Μέρκελ (τότε που χαρακτήριζε το ΝΑΤΟ «κλινικά νεκρό»). Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός πρώτα θα εξοπλιστεί στο επίπεδο που του αντιστοιχεί και μετά θα κάνει οποιαδήποτε κίνηση σε επίπεδο ΕΕ (δείτε εδώ).
Αντίθετα, μαζί είναι στο ζήτημα της μη παραχώρησης στην Ουκρανία προενταξιακού στάτους. Το ζήτησε ο Ζελένσκι, το υποστήριξαν τα νατόδουλα καθεστώτα της Βαλτικής, αλλά οι «μεγάλοι» τους έβαλαν πάγο. Εστειλαν την… αγάπη τους στον Ζελένσκι κι αυτό ήταν όλο. Η Ολλανδία, μάλιστα, ζήτησε να μην υπάρξει στα συμπεράσματα της προεδρίας ούτε καν αναφορά στο άρθρο 49 των Συνθηκών της ΕΕ, που προβλέπει πώς εντάσσεται μια χώρα, για να μην… ερεθίσει τον Πούτιν. Ολλανδοί διπλωμάτες έλεγαν ότι την ίδια θέση έχει και η Γερμανία.
Ενας πόλεμος δημιουργεί πάντοτε μια ρευστή κατάσταση. Οταν στο ένα στρατόπεδο έχουν μαζευτεί κάμποσες ιμπεριαλιστικές χώρες, με ιδιαίτερα συμφέροντα η καθεμιά, είναι λογικό να υπάρχει σχετική ρευστότητα μέσα στην ίδια τη συμμαχία.
Ο γερμανο-γαλλικός άξονας θέλει να τελειώσει όσο πιο γρήγορα γίνεται ο πόλεμος, με έναν συμβιβασμό με τη Ρωσία. Τα νήματα της μαριονέτας «Ζελένσκι», όμως, τα κινούν οι Αμερικάνοι. Οι οποίοι ξέρουν ότι η Ρωσία θα νικήσει στρατιωτικά, όμως όσο παραταθεί ο πόλεμος τόσο πύρρεια θα είναι η νίκη του Πούτιν, ενώ παράλληλα η ενεργειακή κρίση θα γονατίσει (έστω θα αδυνατίσει) τις ευρωπαϊκές μονοπωλιακές οικονομίες.
Η κοινή στάση έναντι του πολέμου, όμως, δεν δημιουργεί και κοινό οικονομικό έδαφος Γερμανίας-Γαλλίας. Εξακολουθούν να είναι δυο οικονομίες του μονοπωλιακού καπιταλισμού με ανταγωνιστικά συμφέροντα και δυο ιμπεριαλιστικά κράτη που συμμαχούν όπου επιτάσσει το κοινό συμφέρον.
Κοντολογίς, και ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία διαλύει την μπαρουφολογία για τη «μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια», που αναμασούν οι αστοί πολιτικοί στη χώρα μας και τα παπαγαλάκια του συστήματος, που τη μια μέρα ντύνονται αμερικανοτσολιάδες και την άλλη ευρωλιγούρηδες.
Περιττεύει να πούμε πως τα όποια κέρδη θα τα μοιραστούν οι καπιταλιστές, το κάθε μπλοκ ανάλογα με τη δύναμή του, τις δε ζημίες θα τις φορτώσουν στις πλάτες των λαών. Οπως ακριβώς το έγραφε ο Μπρεχτ: Ο πόλεμός τους και η ειρήνη τους έχουν τα ίδια απαίσια χαρακτηριστικά.
Π.Γ.
