Δύο χιλιάδες είκοσι έξι
ατέλειωτη νύχτα, αργεί να φέξει
Οπως κάνουμε επετειακά κάθε χρόνο, θυμίζουμε ότι η 4η Οκτωβρίου είναι η παγκόσμια ημέρα των ζώων και ημέρα ίδρυσης της Νέας Δημοκρατίας και της τροχαίας, η ημέρα που γεννήθηκε ο Oliver Cromwell, η ημέρα που πέθαναν οι Janis Joplin, Offenbach, Rembrandt, Plank, Mercedes Sosa, η ημέρα του πρώτου φεστιβάλ τραγουδιού της Θεσσαλονίκης. Τι να φοβηθούμε, τι άλλο μπορεί να συμβεί;
Συμπληρώνονται την Τρίτη (6 του Οκτώβρη) 21 χρόνια από εκείνη τη μέρα του εθνοσωτήριου 2004, που μιλώντας σε βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στην ταβέρνα «Μπαϊρακτάρης» στο Μοναστηράκι, ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής αποκαλούσε «νταβατζήδες» κάποιους διαπλεκόμενους, χωρίς φυσικά να τους κατονομάσει.
Αυτοί που χρωστάνε μαλλιοκέφαλα (602.139.154,80 ευρώπουλα σύμφωνα με τον δημοσιευμένο ισολογισμό τους για το 2025 και κατά 60.272.248,94 ευρώ αυξημένα από το 2024), ενεργοποιούν μπλόκο για κακοπληρωτές ηλεκτρικού ρεύματος! Δε γαλέγω…
«Χαίρε υπουργέ της ανεξαρτησίας / χαίρε υπουργέ της πατριδογνωσίας / χαίρε υπουργέ της μιντιοκρατίας / της έννομης της βίας, της αποικιοκρατίας. / Χαίρε υπουργέ των ευεργετημένων / χαίρε υπουργέ των επιτυχημένων / χαίρε υπουργέ των εξαθλιωμένων / των άνεργων, των άστεγων, των αυτοκτονημένων. / Χαίρε υπουργέ με τους ευρω-χαφιέδες / με παρακρατικούς, στελέχη και λακέδες / χαίρε υπουργέ σκυμμένε στις Βρυξέλλες / υπτίως ασπαζόμενε ποδιές κατουρημένες. / Χαίρε υπουργέ με περηφάνεια τόση / χαίρε υπουργέ που έσωσες τη δόση / μα έτσι κι ο τροχός γυρίσει και σε δώσει / να ‘ξερα εσένα ρε, ποιος πούστ@ς θα σε σώσει. / Χαίρε υπουργέ στα κόκκινα χαλιά σου / που μετανάστες έστειλες τα πιο καλά παιδιά σου / ένα θα σου πω και τ’ άλλα χάρισμα σου / γ@μώ τα υπουργεία σου, γ@μώ και τα λεφτά σου» (στίχοι Απόστολος Μπουλασίκης, τραγούδι Βασίλης Παπακωνσταντίνου).
Κάθε Οκτώβρη, κάθε σοβαρό μέσο που σέβεται τον εαυτό του έχει τουλάχιστον πέντε δημοσιεύσεις με τίτλο «δείτε πότε αλλάζει η ώρα». Βέβαια υπάρχει και ο αντίλογος που λέει ότι ενώ αυτό γίνεται κάθε χρόνο, για ρώτα να δεις πόσοι το ξέρουν. Κάπως έτσι καθιερώνεται γενικώς, στους τυφλούς να βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι…
Αδωνις, Αφροδίτη αλ Σάλεχ και άλλοι είχαν δηλώσει ότι θα φύγουν από τη χώρα, αλλά δυστυχώς ακόμα ζουν ανάμεσά μας. Τώρα το λέει και η Καρυστιανού: «Αν δεν μπούμε στη βουλή, τότε θα φύγω από τη χώρα». Προς το παρόν, η τελευταία απολαμβάνει το «λούσιμο» του έτερου υπό φυγή Αδώνιδος περί την ειδικότητα και τα μηχανήματά της. Πάντως, «κι αυτούς που φεύγουν / κι αυτούς που μένουν / οι μοίρες μ’ απονιά / πάντα τους δέρνουν» τραγουδούσε ο Γιάννης Πουλόπουλος.
Εύλογο το ερώτημα ψάχνοντας την αιτία
πίσω απ’ τα διαφαινόμενα σε βίο και πολιτεία:
Μην είναι «μάρκα μ’ έκαψες», μην είναι ό,τι να ‘ναι
και γι’ αυτό την πλησιάζουνε κι απέ την κοπανάνε;
«Επίθεση αγνώστων στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας στην Κυψέλη» έλεγε η είδηση. Πρακτικά αποτελεσματικότερη πάντως θα ήταν μια «επίθεση» στην κυψέλη των γραφείων της.
Αυτός που χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για τις παντοειδείς ρυθμίσεις, δηλώνει ότι «χρειαζόμαστε ρυθμίσεις για την τεχνητή νοημοσύνη»…
Πώς γίνεται αυτό ρε λεβεντόπαιδα (τι γελάτε ρε;): Αφού διαρκώς «ενισχύεται η θέση της χώρας στις διεθνείς αγορές» δεν θα έπρεπε κάποια στιγμή να φτάσει και στην κορυφή;
Μπορεί να μην έχουμε άρτο αλλά έχουμε αφθονία θεαμάτων και θεμάτων: Περιοδείες σε όλη τη χώρα ξεκινά ο Α-λέξεις στα μέσα Οκτωβρίου, επανεντασσόμενος μετά από χρόνια στην προεκλογική χορεία των πωλητικών γυρολόγων που διαλαλούν την πραμάτεια τους.
Κοκκινοσκουφίτσα
