Υποκρισία, ιδεολογήματα και ευχολόγια. Σ’ αυτό το τρίπτυχο μπορεί να συμπυκνωθεί η σημερινή άθλια εμφάνιση των κυβερνητικών επιτετραμμένων για το χειρισμό της πανδημίας, που συνεδρίασαν επί δεκάωρο για να επιβεβαιώσουν για μια ακόμα φορά το «ώδινεν όρος και έτεκεν μυν».
Υποκρισία είναι να δηλώνουν ότι τους προκαλεί έκπληξη η εκ νέου άνοδος της διασποράς του κοροναϊού στη Θεσσαλονίκη. Να δηλώνουν ότι τους ανησυχεί η Αττική. Μ’ άλλα λόγια, είναι υποκρισία να δηλώνεις έκπληκτος για το αναμενόμενο, προκειμένου να συγκαλύψεις τις ευθύνες σου για τη μη λήψη αποφασιστικών μέτρων αποτροπής του.
Περάσαμε όλο τον Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη με ψευτομέτρα και διαβεβαιώσεις ότι, αν αυτά εφαρμοστούν, δε θα υπάρξει καμιά περαιτέρω διασπορά του ιού (ενώ η πανδημία «έβραζε» από τουλάχιστον τα τέλη Ιούλη, εξαιτίας του ανοίγματος των συνόρων στον τουρισμό). Κι όπως συμβαίνει σε κάθε κατάσταση βρασμού σε κλειστό δοχείο, το καπάκι έσκασε τον Νοέμβρη και τον Δεκέμβρη.
Το ψευτο-λοκντάουν που εφαρμόστηκε (παράλληλα με την καταβολή ενός φρικτού τιμήματος σε ανθρώπινες ζωές, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων χάθηκε χωρίς να έχει την απαραίτητη νοσοκομειακή στήριξη) απλά συγκράτησε κάπως την κατάσταση. Δεν οδήγησε σε έναν αποφασιστικό περιορισμό της διασποράς του ιού, ώστε να μπούμε στον βαρύ χειμώνα με καλούς όρους.
Προς τι, λοιπόν, η έκπληξη; Οταν και αυτό το ψευτο-λοκντάουν άρχισε να χαλαρώνει, ήταν επόμενο να αρχίσουμε να επανερχόμαστε στην κατάσταση του «βρασμού». Με χειρότερους όρους, όμως, σε σχέση με τον Σεπτέμβρη-Οκτώβρη, όπως δείχνουν τα ίδια τα στοιχεία που αυτοί παρουσιάζουν (εξαντλητικά «μαϊμουδισμένα»).
Πρέπει να παραστήσουν τους έκπληκτους, γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι το βασικό εκκολαπτήριο και υπερμεταδότης του κοροναϊού, οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις όλων των κλάδων, δεν περιλήφθηκε στο λοκντάουν και εξακολούθησε να «μπουστάρει» τη διασπορά του ιού.
Η Παπαευαγγέλου στις 4 Δεκέμβρη είχε πει(της είχε ξεφύγει) ότι «μία πιθανή εξήγηση του συνεχιζόμενου δεύτερου κύματος, είναι ότι λόγω της μεγάλης διασποράς στην κοινότητα υπάρχει ένα συνεχές, ας το πούμε, πινγκ-πονγκ μεταξύ των εργασιακών χώρων και της ενδοοικογενειακής διασποράς. Δηλαδή, εκεί που πάει να ηρεμήσει μία περιοχή,ξεσπά μία συρροή κρουσμάτων σε ένα εργασιακό περιβάλλον, σε μία κλειστή δομή, που λειτουργεί σαν μία πηγή υπερμετάδοσης και έχει σαν αποτέλεσμα την διασπορά μέσα στα σπίτια όλων αυτών των ανθρώπων, στις οικογένειές τους».
Εκτοτε έγινε προσεκτική και σήμερα δεν την ακούσαμε να επαναλαμβάνει το ίδιο, αλλά να μας λέει ότι για τη νέα έξαρση της διασποράς φταίνε οι συγκεντρώσεις στα σπίτια και κάποια κρυφά πάρτι που γίνονται. Αφού τα πάρτι είναι κρυφά και οι συγκεντρώσεις στα σπίτια ανάγονται στη σφαίρα της ιδιωτικότητας, πώς μπορούν να αξιολογήσουν την επίπτωσή τους στη διασπορά; Αντίθετα, οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, στις οποίες απέδιδε τη συνέχιση του δεύτερου κύματος η Παπαευαγγέλου, εξακολουθούν να είναι ανοικτές, όπως ήταν και τον Νοέμβρη και τον Δεκέμβρη. Τότε ενοχοποιούνταν για τη διασπορά και λειτουργούσαν ως πηγές υπερμετάδοσης, ενώ τώρα δεν ενοχοποιούνται;
Ιδεολόγημα είναι να λες ότι «τα παιδιά δεν οδηγούν την πανδημία, αλλά απλώς την ακολουθούν». Ακόμα και ο Τσιόδρας αναγκάστηκε να παραδεχτεί στη Βουλή ότι τα παιδιά και κολλάνε τον ιό και τον μεταδίδουν, απλά δεν νοσούν βαριά. Μετά από τόσες έγκυρες μελέτες στο εξωτερικό (στην Ελλάδα καμία!), ήταν αναγκασμένος να κάνει γαργάρα αυτά που έλεγε παλιότερα. Γι’ αυτό και κατασκεύασαν το ιδεολόγημα που ξεφούρνισε σήμερα η Παπαευαγγέλου. Ενα ιδεολόγημα που δεν προσβάλλει μόνο την επιστήμη, αλλά και την κοινή λογική.
Είτε οδηγούν είτε ακολουθούν την πανδημία τα παιδιά, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι κολλάνε και μεταδίδουν και ως φορείς μετάδοσης μπορεί να είναι πιο επικίνδυνοι, καθώς σε μεγάλο βαθμό είναι ασυμπτωματικά. Οταν τα παιδιά συνωστίζονται σε τάξεις των 25-28 ατόμων, που αναγκαστικά θα κλείσουν τα παράθυρα τις κρύες μέρες που έρχονται (και τα έκλεισαν τις λίγες κρύες μέρες που είχαμε μέχρι τώρα), είναι σίγουρο ότι τα ανοιχτά σχολεία θα έχουν τη δική τους συνεισφορά στη διασπορά του ιού.
Ευχολόγιο είναι να λες στον κόσμο τα ίδια και τα ίδια. Τα έχει ακούσει τόσες φορές, έχει διαπιστώσει ότι είναι αναποτελεσματικά και έχει αρχίσει να μην τα πιστεύει.
Ευχολόγιο είναι να συστήνεις… ιδιαίτερη προσοχή στην τήρηση των μέτρων στους εργασιακούς χώρους. Αντιδραστικό ευχολόγιο, μάλιστα, όταν ξέρεις πρώτο ότι οι καπιταλιστές αδιαφορούν και δεύτερο ότι είναι εκ των πραγμάτων αδύνατη η τήρηση των μέτρων σε χώρους μεγάλου συνωστισμού και έντασης εργασίας.
Και βέβαια, μετά την υποκριτική έκπληξη, τα αντιδραστικά ιδεολογήματα και τα παπαδίστικα ευχολόγια, έπρεπε να τσονταριστούν κάποια μέτρα, για να φανεί ότι η κυβέρνηση κάνει και πρακτικές κινήσεις. Και ποια ήταν αυτά; Η απαγόρευση του clickinside (όχι όμως και το clickaway), το κλείσιμο των μαγαζιών (πλην τροφίμων και φαρμακείων) το Σάββατο και η απαγόρευση κυκλοφορίας και σε Αττική-Θεσσαλονίκη από τις 6 το απόγευμα τα Σαββατοκύριακα.
Επαναλαμβάνεται, με ελαφρές διαφοροποιήσεις, το σκηνικό του Σεπτέμβρη-Οκτώβρη. Σε μια-δυο βδομάδες θα αναγκαστούν να ανακοινώσουν και νέα μέτρα, γιατί δεν πρόκειται να υπάρξει ανάσχεση της διασποράς από τα ψευτομέτρα που πρόσθεσαν σήμερα.
Καθώς ο εμβολιασμός καρκινοβατεί και το τείχος ανοσίας δε χτίζεται, αυτοί χρησιμοποιούν την τακτική του ακορντεόν, που σε καμιά περίπτωση δεν περιλαμβάνει τις μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις (που εκτός από το συνωστισμό στους χώρους εργασίας τους, τροφοδοτούν και το συνωστισμό στα μέσα μαζικής μεταφοράς) και γι’ αυτό δεν ήταν και δε θα είναι και πάλι αποτελεσματικό.
Είναι ένα ακορντεόν που σκοτώνει. Αυτοί που το παίζουν έχουν κατά νου να απλώσουν τις νοσήσεις και τους θανάτους στο χρόνο. Δεν τους νοιάζει πόσοι θα πεθάνουν, φτάνει να πεθάνουν -τουλάχιστον οι περισσότεροι- στις ΜΕΘ. Ούτε αυτό θα το καταφέρουν, όπως δεν το κατάφεραν Νοέμβρη-Δεκέμβρη, όταν η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών πέθανε εκτός ΜΕΘ. Θα προσπαθήσουν και πάλι να το κουκουλώσουν, ποντάροντας στο φόβο των γιατρών και την απαράδεκτη σιωπή των συνδικαλιστικών τους οργάνων.
Θα αποδειχτεί και πάλι ότι η μόνη λύση για να μη θρηνήσει ο ελληνικός λαός νέες εκατόμβες νεκρών, είναι αυτό που δεν έγινε ούτε τον Οκτώβρη, ούτε καν τον Νοέμβρη-Δεκέμβρη. Ενα πραγματικά καθολικό λοκντάουν, που θα περιλαμβάνει και τις μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις (πλην αυτών που είναι απαραίτητες για την παραγωγή και τη διανομή ειδών πρώτης ανάγκης και για την κοινή ωφέλεια), με πλήρη πληρωμή και ασφάλιση των εργατών.
Αυτό που βαφτίζουν τώρα «σκληρό λοκντάουν», παίζοντας με γκεμπελίστικο τρόπο με τις λέξεις, δεν είναι παρά ένα μικρό κλείσιμο του ακορντεόν, που δε θα μας γλιτώσει από τις νέες εκατόμβες.
Αν ο ελληνικός λαός δεν πάρει την κατάσταση στα χέρια του, ιδίως η εργατική τάξη στις μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις (ξαναθυμίζουμε το παράδειγμα του ιταλικού προλεταριάτου), αν ακούει παθητικά την Παπαευαγγέλου να λέει ότι «είμαστε όλοι κουρασμένοι» και κάνει θεωρία την κλάψα για «την οικονομία μας», τότε το τίμημα σε ζωές θα γίνει ακόμα πιο βαρύ.
