Χτες το μεσημέρι, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κώστας Τσιάρας έστειλε στους διαπιστευμένους συντάκτες e-mail με θέμα: «Ενημερωτικό για τα αιτήματα των αγροτών και τι ισχύει – non paper».
Για όσους/ες δεν γνωρίζουν πώς οργανώνεται η μιντιακή προπαγάνδα θα πούμε πως τα λεγόμενα non paper στέλνονται για να πάρουν τη «γραμμή» οι «ενσωματωμένοι» δημοσιογράφοι και να την παρουσιάσουν σαν αποτέλεσμα δικής τους δημοσιογραφικής… έρευνας. Να φαίνεται πως δεν είναι κυβερνητικοί ισχυρισμοί αλλά προϊόν… ανεξάρτητης και… αντικειμενικής δημοσιογραφικής μελέτης.
To Γραφείο Τύπου του ΥΠΑΑΤ συνόδευσε το non paper με το εξής σημείωμα:
«Συνάδελφοι,
Σας αποστέλλουμε στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι 20 από τα 27 αιτήματα των αγροτών είτε έχουν υλοποιηθεί είτε βρίσκονται υπό επεξεργασία προκειμένου να υλοποιηθούν. Τα 7 εξ αυτών δεν μπορούν να επιλυθούν είτε γιατί προσκρούουν σε βασικούς ευρωπαϊκούς κανόνες και στη λειτουργία της ΚΑΠ είτε γιατί είναι ανέφικτα δημοσιονομικά
Θυμίζουμε ότι πέραν των αιτημάτων που έχουν θέσει οι αγρότες η κυβέρνηση δια του Πρωθυπουργού δεσμεύθηκε για σύσταση διακομματικής επιτροπής με στόχο τη χάραξη Εθνικής Στρατηγικής στον πρωτογενή τομέα».
Αν έχουν ικανοποιηθεί τα 20 από τα 27 αιτήματα των αγροτών (ποσοστό 74%) και μένουν ανικανοποίητα μόνο εφτά γενικά αιτήματα, του τύπου «Κατώτατες εγγυημένες τιμές», «Να σταματήσουν οι εισαγωγές», «Αναπλήρωση χαμένου εισοδήματος για προϊόντα σε τιμές κάτω του κόστους», «Κατάργηση Χρηματιστηρίου Ενέργειας», «Να μην μεταφερθεί ο ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ», «Αμεσος διπλασιασμός των αγροτικών συντάξεων», γιατί οι αγρότες επιμένουν στα μπλόκα;
Μια ματιά ακόμα και σ’ αυτά τα αιτήματα, τα «μαξιμαλιστικά» όπως τα χαρακτηρίζουν, γιατί έρχονται σε αντίθεση με την Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ (ΚΑΠ), θα δείξει ότι η κυβερνητική προπαγάνδα είναι γκεμπελίστικη.
Για παράδειγμα, οι αθρόες εισαγωγές ευρωπαϊκών (και όχι μόνο) αγροτικών προϊόντων, σε τιμές σημαντικά υψηλότερες από τις διεθνείς, έπληξαν καίρια την ελληνική αγροτική παραγωγή. Το ίδιο συνέβη και με την αλλαγή στρατηγικής του ευρωπαϊκού κεφάλαιου από τη δεκαετία του 1990, όταν επέτρεψε την ελεύθερη είσοδο των αγροτικών προϊόντων από τις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου, σε σημαντικά μικρότερες τιμές, ως πρώτη ύλη για τη μεγάλη καπιταλιστική βιομηχανία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αλλαγή στρατηγικής που υπαγορεύτηκε από την επιδίωξη του ευρωπαϊκού κεφάλαιου να διεισδύσει και να κυριαρχήσει στην καπιταλιστική αγορά αυτών των χωρών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Αυτά, λοιπόν, που εμφανίζονται σαν «μαξιμαλιστικά» αιτήματα των αγροτών, δήθεν τροφοδοτημένα από «αντιευρωπαϊστές» και «ευρωσκεπτικιστές», δεν είναι παρά η κραυγή αγωνίας για την επιβίωση πλατιών εργαζόμενων αγροτικών στρωμάτων (ακόμα και τμήματος της πλούσιας αγροτιάς).
Aν οι έλληνες αγρότες είναι «μαξιμαλιστές» και «αντιευρωπαϊστές», τότε τι είναι οι γάλλοι, οι ιταλοί, οι βέλγοι αγρότες (με κυρίαρχο ρεύμα τους πλούσιους αγρότες), οι οποίοι έχουν ξεσηκωθεί και απαιτούν να μην υπογραφεί η συμφωνία Mercosur (ΕΕ και χώρες της Νότιας Αμερικής); Σταμάτημα των εισαγωγών (για την ακρίβεια: όχι περαιτέρω αύξηση των εισαγωγών) αγροτικών προϊόντων-εμπορευμάτων συνιστά η απαίτηση των ευρωπαίων αγροτών να μην υπογραφεί η Mercosur.
Αν είναι αυτό ένα «μαξιμαλιστικό» αίτημα, τότε γιατί η ΕΕ ανέβαλε για τον Γενάρη την υπογραφή της συμφωνίας, που ήταν προγραμματισμένη για σήμερα; Και γιατί μια σειρά κυβερνήσεις, στριμωγμένες από την αγροτική διαμαρτυρία, ζητούν τροποιήσεις στη Mercosur και αναπτύσσεται μια φιλολογία ότι αυτή μπορεί να πάρει και νέα αναβολή, ακόμα και να παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Ελιγμός της ΕΕ μπροστά στον αγροτικό ξεσηκωμό: ανέβαλε την υπογραφή της Mercosur
Ας δούμε ένα ακόμα «μαξιμαλιστικό» αίτημα. Γράφει το non paper του Τσιάρα: «Αμεσος διπλασιασμός των αγροτικών συντάξεων – Ανέφικτο το μέτρο δημοσιονομικά, κοστίζει 3,6 δισ.». Ανάμεσα στο σημερινό άθλιο επίπεδο των αγροτικών συντάξεων και το διπλασιασμό τους υπάρχει μια ολόκληρη περιοχή αριθμών και ποσοστών. Θα μπορούσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αναγνωρίζοντας το άθλιο επίπεδο των συντάξεων, να ανακοινώσει μια γενναία ή λιγότερο γενναία αύξησή τους. Δεν το κάνει, όμως, παρά στέκεται στο «ανέφικτο του διπλασιασμού, λόγω υψηλού δημοσιονομικού κόστους».
Αν για παράδειγμα ανακοίνωνε ότι αυξάνει τις συντάξεις κατά 20%, το δημοσιονομικό «κόστος»* (σύμφωνα με τους δικούς της ισχυρισμούς) θα ήταν 720 εκατομμύρια. Δεν είναι πρόκληση να γίνεται επίκληση δημοσιονομικού «κόστους» από μια αύξηση των συντάξεων, από μια κυβέρνηση που κάθε μέρα ανακοινώνει αγορά ενός καινούργιου οπλικού συστήματος και έχει εκτινάξει τις πολεμικές δαπάνες στα πιο υψηλά επίπεδα που είχαν ποτέ στην ιστορία του ελληνικού κράτους;
*Βάζουμε τη λέξη κόστος σε εισαγωγικά, γιατί οι αγρότες ανήκουν στους παραγωγούς του κοινωνικού πλούτου, καθώς επίσης και στα υποζύγια της φορολογίας, κυρίως μέσω των επαχθών έμμεσων φόρων, και επομένως είναι οικονομολογικά και κοινωνικά απαράδεκτο να χαρακτηρίζονται οι συντάξεις τους «κόστος». Οπως και οι εργάτες, οι αγρότες δικαιούνται -και πρέπει να απαιτήσουν- πλήρη ασφάλιση και πλήρη χρηματοδότησή της από τους καπιταλιστές και το κράτος τους.
Ομως, η κυβέρνηση Μητσοτάκη λέει ψέματα και για τα αιτήματα των αγροτών που υποτίθεται ότι έχει ικανοποιήσει. Κλασικό παράδειγμα τα αιτήματα που αφορούν το ενεργειακό κόστος της αγροτικής παραγωγής.
- Ζητούν οι αγρότες να πληρώνουν την κιλοβατώρα 7 λεπτά (από 9,2-9,3 λεπτά που την πληρώνουν σήμερα όσοι έχουν ενταχτεί στο περιβόητο πρόγραμμα ΓΑΙΑ). Τι απαντά η κυβέρνηση στο non paper του Τσιάρα; «Η ΔΕΗ επεξεργάζεται πρόταση για φθηνότερο ρεύμα στους αγρότες».
Δηλαδή, οι αγρότες παραπέμπονται στα golden boys της ΔΕΗ, που -ως γνωστόν- λειτουργεί πλέον με ιδιωτικοοικονομικά καπιταλιστικά κριτήρια. Οι αγρότες, όμως, δε διεκδικούν από τη ΔΕΗ, διεκδικούν από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Τα στελέχη της οποίας παίζουν την κολοκυθιά. Ο μεν Τσιάρας λέει ότι η τιμή θα πέσει «σημαντικά κάτω από τα 8 λεπτά», ο δε Χατζηδάκης, με τη γνωστή νεοφιλελεύθερη θρασύτητα, λέει ότι «δεν θα ντυθούμε Αϊβασίληδες».
Επίσης, τα κυβερνητικά στελέχη δηλώνουν ότι το φτηνότερο ρεύμα δε θα είναι μια μόνιμη ρύθμιση, αλλά θα γίνει στο πλαίσιο του προγράμματος ΓΑΙΑ. Το οποίο, όπως κάθε πρόγραμμα, έχει ημερομηνία λήξης. Και όταν λήξει, οι αγρότες θα βρεθούν «επί ξύλου κρεμάμενοι» και θα πρέπει να βγουν ξανά στο δρόμο για να διεκδικήσουν φτηνό ρεύμα «από μηδενική βάση».
Πέρασε τόσος καιρός από την έναρξη των μπλόκων. Ομως το αίτημα για αγροτικό ρεύμα στα 7 λεπτά υπήρχε και προτού στηθούν τα μπλόκα. Γιατί δεν το ικανοποίησε η κυβέρνηση (έστω εν μέρει); Γιατί ακόμα και τώρα παίζει το εργάκι «η ΔΕΗ θ’ αποφασίσει»; Πόσα τέρμινα χρειάζονται για να πουν στους αγρότες «αυτή είναι η προσφορά μας για το αγροτικό ρεύμα»;
- Ζητούν οι αγρότες κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο αγροτικό πετρέλαιο «στην αντλία». Δηλαδή, όταν βάζει πετρέλαιο στο αγροτικό μηχάνημα, να το πληρώνει χωρίς ΕΦΚ, και όχι να παίρνει κάποιο ποσό επιστροφής μετά από καιρό, που φτάνει ίσα-ίσα για ένα γέμισμα του ρεζερβουάρ το χρόνο. Τι απαντά η κυβέρνηση στο non paper του Τσιάρα; «ΑΑΔΕ και υπ. Οικονομικών επεξεργάζονται εφαρμογή του μέτρου με ψηφιακά μέσα»!
Μέχρι πρότινος έλεγαν ότι αυτό είναι ανέφικτο, τώρα λένε ότι το μελετούν, χωρίς και πάλι να δίνουν καμιά συγκεκριμένη απάντηση. Και αυτό το αίτημα ήταν γνωστό πολύ προτού στηθούν τα μπλόκα, όμως το αγνοούσαν συστηματικά, ποντάροντας στο ότι και η φετινή αγροτική κινητοποίηση θα ήταν σαν αυτές των προηγούμενων χρόνων, μια ακόμα κινητοποίηση αδύναμης διαμαρτυρίας, χωρίς τα χαρακτηριστικά του παναγροτικού ξεσηκωμού που από την αρχή πήρε.
- Υπάρχει το τεράστιο ζήτημα της ευλογιάς των αιγοπροβάτων. Ενα κυβερνητικό έγκλημα σε βάρος της αιγοπροβατοτροφίας και των φτωχών κτηνοτρόφων. Δε θα επεκταθούμε εδώ. Θα παραπέμψουμε στην πλούσια αρθρογραφία της εφημερίδας μας εδώ και δεκαέξι μήνες.
Αρκεί μόνο μια πλευρά του προβλήματος. Βγαίνουν τώρα και ανακοινώνουν «συμπληρωματική ενίσχυση» στους κτηνοτρόφους που τα κοπάδια τους θανατώθηκαν. Χωρίς ίχνος τσίπας, σε μια ακόμα επίδειξη πολιτικής αλητείας, βγήκε ο ίδιος ο Μητσοτάκης και προανήγγειλε, με καθυστέρηση άνω των 15 μηνών, αυτό που θα έπρεπε να είχε γίνει από την πρώτη στιγμή. Τους 15 μήνες τους μετράμε από τον Αύγουστο του 2024, όταν ξέσπασε η επιζωοτία της ευλογιάς. Αν συνυπολογίσουμε και την πανώλη, το διάστημα μεγαλώνει.
Και μάλιστα, δεν εξήγγειλε αυτό που όφειλε να κάνει εξαρχής η κυβέρνησή του (καταβολή της συνδεδεμένης ενίσχυσης και αποζημίωση για το απολεσθέν εισόδημα από τη θανάτωση των αιγοπροβάτων), αλλά εξήγγειλε γενικά και αόριστα «συμπληρωματική ενίσχυση», που παραπέμπει σε κάποιο επίδομα, απ’ αυτά που ονομάζουν «μέρισμα».
Σε άρθρο μας αποκαλύψαμε ότι η πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΑΤ έπρεπε, «αυτεπάγγελτα και χωρίς έγκληση», να προχωρήσει τη διαδικασία καταβολής στους κτηνοτρόφους της συνδεδεμένης ενίσχυσης και του απολεσθέντος εισοδήματος του 2024 και του 2025, καθώς, όπως είναι γνωστό, συνεχίζεται η απαγόρευση ανασύστασης των κοπαδιών που θανατώθηκαν. Ενώ αυτό προκύπτει από νομική υποχρέωση της κυβέρνησης, βγήκε στις 18 Νοέμβρη ο Μητσοτάκης και παρουσίασε σαν «δώρο» στους κτηνοτρόφους μια «συμπληρωματική ενίσχυση», που σίγουρα θα υπολείπεται πάρα πολύ του συνολικού απολεσθέντος εισοδήματος. Γι’ αυτό μιλάμε για πολιτική αλητεία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Η αλληλεγγύη των ανθρώπων της πόλης, των εργατών, των εργαζόμενων μικροαστών, των φοιτητών, της νεολαίας, είναι εκ των ων ουκ άνευ αυτή τη στιγμή. Ο αγώνας των αγροτών είναι αγώνας όλων μας. Η αλληλεγγύη μας πρέπει να είναι ολόψυχη και έμπρακτη. Ο τσαμπουκάς της κυβέρνησης Μητσοτάκη πρέπει να σπάσει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
