Ο τίτλος στα «Νέα» (16.9.2022) είναι πιασάρικος: «Εχουμε τον κατάλογο των ολιγαρχών που κάνουν τη δουλειά του Πούτιν στην Ευρώπη». Το κείμενο ξεκινά ως εξής (η έμφαση δική μας):
«Επιτέλους, χάρη στις αμερικανικές υπηρεσίες, φαίνεται ότι οι Ευρωπαίοι είναι έτοιμοι να ανοίξουν τα μάτια τους. Η πρόταση της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για τη δημιουργία ενός “συμφώνου για την υπεράσπιση της δημοκρατίας” κατά της ρωσικής παρέμβασης, κινείται προς την κατεύθυνση του έργου μου. Από την πρώτη μέρα μου στο Στρασβούργο το 2019 αγωνίζομαι να ρίξω φως στην ξένη ανάμειξη, ρωσική αλλά και κινεζική», λέει ο Ραφαέλ Γκλικσμάν, ευρωβουλευτής της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών και πρόεδρος της «Ειδικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ξένη ανάμειξη».
Σημειώνουμε την αναφορά του Γκλικσμάν στις αμερικανικές (μυστικές) υπηρεσίες που άνοιξαν τα μάτια στους (τυφλούς) ευρωπαίους, στην Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν που λειτουργεί σαν ντουντούκα του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και στο γεγονός ότι ο ίδιος έγινε ευρωβουλευτής με αποκλειστικό καθήκον να οξύνει τις σχέσεις των Ευρωπαίων με τη Ρωσία και την Κίνα (τότε, το 2019, δεν υπήρχε ούτε η μυρωδιά του πολέμου στην Ουκρανία).
Ο Γκλικσμάν λέει διάφορα για τη χρηματοδότηση «ευρωπαϊκών πολιτικών κινημάτων» από τη Ρωσία και φέρνει την κορυφαία… απόδειξη: «Συμβαίνουν σημαντικά πράγματα, μέσα στη σιωπή και τη γενική απόσπαση της προσοχής. Για παράδειγμα, οι πρόσφατες διαδηλώσεις στην Πράγα κατά των αυξήσεων των τιμών ξεκίνησαν από έναν τσέχο πολίτη που ζει στη Σερβία και συνδέεται με τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες»! Ενας (αριθμητικό 1!) Τσέχος, κάτοικος Σερβίας και πράκτορας της Ρωσίας (κατά τον Γκλικσμάν), κατάφερε να οργανώσει διαδηλώσεις ενάντια στις αυξήσεις των τιμών! Δηλαδή δεν αυξήθηκαν οι τιμές και δεν ήταν αναμενόμενο να γίνουν διαδηλώσεις από εργαζόμενους που δεν παίρνουν τον (φανερό) μισθό του Γκλικσμάν αλλά παίρνουν ψίχουλα; Παλιά αναζητούσαν τον «κομμουνιστικό δάκτυλο» στις εργατικές και λαϊκές κινητοποιήσεις, τώρα πρέπει να αναζητούν τον «ρωσικό δάκτυλο». Γίνονται διαδηλώσεις ή απεργίες; Δουλειά του Πούτιν είναι!
Πέντε μέρες μετά το άρθρο στα «Νέα» εκδίδεται από το Γραφείο του Ευρωκοινοβούλιου στην Αθήνα Δελτίο Τύπου με τίτλο: «Ευρωβουλευτές στην Αυστραλία για συζητήσεις σχετικά με τις εξωτερικές παρεμβάσεις», το οποίο μας πληροφορεί ότι «από την Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου έως και την Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου, η αντιπροσωπεία της επιτροπής για τις εξωτερικές παρεμβάσεις του ΕΚ επισκέπτεται την Αυστραλία, ώστε να μελετήσει την αντίδραση της χώρας στις εξωτερικές παρεμβάσεις της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και άλλων κρατών. Επικεφαλής της αποστολής είναι ο πρόεδρος της επιτροπής INGE2 Raphaël Glucksmann (Σοσιαλιστές, Γαλλία), και ανάμεσα στα τέσσερα μέλη βρίσκεται και ο Γιώργος Κύρτσος (Renew, Ελλάδα)».
Το ΔΤ φιλοξενεί και δήλωση του Γκλικσμάν: «Από τις δημοκρατικές κυβερνήσεις, η Αυστραλία εφαρμόζει τα πιο εξελιγμένα εργαλεία και νόμους για να πολεμήσει ενάντια στην ξένη παρέμβαση. Εχουμε πολλά να μάθουμε ανάμεσα στην απάντηση της Αυστραλίας στην κινέζικη παρέμβαση. Η αντιπροσωπεία των ευρωβουλευτών μας θα συμμετάσχει σε μια σειρά συναντήσεων υψηλού επιπέδου για να πάρει μαθήματα πώς θα προστατέψει καλύτερα την ΕΕ από εχθρικούς ξένους παράγοντες. Ενόψει των αυξανόμενων απειλών ενάντια στις χώρες μας, τις αρχές και τα στρατηγικά μας συμφέροντα από αυταρχικά καθεστώτα όπως η Ρωσία και η Κίνα, είναι θεμελιωδώς σημαντικό να εργαστούμε πάνω σε κοινές παγκόσμιες απαντήσεις με τους εταίρους μας σε όλο τον κόσμο».
Η αποστολή στην Αυστραλία είναι μόλις τετραμελής και από εντελώς άσημους (με την έννοια ότι δεν διαδραματίζουν κάποιο ρόλο στα κόμματα και τις ευρωομάδες που ανήκουν) ευρωβουλευτές. Είναι ο Γκλικσμάν που ανήκει στην ομάδα των σοσιαλδημοκρατών χωρίς να έχει εκλεγεί με σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, μια δεξιά από το Λουξεμβούργο, ένας σοσιαλδημοκράτης από την Αυστρία και ο Κύρτσος που χώθηκε στην ομάδα των Μακρονιστών όταν τον έδιωξε ο Μητσοτάκης.
Ποιος είναι, όμως, αυτός ο σύγχρονος σταυροφόρος του αντι-ρωσισμού και του αντι-κινεζισμού, που αποθεώνει τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και τη θεραπαινίδα του Μπάιντεν Ούρσουλα και τρέχει να αντλήσει μαθήματα από την πολιτική της Αυστραλίας ενάντια στην Κίνα, ενώ στρέφεται ευθέως ενάντια στις ευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές κυβερνήσεις (χωρίς να τις κατονομάζει);
Γεννήθηκε το 1979 και το 2005, σε ηλικία μόλις 26 ετών, τον βρίσκουμε σύμβουλο του τότε προέδρου της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι! Ενας νεαρός Γάλλος, από «καλή» εβραϊκή οικογένεια (γιος του φιλόσοφου Αντρέ Γκλικσμάν που ξεκίνησε ως μαρξιστής και κατέληξε λυσσασμένος αντικομμουνιστής, υποστηρίζοντας ότι ο μαρξισμός οδηγεί αναπόφευκτα στον «ολοκληρωτισμό», υπογράφοντας εκκλήσεις προς τον Ρίγκαν να συνεχίσει να υποστηρίζει τους Contras της Νικαράγουας και στηρίζοντας δημόσια τον Σαρκοζί), που παρίστανε τον δημοσιογράφο και τον ντοκιμαντερίστα, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, βρέθηκε σύμβουλος του προέδρου της Γεωργίας, χωρίς να έχει καμιά σχέση με τη χώρα, ούτε ο ίδιος, ούτε ο διάσημος πατέρας του, ούτε οι παππούδες του (κατάγονταν από εβραϊκές οικογένειες της Αυστροουγγαρίας και είχαν εγκατασταθεί στη Γαλλία)!
Ποιος τον σύστησε στον Σαακασβίλι; Ή, μάλλον, ποιος τον «φύτεψε» στο πολιτικό γραφείο του Σαακασβίλι; Προφανώς, οι ίδιοι που κινούσαν τα νήματα του Σαακασβίλι, που ανήλθε στην εξουσία μετά την πτώση του Σεβαρντνάτζε, πρώην ΥΠΕΞ της «ΕΣΣΔ» και στενού συνεργάτη του Γκορμπατσόφ και προσανατόλισε τη Γεωργία προς την ένταξη στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Το 2008, ο Σαακασβίλι έκανε το μοιραίο λάθος να εισβάλει στρατιωτικά στις αυτόνομες περιοχές της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας, κηρύσσοντας επί της ουσίας πόλεμο στη Ρωσία (ποιοι τον διέταξαν, άραγε;). Μέσα σε πέντε μέρες τα ρωσικά στρατεύματα έφτασαν έξω από την Τιφλίδα και ο Σαρκοζί ανέλαβε προσωπικά να διαπραγματευτεί με τον Πούτιν μια ταπεινωτική για τη Γεωργία ανακωχή. Οι λαοί της περιοχής πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος, καταστροφών και εκπατρισμού και οι δυο πρώην αυτόνομες περιοχές αποσχίστηκαν από τη Γεωργία, επιτρέποντας στη Ρωσία να διευρύνει το θαλάσσιο μέτωπό της στη Μαύρη Θάλασσα.
Το 2012 ο Σαακασβίλι έχασε τις εκλογές και η επόμενη κυβέρνηση (κάθε άλλο παρά φιλο-ρωσική) τον κατηγόρησε για διαφθορά και βασανιστήρια πολιτικών αντιπάλων. Τα αφεντικά του τον φυγάδευσαν στην… Ουκρανία. Εκεί αναμίχθηκε ενεργά στο διαβόητο Euromaidan και το 2015 ο «βασιλιάς της σοκολάτας» Πέτρο Ποροσένκο, που είχε γίνει πρόεδρος της Ουκρανίας, τον πολιτογράφησε Ουκρανό και τον διόρισε κυβερνήτη της επαρχίας Οδησσού!
Το 2017 πλακώθηκε με τον Ποροσένκο, παραιτήθηκε καταγγέλλοντας τη… διαφθορά και ανακοίνωσε ότι θα ιδρύσει νέο κόμμα με όνομα «Κίνημα Νέων Δυνάμεων». Ενώ βρισκόταν στις ΗΠΑ (πήγε να πάρει «γραμμή» από τα αφεντικά), ο Ποροσένκο του αφαίρεσε την ουκρανική υπηκοότητα. Αρχές του 2018 πέρασε από την Πολωνία στην Ουκρανία, αλλά συνελήφθη και απελάθηκε. Πήρε προσωρινό πολιτικό άσυλο στην Ολλανδία, μέχρι που ο νεοεκλεγείς Ζελένσκι του ξαναέδωσε την ουκρανική υπηκοότητα, αλλά δεν του έδωσε κανένα ρόλο. Ετσι, ο Σαακασβίλι, στυμμένη λεμονόκουπα πλέον για τα αφεντικά του, αποφάσισε να ξαναδοκιμάσει την τύχη του στην Γεωργία, όπου γύρισε παράνομα, συνελήφθη, η πρόεδρος Ζουραμπιτσβίλι αρνήθηκε να του δώσει χάρη, αυτός έκανε απεργία πείνας και μεταφέρθηκε στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο του Γκόρι (γενέτειρα του Στάλιν!) και μετά στη φυλακή του Ρουστάβι όπου παραμένει ακόμη, ξεχασμένος από τους πάντες.
Μαζί με τον Σαακασβίλι έφυγαν από τη Γεωργία και οι σύμβουλοί του. Ο Γκλικσμάν, που είχε παραμείνει σύμβουλος του Σαακασβίλι από το 2005 μέχρι το 2012 (!) επέστρεψε στη Γαλλία… πλήρης εμπειριών, ενώ η Εκα ακολούθησε τον Σαακασβίλι στην Ουκρανία, όπου έχτισε μια δεύτερη (ή μήπως συνέχεια της πρώτης;) καριέρα.
Ποια είναι η Εκα; Η τότε σύζυγος του Γκλικσμάν! Ενα χρόνο μεγαλύτερη από τον Γκλικσμάν, η Εκατερίνα Ζγκουλάτζε (χαϊδευτικό Εκα) γεννήθηκε στην Τιφλίδα, αλλά σπούδασε στις ΗΠΑ και μετά επέστρεψε στη Γεωργία όπου σπούδασε διεθνή δημοσιογραφία στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας. Ηταν τόσο… καλή στη δουλειά της που μεταξύ 2004 και 2005 δούλευε για την αμερικανική αποστολή ξένης βοήθειας στην Τιφλίδα. Με το που σχημάτισε κυβέρνηση ο Σαακασβίλι το 2005, η Εκα έγινε υφυπουργός Εσωτερικών και ανέλαβε να… αναδιοργανώσει την Αστυνομία (δηλαδή να διώξει τους ρωσόφιλους και να βάλει πιστούς στον Σαακασβίλι)! Το 2012 προήχθη σε υπουργό Εσωτερικών, αλλά δεν πρόλαβε να συμπληρώσει 40 μέρες στο υπουργικό πόστο, γιατί το κόμμα του Σαακασβίλι έχασε τις εκλογές. Στη διάρκεια του πολέμου των πέντε ημερών με τη Ρωσία ήταν η… Ζαχάροβα της κυβέρνησης Σαακασβίλι, «μπριφάροντας» τους ξένους ανταποκριτές! Μιλάμε για… ταλεντάρα.
Γκλικσμάν και Ζγκουλάτζε παντρεύτηκαν στη Γεωργία το 2011. Την ίδια χρονιά γεννήθηκε ο γιος τους. Το 2012 αναγκάστηκαν να φύγουν από τη Γεωργία μαζί με τον Σαακασβίλι και να ακολουθήσουν διαφορετικές καριέρες, πάντα στο ίδιο αντικείμενο. Το 2014 πήραν επίσημα διαζύγιο.
Η Ζγκουλάτζε το 2014 (μετά το Euromaidan) πήρε την ουκρανική υπηκοότητα από τον Ποροσένκο και διορίστηκε υφυπουργός Εσωτερικών της Ουκρανίας. Το 2015 είχε ξηλώσει τους μπάτσους που συνδέονταν με το προηγούμενο ρωσόδουλο καθεστώς και είχε βάλει έμπιστους του νέου καθεστώτος (δεν χρειάζεται να πούμε ότι την τιμητική τους είχαν τα γνωστά φασισταριά). Αλλαξε ακόμη και τις στολές των μπάτσων για να θυμίζουν αστυνομίες της Δύσης. Τότε ήταν που διακήρυττε: «Πιστεύω ακράδαντα ότι οι δυτικές αξίες, η δυτική δημοκρατία και οι δυτικές φιλοδοξίες αποτελούν το δρόμο για τη Γεωργία και για την Ουκρανία».
Τον Μάη του 2016 παραιτήθηκε από υφυπουργός Εσωτερικών και ανέλαβε επικεφαλής μιας ειδικής ομάδας συμβούλων του υπουργείου Εσωτερικών. Αμέσως μετά, παρέδωσε την ουκρανική υπηκοότητα και ξαναπήρε τη γεωργιανή. Η αποστολή στην Ουκρανία εξετελέσθη, νέα αποστολή στη Γεωργία ετοιμάζεται.
Ο Ραφαέλ Γκλικσμάν επέστρεψε στη Γαλλία το 2012, προτού τον χώσουν σε καμιά φυλακή της Γεωργίας, και παρέμεινε στην αφάνεια. Κανένα από τα γαλλικά κόμματα εξουσίας δεν τον έπαιρνε. Εκανε θόρυβο κυρίως ως σελέμπριτι με γκλάμορους εμφανίσεις με τη νέα του σύντροφο, τη δημοσιογράφο Λεά Σαλαμέ.
Το 2018, εκμεταλλευόμενος την κατάρρευση του Σοσιαλιστικού Κόμματος, έφτιαξε ένα δικό του μαγαζί που το ονόμασε Place Publique και έπεισε τους παραζαλισμένους σοσιαλδημοκράτες να κατέβουν μαζί στις ευρωβουλευτικές εκλογές με τον τίτλο «Envie d’Europe, écologique et sociale» («Για μια Ευρώπη οικολογική και κοινωνική»). Το σχήμα πήρε ένα ταπεινό 6,2% (ποσοστό ξεφτίλα για τους άλλοτε κραταιούς γάλλους σοσιαλδημοκράτες) και εξέλεξε έξι ευρωβουλευτές.
O Γκλικσμάν όμως ενδιαφέρεται μόνο για την… αποστολή του. Για παράδειγμα, τον Μάη του 2021 έγινε ξαφνικά… οικολόγος και υπέγραψε με καμιά τριανταριά Πράσινους προειδοποιώντας τους ηγέτες Γερμανίας, Γαλλίας και της Ιταλίας να μην υποστηρίξουν το Arctic LNG 2, μια επένδυση παραγωγής LNG στην Αρκτική, ύψους 21 δισ. δολαρίων. Οι Πράσινοι ήγειραν ζητήματα σχετικά με την κλιματική αλλαγή, όμως τον Γκλικσμάν τον ενδιέφερε ότι είναι ρωσικό. Τον Νοέμβρη του 2021 «έψησε» άλλους έξι ευρωβουλευτές και έκαναν επίσκεψη στην Ταϊβάν για να εκφράσουν την αντίθεσή τους σε κάθε απόπειρα επανένωσης του νησιού με την Κίνα.
Πού τον χάνεις, πού τον βρίσκεις, πάντα σε ενέργειες ενάντια στη Ρωσία και την Κίνα! Αν μη τι άλλο, είναι συνεπής. Τώρα, βέβαια, είναι στα… πολύ χάι του, μετά την έκρηξη του πολέμου στην Ουκρανία και την ένταση στις σινοαμερικανικές σχέσεις.
Κατόπιν όλων των παραπάνω αναρωτιέται κανείς: μόνο η Ρωσία και η Κίνα ρίχνουν χρήμα και κάνουν «λόμπινγκ» για τα συμφέροντά τους; Οι άλλες ιμπεριαλιστικές χώρες δουλεύουν με βάση… αρχές; Η απάντηση είναι προφανής. Και βέβαια, το πρακτοριλίκι δεν είναι καινούργια μόδα.
Αν ασχοληθήκαμε κάπως παραπάνω με τον συγκεκριμένο τύπο είναι για να προειδοποιήσουμε πως πίσω από τα λαμπερά χαμόγελα και τους όρκους στη δημοκρατία κρύβονται πολύ… πεζά πράγματα. Οι «κραγμένες» περιπτώσεις ανακαλύπτονται εύκολα, για κάποιες άλλες χρειάζεται υπομονή και επιμονή.
Π.Γ.
