Ενας Γερμανός στο Χόλιγουντ είναι βέβαιο ότι πάει με τις δικές του «αποσκευές». Αυτό είναι που κάνει τη διαφορά στην προαναφερόμενη ταινία. Ο Χέρτζογκ «βλέπει» με τη δική του ματιά μια μάλλον τυπική αμερικάνικη ιστορία με πολλά κλισέ και λίγη ουσία: Ενας μπάτσος, που εθίζεται στα ναρκωτικά μετά από μια πράξη αυτοθυσίας που συνοδεύτηκε από ατύχημα (!), παλεύει με τη δική του αλλά και τη γενικότερη διαφθορά και –ω του θαύματος– καταφέρνει να βγει αλώβητος και μάλιστα να παρασημοφορηθεί. Στο τέλος μάλλον τη γλυτώνει κι από τα ναρκωτικά!
Στοιχείο πάντως αυτής της ιδιαίτερης ματιάς, που θα μπορούσε να βλέπει εντελώς ειρωνικά τα χάλια της αμερικάνικης κοινωνίας, αλλά δεν τα βλέπει, είναι η παρουσία του Νίκολας Γκέιτζ, για πρώτη φορά μετά από καιρό σ` ένα αξιοπρεπή ρόλο. Κατά τα άλλα, ο όποιος θόρυβος ξεσηκώσει αυτή η ταινία δεν θα είναι μόνο υπερβολικός αλλά και εκ του πονηρού.
Ελένη Σταματίου
