Τελικά, η Ελλάδα είναι μια χώρα στην οποία η αθλητική επικαιρότητα είναι πλού-σια και δεν μπορείς να πλήξεις. Υπάρχουν πάντοτε εξελίξεις (εκτός ίσως της καλοκαιρινής περιόδου, κατά τη διάρκεια της οποίας ο ελληνικός λαός κάνει τα μπάνια του, αδιαφορώντας για τα δρώμενα), που μας δίνουν την ευκαιρία να γεμίσουμε τη στήλη και να γλιτώσουμε την γκρίνια του σ. αρχισυντάκτη.
Οπως θα έχετε καταλάβει, αναφερόμαστε στις εξελίξεις στον Ολυμπιακό. Είμαστε στη 2η αγωνιστική του πρωταθλήματος και παρά το γεγονός ότι οι ερυθρόλευκοι είναι αήττητοι, χωρίς να έχουν δεχτεί γκολ, σε Ελλάδα και Ευρώπη και συμμετέχουν στους ομίλους του Champions League, άλλαξαν προπονητή και ο πρόεδρος, μετά από συνάντησή του με τους οργανωμένους οπαδούς της ομάδας, ανήγγειλε ριζικές αλλαγές. Η στήλη δεν θα σχολιάσει αναλυτικά τα όσα είπε ο Κόκκαλης μετά την απομάκρυνση του Κετσπάγια, τα οποία είναι εκ διαμέτρου αντίθετα με αυτά που υποστήριζε πριν μερικές μέρες, πριν τη γκέλα με την Καβάλα στο Καραϊσκάκη. Η ουσία της υπόθεσης βρίσκεται στην απόφαση του Κόκκαλη να κάνει στην άκρη και να αφήσει τον πολυμετοχικό Παναθηναϊκό να γευτεί τη χαρά της κορυφής. Ο πρόεδρος κατάλαβε ότι για να κοντράρει τους πράσινους πρέπει να χώσει περισσότερα φράγκα απ’ αυτούς, όμως το ερυθρόλευκο ταμείο είναι μείον. Αποφάσισε λοιπόν να ρισκάρει με τον Κετσπάγια και ορισμένες φτηνές μεταγραφές, ελπίζοντας ότι η ομάδα θα μπει στους ομίλους του Champions League και ότι παίζοντας ένα στοιχειωδώς υποφερτό ποδόσφαιρο θα παραμείνει στην διεκδίκηση του τίτλου. Με τον τρόπο αυτό θα εξασφάλιζε τον απαραίτητο χρόνο για να δει τι θα κάνει με την ομάδα.
Ο Κόκκαλης έχει καταλάβει ότι τέλειωσε η περίοδος της παντοκρατορίας του στο ελληνικό ποδόσφαιρο και για το λόγο αυτό προσπάθησε το καλοκαίρι να βρει κορόιδα για να τους φορτώσει τα οικονομικά βάρη της ομάδας, όπως έκανε και ο Τζίγγερ. Υπάρχει όμως μια σημαντική παράμετρος που διαφοροποιεί τις δυο περιπτώσεις. Ο Τζίγγερ δέχτηκε το πολυμετοχικό μοντέλο, κράτησε την πλειοψηφία του μετοχικού πακέτου (άρα και την ιδιοκτησία της ομάδας), έδωσε όμως την προεδρία και το μάνατζμεντ στους «συνεταίρους» του, σε αντίθεση με τον Κόκκαλη, που ήθελε να κρατήσει και την προεδρία και τον απόλυτο έλεγχο στην ομάδα. Δυστυχώς γι’ αυτόν, το ρίσκο με τον Κετσπάγια δεν του βγήκε και αναγκάστηκε να αλλάξει πολύ σύντομα τα αρχικά του σχέδια. Ο Γεωργιανός κατάφερε μεν να βάλει την ομάδα στους ομίλους, όμως η αγωνιστική εικόνα των ερυθρόλευκων μέχρι σήμερα είναι κάτι παραπάνω από άθλια και γι΄ αυτό οι οπαδοί τους άρχισαν πολύ νωρίς τα γαμόσταυρα. Την ίδια στιγμή, η επιλογή του Κετσπάγια να φορμάρει πολύ γρήγορα την ομάδα, ώστε να είναι έτοιμη για τους προκριματικούς του Champions League, είχε σαν αποτέλεσμα να «καούν» οι παίχτες, να παρουσιάζουν στα εργομετρικά τεστ φυσική κατάσταση αντίστοιχη με αυτή που παρουσιάζεται στο τέλος μιας αγωνιστικής περιόδου και να υπάρχουν αρκετοί μυϊκοί τραυματισμοί (αποτέλεσμα λάθος προπόνησης).
Ολα τα παραπάνω δημι-ούργησαν ένα εκρηκτικό μείγμα, που μπορεί να εκτονώθηκε προσωρινά, όμως ο κίνδυνος της έκρηξης είναι ακόμη πολύ πιθανός. Οι ερυθρόλευκοι κινδυνεύουν να μείνουν πολύ νωρίς πίσω στο πρωτάθλημα και πλέον δεν αρκούν οι ισοπαλίες στα εκτός έδρας ντέρμπι με ΠΑΟΚ και ΑΕΚ για να ηρεμήσουν οι οπαδοί τους. Ο Κόκκαλης ελπίζει να επαληθευτεί η άποψη, ότι η αλλαγή προπονητή συσπειρώνει την ομάδα και συνοδεύεται από καλά αποτελέσματα, όμως ακόμη και αν πάρει μια παράταση αυτή τη χρονική στιγμή, σύντομα θα ξαναβρεθεί σε δύσκολη θέση, γιατί αυτή η ομάδα δύσκολα θα συνέρθει αγωνιστικά. Και μια πρόβλεψη. Αν καταφέρει να ολοκληρώσει το deal με τον Λαυρεντιάδη για την πώληση του 50% της «Καραϊσκάκη ΑΕ» (η συμφωνία θα εξασφαλίσει 25.000.000 ευρώ στην τσέπη του προέδρου), το επόμενο καλοκαίρι ο πρόεδρος Σωκράτης θα ακολουθήσει το δρόμο που χάραξε ο Τζίγγερ, θα αποσυρθεί από την προεδρία και το κουμάντο της ερυθρόλευκης ΠΑΕ και θα ξεκινήσει η εποχή του «πολυμετοχικού» Ολυμπιακού.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.grΥΓ: Ακρα του τάφου σιωπή ήταν η αντίδραση της πολιτικής ηγεσίας αλλά και της ΕΠΟ στις δηλώσεις που έκανε ο Πίτερ Λιμάχερ (επικεφαλής του πειθαρχικού τμήματος της ΟΥΕΦΑ) στην «Καθημερινή» της περασμένης Κυριακής. Ο αξιωματούχος της ΟΥΕΦΑ κατήγγειλε ότι μετά από διεξοδικό έλεγχο προέκυψε ότι 15 παιχνίδια της Β’ Εθνικής, από το Γενάρη του 2009 και μετά, βρίσκονται στο κόκκινο, δηλαδή έχουν πιθανότατα στηθεί, ενώ άλλα 7 είναι στο κίτρινο, δηλαδή έχουν πιθανόν στηθεί. Δήλωσε, ακόμη, ότι υπάρχει και συγκεκριμένο πρόσωπο, πρόεδρος συλλόγου της Β’ Εθνικής, που έχει μπει στο στόχαστρο. Με τις δηλώσεις του φωτογραφίζει τον Αχιλλέα Μπέο, αφού συνδέει τους στημένους αγώνες με τον αγώνα Πανιώνιος – Ντιναμό Τιφλίδας για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ (Δεκέμβρης 2004), για τον οποίο η ΟΥΕΦΑ και οι εταιρίες στοιχημάτων είναι πεισμένες ότι ήταν στημένος.
Ομως, ο εκπρόσωπος της ΟΥΕΦΑ δεν έμεινε μόνο σε δηλώσεις αλλά κάρφωσε και τους αρμόδιους: «Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι μια ειδική περίπτωση. Ως ΟΥΕΦΑ είχαμε παραδώσει το φάκελο του Πανιώνιου στον τότε υφυπουργό Αθλητισμού (Γιώργος Ορφανός) σε επίσημη συνάντηση στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού στην Αθήνα. Από τότε δεν έχουμε καμία ενημέρωση. Μείναμε λίγο έκπληκτοι. Είχαμε την ελπίδα ότι με αυτόν τον τρόπο θα επιταχύνει η ελληνική δικαιοσύνη τις ενέργειές της». Τελειώνοντας, τόνισε ότι η ΟΥΕΦΑ θα ζητήσει από τις εθνικές ομοσπονδίες να κινηθούν πειθαρχικά εναντίον των συλλόγων που έχουν εμπλακεί σε στημένα παιχνίδια και να τους τιμωρήσουν και ότι ελπίζει ο νέος πρόεδρος της ΕΠΟ, ο Σοφοκλής Πιλάβιος, θα ακολουθήσει τις οδηγίες της ΟΥΕΦΑ, αφού γνωρίζει καλά αυτά τα θέματα (υπήρξε επιθεωρητής του πειθαρχικού).
Η στήλη δεν είναι πεισμένη ότι θα γίνει έρευνα σε βάθος για το θέμα, αφενός γιατί γνωρίζοντας το ποδοσφαιρικό οικοδόμημα της χώρας ξέρουμε ότι δεν υπάρχει η βούληση και αφετέρου γιατί πολύ δύσκολα μπορούν να βρεθούν τα τεκμήρια του «εγκλήματος», ακόμη και αν οι ενδείξεις είναι σαφέστατες. Ομως, πέρα από το νομικό μέρος, υπάρχει και μια ακόμη παράμετρος που θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους οι αρμόδιοι και η ΕΠΟ. Η ΟΥΕΦΑ έχει τη δυνατότητα να τιμωρήσει αυτούς που δεν θα υπακούσουν στις εντολές της. Οι άσχημες διαιτησίες σε βάρος της εθνικής ομάδας ή των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις είναι ένα καλό όπλο που διαθέτει η ΟΥΕΦΑ για να πείθει τους «απείθαρχους». Μήπως η διαιτησία στον αγώνα με την Ελβετία ήταν το πρώτο μήνυμα;
