Δεν διεξάγονται ούτε έχουν προγραμματιστεί συνομιλίες ή συζητήσεις με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Ο ναυτικός αποκλεισμός παραμένει πλήρως σε ισχύ και εφαρμόζεται. Τo Στενό του Ορμούζ είναι ανοιχτό και λειτουργεί. Ολες οι θαλάσσιες νάρκες έχουν απομακρυνθεί ή εξουδετερωθεί. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας στο θέμα αυτό! Πρόεδρος ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΖ. ΤΡΑΜΠ
Από το πληκτρολόγιο όλα τα λύνει ο ξεμωραμένος πορτοκαλομαλλιάς φασίστας. Το ψέμα το ‘χει ψωμοτύρι κι όποιος πιστέψει πίστεψε. Ο ίδιος, σε μια προηγούμενη ανάρτηση, είχε ανακηρύξει το Στενό του Ορμούζ… νέα αμερικάνικη περιοχή!
Στον Τραμπ απάντησε ο γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν (SNSC), δηλώνοντας ότι η αδυναμία της Ουάσινγκτον να ανοίξει εκ νέου το Στενό του Ορμούζ έχει αποκαλύψει το χάσμα μεταξύ των αμερικανικών ισχυρισμών και των δυνατοτήτων της, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας «μετα-αμερικανικής τάξης» στον Περσικό Κόλπο.
«Το χάσμα μεταξύ της αδυναμίας της Αμερικής να ανοίξει εκ νέου το Στενό του Ορμούζ και του ισχυρισμού της ότι το κατέχει είναι μεγαλύτερο από την απόσταση των 7.000 μιλίων μεταξύ της Ουάσινγκτον και του ίδιου του Στενού», έγραψε ο Μόχσεν Ρεζαεΐ στο X χτες, προσθέτοντας: «Καλώς ήρθατε στη μετα-αμερικανική τάξη στον Περσικό Κόλπο».
«Ορισμένα όνειρα απέχουν υπερβολικά από την πραγματικότητα», έγραψε ειρωνικά στο τέλος.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, σε συνέντευξή του στην Αντιπροεδρία του Ιράν για την Επικοινωνία, που δημοσιεύτηκε χτες, τόνισε ότι ο πρόσφατος επιβληθείς πόλεμος διάρκειας 40 ημερών άλλαξε θεμελιωδώς την αντίληψη για την ασφάλεια στην περιοχή και αποδεικνύει πως η ξένη στρατιωτική παρουσία αποτελεί βάρος και όχι εγγύηση ασφάλειας.
Ο πόλεμος αποκάλυψε τα μοιραία ελαττώματα της εξάρτησης από εξωτερικές δυνάμεις για προστασία και άνοιξε τον δρόμο για μια νέα εποχή συλλογικής ασφάλειας στον Περσικό Κόλπο τόνισε ο Αραγτσί. «Σύμφωνα με την προηγούμενη αντίληψη, υπήρχε εξάρτηση από ξένες δυνάμεις για την παροχή ασφάλειας. Ομως ο πρόσφατος πόλεμος έδειξε ότι οι ξένες δυνάμεις και οι ξένες βάσεις όχι μόνο απέτυχαν να προσφέρουν ασφάλεια, αλλά στην πραγματικότητα έγιναν πηγές ανασφάλειας».
Ο ιρανός υπουργός δήλωσε ότι οι χώρες χωρίς αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις παρέμειναν σημαντικά ασφαλέστερες και επηρεάστηκαν λιγότερο από τον πόλεμο σε σχέση με εκείνες που φιλοξενούσαν αμερικανικά στρατεύματα, τα οποία τελικά χρησίμευσαν για την προστασία του ισραηλινού καθεστώτος και όχι των χωρών που τα φιλοξενούσαν.
Ο Αραγτσί δήλωσε ότι πλέον έχει διαμορφωθεί μεταξύ των χωρών της περιοχής μια ακριβέστερη και ορθότερη κατανόηση, σύμφωνα με την οποία η ασφάλεια στον Περσικό Κόλπο πρέπει εκ φύσεως να είναι συλλογική και πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνει οικονομικές διαστάσεις. «Είναι αδύνατο να επιτευχθεί μόνιμη ειρήνη με οικονομικές ανισορροπίες μεταξύ των χωρών της περιοχής, όπως είναι αδύνατο να επιτευχθεί βιώσιμη, συλλογική ασφάλεια εν μέσω περιφερειακής ανασφάλειας και ανισορροπίας».
Κατά συνέπεια, έχουν διαμορφωθεί νέες προσεγγίσεις και το Ιράν έχει επαναλάβει τις επαφές με αυτές τις χώρες, είπε. «Με αυτή τη νέα οπτική και τις νέες επικοινωνίες, πιστεύω ότι έχουμε μπροστά μας έναν καλό δρόμο».
Αναδεικνύοντας συγκεκριμένες διπλωματικές εξελίξεις, ο Αραγτσί επισήμανε τον κρίσιμο ρόλο του Κατάρ. «Μία από αυτές τις χώρες που πρέπει να αναφέρω είναι το Κατάρ, το οποίο εισήλθε ρητά και επίσημα σε διαμεσολάβηση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και εμάς, διαδραματίζοντας πολύ σημαντικό ρόλο μαζί με το Πακιστάν». Αναγνωρίζοντας ότι έχουν ξεκινήσει παρόμοιες επαφές και με άλλες χώρες, εξέφρασε έντονη αισιοδοξία ότι η μελλοντική σχέση του Ιράν με την περιοχή του Περσικού Κόλπου θα είναι ιδιαίτερα θετική, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή με νέες προσεγγίσεις που θα ωφελήσουν όλες τις χώρες και τους λαούς της περιοχής.
Aφήνοντας τον Περσικό και το Στενό του Ορμούζ και κοιτάζοντας στις ίδιες τις ΗΠΑ διαπιστώνουμε πως παρά το… άνοιγμα του Ορμούζ και την ένταξή του στην… αμερικάνικη επικράτεια, οι Αμερικάνοι βλαστημούν στα πρατήρια καυσίμων, στα αεροδρόμια και στα σούπερ μάρκετ. Ο αποτυχημένος πόλεμος κατά του Ιράν εκτοξεύει το ενεργειακό κόστος προς τα τέσσερα δολάρια το γαλόνι. Σχεδόν έξι μήνες μετά την εξαπόλυση του πολέμου κατά του Ιράν, ο αντίκτυπος για τους αμερικανούς πολίτες γίνεται αισθητός.
Οι εθνικές μέσες τιμές λιανικής για τη βενζίνη κανονικής περιεκτικότητας έχουν ξεπεράσει το πολιτικά ευαίσθητο όριο των 4 δολαρίων, σύμφωνα με στοιχεία της Υπηρεσίας Πληροφοριών Ενέργειας των ΗΠΑ, καταρρίπτοντας τις προπολεμικές προβλέψεις που ανέμεναν πτώση του κόστους των καυσίμων καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Οι κυβερνητικοί δείκτες πληθωρισμού που καταρτίζονται από το Γραφείο Στατιστικών Εργασίας καταδεικνύουν ένα σοβαρό ενεργειακό σοκ, με τις συνολικές τιμές ενέργειας να αυξάνονται σχεδόν κατά 15% σε ετήσια βάση και να ωθούν τον ετήσιο πληθωρισμό καταναλωτή στο 3,4%.
Οι αεροπορικές μεταφορές έχουν επίσης δεχτεί σοβαρές πιέσεις, με τον δείκτη αεροπορικών ναύλων να αυξάνεται πάνω από 25%, παράλληλα με την εκτίναξη του κόστους των καυσίμων αεροσκαφών στην περιοχή του Κόλπου. Δημοσκοπήσεις που διεξήγαγαν το Pew Research Center και η Ipsos δείχνουν ότι η εκτίναξη του ενεργειακού κόστους έχει μετατραπεί στην κύρια ανησυχία του κοινού σχετικά με τη σύγκρουση, διαβρώνοντας σημαντικά τη δημόσια υποστήριξη για τη στρατιωτική εκστρατεία της Ουάσινγκτον.
Η πίεση στο εσωτερικό συνδέεται άμεσα με το στρατηγικό σημείο διέλευσης του Στενού του Ορμούζ, όπου οι συνεχιζόμενες διαταραχές στη ναυσιπλοΐα και το παρατεταμένο γεωπολιτικό ασφάλιστρο κινδύνου έχουν διατηρήσει το αργό πετρέλαιο Brent σε υψηλά επίπεδα, κοντά στα 88 δολάρια το βαρέλι.
Η εσωτερική πίεση έχει αναγκάσει υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης να κινητοποιηθούν, με τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς να χαρακτηρίζει δημόσια τη φτηνή εγχώρια ενέργεια ως τον κορυφαίο στόχο της κυβέρνησης Τραμπ.
Στο στρατιωτικό επίπεδο, ο στρατηγός Κέιν, επικεφαλής της αμερικάνικης CENTCOM, έκανε επίσκεψη αστραπή στο αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln, σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει τις ειδήσεις για άθλιες συνθήκες διαβίωσης του στρατιωτικού προσωπικού και σωματική και ψυχική εξόντωσή του.
Οι πάντες γνωρίζουν, όμως, ότι τα προβλήματα ανεφοδιασμού στο αεροπλανοφόρο αποτελούν άμεσο αποτέλεσμα των ιρανικών πληγμάτων που κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος της υποδομής υλικοτεχνικής υποστήριξης του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν, στα ΗΑΕ και στο Ομάν, όπως επισήμαναν και οι New York Times. Οι ιρανικές επιθέσεις στις αρχές του πολέμου επικεντρώθηκαν στη διατάραξη της υλικοτεχνικής υποστήριξης της ομάδας κρούσης του αεροπλανοφόρου, αναγκάζοντας το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ να βασιστεί στο μικρό νησί Ντιέγκο Γκαρσία, 3.500 χιλιόμετρα μακριά από τον Κόλπο του Ομάν.
