Πέρυσι τέτοια εποχή, ο Παπανδρέου κατέβαινε αιφνιδιαστικά στο λιμάνι του Πειραιά, όπου οι μπάτσοι είχαν αποκλείσει τους αγρότες από την Κρήτη, αποφασισμένος να «ρουφήξει» χημικά και να κάνει μόστρα στον αγροτικό κόσμο. Φέτος, ο εκπρόσωπός του απορρίπτει αίτημα συνάντησης των αγροτοσυνδικαλιστών με τον πρωθυπουργό, θεωρώντας μια τέτοια συνάντηση «άκαιρη».
Το πέρασμα από την αντιπολίτευση στην κυβέρνηση καθορίζει τις πολιτικές συμπεριφορές. Ο πρωθυπουργός της «διαβούλευσης» αρνείται να συναντηθεί με εκπροσώπους των αγροτών. Αλλο το ιντερνετικό καραγκιοζιλίκι και άλλο συνάντηση υπό την πίεση κινητοποιήσεων. Οταν ο κόσμος της δουλειάς βγαίνει στο δρόμο, ο δημοκρατικός φερετζές της κάθε κυβέρνησης ξεσκίζεται. Αν ο Παπανδρέου έχει «κάτι» να δώσει στους αγρότες, τότε θα τους φωνάξει στο Μαξίμου για να το παίξει «πατερούλης». Προς το παρόν, δοκιμάζει τα νεύρα και τις αντοχές τους. Κυρίως τις αντοχές τους. Γι’ αυτό το παίζει «βαρύ πεπόνι». Οσο περισσότερο μείνουν στα μπλόκα, αν αναβαθμίσουν τον αγώνα τους, όσο περισσότερα προβλήματα δημιουργήσουν στη λειτουργία του συστήματος, έχουν ελπίδες να κερδίσουν «κάτι».
