Και τέταρτος μάρτυρας επιβεβαιώνει το άλλοθι του Χριστόδουλου Ξηρού για την ημέρα της εκτέλεσης Μομφεράτου από τη 17Ν. Ο Γιώργος Ανδρέου, Ικαριώτης, μέλος της ΟΜΛΕ από την πρίοδο της δικτατορίας, βρέθηκε στον ίδιο πολιτικό χώρο με το Χριστόδουλο στη μεταπολίτευση, «χώρισαν τα τσανάκια τους» αργότερα (ο Χριστόδουλος στο ΚΚΕ μ-λ, ο Ανδρέου στο Μ-Λ ΚΚΕ), αλλά συνέχισαν να κάνουν παρέα και λόγω πολιτικής συγγένειας και λόγω κοινής δραστηριοποίησής τους στο σύλλογο των Ικαριωτών. Τη μέρα της εκτέλεσης του Μομφεράτου ο Ανδρέου πήγε στο ικαριώτικο καφενείο της Φειδίου κατά τις 6 το απόγευμα (είχε φως ακόμα). Αράδιασε πολλά ονόματα ανθρώπων που βρήκε εκεί, μεταξύ των οποίων ο Χριστόδουλος και ο Λεωνίδας ο Πυρούδης, που έπαιζαν τάβλι. Κάποια στιγμή, αργότερα –είχε νυχτώσει- βγήκε να πάρει τσιγάρα και είδε τους ΟΝΝΕΔίτες μαζεμένους έξω από τα γραφεία της «Απογευματινής» στον ίδιο δρόμο να φωνάζουν συνθήματα: «Το αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει», «Αλήτη, προδότη, Σκουλαρίκη». Ενας συμπατριώτης του μικροπωλητής, ο Γεράσιμος, «τους είπε κάποια σαχλαμάρα» και τον έστρωσαν στο κυνήγι. Ο Ανδρέου μπήκε στο καφενείο και φώναξε «ρε σεις, κυνηγάνε το Γεράσιμο». Ετρεξαν έξω αρκετοί. Πρώτος ο Πυρούδης, από πίσω ο Χριστόδουλος. Επεσαν να λιντσάρουν τον Πυρούδη. Τον γλίτωσε η Αστυνομία. Αργότερα, πήγαν στο ΑΤ στο Κολωνάκι και τον πήραν, μετά από παρέμβαση του Μεϊμαράκη. Ολη αυτή την ώρα, ο Χριστόδουλος ήταν εκεί, μαζί του και μαζί με τους άλλους Ικαριώτες.
Από μεριάς εισαγγελέα η γνωστή τακτική (αν και σε πιο χαμηλούς τόνους, το ίδιο ειρωνική, σχεδόν χλευαστική). Πώς θυμάται το γεγονός μετά τόσα χρόνια ο μάρτυρας; Εκπληκτική ερώτηση! Γίνονται τόσα γεγονότα μαζεμένα, περνάει τέτοια περιπέτεια ο συμπατριώτης τους Λ. Πυρούδης κι αυτός θα πρέπει να έχει ξεχάσει τα πάντα! Ο Ανδρέου δε μάσησε. «Θέλετε να σας πω ποιοι άλλοι ήταν στο καφενείο;», ρώτησε την εισαγγελέα. «Όχι, δε χρειάζεται», απάντησε αυτή, με έναν «ξινό» τόνο στη φωνή και έναν απαξιωτικό μορφασμό στο πρόσωπο! Φαίνεται πως άνθρωποι ενός ευρέος πολιτικού φάσματος (ο Πυρούδης, ο Κουντούπης, ο Ανδρέου) συνωμότησαν από κοινού για να προσφέρουν άλλοθι στο Χριστόδουλο! Και καλά ο μαοϊκός Ανδρέου, αλλά και ο ευρωκομμουνιστής Πυρούδης, που έβγαλε 5,5 χρόνια φυλακή στη χούντα; Το άλλο ερώτημα αμφισβήτησης ήταν γιατί δεν ήρθε να τα πει στην πρώτη δίκη. Ο μάρτυρας υπήρξε σαφέστατος: Εγώ είμαι που θυμήθηκα το γεγονός, το είπα στην αδερφή του Χριστόδουλου την Κλειώ, μου είπε ότι θα συνεννοηθεί με τον κ. Αγιοστρατίτη, αλλά δεν με κάλεσαν.
Στη σημερινή συνεδρίαση κατέθεσαν ακόμη οι παρακάτω μάρτυρες του Χρ. Ξηρού: Ο Τίτος Καρίμαλης, στέλεχος της ΑΚΟΑ (κάτοικος ραχών Ικαρίας), που γνωρίζει το Χριστόδουλο από τα χρόνια της μεταπολίτευσης. Τον χαρακτήρισε άτομο κοινωνικό, ζωντανή προσωπικότητα, με σπινθηροβόλο πνεύμα. Τον γνώρισε τη μεταπολίτευση ως μαοϊκό, μέλος του ΚΚΕ μ-λ, τον γνώρισε ακόμα καλύτερα μετά το 1998, όαν ο Χριστόδουλος εγκαταστάθηκε στην Ικαρία και διαπίστωσε ότι, μολονότι δεν ήταν πλέον ενταγμένος σε οργάνωση, ήταν και πάλι μαοϊκός, είχε τις ίδιες ιδεολογικές και πολιτικές αντιλήψεις και την ίδια διάθεση συμμετοχής στα κοινά και σε κάθε αγώνα που γινόταν στο νησί. «Εμείς εκεί κάτου έχουμε ένα αίσθημα αδικίας για το Χριστόδουλο, πιστεύουμε ότι κουβαλάει σταυρούς αλλουνών», σημείωσε ο Τ. Καρίμαλης.
Ο Μιχάλης Γενούζος, επιπλοποιός και έμπορος ξυλείας στην Ικαρία, που μίλησε για τη συνεργασία τους και τις κοινές πολιτιστικές και κοινωνικές δραστηριότητες (με εμμονή στα ξεχωριστά ικαριώτικα γλέντια). Ελυσε και την απορία της εισαγγελέα, αν για να γίνει κανείς οργανοποιός πρέπει πρώτα να μάθει την τέχνη του μαραγκού (τόσο δύσκολο ήταν να το καταλάβει!). Ο οργανοποιός συγκεντρώνει τέσσερις τέχνες. Αν δε μάθει το ξύλο και τα βερνίκια, αν δε μάθει τα εργαλεία και τα μηχανήματα του μαραγκού, δε μπορεί να φτιάξει όργανα. Για τον οργανοποιό η επιπλοποιία είναι παιχνίδι, αλλά ο μαραγκός δε μπορεί να φτιάξει όργανα.
Ο Χριστόδουλος Ξηρός, πρώτος ξάδερφος του κατηγορούμενου, μεγαλωμένος στη Νέα Υόρκη, με σπουδές βιολογίας και γλωσσολογίας στο Columbia, που μίλησε για τη γνωριμία με τον ξάδερφό του, που σφράγισε και τη δική του ζωή.
Ο Αντώνης Χάλαρης, που γνώρισε το Χριστόδουλο μέσω του Σάββα, αλλά και στις κινητοποιήσεις ενάντια στο νόμο 815. Αναφέρθηκε κυρίως σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με την πολιτική βία και το Δίκαιο, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το περιεχόμενο της δράσης της 17Ν ήταν ηθικότατο, κατά την αριστοτελική έννοια.
Ο Μανώλης Σαρρής, που γνώρισε το Χριστόδουλο τα χρόνια της μεταπολίτευσης (ήταν μαζί στο ΚΚΕ μ-λ) και έκτοτε πάντα έκανε παρέα μαζί του. Προσέθεσε κι αυτός μια ακόμη μαρτυρία δίπλα στις τόσες άλλες, σχετικά με τις απόψεις και τη δράση του Χριστόδουλου, αλλά και τις γενικότερες διεργασίες στο χώρο της Αριστεράς.
Μετά το τέλος των καταθέσεων των μαρτύρων ο συνήγορος του Τζωρτζάτου έκανε ένα μακροσκελές και αναλυτικότατο σχόλιο για τα βασανιστήρια που υπέστη ο εντολέας του ώστε να υπογράψει την «ομολογία» του, γεγονός που προκύπτει όχι μόνο απ’ αυτά που υποστηρίζει ο Τζωρτζάτος, αλλά και από όσα έχουν καταθέσει οι συγγενείς του και οι περισσότεροι από τους συγκατηγορούμενούς του. Τέλος, σημειώνουμε ότι στα κενά της διαδικασίας διαβάζονται καταθέσεις μαρτύρων υπεράσπισης του Αλ. Γιωτόπουλου στην πρώτη δίκη.
