Τί δουλειά έχει ο ΣΕΒ, το συνδικάτο των καπιταλιστών, που ευθύνονται για τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές καταστροφές στη χώρα μας, με το WWF (Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση), που υποτίθεται ότι έχει ξεκινήσει πόλεμο ενάντια στις περιβαλλοντικές καταστροφές, και με το ΤΕΕ και τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων, που υποτίθεται ότι προστατεύουν τα δικαιώματα του λαού σε ανθρώπινες πόλεις; Μάλλον ανάποδα θα έπρεπε να βάλουμε το ερώτημα. Τί γυρεύουν το WWF και ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων με εκείνους τους οποίους υποτίθεται ότι πολεμούν; Κι όμως, βρέθηκαν μαζί, τα είπαν, τα συμφώνησαν και εμφανίστηκαν με ενιαίες θέσεις προς την κυβέρνηση στο ζήτημα του χωροταξικού σχεδιασμού.
Προσέξτε τις χρονικές συμπτώσεις, έχουν σημασία. Το πρωί της περασμένης Δευτέρας ΣΕΒ, WWF, ΤΕΕ, Σύλλογος Αρχιτεκτόνων και ΚΕΔΚΕ εμφανίστηκαν σε κοινή συνέντευξη Τύπου, στην οποία παρουσίασαν κοινή διακήρυξη με τον τίτλο «Χωροταξικός σχεδιασμός για την ισόρροπη και αειφόρο ανάπτυξη της χώρας». Το απόγευμα της ίδιας μέρας συνήλθε το Γενικό Συμβούλιο του ΣΕΒ με την παρουσία του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιά και κατέληξε στο συμπέρασμα: «Η σωστά σχεδιασμένη περιβαλλοντική πολιτική και η οργανωμένη χωροθέτηση ισχυροί παράγοντες για τη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας».
Τί έγινε, ρε παιδιά, ο ΣΕΒ αποφάσισε να εγκαταλείψει την εγκληματική πολιτική των μελών του και να σκύψει με αγάπη και σεβασμό πάνω στο περιβάλλον, επιδιώκοντας μια ανάπτυξη που θα σέβεται τη φύση, το οικιστικό περιβάλλον, τα οικοσυστήματα; Τρελάθηκαν ξαφνικά οι καπιταλιστές; Κάποια Κίρκη τους μεταμόρφωσε αγγίζοντάς τους με το μαγικό ραβδάκι της; Αστεία πράγματα. Για τους όπου γης καπιταλιστές ένας μόνο στόχος υπάρχει: το μέγιστο κέρδος. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος το περιβάλλον πρέπει να καταστραφεί. Θέλουν να φτιάξουν λιμενικές εγκαταστάσεις; Καταστρέφουν τη θάλασσα. Εγκαθιστούν ρυπογόνες βιομηχανίες. Αδιαφορούν για τις γύρω περιοχές, γιατί τα φίλτρα κοστίζουν. Θέλουν να φτιάξουν ένα ξενοδοχείο για παραλήδες; Μπορούν να ξεκοιλιάσουν ένα βουνό και να εξαφανίσουν ένα δάσος για να το φτιάξουν εκεί που θα πουλάει καλύτερα.
Συμβαίνει, όμως, ειδικά τα τελευταία χρόνια, να αναπτύσσονται αντιδράσεις. Από οικολογικά ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, από κατοίκους περιοχών που δεν αντέχουν άλλη ρύπανση κ.λπ. Πολλές φορές αυτές οι αντιδράσεις φέρνουν αποτελέσματα. Επενδύσεις καθυστερούν, βγαίνουν αποφάσεις από το Συμβούλιο της Επικρατείας, η κυβέρνηση ενίοτε διστάζει να δώσει την άδεια ή έντιμοι κρατικοί υπάλληλοι αρνούνται να βάλουν την υπογραφή τους. Αυτό ακριβώς θέλει να αποφύγει ο ΣΕΒ. Πώς θα το αποφύγει; Αν εμφανιστεί ο ίδιος σαν μια οικολογικά ευαίσθητη οργάνωση. Και ποιος θα τους δώσει το πιστοποιητικό περιβαλλοντικής ευαισθησίας; Οργανώσεις σαν το WWF, τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων, το ΤΕΕ, την ΚΕΔΚΕ.
Ο ΣΕΒ έχει πρόβλημα με τον χωροταξικό σχεδιασμό, που καθυστερεί επειδή υπάρχουν αντιδράσεις. Εχει πρόβλημα με τους ελέγχους που του ασκούνται. Συμμαχώντας με οργανώσεις «κατά τεκμήριο περιβαλλοντικά ευαίσθητες», από τη μια πιέζει την κυβέρνηση να του κάνει τα χατίρια και από την άλλη οργανώνει την άμυνά του για το μέλλον.
Οταν ΣΕΒ, WWF και λοιποί υπογράφουν κείμενο στο οποίο τονίζουν την «επιτακτική ανάγκη άμεσης ολοκλήρωσης του χωροταξικού σχεδιασμού της χώρας, προκειμένου να διασφαλιστεί η φυσική κληρονομιά και να μη χαθούν άλλες επενδυτικές ευκαιρίες», τι άλλο μπορούμε να περιμένουμε από τον Σουφλιά εκτός από το να βάλει και αυτός την υπογραφή του; Απ’ αυτή τη διακήρυξη, βέβαια, εκείνο που έχει σημασία είναι το «να μη χαθούν άλλα επενδυτικά σχέδια». Η «φυσική κληρονομιά» είναι απλώς ο φερετζές που καλύπτει την κεφαλαιοκρατική ασυδοσία. Η απλή λογική λέει πως εκείνοι που ενδιαφέρονται για το περιβάλλον θα έπρεπε να είναι όχι δίπλα στον ΣΕΒ αλλά απέναντι. Να ελέγχουν, ρε αδερφέ. Οταν συνυπογράφουν διακηρύξεις, σημαίνει πως αναγνωρίζουν στον ΣΕΒ τουλάχιστον καλές προθέσεις.
ΥΓ: Μήπως μπορούν να μας πουν πώς ακριβώς ξεκίνησαν οι επαφές που οδήγησαν στην κοινή διακήρυξη;
