Συντάκτης: Eksegersi.gr

● Δημοσιογράφοι υπάλληλοι της γερμανικής ΚΥΠ (BND) παρακολουθούσαν άλλους δημοσιογράφους, για λογαριασμό της υπηρεσίας ●●● Ενώ εδώ στην Ελλάδα δε συμβαίνουν τέτοια πράγματα ●●● Κάτι μυστικά κονδύλια μοιράζονται μόνο για «εθνικούς σκοπούς» ●●● Και κάτι «Ναζωραίοι» ουδέποτε υπήρξαν ●●● Αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι ●●● Μεταφορικώς και κυριολεκτικώς ●●● Από την άλλη, στη Γερμανία τα ‘παιρναν χοντρά οι ρουφο-ρεπόρτερ ●●● Ενώ κάποιοι δικοί μας ψιλικατζήδες αρκούνται σε κάνα ταξιδάκι ●●● Ο καθείς και η τιμή του ●●● Αφήσαμε τη Γκιουλμπεγιάζ και πιάσαμε τον Αχμέτ ●●● Βρήκε τρόπο να πορεύεται ο δικομματισμός ●●● Πού ‘ναι ο Βουλγαράκης; ●●● Οέο; ●●● Εξαφανίστηκε από το προσκήνιο ο πολυλογάς, αλαζών και δημοσιοσχεσίτης υπουργός ●●● Περιμένει να περάσει η μπόρα με τους Πακιστανούς ●●● Πάπας, καρδινάλιοι, Χρυσόδουλος και λοιπαί χριστιανικαί δυνάμεις σε ρόλο προπαγανδιστών του Χόλιγουντ ●●● Σπάει ταμεία ο «Κώδικας Ντα Βίντσι» (και) στην κινηματογραφική του εκδοχή ●●● Ο μύθος εναντίον του μύθου, το παραμύθιασμα πάει…

20/5/1506: Θάνατος Χριστόφορου Κολόμβου (πάμπτωχος) 20/5/1947: Θάνατος Γιώργη Σιάντου 20/5/1875: Θάνατος βασίλισσας Αμαλίας (58 χρ) 20/5/ 1935: Γέννηση Μαρινέλλας (Κυριακή Παπαδοπούλου) 20/5/ 1833: Ιδρυση χωροφυλακής 20/5/1977: Τελευταίο ταξίδι του Orient Express 20/5/1941: Ο φυλακισμένος Νίκος Ζαχαριάδης παραδίδεται από την ασφάλεια στην Γκεστάπο, που τον μεταφέρει αεροπορικώς στην Βιέννη 21/5: Παγκόσμια ημέρα πολιτισμού – Αναστενάρια 21/5/428 π.Χ.: Γέννηση Πλάτωνα 21/5/ 1904: Ιδρυση FIFA (Παρίσι) 21/5/ 1921: Γέννηση ρώσου νομπελίστα φυσικού Αντρέι Ζαχάρωφ 21/5/1975: Αρχή της δίκης της RAF (Γερμανία) 21/5/1991: Δολοφονία Ρατζίβ Γκάντι 22/5/1830: Κολοκοτρώνης και Πλαπούτας καταδικάζονται σε θάνατο 22/5/ 1963: Χτύπημα κατά του Γρηγόρη Λαμπράκη (πέθανε 27/5) 22/5/1967: Στα ανοιχτά της Ρόδου βρίσκεται δολοφονημένος ο δικηγόρος Νικηφόρος Μανδηλαράς 22/5/1885: Θάνατος Βίκτορα Ουγκό 22/5/1990: Η μαρξιστική Νότια και η συντηρητική Βόρεια Υεμένη ενώνονται ως Δημοκρατία της Υεμένης, μετά από 150 χρόνια διχασμού 22/5/1926: Κατάργηση – απαγόρευση κυκλοφορίας χειροποίητου τσιγάρου 22/5/2005: Θάνατος Χαρίλαου Φλωράκη (91 χρ) 22/5/ 1950: Γέννηση Νίκου Αλαβάνου…

«Θέλω πρώτα απ’ όλα να πω δυο λόγια για τον Οδυσσέα, με τον οποίο ήμασταν και συμμαθητές στο σχολείο. Η θητεία του στον ΣΕΒ χαρακτηρίστηκε απ’ την προσπάθειά του να ξεφύγει από το στενό πλαίσιο της διεκδίκησης αιτημάτων και να εκφράσει έναν ευρύτερο λόγο για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Μέλος μιας νεότερης γενιάς επιχειρηματιών, δεν είναι τυχαίο ότι έφερε ένα άλλο πνεύμα, ευρωπαϊκό και διεθνές, στο Σύνδεσμό σας… Στην ευρύτητα της αντίληψής του για τον ρόλο των εργοδοτών εντάσσεται η προσπάθειά του να θεσπίσει κανόνες και αρχές δεοντολογίας για τις επιχειρήσεις και τη δραστηριότητά τους. Οχι μόνο στα στενά πλαίσια των χώρων δουλιάς και παραγωγής, αλλά και ευρύτερα προς την κοινωνία και το έθνος».   Γλείψιμο πατόκορφα του Κυριακόπουλου (είδατε οικειότητα!) από τον Γιωργάκη Παπανδρέου, στην ομιλία του στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ. Πέρα από το γλείψιμο, όμως, υπάρχει και πολιτική ουσία. Γιατί ο «συμμαθητής Οδυσσέας» άσκησε εξουσία ως…

Τί θα λέγατε αν κάποιος ερχόταν και σας διηγούνταν τα παρακάτω;   Ενα σωματείο εργαζόμενων προανήγγειλε 24ωρη απεργία με απειλή κλιμάκωσης. Το βράδυ της παραμονής της απεργίας, το ΔΣ του σωματείου συγκεντρώθηκε στα γραφεία του, για να αποφασίσει τι θα κάνει αν η κυβέρνηση δεν ικανοποιήσει τα αιτήματά του μετά την 24ωρη προειδοποιητική. Εκεί που συζητούσαν, δέχτηκαν την επίσκεψη του υπουργού, ο οποίος πήγε απρόσκλητος στα γραφεία του σωματείου. Εμεινε μαζί τους, συζήτησε με καλή διάθεση τα αιτήματά τους, ικανοποίησε τα βασικότερα και δεσμεύτηκε ότι στο ίδιο πνεύμα θα μελετήσει και τα υπόλοιπα.   Αν σας το έλεγαν δε θα το πιστεύατε, ασφαλώς. Αν όμως, στη θέση του φανταστικού σωματείου της ιστορίας μας βάλετε το συνδικάτο των ακτοπλόων εφοπλιστών, δεν θα έχετε μια φανταστική ιστορία, αλλά ένα γεγονός.   Νύχτα έφυγε από το γραφείο του ο Μ. Κεφαλογιάννης την Παρασκευή 12 Μάη και πήγε απρόσκλητος στα γραφεία της Ενωσης Εφοπλιστών Ακτοπλοΐας, όπου…

Σύμπασα η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία παρευρέθη και φέτος στην ετήσια γενική συνέλευση των βιομήχανων, για να δώσει τα διαπιστευτήριά της στα πραγματικά αφεντικά του τόπου. Και τι διαπιστευτήρια. Σαν το Χατζηαβάτη μπροστά στον Πασά, για να θυμηθούμε τις αναλογίες με τους ήρωες του παραδοσιακού θεάτρου σκιών, που τόσο επίκαιρες έχουν γίνει εσχάτως. Τα αφεντικά ξετύλιξαν για μια φορά ακόμη τις απαιτήσεις τους, προσδίδοντας έντονο ιδεολογικοπολιτικό χρώμα σ’ αυτές (η ανάδειξη του Δασκαλόπουλου, που αρέσκεται σε ιδεολογικοπολιτικές αναφορές, σε αντίθεση με τον στυγνό τεχνοκράτη Κυριακόπουλο, βοήθησε σ’ αυτό). Ζήτησαν να αναγορευτεί η επιχειρηματικότητα σε απόλυτο κοινωνικό πρότυπο: «Η σύγχρονη επιχείρηση καινοτομεί, παράγει πλούτο, δημιουργεί θέσεις εργασίας, εφαρμόζει τις αρχές της εταιρικής διακυβέρνησης, έχει συνείδηση της κοινωνικής ευθύνης της… Η σύγχρονη επιχείρηση αποτελεί υπόδειγμα δημιουργικής συνεργασίας ανθρώπων… Αυτό το κοινωνικό πρότυπο χρειάζεται σήμερα η χώρα. Κι αυτό είναι το πρότυπο που προτείνουμε στην ελληνική κοινωνία, που σήμερα εναγωνίως αναζητεί μια σύγχρονη…

Με την κατάθεση του νομοσχέδιου για την Επιλογή των Στελεχών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στη βουλή, η κυβέρνηση απέδειξε ότι σέβεται τον εαυτό της σαν κυβέρνηση του κεφαλαίου, που πάνω απ’ όλα ενδιαφέρεται να διαφυλάξει τα συμφέροντα του συστήματος.   Ισχυρό ιδεολογικό όπλο αυτού του συστήματος είναι το σχολείο (γι’ αυτό και είναι αδιαπραγμάτευτος ο χαρακτήρας και το περιεχόμενό του), το οποίο κάθε αστική κυβέρνηση φροντίζει να θωρακίσει με κείνο τον διοικητικό μηχανισμό που αποτελεί εγγύηση για την υλοποίηση και εφαρμογή της πολιτικής της.   Το νομοσχέδιο επαναλαμβάνει τη γνωστή ασφυκτικά δομημένη ιεραρχία και εξασφαλίζει τον απόλυτο έλεγχο του υπουργού Παιδείας και της κυβέρνησης (στα συμβούλια επιλογής των στελεχών 5 από τα 7 μέλη επιλέγονται από τον ίδιο τον υπουργό ή αποτελούν εγκεκριμένα μέλη της διοικητικής πυραμίδας -άτομα δηλαδή προσκείμενα στο σύστημα και την κυβέρνηση).   Το όπλο για την αλίευση των «δικών μας παιδιών» από το σύνολο των…

Οταν διατυπώνουμε αιτήματα για την εκπαίδευση πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεχτικοί. Γιατί το σχολείο είναι ισχυρός ιδεολογικός μηχανισμός του συστήματος, χώρος επιβολής και αναπαραγωγής της κυρίαρχης ιδεολογίας και των εκμεταλλευτικών σχέσεων της παραγωγής.   Συνεπώς, οι γνώσεις που προσφέρονται σ’ αυτό υπηρετούν ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό περιεχόμενο, αλλά και την ανάγκη του συστήματος να παράγονται «μερικοί» άνθρωποι, χωρίς κριτική σκέψη και στάση, ικανοί να εκπληρώνουν με συνέπεια και χωρίς αντιρρήσεις στον μετέπειτα εργασιακό τους βίο τις εκάστοτε ανάγκες της καπιταλιστικής παραγωγής.   Ο ιδεολογικός καταναγκασμός επιβάλλεται κυρίως μέσω των φρονηματικών μαθημάτων, που έχουν έντονο το στοιχείο του κοινωνιολογικού χαρακτήρα. Αυτά είναι τα λεγόμενα θεωρητικά μαθήματα (Γλώσσα, Λογοτεχνία, Ιστορία, Θρησκευτικά). Αλλά και μέσω της συνολικής λειτουργίας του σχολείου, των τύπων του, των εκδηλώσεών του υιοθετούνται οι πρέπουσες συμπεριφορές για το σύστημα.   Οι γνώσεις που παρέχονται μέσω των θετικών μαθημάτων προσφέρονται με τρόπο μηχανιστικό, αποσπασματικό, ξεκομμένο απ’ την πραγματικότητα, με βάση κυρίως…

Ως έμμεση ομολογία για τη συνεργασία των κυβερνήσεων Ελλάδας και Πακιστάν στο ζήτημα των απαγωγών των Πακιστανών μεταναστών πρέπει να θεωρηθεί η αναφορά του Κ. Καραμανλή και του πρωθυπουργού του Πακιστάν Σαουκάτ Αζίζ, μετά τη συνάντηση που είχαν στο Μέγαρο Μαξίμου, ότι η συνεργασία τους στηρίζεται πρωταρχικά στην κοινή τους στάση στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας». Αυτή η εκτίμηση στηρίζεται παραπέρα και από την άρνησή τους να δεχτούν ερωτήσεις για την υπόθεση της απαγωγής των Πακιστανών.   Είναι γνωστές οι καταγγελίες απαχθέντων, ότι άνθρωποι της πρεσβείας τους πλησίασαν, τους εκβίασαν, τους απείλησαν, τους πρόσφεραν χρήματα για να πάρουν πίσω τις καταθέσεις τους.

Μετά και το εισαγγελικό πόρισμα (προκαταρκτική εξέταση), που φωτογραφίζει ευθέως την ΕΥΠ για τις απαγωγές των Πακιστανών, δε νομίζουμε ότι μένει οποιαδήποτε αμφιβολία για το τι έγινε τον περσινό Ιούλη. Πλέον, το ζήτημα έχει περάσει στη σφαίρα της κομματικής αντιπαράθεσης και μόνο χάρη σ’ αυτή συντηρείται.   Η κυβέρνηση είναι πολιτικά εκτεθειμένη. Γι’ αυτό και ο Ρουσόπουλος έχει εξαφανιστεί από το «πρες ρουμ» και στέλνει εκείνο τον ταλαίπωρο Αντώναρο που ευχαρίστως λειτουργεί ως σάκος του μποξ πάνω στον οποίο εκτονώνονται τα δημοσιογραφικά ερωτήματα. Το «έχω ήδη απαντήσει» και το «δεν έχω να προσθέσω τίποτα πέραν αυτών που έχω δηλώσει» δίνουν και παίρνουν. Καταφύγιο της κυβέρνησης η δικαστική διερεύνηση. Μόλις η υπόθεση πάει στο αρχείο, η κυβέρνηση θα πάρει μια βαθιά ανάσα, ενώ στο μεταξύ θα έχουν βαρεθεί και εκείνοι που κερδοσκοπούν πολιτικά, αφού τίποτα καινούργιο δεν θα προστίθεται στην υπόθεση.   Γιατί είναι περισσότερο από βέβαιο ότι η υπόθεση θα…

Δεν τσιμπάνε οι απολυμένοι κλωστοϋφαντουργοί της Νάουσας. Σε νέα γενική συνέλευσή τους, την περασμένη Τρίτη, απέρριψαν την κυβερνητική (ν)τροπολογία και επαναβεβαίωσαν τις διεκδικήσεις τους:   ♦ Πλήρη σταθερή δουλιά για όλους   ♦ Επιδότηση όλων των ανέργων με 1.050 ευρώ το μήνα για όσο είναι άνεργοι   ♦ Αναγνώριση του χρόνου της ανεργίας ως συντάξιμου   ♦ Πλήρη συνταξιοδότηση όλων των απολυμένων κλωστοϋφαντουργών ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας με 7.500 ένσημα.

Ο Συρίγος, ο «νέος επενδυτής» στον οποίο έκανε σπονδές ο Πολυζωγόπουλος, οργανώνοντας φιέστες χέρι-χέρι με το Γιακουμάτο, έγινε Λούης και οι πιστωτές με αίτησή τους στο Εφετείο ζητούν την παραπομπή της «Κεράνης ΑΕ» στη διαδικασία εκκαθάρισης του άρθρου 46α του νόμου 1892/90. Η διαδικασία αυτή προβλέπει τον ορισμό εκκαθαριστή από το 51% των πιστωτών, ο οποίος θα αναλάβει την εκκαθάριση της εταιρίας, από την οποία θα καθοριστεί και το μέλλον της.   Ο εκκαθαριστής μπορεί να προχωρήσει στην απόλυση όλων των εργαζόμενων, χωρίς αποζημίωση (την αποζημίωση θα πάρουν με την εκκαθάριση). Στη διακριτική ευχέρειά του, όμως, είναι να μην απολυθούν οι εργαζόμενοι. Ιδού, λοιπόν, το πρώτο αίτημα αιχμής για τους εργάτες του Κεράνη: να μην απολυθεί κανένας, αλλά να εξακολουθήσουν να θεωρούνται εργαζόμενοι της εταιρίας μέχρι την ολοκλήρωση της εκκαθάρισης.   Ο νόμος προβλέπει, σε περίπτωση εκκαθάρισης, τη δυνατότητα του υπουργού Εργασίας να κινήσει τη διαδικασία άμεσης καταβολής στους εργαζόμενους…

Πραγματοποιήθηκε στη Ρόδο το συνέδριο της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Μέσα σε κλίμα έντονης συντηρητικοποίησης και παθητικότητας. Μολονότι ο κλάδος ερχόταν από μια απεργιακή σύγκρουση με την κυβέρνηση. Το κλίμα αυτό εκφράστηκε όχι μόνο στο επίπεδο των συζητήσεων, των προτάσεων και των ψηφοφοριών, αλλά -όπως ήταν φυσικό- και στο αποτέλεσμα των εκλογών για το νέο Γενικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας. Χαρακτηριστικό είναι ότι ψήφισαν 85 περισσότεροι σε σχέση με το προηγούμενο συνέδριο και η ΠΑΣΚΕ πήρε +53, η ΔΑΚΕ +32, ο ΣΥΝ +6, οι Αγωνιστικές Κινήσεις Συσπειρώσεις +5 και το ΚΚΕ -15.   Εκείνο όμως που έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία είναι ότι ο Παυλόπουλος, η κυβέρνηση, έφτυσε κατάμουτρα τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Η οποία περίμενε ότι ο Παυλόπουλος θα πάει στο συνέδριο και εκεί, επί τόπου, θα διευθετηθούν τα κενά που υπάρχουν με τις δύο «κατακτήσεις» της απεργίας, που οδήγησαν την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ να την ξεπουλήσουν. Την επιτροπή για τα βαριά και ανθυγιεινά…

Από τις 28 Απρίλη, που εξαμελής κοινή επιτροπή από στελέχη της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων και συνδικαλιστές του επιχειρησιακού σωματείου κατέληξε σε συμφωνία για την επαναλειτουργία του εργοστάσιου της Θεσσαλονίκης, ούτε φωνή ούτε ακρόαση από τη μεριά της κυβέρνησης και ειδικά του υπουργείου Εργασίας. Ο Σ. Τσιτουρίδης, που υποτίθεται ότι είχε πάρει προσωπικά πάνω του το ζήτημα της επαναλειτουργίας του εργοστάσιου της ΒΦΛ στη Θεσσαλονίκη, κωφεύει στις επανειλημμένες προσπάθειες επικοινωνίας από τη διοίκηση του σωματείου και αποφεύγει να τους συναντήσει.   Εχουμε στα χέρια μας τη μελέτη που κατέληξε η εξαμελής κοινή επιτροπή, που έχει τον τίτλο «Αποτελέσματα – Συμπεράσματα της εξαμελούς επιτροπής για τον ορθολογικό τρόπο λειτουργίας του Εργοστασίου Θεσσαλονίκης της ΒΦΛ ΑΕ που ολοκλήρωσε το έργο της στις 28/4/2006». Το σενάριο αυτής της μελέτης προβλέπει τη μείωση του προσωπικού κατά 49 άτομα, που βρίσκονται στα πρόθυρα της συνταξιοδότησης. Στην πρώτη σελίδα της μελέτης ο διευθύνων σύμβουλος της επιχείρησης Γ.…

Εχουμε στα χέρια μας μια σειρά από μελέτες «εκτίμησης επαγγελματικού κινδύνου», που έγιναν από επιτροπές του Ελληνικού Ινστιτούτου Υγειεινής και Ασφάλειας (οι μελέτες είναι σε περιληπτική μορφή, ενώ θα δημοσιευτούν σε τεύχη από το Γενάρη του 2007, όπως μας ενημέρωσαν).   ♦ Το πρώτο που προξενεί εντύπωση είναι η σύνθεση αυτών των επιτροπών. Πλειοψηφούν οι μηχανικοί, ενώ οι προερχόμενοι από ιατρικά επαγγέλματα είναι μειοψηφία και συχνά με άσχετη ειδίκευση. Είναι γνωστός ο ρόλος που παίζουν οι μηχανικοί στην παραγωγή. Στόχος τους είναι η εντατικοποίηση της δουλειάς και η αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων. Στα μυαλά τους κυριαρχεί μια στυγνή τεχνοκρατική λογική, η οποία τον παράγοντα άνθρωπο τον κατατάσσει τελευταίο στη σειρά. Τον βλέπει ως εργαλείο και τίποτα περισσότερο.   ♦ Το δεύτερο που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι όλα τα ποσοτικά στοιχεία για βλαπτικούς παράγοντες δεν αξιολογούνται με βάση επιστημονικά (ιατρικά και επιδημιολογικά) μοντέλα, αλλά με βάση τα επιτρεπτά όρια…

Υπήρχε κάποτε ένα ασφαλιστικό ταμείο που λεγόταν ΤΑΤ: Ταμείο Ασφάλισης Τυπογράφων. Οι ασφαλισμένοι σ’ αυτό το Ταμείο έβγαιναν στη σύνταξη στα 55 οι άνδρες και στα 50 οι γυναίκες. Δηλαδή, πέντε χρόνια πιο πριν από τους ασφαλισμένους στα ΒΑΕ και 10 χρόνια πιο πριν από τους υπαγόμενους στην κοινή ασφάλιση του ΙΚΑ. Δεν τους είχαν κάνει καμιά χάρη. Το επάγγελμα του τυπογράφου ήταν από τα πιο βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα (εμείς οι άνθρωποι των εφημερίδων ή τουλάχιστον όσοι περνάμε καμιά φορά από το τυπογραφείο το ξέρουμε αυτό πολύ καλά).   Το ΤΑΤ, όπως και όλα τα άλλα Ταμεία, υπέστη τη γνωστή καταλήστευση και κάποια στιγμή άρχισαν οι πιέσεις για την «εξυγίανση», που θα έπαιρνε τη μορφή της ένταξης στο ΙΚΑ. Το Ταμείο θα σωνόταν – έλεγαν – και οι συνταξιούχοι του δε θα αγωνιούσαν κάθε μήνα για το αν θα εισπράξουν τη σύνταξη. Είχε, όμως, και ένα αντίτιμο η ένταξη…

Πρώτος βγήκε στο μεϊντάνι ο στενός συνεργάτης και σύμβουλος επί των Οικονομικών του Γ. Παπανδρέου, Ηρ. Πολεμαρχάκις, που μίλησε για «παράταση του εργάσιμου βίου». Ακολούθησε ο Αλ. Παπαδόπουλος που ζήτησε να μην υπάρχει καμιά συνταξιοδότηση πριν από τα 60 χρόνια. Και το μπαράζ συνεχίζεται.   Ο συντονιστής του ΠΑΣΟΚ για θέματα εξωτερικής πολιτικής Μ. Χρυσοχοΐδης με συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», επιχειρεί δήθεν να διαφοροποιηθεί από τη θέση του Αλ. Παπαδόπουλου. Και τι προτείνει; Να απελευθερωθούν τα όρια συνταξιοδότησης! «Πιστεύω ότι η ίδια η εποχή, τα τεχνολογικά και ιατρικά επιτεύγματα επιβάλλουν στο σύγχρονο κοινωνικό κράτος να αναθεωρήσει την αντίληψή του για την εργασία και να μη θέτει στους πολίτες όρια στην ηλικία συνταξιοδότησης ούτε προς τα πάνω ούτε βεβαίως προς τα κάτω»!   Το να μην υπάρχουν όρια προς τα κάτω είναι, βέβαια, αστείο. Ούτε έγινε ούτε μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο και ο Χρυσοχοΐδης το ξέρει πολύ καλά. Αυτή η…

«Με σταθερότητα και χωρίς αιφνιδιασμούς έχουμε πετύχει να διαμορφώσουμε ένα κοινό πλαίσιο συζήτησης και συναίνεσης. Διότι η αντιπολίτευση δείχνει να συμφωνεί ότι είναι επιτακτική η ανάγκη επίλυσης των προβλημάτων που αντιμετωπίζει το ασφαλιστικό μας σύστημα… Προσωπικά, με ικανοποιεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι η αξιωματική αντιπολίτευση πριν από δύο βδομάδες, αναλογιζόμενη τις διαστάσεις του προβλήματος, επέδειξε μια υπεύθυνη στάση κάνοντας κάποιες προτάσεις για το Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης. Αποτελεί μια ένδειξη ότι έχουν γίνει κατανοητά από τα στελέχη της τα μεγάλα προβλήματα που υφίστανται». Τα παραπάνω αποτελούν απόσπασμα από την ομιλία του υπουργού Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ. Νομίζουμε ότι κάθε δικό μας σχόλιο είναι περιττό.

Μια θαυμαστή συναίνεση διαμορφώθηκε στη Βουλή την περασμένη εβδομάδα, στη διάρκεια της κοινής συνεδρίασης δύο Επιτροπών με θέμα το Ασφαλιστικό. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ συμφώνησαν ότι πρέπει άμεσα να εφαρμοστεί η ισχύουσα νομοθεσία και να γίνουν αναλογιστικές μελέτες, ώστε στην επόμενη βουλευτική περίοδο να προωθηθεί και μια (ακόμη) συνολική λύση του Ασφαλιστικού.   Εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας σημαίνει πρωτίστως ένα πράγμα: αναθεώρηση του καθεστώτος των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων του ΙΚΑ, όπως προβλέπει ο νόμος Ρέππα. Αυτό θα προωθηθεί άμεσα με τη δημιουργία της Επιτροπής που προβλέπει ο νόμος Ρέππα, όπως δήλωσε και πάλι ο υπουργός Εργασίας Σ. Τσιτουρίδης, στην άτυπη συζήτηση που είχε με τους διαπιστευμένους συντάκτες την Παρασκευή 12 Μάη. Απαντώντας σε ερώτηση της «Κ» ο Τσιτουρίδης είπε πως επιθυμία της κυβέρνησης είναι να βρεθεί συναινετική λύση. Αν όμως οι άλλοι δεν αναλάβουν τις ευθύνες τους, η κυβέρνηση θα προχωρήσει μόνη της.   Υπάρχει έστω και ένας εχέφρων άνθρωπος…

Την δημιουργία του νέου σώματος ασφαλείας που απέρριψε ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς, ανακοίνωσε ο υπουργός Εσωτερικών Σαΐντ Σιγιάμ την περασμένη Τετάρτη, συμπληρώνοντας ότι το νέο σώμα θα πιάσει δουλειά άμεσα, αναπτύσσοντας τους μαχητές του στη Λωρίδα της Γάζας. Το νέο σώμα που ονομάζεται «Σώμα υποστήριξης των Δυνάμεων Ασφαλείας» απαρτίζεται από 3000 μαχητές της Χαμάς και άλλων οργανώσεων και δρα παράλληλα με τις παλαιστινιακές δυνάμεις ασφαλείας (των οποίων ανώτατος διοικητής είναι ο ίδιος ο Αμπάς, με το υπουργείο Εσωτερικών να ελέγχει μόλις τα μισά απ’ τα τμήματά τους), όμως σύμφωνα με τον Σιγιάντ δεν είναι «μιλίτσια» αλλά συμπληρωματικό σώμα για την διατήρηση της τάξης στη Λωρίδα της Γάζας.   Δεν είναι ξεκάθαρο ακόμα αν επικεφαλής του θα είναι ο Γενικός Διοικητής των «Λαϊκών Επιτροπών Αντίστασης» (μιας οργάνωσης που θεωρείται ότι στεγάζει και τους μαχητές της Χαμάς και συνεχίζει την αντίσταση και τις επιθέσεις στο Ισραήλ) Αμπού Σαμχαντάνα, ο…

Οργισμένοι διαδηλωτές κατέβηκαν ξανά στους δρόμους της πρωτεύουσας του Νεπάλ στις 16 του Μάη και έκαψαν τέσσερα κυβερνητικά αυτοκίνητα, διαμαρτυρόμενοι για την καθυστέρηση της περικοπής των εξουσιών του βασιλιά Γκιανέντρα. Την προηγούμενη μέρα επρόκειτο να συζητηθεί και να εγκριθεί από τη βουλή μια διακήρυξη, με την οποία περικόπτονται δραστικά οι εξουσίες του βασιλιά, όμως η συζήτηση μετατέθηκε για το τέλος της βδομάδας, προφανώς λόγω διαφωνιών στις γραμμές του κυβερνητικού συνασπισμού, γεγονός που κατέβασε τους διαδηλωτές στους δρόμους. Η διακήρυξη αυτή θα αντικαταστήσει το υπάρχον σύνταγμα στη μεταβατική περίοδο μέχρι τη διεξαγωγή των εκλογών για συντακτική συνέλευση, η οποία θα καταρτίσει το νέο σύνταγμα που θα καθορίσει και την τύχη της μοναρχίας στη χώρα.   Μεταξύ άλλων, η διακήρυξη αυτή θέτει τέλος στον έλεγχο του στρατού από το βασιλιά και ο στρατός, 90.000 άντρες, περνά στον άμεσο έλεγχο της βουλής. Αφαιρεί από το βασιλιά τον έλεγχο στον προϋπολογισμό και στους διορισμούς…