Συντάκτης: Eksegersi.gr

Πριν προλάβει να καταλαγιάσει η αναταραχή που προκάλεσε η απόφαση του βολιβιανού προέδρου Εβο Μοράλες να εθνικοποιήσει το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο, ήρθε η απόφαση του προέδρου του Εκουαδόρ, Αλφρέδο Παλάσιο, να ρίξει λάδι στη φωτιά και να προκαλέσει την οργή του Λευκού Οίκου.   Την περασμένη Δευτέρα, 15 Μαΐου, το υπουργείο ενέργειας του Εκουαδόρ, ύστερα από μακρόχρονη διαμάχη, ακύρωσε τη συμφωνία με την αμερικάνικη εταιρία Occide-ntal Petroleum Corp., η οποία παράγει 100.000 βαρέλια αργό πετρέλαιο την ημέρα, περίπου δηλαδή το 20% της συνολικής παραγωγής της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι οι εγκαταστάσεις της εταιρίας περνούν υπό κρατικό έλεγχο. Την επόμενη μέρα, με διάταγμα του προέδρου της χώρας, στρατιωτική δύναμη ανέλαβε την περιφρούρηση των εγκαταστάσεων. Ως αιτία της ακύρωσης της συμφωνίας προβάλλεται η παραβίαση των όρων της από την πλευρά της Occidental, η οποία το 2000 πούλησε ένα μέρος των κοιτασμάτων πετρελαίου του Εκουαδόρ στην καναδική εταιρία EnCana, χωρίς την…

Το περασμένο Σάββατο, 13 Μάη, στις 10.00 το βράδυ, αμερικάνικες και ιρακινές δυνάμεις εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση σε αγροτική περιοχή κοντά στην πόλη Λατιφίγια, νότια της Βαγδάτης. Η επίθεση ξεκίνησε με συνεχή βομβαρδισμό από αμερικάνικα ελικόπτερα των σπιτιών του χωριού, αναγκάζοντας τις οικογένειες να τραπούν σε φυγή στα γύρω χωράφια και να κρυφτούν στα αρδευτικά κανάλια για να σωθούν. Ομως οι Αμερικάνοι δεν τους έκαναν τη χάρη. Εφτά αμερικάνικα ελικόπτερα προσγειώθηκαν με αμερικάνους στρατιώτες, που καταδίωξαν τους τρομοκρατημένους χωρικούς και σκότωσαν επί τόπου 25. Συνέλαβαν επίσης 6, μεταξύ των οποίων 2 γυναίκες και 1 παιδί, ο πατέρας του οποίου σκοτώθηκε κατά την επίθεση. Η επίθεση επαναλήφθηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας, 15 Μάη, που κατέληξε σε περισσότερες συλλήψεις και καταλήψεις σπιτιών, που χρησιμοποιούνται ως βάση για ελεύθερους σκοπευτές.   Το νέο φρικτό έγκλημα των Αμερικάνων αποκάλυψε και κατήγγειλε ο Σύνδεσμος Μουσουλμάνων κληρικών.   Φυσικά, η αμερικάνικη εκδοχή των γεγονότων δεν έχει καμιά…

Χιλιάδες ήταν οι φοιτητές που κατέβηκαν στους δρόμους του Ντίσελντορφ την περασμένη Τρίτη, αντιδρώντας στην επιβολή διδάκτρων στα πανεπιστήμια του κρατιδίου Νορντχέιν Βεστφάλεν, όπως πληροφορηθήκαμε απ’ το ελληνικό Indymedia (η είδηση θάφτηκε απ’ τα ΜΜΕ). Δε μπορούμε να γνωρίζουμε πόση έκταση θα πάρουν αυτές οι διαδηλώσεις (ορισμένες εκτιμήσεις, όπως του μαοϊκού κόμματος MLPD, έκαναν λόγο για 10.000 διαδηλωτές, αναφέροντας ότι συμμετείχαν και εργαζόμενοι του διδακτικού προσωπικού), όμως το σίγουρο είναι ότι η Γαλλία άνοιξε το δρόμο στο φοιτητόκοσμο να διεκδικήσει το ελάχιστο, που είναι η δωρεάν παιδεία, που συνθλίβεται από την κατάρρευση του πάλαι ποτέ «κράτους πρόνοιας».

Μπορεί η Δύση να κατηγορούσε τις χώρες του σοσιαλισμού (και του παλινορθωμένου καπιταλισμού στη συνέχεια) ως «σιδηρούν παραπέτασμα», όμως είναι οι προτάσεις Μπους για τη φύλαξη των συνόρων με το Μεξικό που ταιριάζουν σ’ αυτό το χαρακτηρισμό. Σε τηλεοπτικό του διάγγελμα προς το έθνος ο Μπους δήλωσε ότι θα αναπτύξει 6.000 άνδρες της Εθνοφρουράς, ζητώντας απ’ το Κογκρέσο να αυξήσει τον αριθμό των μεθοριακών φρουρών σε 18.000 μέσα στην ερχόμενη διετία. Μαζί μ’ αυτό, ζήτησε να εγκριθεί η εγκατάσταση ανιχνευτών κίνησης κατά μήκος των συνόρων, να στηθούν φράγματα και τείχη και να επιτηρούνται τα σύνορα από μη επανδρωμένα αεροσκάφη!   Σύμφωνα με το BBC (16/5), ο απολογισμός της «λαθρομετανάστευσης» είναι ιδιαίτερα σκληρός: 1 εκατομμύριο συλληφθέντες και 500 νεκροί μέσα στο 2005. Γι’ αυτό και η αμερικάνικη κυβέρνηση σκοπεύει να «λύσει» το πρόβλημα χτίζοντας θεόρατο φράκτη στα 1130 απ’ τα 3200 χιλιόμετρα των συνόρων και να αυξήσει τους ελέγχους για να…

Επίδειξη άγριας καταστολής εφάρμοσαν οι μεξικάνικες αρχές ενάντια στους αγρότες του Σαν Σαλβαδόρ Ατένκο, έναν από τους 125 Δήμους της Πολιτείας του Μεξικού που ανήκουν στο Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα και πρόκειται για μια απ’ τις πιο φτωχές περιοχές της χώρας. Η είδηση μεταδόθηκε απ’ το ελληνικό Indymedia (https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=500284) που αναφέρεται αναλυτικά στο χρονικό των γεγονότων.   Η ιστορία είναι παλιά και ξεκινά απ’ το 2001, όταν η κυβέρνηση του Μεξικού αποφάσισε να απαλλοτριώσει τη γη των αγροτών για την κατασκευή αεροδρομίου. Η απόφαση της μεξικάνικης κυβέρνησης έμεινε στα χαρτιά χάρη στην αντίσταση των αγροτών, οι οποίοι μετά από ένα χρονικό διάστημα σχημάτισαν το «Μέτωπο των Λαών για την Υπεράσπιση της Γης» (FPDT). Η κυβέρνηση όμως επανήλθε θέλοντας να παραχωρήσει μεγάλη έκταση για να φτιαχτεί πολυκατάστημα αμερικανικής αλυσίδας. Γι’ αυτό και οι αγρότες βγήκαν ξανά στους δρόμους και στις 10 του περασμένου Απρίλη σημειώθηκαν συγκρούσεις με την αστυνομία, αγροτών που αρνήθηκαν να…

Με την ισραηλινή επιθετικότητα σε εξέλιξη, με δύο επιθέσεις του ισραηλινού στρατού αυτή τη βδομάδα στη Τζενίν και τη Ναμπλούς της Δυτικής Οχθης στη διάρκεια των οποίων δολοφονήθηκαν 9 μαχητές της Τζιχάντ και των Ταξιαρχιών του Αλ-Ακσα, συνεχίζονται τα παζάρια του Αμπάς με την Ευρωπαϊκή Ενωση, το Ισραήλ και τη Ρωσία, για να βρεθεί μια φόρμουλα προκειμένου να καταλήξουν σε μια λύση για να αναβιώσει η «ειρηνευτική διαδικασία» στην Παλαιστίνη. Μια λύση όμως που δε διαφαίνεται στον ορίζοντα, καθώς είναι η παλαιστινιακή πλευρά που θα πρέπει να κάνει τις περισσότερες υποχωρήσεις και να αποδεχτεί το σχέδιο «αναδιάταξης» της νέας ισραηλινής κυβέρνησης, με τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους-γκέτο, περιφραγμένου με το τείχος του αίσχους και οικονομικά εξαρτημένου απ’ τους Σιωνιστές και τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά τους.   Από τη στιγμή που βγήκε στην κυβέρνηση η Χαμάς, με τις πιο δημοκρατικές εκλογές που έγιναν ποτέ στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, μη μπορώντας να…

Επιτέλους, οι ενήλικες απέκτησαν το δικό τους «Χάρι Πότερ», το δικό τους «Αρχοντα των δαχτυλιδιών».   Η μαζικοποίηση της τέχνης; Οχι δα! Η μαζικοποίηση της βλακείας, ναι. Ενα από τα πιο ηλίθια αναγνώσματα των τελευταίων ετών έγινε μια ακόμα πιο ηλίθια ταινία που πραγματικά δεν αντέχει σε καμιά κριτική.   Σκηνοθετικά θυμίζει B-movie της συμφοράς. Λουστράρεται μόνο χάρις στα εξωτερικά γυρίσματα στο Λούβρο και αλλού. Το φιλοθεάμον κοινό θ’ απογοητευθεί οικτρά. Τουλάχιστον ο «Χάρι Πότερ» είχε ειδικά εφέ. Επιπλέον, ήταν παραμύθι και ό,τι ήθελε έλεγε. Ομως, οι ενήλικες απαιτούν περισσότερα από τα δικά τους «παραμύθια».   Το δε περιεχόμενο καλύτερα ας μη το συζητήσουμε. Πομφόλυγες περί κατασκευής της Ιστορίας και της θρησκείας (εν προκειμένω σχολιάζονται οι αποφάσεις της συνόδου της Νίκαιας υπό τον Μ. Κωνσταντίνο) δεν αποκαλύπτουν παρά την αγραμματοσύνη και την ηλιθιότητα ενός δήθεν συγγραφέα που καταφεύγει στον αποκρυφισμό και το μυστικισμό, αδυνατώντας να δει τη θρησκεία σε σύνδεση…

Ενα ιδιόμορφο ερωτικό τρίγωνο στο φόντο της πολύβουης Μπαΐα. Αν και σαλβαδοριανός, ο πρώην βοηθός σκηνοθέτη του Βάλτερ Σάλες («Κεντρικός σταθμός», «Ημερολόγια μοτοσυκλέτας») επιλέγει τη γνωστή βραζιλιάνικη μεγαλούπολη για να γυρίσει την πρώτη του ταινία. Μια ταινία που δεν επιδιώκει τίποτα περισσότερο από το ν’ αφηγηθεί μια απλή ιστορία και να σχολιάσει γνωστά ανθρώπινα συναισθήματα: τη φιλία, τον έρωτα, το πάθος, τη ζήλια κ.λπ. Οι ήρωές της, δύο βαρκάρηδες και μια πόρνη, κινούνται στο περιθώριο και τα όρια της παρανομίας και νομιμότητας, όμως η κοινωνική ανάλυση δεν είναι στους στόχους του σκηνοθέτη. Παρά ταύτα, περιγράφει πειστικά τη δίνη των συναισθημάτων των τριών πρωταγωνιστών, εικονογραφεί την ωμότητα της βραζιλιάνικης πραγματικότητας και ντύνει την ταινία με δυνατή σύγχρονη afro-jazz. Το συνολικό αποτέλεσμα, χωρίς να είναι τίποτα σπουδαίο, είναι αξιοπρόσεχτο. Ελένη Σταματίου

Στο Σαλβαδόρ του 1980, μεσούντος του εμφυλίου πολέμου, ένα παιδί προσπαθεί να γλιτώσει από τη βίαιη στρατολόγηση, τις σφαίρες και τις μαζικές εκτελέσεις του κυβερνητικού στρατού. Πρόκειται για την αληθινή ιστορία του Οσκαρ Τόρες, που τελικά δραπετεύει στις ΗΠΑ και δέκα χρόνια αργότερα γράφει το σενάριο της ζωής του, που υλοποίησε ο Λούις Μαντόκι.   Ομως η ταινία δεν εστιάζεται στα εγκλήματα των Αμερικάνων και της κυβέρνησής τους στο Σαλβαδόρ, ούτε στον ηρωϊκό αγώνα του Φαραμπούτο Μαρτί που αντιμετωπίζεται σαν αναγκαίο… κακό. Φυσικά δεν μπορεί παρά έστω και έμμεσα να πάρει θέση υπέρ των ανταρτών. Ομως ρίχνοντας το βάρος γενικά στη φρίκη του πολέμου και σε όσα οδυνηρά και τρομακτικά αυτός προκαλεί στις παιδικές ψυχές, οι δημιουργοί της ταινίας προτιμούν να μιλήσουν για την ταλαιπωρία των απλών φτωχών ανθρώπων που παλεύουν για την καθημερινή επιβίωση βρισκόμενοι στο μέσο των διασταυρούμενων πυρών.   Ετσι, ολόκληρη η ταινία γίνεται μια ανώδυνη καταγγελία…

Η ποδοσφαιρική σεζόν σε Ελλάδα και Ευρώπη ολοκληρώθηκε με τη διεξαγωγή της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος το περασμένο Σαββατοκύριακο και του τελικού του Champions League την περασμένη Τετάρτη. Αυτό πρακτικά θα σήμαινε ότι για ένα – δυο μήνες θα είμαστε υποχρεωμένοι να σχολιάζουμε εξωαγωνιστικά γεγονότα και όχι αγωνιστική δράση και στη συνέχεια θα πηγαίναμε διακοπές για να ξεκουράσουμε το ταλαιπωρημένο μας μυαλό και να φορτώσουμε τις μπαταρίες για τη νέα σεζόν. Ευτυχώς ή δυστυχώς, το φετινό καλοκαίρι εκτός από τις μεταγραφές των ελληνικών ομάδων θα ασχοληθούμε και με το Μουντιάλ της Γερμανίας και έτσι ο καιρός θα περάσει γρηγορότερα.   Σήμερα θα ασχοληθούμε σχεδόν αποκλειστικά με το ποδόσφαιρο, σχολιάζοντας το τέλος του πρωταθλήματος, τον τελικό του Champions League και τις εξελίξεις στη γειτονική Ιταλία με τα εξωαγωνιστικά κυκλώματα που έστηναν αγώνες.   Η τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος είχε ενδιαφέρον μόνο για την ομάδα που θα συνόδευε Ακράτητο και Καλλιθέα στην Β’ Εθνική.…

ΡΟΥΚΕΤΑ ΚΑΤΑ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΡΕΣΒΗ Βασιλικότερος του βασιλέως ο μάρτυρας Κατσιφαράκης, υπάλληλος της γερμανικής πρεσβείας, ισχυρίστηκε ότι στόχος της ρουκέτας ήταν η εκτέλεση του γερμανού πρέσβη. Βέβαια, ο πρέσβης Κούνα έχει καταθέσει από την πρώτη στιγμή, ότι στόχος δεν ήταν ο δικός του θάνατος, αλλά να πληγεί το γερμανικό κράτος (την κατάθεση αυτή υπενθύμισε στο μάρτυρα ο πρόεδρος), όπως επίσης και ότι δεν βρισκόταν στο γραφείο του την ώρα της εκτόξευσης (αυτό το υπενθύμισε η υπεράσπιση), πλην όμως ο πιστός υπάλληλος θεώρησε καθήκον του να εισφέρει τη δική του συνδρομή στην τρέχουσα τρομολαγνεία. Ο ίδιος ο μάρτυρας, βέβαια, δεν κινδύνευσε, ούτε υπήρχε περίπτωση να κινδυνεύσει, αφού κατοικούσε στο πίσω μέρος του σπιτιού.   Και βέβαια, η ρουκέτα χτύπησε στη στέγη και δεν υπήρχε πρόθεση να χτυπήσει την πρόσοψη και να μπει μέσα στη βίλα. Ο ίδιος ο μάρτυρας παραδέχτηκε, ότι από το σημείο που έγινε η εκτόξευση δεν υπήρχε περίπτωση…

Υπάρχουν όρια ακόμα και στη θεατρική κακογουστιά. Αυτό μάλλον δεν το ‘χει συνειδητοποιήσει η κυρία Βόζεμπεργκ, αν και στα νιάτα της έχει πρωταγωνιστήσει σε κινηματογραφική φαρσοκωμωδία (ή μήπως εξαιτίας της επαφής της με τη συγκεκριμένη μορφή «τέχνης»;), η οποία επίσης δεν συνειδητοποιεί ότι η σε τέτοιο βαθμό υποτίμηση της νοημοσύνης των άλλων προϋποθέτει ότι αυτοί οι άλλοι είναι… μη νοήμονες. Σύμφωνα με τη γνωστή «σελέμπριτι» της δικηγορίας (παραλίγο και της πολιτικής, αλλά πάντοτε του λάιφ στάιλ), ο 88χρονος πατήρ Περατικός, τρεις μέρες πριν την προγραμματισμένη προσέλευσή του στη δίκη, έπεσε και έχει κάταγμα στο ισχύο. Δε μπορούσε, λοιπόν, να προσέλθει στην ώρα του, αλλά  «οι γιατροί του επιτρέπουν μετά δεκαήμερο» και «παρακαλεί το δικαστήριο να μετατεθεί η εξέταση της υποθέσεως μετά δεκαήμερο από σήμερα».   Προς στιγμήν αναρωτηθήκαμε, πώς είναι δυνατόν ένας 88χρονος να μπορεί έστω και να μετακινηθεί με κάταγμα ισχύου μετά από 13 μέρες. Ξέρετε, θυμηθήκαμε τη γνωστή…

ΕΚΤΟΞΕΥΣΕΙΣ ΡΟΥΚΕΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΡΗΞΕΙΣ   Μα ακόμη σειρά επιθέσεων με ρουκέτες και εκρηκτικούς μηχανισμούς ενάντια σε καπιταλιστικούς και ιμπεριαλιστικούς στόχους (Πρόκτερ και Γκαμπλ, Σίτιμπανκ, γραφεία ΕΟΚ, εκρήξεις στην Εκάλη και στο δίκτυο της ΔΕΗ, Αμέρικαν Εξπρές, ρυμουλκό Καραπιπέρης, Ζίμενς, Λεβενμπρόι, Χάλυψ, Τζένεραλ Μότορς, Aλφα Πίστεως Αχαρνών). Οι μάρτυρες απουσίαζαν όλοι πλην ενός και η συνεδρίαση αναλώθηκε κυρίως στην ανάγνωση εγγράφων, τα οποία ακολοθούσαν πολιτικά σχόλια του Δ. Κουφοντίνα και νομικά σχόλια της υπεράσπισης Τζωρτζάτου, Β. Ξηρού και Δ. Γεωργιάδη. Ο τότε (Ιούνης 1990) διευθυντής της αμερικάνικης πολυεθνικής Πρόκτερ και Γκαμπλ Γ. Βασιλάτος κατέθεσε ότι η ρουκέτα εκτοξεύθηκε από απέναντι γιαπί, χτύπησε την πρόσοψη των γραφείων (δεν μπήκε μέσα) και προκάλεσε μόνο υλικές ζημιές, χωρίς να τραυματίσει κανένα, γιατί ούτε εργαζόμενοι υπήρχαν ούτε φύλακας. Ακόμα και οι ζημιές ήταν πολύ περιορισμένες (20-30 χιλιάδες δραχμές). Θυμόταν ακόμα και την επιχειρηματολογία της προκήρυξης: συμμετοχή της αμερικάνικης εταιρίας στο ξεπούλημα των εγκαταστάσεων της ΚΟΥΠΑΣ,…

Στην υπόθεση MEGA CHANNEL, ο μάρτυρας Σαράτσης, τεχνικός, εξωτερικός συνεργάτης του καναλιού, δεν προσέθεσε τίποτα καινούργιο. Λίγα πράγματα θυμόταν και στο κρίσιμο ζήτημα της προειδοποίησης δεν βοήθησε καθόλου, δεδομένου ότι ο ίδιος δεν βρισκόταν καθημερινά στο κανάλι. Σημειώνουμε μόνο ότι ήταν αξιοπρεπέστατος και δεν προσπάθησε καθόλου να «φουσκώσει» την υπόθεση.   Αντίθετα, ο μάρτυρας Θεοχάρης προσπάθησε να «φουσκώσει» τα πράγματα, ενώ έδειχνε φοβισμένος στο να απαντήσει με σαφήνεια στα σχετικά με την ειδοποίηση. Οχυρώθηκε πίσω από ένα «ήρθα τελείως απροετοίμαστος, δεν πρόλαβα να ρίξω μια ματιά στο memo μου και στο φάκελο με τα αποκόμματα που έχω κρατήσει» και δεν απαντούσε σε τίποτ’ άλλο. Περιοριζόταν να επαναλαμβάνει μονότονα «εγώ δεν ειδοποιήθηκα». Πάντως, μολονότι η εισαγγελέας προσπαθούσε να τον «καθοδηγήσει» να διαψεύσει την κ. Χρυσού, που κατέθεσε ότι ακόμα και τώρα στο Mega συζητούν για την τηλεφωνήτρια που ειδοποιήθηκε και αγνόησε την ειδοποίηση, δεν το έκανε. Ηταν φανερό ότι ήρθε να…

Ελάχιστα  κράτησε η σημερινή συνεδρίαση. Οσο χρειάστηκε για να καταθέσει  ένας μάρτυρας για μια περίπτωση έκρηξης (σε κατάστημα της ΔΕΗ), να κάνει μια δήλωση ο Δ. Κουφοντίνας (για την υπόθεση Σιπαχίογλου) και να ορίσει το δικαστήριο την ατζέντα των επόμενων συνεδρίασεών του.   Η υπόθεση Σιπαχίογλου, στην οποία δεν βρέθηκε για να καταθέσει ο αμίμητος Λουδάρος, μια γνήσια λαϊκή φιγούρα, βγαλμένη λες από διήγημα του Τσιφόρου, που όμως είχε την εντιμότητα να μη προχωρήσει σε κατά παραγγελία αναγνώριση (,εγώ δε θα γίνω ρόμπα», ήταν η  χαρακτηριστική ατάκα του), ολοκληρώθηκε με την παρακάτω δήλωση του Δ. Κουφοντίνα: «Με δυο λόγια, η ουσία του Κυπριακού είναι ότι αποτελεί πρόβλημα εισχολής και κατοχής. Γενικότερα, η ουσία των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι η επιθετικότητα, με την ιστορική και πολιτική έννοια του όρου, ο επεκτατισμός της τουρκικής άρχουσας τάξης,  προς Καύκασο, Κεντρική  Ασία, Μέση Ανατολή, Βαλκάνια, Κύπρο, Ελλάδα , από τη μια πλευρά, και η διαρκής…

Το τραγικό τέλος του Τίμοθι Τρέντγουελ και της φίλης του, που μετά από 15 χρόνια αγώνα για την προστασία και διάσωση των αρκούδων της Αλάσκα έπεσαν θύματα μιας εξ αυτών. Το ντοκιμαντέρ βασίστηκε στις πάνω από 100 ώρες βίντεο που τράβηξε ο ίδιος ο Τρέντγουελ και είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Ελένη Σταματίου

Ενας μεσήλικας εργάτης ναυπηγείων, ο Φρανκ, απολύεται ξαφνικά από τη δουλειά του και αισθάνεται, εκτός από την ανεργία, να γιγαντώνονται και όλα τα υπόλοιπα προβλήματα της ζωής του. Συζητώντας με τους φίλους του, κάποια μέρα του καρφώνεται να υλοποιήσει μια απίστευτη ιδέα: το διάπλου της Μάγχης. Κατά τη διάρκεια της υλοποίησης αυτού του στόχου, ο Φρανκ έρχεται αντιμέτωπος και ξορκίζει τους προσωπικούς του δαίμονες, ανακτά τον αυτοσεβασμό του, συμφιλιώνεται με τον προ 25ετίας πνιγμό του μικρού γιου του και βελτιώνει τη σχέση του με τον μεγαλύτερο. Τώρα, αν αυτό το σενάριο σας φαίνεται απίθανο, με το ίδιο θέμα έχει γυριστεί ένα ακόμα πιο απίθανο, το «Αντρες με τα όλα τους». Δεν γνωρίζω αν αυτή είναι μια νέα βλακώδης κατεύθυνση για την αντιμετώπιση των απολύσεων και της ανεργίας, πριν όμως χαμογελάσουμε ειρωνικά, ας κρατήσουμε τουλάχιστον αυτό: Σ’ αυτές τις άχαρες εποχές της ιδιώτευσης, κάθε αγώνας, ακόμα και ο πιο προσωπικός, έχει…

Ψυχαγωγική σάτιρα των χολιγουντιανών κομεντί ανάλογου ύφους, ήθους και βάθους, με αναφορές σε γνωστές ταινίες όπως «Γάμος α’ λα Ελληνικά», «Ο γάμος του καλύτερού μου φίλου» κ.λπ. Ελένη Σταματίου

Ούτε στα πιο αισιόδοξα όνειρά του περίμενε ο Γιωργάκης την πολιτική υπεραξία που έβγαλε από τον ορισμό της Καραχασάν ως υποψήφιας υπερνομάρχη στην υπερνομαρχία Καβάλας-Δράμας-Ξάνθης. Που να φανταστεί ότι τα «κουτάβια» της Δεξιάς θα τσιμπούσαν το δόλωμα και θα το κατάπιναν αμάσητο. Υπολόγιζε το πολύ σε κάνα Ψωμιάδη, κάνα Παπαθεμελή, άντε και κάνα Ζουράρι. Οταν είδε κοτζάμ υπουργό Μακεδονίας-Θράκης να βγαίνει και να συναγωνίζεται σε ελληνοψυχία τον χέρι-χέρι Καρατζαφέρη και τον Ανθιμο και σε δυο μέρες να αναγκάζεται να κάνει γαργάρα τα όσα είπε (κατόπιν εντολής από το Μαξίμου) και να βάζει την ουρά στα σκέλια, κατάλαβε ότι κέρδισε πολύ περισσότερα απ’ αυτά που υπολόγιζε. Γιατί τι υπολόγιζε ο Γιωργάκης; Οχι να κερδίσει την υπερνομαρχία με υποψήφια από τη μειονότητα, αφού οι «ελληνόψυχες» δυνάμεις υπερτερούν και έχουν τη νίκη στο τσεπάκι τους, αλλά να κάνει μια καλή επίδειξη προοδευτισμού και να κερδίσει πόντους στην υπόλοιπη Ελλάδα. Ασε που θα έστελνε…

♦ Οι επαναστάτες της εποχής μας είναι επανεφεύρεση των επιθυμιών μας (Πανευρωπαϊκή συνάντηση Αυτόνομοι Χώροι) Εν αρχή ην η αταξικότητα. Ολες και όλοι μαζί. Πλούσιοι, φτωχοί, άνεργοι, ημιαπασχολούμενοι. Οι πάντες. Ολοι μαζί. Στην εποχή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Δεν είναι το πρόβλημα ποια κοινωνική τάξη υπερασπίζεται ο καθένας. Δεν είναι το πρόβλημα ποιος παράγει τον πλούτο, ποιος ιδιωποιείται τον πλούτο. Οι αυτόνομοι χώροι στέκονται πάνω από τις ταξικές αντιθέσεις. Οπως οι παπάδες. Απλά δεν κηρύττουν τη βασιλεία των ουρανών. Κηρύττουν τη βασιλεία των εφευρετών. Το βασίλειο των εφευρέσεων. Μια εφεύρεση την ημέρα τον καπιταλισμό τον κάνει πέρα. Μπορούμε και δύο εφευρέσεις την ημέρα. Μπορούμε και τρεις. Στην αρχή θα εφεύρουμε την επιθυμία για ένα καφεδάκι. Πολλά βαρύ και όχι. Μετά μια χωριάτικη με μπόλικο κρεμμύδι. Το βραδάκι ένα ποτό στο μπαρ που ξενυχτάει. Αν όλα αυτά φαίνονται λίγο μίζερα, λίγο επαναλαμβανόμενα, λίγο τετριμμένα, δίχως απολύτως κανένα ιδανικό, κάνετε πολύ μεγάλο λάθος.…