Μιλάμε για δράμα. Ο Θανάσης Αυγερινός «παραιτήθηκε» από εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος ΜαρΚα και φεύγει για ολιγοήμερες διακοπές με ένα χίπικο βανάκι, απόλυτα ταιριαστό στην περίσταση.
Οπως θα διαπιστώσετε από τη συγκλονιστική ανάρτησή του, δεν παραιτείται αλλά δηλώνει ότι τον έκαναν στη μπάντα. Επίσης, δεν παραιτείται από το μόρφωμα και από το πολιτικό συμβούλιό του. Αφήνει να εννοηθεί ότι αφού γεμίσει τις μπαταρίες του στις διακοπές των μερικών ημερών, θα επανέλθει δριμύτερος για να διώξει τους φυτευτούς «συμβουλάτορες» των διαδρόμων. Γιατί αυτός δεν είναι φυτευτός, αυτός εξελέγη με παλλαϊκή ψηφοφορία. Μπορεί εμείς να μην θυμόμαστε αν και πότε έγινε τέτοια ψηφοφορία, αλλά κοτζάμ Αυγερινός δεν μπορεί να μην ξέρει τι λέει.
Ας το σοβαρέψουμε. Τι είναι και πώς δημιουργήθηκε το μόρφωμα της Καρυστιανού; Προέκυψε από κοινωνικές διεργασίες ή είναι μια οπορτουνιστική πολιτική «αρπαχτή»; Δεν νομίζουμε πως υπάρχει διαφωνία ότι ισχύει το δεύτερο.
Δεν είναι η πρώτη φορά που σε περιόδους έντονων ανακατατάξεων στο αστικό πολιτικό σύστημα εμφανίζονται τέτοια μορφώματα. Την περίοδο των Μνημονίων, όταν έσπασε ο παραδοσιακός δικομματισμός της λεγόμενης μεταπολίτευσης, έφτιαξαν πολιτικά μορφώματα και μπήκαν στη Βουλή ο Καμμένος (αυτός ούτε υπουργός δεν έγινε στις κυβερνήσεις της ΝΔ), ο Κουβέλης (ποιος θα το φανταζόταν ότι θα έμπαινε στη Βουλή ένα υποσύνολο του παλιού «εσωτερικού»;), ο Θεοδωράκης. Ο τελευταίος πλησιάζει πιο πολύ στο μόρφωμα Καρυστιανού, καθώς δεν προερχόταν από τα υπάρχοντα κόμματα.
Ομως, ο Θεοδωράκης είχε μια πολιτική εμπειρία, ως δημοσιογράφος των αστικών μίντια, ενώ τον στήριξαν ισχυρά καπιταλιστικά-μιντιακά συγκροτήματα για να λειτουργήσει ως δύναμη ανάσχεσης στον ΣΥΡΙΖΑ και να λειτουργήσει σαν καταλύτης για την ανάκαμψη της ΝΔ. Εκανε τη δουλειά του και μετά αποσύρθηκε ήσυχα, καθώς η ΝΔ ανέκαμψε και κάλυψε όλο το ζωτικό χώρο του Ποταμιού.
Η Καρυστιανού είναι μια κυρία που είναι παντελώς άσχετη από πολιτική. Αναδείχτηκε ως μια συμπαθέστατη φιγούρα μεταξύ των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών, έγραφε στο γυαλί, οπότε και η ίδια και το περιβάλλον τους νόμισαν ότι αυτό μπορεί να μετατραπεί σε πολιτικό κόμμα αξιώσεων. Με ποιους; Με κάτι τύπους σαν τον Καραχάλιο και σαν τον Νίκο -«ω, γέροντα, η ευχή»- Νικολόπουλο. Με την προσωπική της δικηγόρο που έκανε πέρα τους προηγούμενους (γι’ αυτό λυσσάει ο Καραχάλιος), αλλά η ίδια δεν έχει ούτε τη στοιχειώδη στόφα που απαιτείται για την αστική πολιτική.
Εκεί κόλλησε «ξαφνικά» ο Αυγερινός. Παλιός δημοσιογράφος του «Ριζοσπάστη» και μετά του Συγκροτήματος Σαββίδη που «σκίζεται» για να υποστηρίξει το ρωσικό ιμπεριαλιστικό καθεστώς. Λέτε να είναι άσχετη αυτή του η ιδιότητα με το πέρασμά του στο μόρφωμα Καρυστιανού, όπου ανέλαβε το εκ των πραγμάτων κρίσιμο πόστο του εκπρόσωπου Τύπου;
Προτού καλά-καλά μπει στην προεκλογική αρένα το μόρφωμα, άρχισαν οι εσωτερικοί καυγάδες που οδήγησαν κάμποσους στην έξοδο. Αυτοί κατηγόρησαν το δίδυμο Καρυστιανού-Γρατσία για καισαρισμό, ενώ το δίδυμο τους κατηγόρησε για θεσιθηρία. Κατά τη γνώμη μας ισχύουν και τα δύο, αλλά δεν έχει καμιά κοινωνική σημασία, γιατί όλ’ αυτά θυμίζουν την παροιμία «κακό χωριό τα λίγα σπίτια».
Τώρα ήρθε η ώρα και του Αυγερινού. Του μοναδικού που μπορούσε να σταθεί σε ένα τηλεοπτικό πάνελ και να πει δυο πολιτικές κουβέντες. Αυτό οπωσδήποτε δεν άρεσε στις/στους ανίκανες/ους και παντελώς άσχετες/ους, καθώς ο Αυγερινός εξασφάλιζε προβολή που τον καθιστούσε επί της ουσίας Νο1 του μορφώματος.
Eχει μέλλον αυτό το μόρφωμα; Μακροπρόθεσμα, σίγουρα όχι. Πλέον, όμως, αμφίβολο είναι και το αν θα μπορέσει να σταθεί και κοντοπρόθεσμα, στις επόμενες εκλογές δηλαδή. Αν δεν μπει στη Βουλή το 2027, θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη. Μέχρι τότε, όμως, θα κάνει κι αυτό τη ζημιά του – έστω και περιορισμένης κλίμακας – στη δηλητηρίαση κάποιων συνειδήσεων.
