ΡΟΥΚΕΤΑ ΚΑΤΑ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΡΕΣΒΗ
Βασιλικότερος του βασιλέως ο μάρτυρας Κατσιφαράκης, υπάλληλος της γερμανικής πρεσβείας, ισχυρίστηκε ότι στόχος της ρουκέτας ήταν η εκτέλεση του γερμανού πρέσβη. Βέβαια, ο πρέσβης Κούνα έχει καταθέσει από την πρώτη στιγμή, ότι στόχος δεν ήταν ο δικός του θάνατος, αλλά να πληγεί το γερμανικό κράτος (την κατάθεση αυτή υπενθύμισε στο μάρτυρα ο πρόεδρος), όπως επίσης και ότι δεν βρισκόταν στο γραφείο του την ώρα της εκτόξευσης (αυτό το υπενθύμισε η υπεράσπιση), πλην όμως ο πιστός υπάλληλος θεώρησε καθήκον του να εισφέρει τη δική του συνδρομή στην τρέχουσα τρομολαγνεία. Ο ίδιος ο μάρτυρας, βέβαια, δεν κινδύνευσε, ούτε υπήρχε περίπτωση να κινδυνεύσει, αφού κατοικούσε στο πίσω μέρος του σπιτιού.
Και βέβαια, η ρουκέτα χτύπησε στη στέγη και δεν υπήρχε πρόθεση να χτυπήσει την πρόσοψη και να μπει μέσα στη βίλα. Ο ίδιος ο μάρτυρας παραδέχτηκε, ότι από το σημείο που έγινε η εκτόξευση δεν υπήρχε περίπτωση να χτυπηθεί το γραφείο του πρέσβη, που μάλιστα έχει δυο μεγάλα ανοίγματα στην πρόσοψη. Αν οι δράστες ήθελαν να χτυπήσουν το γραφείο στα δυο αυτά μεγάλα ανοίγματα, έπρεπε να στήσουν τον πυροσωλήνα πιο πίσω, πράγμα που θα μπορούσαν εύκολα να κάνουν, γιατί είχαν στη διάθεσή τους μια μεγάλη ελεύθερη έκταση, μια αλάνα (αυτό διευκρινίστηκε κατόπιν σχετικής ερώτησης του προέδρου). Παραδέχτηκε ακόμα ο μάρτυρας, ότι ο πρέσβης έβγαινε μόνος με το σκύλο του ή με τη σύζυγό του για βόλτα στο Χαλάνδρι (αυτό είχε γίνει και τη συγκεκριμένη μέρα, ελάχιστες ώρες πριν το χτύπημα), χωρίς καμιά αστυνομική συνοδεία. Επομένως, αν η 17Ν ήθελε να τον εκτελέσει, μπορούσε να το κάνει σε μια από τις βόλτες με το σκύλο του.
Ο μάρτυρας Τσιμπερδώνης, αστυνομικός που εκτελούσε υπηρεσία στην κατοικία του γερμανού πρέσβη, κατέθεσε ότι ο πρέσβης δεν κινδύνευσε, επειδή η ρουκέτα χτύπησε στην οροφή. Κατά την κρίση του, δεν υπήρχε λόγος να χτυπήσουν τον πρέσβη, γιατί ήταν μόλις δυο εβδομάδες στην Ελλάδα. Η κατάθεσή του δεν πολυάρεσε στην εισαγγελέα, η οποία με υποθετικές ερωτήσεις του τύπου «αν εσείς δεν είσαστε στη σκοπιά και κινούσασταν, θα κινδυνεύατε;», προσπάθησε να πάρει απαντήσεις που να θεμελιώνουν τον ενδεχόμενο δόλο σε απόπειρα ανθρωποκτονίας. Σώνει και καλά να «φουσκώσουμε» τις κατηγορίες, βιάζοντας ακόμα και την κοινή λογική.
Τα πράγματα έβαλε στη θέση του ο Δ. Κουφοντίνας. Όπως αναφέρεται ρητά στην προκήρυξη της οργάνωσης – είπε – η ενέργεια αυτή ήταν μια επίθεση στην οικία του γερμανού πρέσβη, που αποτελεί γερμανικό έδαφος. Ηταν μια συμβολική απάντηση της οργάνωσης στο έγκλημα του διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας, στο οποίο πρωταγωνίστησε το γερμανικό κράτος. Ένα έγκλημα που ολοκληρώθηκε με τους μαζικούς βομβαρδισμούς κατά αμάχων. Η ρουκέτα εξερράγη εκεί ακριβώς που στοχεύτηκε: Ακριβώς στη στέγη.
Στο θέμα αναφέρθηκε αναλυτικά στο σχολιασμό της η συνήγορος του Β. Ξηρού, Ρ. Καραμπλιάνη, αποδεικνύοντας, μέσα από όλα τα στοιχεία της δικογραφίας, ότι η έκρηξη δεν είχε στόχο τον γερμανό πρέσβη, αλλά ήταν μια συμβολική ενέργεια. Από το σημείο βολής δε μπορούσε να στοχευθεί το γραφείο του πρέσβη. Αλλωστε, αν η 17Ν ήθελε να σκοτώσει τον πρέσβη μπορούσε να το κάνει ιδιαίτερα εύκολα. Τέλος, πρέπει να ληφθεί υπόψη η προκήρυξη, που δείχνει τη βούληση της Οργάνωσης.
