Ποια είναι η τρανότερη απόδειξη για το ότι ο Μητσοτάκης έχει λερωμένη τη φωλιά του με τους περί το GSI χειρισμούς του; Το ότι ο Δένδιας, την ώρα που ο γκεμπελίστικος μηχανισμός του Μητσοτάκη κορύφωνε την τεχνητή αγωνία για τον απόπλου του γαλλικού ερευνητικού πλοίου, ασχολούνταν με τον… πόλεμο των άστρων, εγκαινιάζοντας κάποιο διαστημικό κέντρο της Αεροπορίας.
Κανονικά θα έπρεπε να βρίσκεται στον Ναύσταθμο ή σε κάποια ναυτική βάση για να εξάρει την «ετοιμότητα των ενόπλων δυνάμεων» για να υπερασπιστούν «τα εθνικά συμφέροντα» στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο πολεμικός στόλος υποτίθεται ότι θα αντιμετώπιζε τον τουρκικό έτσι και δοκίμαζε να παρεμποδίσει τις έρευνες του γαλλικού πλοίου. Κυβερνητικά στελέχη παρέλαυναν από τα τηλεοπτικά πάνελ και τα ραδιοφωνικά στούντιο και δήλωναν πανέτοιμα να αντιμετωπίσουν κάθε τουρκική πρόκληση «στο πεδίο». Μόνο ο αρμόδιος για «το πεδίο» υπουργός Αμυνας, που παίζει κιόλας το εθνικιστικό χαρτί εδώ και χρόνια, φρόντισε να βγει έξω από το κάδρο, προβλέποντας σωστά (δεν ήταν και δύσκολο) αυτό που θα ακολουθούσε.
Ο Μητσοτάκης, στην αγωνία του να δείξει ότι είναι «ντούρος πατριώτης» και όχι «ενδοτικός» αυτοεγκλωβίστηκε στο εθνικό σπιράλ που σε μεγάλο βαθμό δημιούργησε ο ίδιος, με τις εντολές που έδωσε στο μηχανισμό προπαγάνδας να το κάνει «λύσσα». Τώρα, όπως ακριβώς προβλέψαμε, έχει βρεθεί σε θέση άμυνας έναντι της αντιπολίτευσης που ανεβάζει συνεχώς τα ντεσιμπέλ, διατυπώνοντας κυρίως ερωτήματα. Κι επειδή ο Μητσοτάκης δεν έχει συγκεκριμένες απαντήσεις στα ερωτήματα, καταφεύγει σε κατηγορίες περί «υπονόμευσης της εθνικής προσπάθειας». Ετσι κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα για τον ίδιο.
Δεν πέρασε πολύς καιρός (λίγες εβδομάδες) από τότε που η κυβέρνηση Μητσοτάκη διαβεβαίωνε ότι για τις έρευνες για το έργο του καλωδίου GSI όχι μόνο δεν πρόκειται να ζητήσει άδεια από την Τουρκία αλλά ούτε θα την ενημερώσει με οποιονδήποτε τρόπο, γιατί ενημέρωση θα συνιστά η έκδοση ελληνικής NAVTEX. Ετσι είναι. Η NAVTEX (NAVigational TEleX) είναι μια διεθνής αυτοματοποιημένη υπηρεσία άμεσης ενημέρωσης για ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια στη θάλασσα. Επομένως, οι αρχές της Τουρκίας και τυχόν άλλων παράκτιων κρατών καθώς και τα πλοία που θα έπλεαν στην περιοχή θα είχαν έγκαιρα πλήρη ενημέρωση για τις συντεταγμένες εντός των οποίων θα κινούνταν το γαλλικό πλοίο ερευνών.
Από τη στιγμή που η πόντιση καλωδίων είναι ελεύθερη ακόμα και εντός υφαλοκρηπίδας όμορου κράτους, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, η NAVTEX θα ήταν υπεραρκετή. Ζήτησε η Τουρκία ενημέρωση; Θα μπορούσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη να πει πως στο πλαίσιο των σχέσεων καλής γειτονίας και συνεργασίας, θα στείλει και μια ενημέρωση στις τουρκικές αρχές. Και να το κλείσει εκεί, αφήνοντας τους Σαμαράδες και όλους τους άλλους να αλυχτάνε.
Ο Μητσοτάκης αποφάσισε να το παίξει «εθνικός νταής». Ελεγε ότι δε θα κάνει καμιά ενημέρωση και όταν τον στρίμωξαν οι Γάλλοι, που δε θέλουν να διαταράξουν τις μπίζνες τους στην Τουρκία, έβαλε τον Γεραπετρίτη να δηλώσει ότι θα μπορούσε να υπάρξει ενημέρωση της Τουρκίας. Ετσι, αυτό που θα ήταν φυσιολογικό στο πλαίσιο των διακρατικών σχέσεων δύο όμορων χωρών εμ,φανίστηκε ως διακύβευμα. Και η κυβέρνηση Μητσοτάκη εμφανίστηκε να κάνει την πρώτη υποχώρηση με τη δήλωση Γεραπετρίτη ότι «θα μπορούσε να υπάρξει ενημέρωση της Τουρκίας».
Φτάσαμε έτσι στην παραμονή της έναρξης των εργασιών του γαλλικού πλοίου με την κυβερνητική προπαγάνδα να διαδίδει ότι η γαλλική εταιρία θα κάνει μια γραπτή ενημέρωση στην Τουρκία. Και μόνο όταν βγήκε χαμογελαστός ο Χακάν Φιντάν και είπε «όλα καλά», αποκαλύφτηκε ότι δεν υπήρξε μια τυπική γραπτή ενημέρωση από τη γαλλική εταιρία, αλλά για ρηματική διακοίνωση του γαλλικού κράτους, που επέδωσε με όλους τους τύπους στο υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας η πρέσβειρα της Γαλλίας στην Αγκυρα.
Μάλιστα, μέχρι να παραδεχτούν επίσημα ότι στην Τουρκία παραδόθηκε ρηματική διακοίνωση από το γαλλικό κράτος, είχαν καταφέρει να μπερδευτούν και μεταξύ τους. Ο μεν υφυπουργός Εξωτερικών μιλούσε για διακοίνωση από τη γαλλική εταιρία (από πότε εταιρίες παραδίδουν ρηματικές διακοινώσεις;), ο δε κυβερνητικός εκπρόσωπος μιλούσε για ρηματική διακοίνωση από το γαλλικό κράτος!
Ο όρος «ρηματική διακοίνωση» έχει μια ιδιαίτερη πολιτική φόρτιση στην Ελλάδα. Ρηματική διακοίνωση παρέδωσε ο Γκράτσι στον Μεταξά τον Οκτώβρη του 1940, κηρύσσοντας τον πόλεμο. Ρηματικές διακοινώσεις ανταλλάσσουν Ελλάδα και Τουρκία για κάθε πρόβλημα στις σχέσεις τους. Αντε λοιπόν να πείσεις τους «εθνικά ανησυχούντες» ότι η ρηματική διακοίνωση που παρέδωσε η γαλλίδα πρέσβειρα στο υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας είναι «ενημερωτικού χαρακτήρα» και «συνήθης πρακτική», όπως πασχίζουν από χτες να πείσουν οι υπουργοί και τα παπαγαλάκια του Μητσοτάκη, με κορυφαίο αναμφισβήτητα τον «μίστερ Μπιν» Χάρη Θεοχάρη, που ισχυρίστηκε ότι η ρηματική διακοίνωση είναι σαν τα χαρτάκια που κολλάει η ΔΕΗ στις πόρτες των πολυκατοικιών για να ενημερώσει ότι θα γίνουν κάποια έργα στη γειτονιά και για κάποιες ώρες θα κοπεί το ρεύμα!
Εννοείται πως η επόμενη κίνηση της αντιπολίτευσης, από Περισσό μέχρι Τσίπρα και από ΠΑΣΟΚ μέχρι Βελόπουλο, ήταν να ζητήσει τη ρηματική διακοίνωση που κατέθεσε η Γαλλία. Την οποία ο Μητσοτάκης δεν τολμά να δημοσιοποιήσει (κι ας είναι σαν… τα χαρτάκια της ΔΕΗ), γιατί ακόμα και αν είναι αυστηρά ενημερωτική θα δώσει λαβή για αναλύσεις και εξαπόλυση κατηγοριών κατά της κυβέρνησης. Πόσο μάλλον αν περιέχει τη φράση: «Η Γαλλία δεν επιθυμεί να έχει οποιαδήποτε ανάμιξη (implication) σε θέματα που αφορούν κυριαρχικά δικαιώματα χωρών», όπως έγραψε στο «Ποντίκι» ο Δημήτρης Μηλάκας, επικαλούμενος έλληνα διπλωμάτη που έχει γνώση του εγγράφου.
Ο Μητσοτάκης πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος. Θέλοντας να κάνει εθνικιστικό σόου για ν’ αποκρούσει τις κατηγορίες του Σαμαρά (και του Καραμανλή του δάμαλου) περί «ενδοτισμού των ήρεμων νερών», άρχισε τις εθνικιστικές μεγαλοστομίες, εξελίσσοντάς τες μέχρι τη στρατιωτική ρητορική: «είμαστε έτοιμοι να τους αντιμετωπίσουμε στο πεδίο». Μετά, κρύφτηκε πίσω από τη γαλλική εταιρία και στο τέλος πίσω από τη γαλλική κυβέρνηση. Προφανώς, η Τουρκία δεν αρκέστηκε στην τυπική ενημέρωση από μια εταιρία, αλλά ζήτησε ρηματική διακοίνωση από τη γαλλική κυβέρνηση, καθιστώντας την έτσι οιονεί διαιτητή στις ελληνοτουρκικές διαφορές για τις θαλάσσιες ζώνες.
Ο Μητσοτάκης από το «θα μας προστατεύσει το Πολεμικό Ναυτικό μας» έφτασε στο «θα μας σώσουν οι σύμμαχοι Γάλλοι», που όμως δε θα μπορούσαν παρά να μείνουν «επιτήδειοι ουδέτεροι», γιατί έχουν συμφέροντα και στην Ελλάδα και στην Τουρκία. Αν το είχε πάει «χαλαρά», όπως περιγράψαμε παραπάνω, το πρόβλημα θα ήταν σημαντικά μικρότερο γι’ αυτόν. Τώρα θ’ ακούει καθημερινά το «δημοσιέψτε τη ρηματική διακοίνωση, τι φοβάστε;» και θα πρέπει να απαντήσει σε μια επί της ουσίας ερώτηση: τι δουλειά έχει το γαλλικό κράτος να παρεμβαίνει σε κάτι που αφορά αποκλειστικά το ελληνικό κράτος; Από πότε ένα ξένο κράτος παρεμβαίνει στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής ενός άλλου κράτους και το υποκαθιστά σε διακρατικές σχέσεις, επειδή τυχαίνει μια εταιρία του [πρώτου κράτους] να πάρει μια εργολαβία στο δεύτερο;
Για τον αυτοεγκλωβισμό του Μητσοτάκη στο εθνικιστικό σπιράλ δεν μας καίγεται καρφί, φυσικά. Εκείνο που μας απασχολεί και το τονίσαμε και χτες είναι το εθνικιστικό δηλητήριο που εγχύεται με διακομματικές σύριγγες στο σώμα της χειμαζόμενης ελληνικής εργαζόμενης κοινωνίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
GSI: Κακόγουστο εθνικιστικό θέατρο από το σύστημα Μητσοτάκη
