Γιατροί και νοσηλευτές του αντικαρκινικού νοσοκομείου ΜΕΤΑΞΑ στον Πειραιά, που και οι ίδιοι πάσχουν από καρκίνο, είναι οι πρωταγωνιστές του καινούριου ντοκιμαντέρ του Σταύρου Ψυλλάκη, ενός κινηματογραφιστή που επιμένει χρόνια τώρα στο ντοκιμαντέρ, προσεγγίζοντας τα θέματά του με εντιμότητα και ευαισθησία (πιο γνωστή δουλειά του το «Αλλος δρόμος δεν υπήρχε»).
Στο μυαλό όλων ο καρκίνος συμβαδίζει με το φόβο του θανάτου. Μέσα από τις αφηγήσεις παρακολουθούμε να σκιαγραφούνται επώδυνες εμπειρίες ανθρώπων που είτε έφτασαν ένα βήμα πριν από το θάνατο και «επέστρεψαν» (όντας ασθενείς ή προσωπικό του νοσοκομείου) είτε παλεύουν διαρκώς την αρρώστια βιώνοντας διαφορετικά το χρόνο που περνάει.
Ο Ψυλλάκης καταπιάστηκε με ένα πολύ δύσκολο θέμα – ταμπού και κατάφερε να μας φέρει σε επαφή με την οδύνη, τη θέληση και το συνεχή αγώνα των ανθρώπων που πάσχουν από καρκίνο, χωρίς να επιδιώκει να μας συγκινήσει ή να μας δείξει από απόσταση την αρρώστια και τους πάσχοντες. Αντίθετα, προσπάθησε να μας βάλει μέσα στον «κόσμο» του καρκίνου, πράγμα εξ ορισμού δύσκολο, αφού είναι ένα θέμα που πιο πολύ μας απωθεί παρά μας έλκει να ασχοληθούμε μαζί του, παρακολουθώντας τις εναλλαγές του πάσχοντος εαυτού και ενός εαυτού που αντιστέκεται και είτε τα καταφέρνει είτε όχι, το σίγουρο είναι ότι προσπαθεί να αντιμετωπίζει στοχαστικά και με γενναία ψυχραιμία την καθημερινότητά του.
Ελένη Π.
