Ναι, θυμίζει τσίρκο η συγκυβέρνηση, δέκα μέρες μετά τη συγκρότησή της, με τις υπαρκτές ή προσχηματικές ασθένειες κορυφαίων στελεχών της, με την προσχηματική παραίτηση Ράπανου και την περιπετειώδη αντικατάστασή του από τον Στουρνάρα, με την αναγκαστική παραίτηση του εφοπλιστή Βερνίκου και μ’ έναν ιδιαίτερα φλύαρο κυβερνητικό εκπρόσωπο που αυτοδιαψεύδεται μέσα σε λίγες ώρες (τελευταία έγκυρη ενημέρωσή του: δε θα συνοδέψει ο Αβραμόπουλος τον Παπούλια στις Βρυξέλλες, γιατί δε θα έχει αντικείμενο – ο Αβραμόπουλος τελικά πήγε). Πρόκειται, όμως, για ένα τσίρκο βρυκολάκων, αποφασισμένων να συνεχίσουν την εφαρμογή της εφιαλτικής «μνημονιακής» πολιτικής.
Τα αστικά ΜΜΕ άδραξαν την ευκαιρία για να μετατρέψουν την πολιτική σε παραπολιτική, βομβαρδίζοντας τον ελληνικό λαό με απίθανες λεπτομέρειες για την αρρώστεια του Σαμαρά, για την παραίτηση του Ράπανου, για το μπάχαλο που παρατηρήθηκε στην εκπροσώπηση στη σύνοδο κορυφής Πέμπτης και Παρασκευής, για το παρασκήνιο γύρω από την επιλογή Στουρνάρα για το βασικό υπουργείο Οικονομικών κ.λπ. κ.λπ. Την Τετάρτη έσκασε και η νέα είδηση: ο Σαμαράς για 40 μέρες δε θα μπορεί να ταξιδέψει και επομένως αναβάλλονται τα ταξίδια που προγραμμάτιζε για τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και δεν ξέρουμε τι θα γίνει με την έναρξη της «αναδιαπραγμάτευσης» του Μνημόνιου.
Μια χαρά βολεύει η εγχείρηση που έκανε ο Σαμαράς. Βολεύει τόσο πολύ που εγείρονται βάσιμες υποψίες, ότι επρόκειτο για προγραμματισμένη εγχείρηση, την οποία επέλεξε να κάνει σε μια στιγμή πολιτικά βολική. Η «αναδιαπραγμάτευση» που είχαν τάξει προεκλογικά στον ελληνικό λαό και την οποία υποτίθεται ότι θα άρχιζε ο Σαμαράς στη σύνοδο κορυφής στις 28 και 29 Ιούνη, συζητώντας κατ’ ιδίαν με τους ηγέτες των χωρών της ΕΕ, πάει πίσω, ενώ ήδη έχει μετατραπεί σε «επικαιροποίηση». Και τι θα έχουμε στο μεταξύ; Την απαρέγκλιτη εφαρμογή του Μνημόνιου, ώστε να δοθούν δείγματα γραφής στην τρόικα –και δι’ αυτής στους ηγέτες της ΕΕ και της Ευρωζώνης– και να συζητηθεί στη συνέχεια η επέκταση του «προγράμματος» κατά δύο χρόνια, προοπτική στην οποία ήδη πριν τις εκλογές έδειξαν «ανοιχτοί» οι ιμπεριαλιστές ηγέτες.
Ο Ζανιάς, στη συνεδρίαση του Eurogroup στις 21 Ιούνη, μετέφερε ήδη το μήνυμα της συγκυβέρνησης στους ομολόγους του. Στην ίδια συνεδρίαση, ο Γιούνκερ χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο «επικαιροποίηση» του Μνημόνιου, η οποία πλέον έχει υιοθετηθεί επίσημα από τη συγκυβέρνηση, όπως φάνηκε από την επιστολή Σαμαρά, που μετέφερε ο Παπούλιας (για όλ’ αυτά γράφουμε αναλυτικότερα στη σελίδα 8).
Η στρατηγική της νέας συγκυβέρνησης, η στρατηγική της ελληνικής αστικής τάξης, για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, είναι προφανής για όποιον δεν καταπίνει αμάσητη την προπαγάνδα, αλλά αναζητά την ουσία: δεν πρόκειται να επαναδιαπραγματευθεί τίποτα, γιατί ξέρει ότι δεν μπορεί να επαναδιαπραγματευθεί. Θα προσπαθήσει να πείσει τους εκπρόσωπους των δανειστών, ότι πρέπει να της πετάξουν κάνα ψίχουλο, για να το δώσει στους ιθαγενείς, αλλιώς δε θα μπορέσει να βγάλει χρόνο στην εξουσία. Τι θα είναι αυτό το ψίχουλο; Ας πούμε η επέκταση του ταμείου ανεργίας στα δύο χρόνια, που αφορά ένα μικρό μέρος των ανέργων (αυτούς που απολύονται και έχουν τις προϋποθέσεις). Χωρίς επαναφορά του επιδόματος στο προηγούμενο επίπεδο, φυσικά. Για να μπορέσει, όμως, να πάρει κάποιο ψίχουλο, μαζί με την παράταση του «προγράμματος» για ένα δυο-χρόνια ακόμη (αυτό βλέπουν και οι δανειστές ότι είναι αναπόφευκτο), η συγκυβέρνηση θα πρέπει να δώσει απτά δείγματα εφαρμογής των δεσμεύσεων του Μνημόνιου, που πήγαν πίσω λόγω εκλογών. Γι’ αυτό και όλοι οι εταίροι της συγκυβέρνησης συμφώνησαν στην επιλογή του Στουρνάρα, ενός σκληρού νεοφιλελεύθερου στελέχους του ΣΕΒ. Εφαρμογή του Μνημόνιου χωρίς κανέναν οίκτο είναι το σύνθημα.
