Μεγάλο παζάρι ανάμεσα στην κυβέρνηση και την τρόικα για το πώς θα γίνει η ανακεφαλαίωση των τραπεζών μετά το «κούρεμα» των ομολόγων του ελληνικού δημόσιου που κατέχουν. Οπως όλα δείχνουν, η τρόικα ζητά οι μετοχές που θα πάρει το ελληνικό κράτος έναντι των 30-40 δισ. ευρώ που θα δανειστεί και θα τα ρίξει ως κεφάλαιο στις τράπεζες, να είναι προνομιούχες και όχι κοινές. Δηλαδή, να μην έχουν δικαίωμα ψήφου. Η κυβέρνηση είχε δεσμευτεί ότι οι μετοχές θα είναι κοινές και τώρα το γυρίζει.
Μιλώντας την περασμένη Τρίτη στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, ο Βενιζέλος μόνο ψευτοδίλημμα δεν χαρακτήρισε το αν οι μετοχές θα είναι κοινές ή προνομιούχες. Μίλησε γενικά για «περιουσιακά στοιχεία» που «πρέπει να έχει ο ελληνικός λαός» και ταυτόχρονα ξεκαθάρισε: «Δεν μας ενδιαφέρει να κρατικοποιήσουμε τις τράπεζες, ούτε να ασκήσουμε έλεγχο μετατρέποντας τις τράπεζες σε νέου τύπου ΔΕΚΟ. Σεβόμαστε τον ιδιωτικό χαρακτήρα και το ιδιωτικό management». Αφού χαρακτήρισε «συζήτηση άνευ αντικειμένου» τη συζήτηση για κοινές ή προνομιούχες μετοχές, μίλησε για «άλλα εργαλεία» και επιβεβαίωσε το χαρτί που ο ίδιος με τον Παπαδήμο είχαν διανείμει στους υπουργούς και διέρρευσε. Το χαρτί αυτό μιλά για «”no voting instruments”, δηλαδή εργαλεία τα οποία δεν έχουν δικαιώματα ψήφου. Τέτοια εργαλεία, στην ελληνική ή στην ευρωπαϊκή νομοθεσία, υπάρχουν και για παράδειγμα είναι τα μετατρέψιμα ομολογιακά δάνεια, τα οποία αποτελούν μέθοδο που εφαρμόζουν κατά κόρον οι τράπεζες. Δεν είναι μόνο μετοχές, οι τρόποι συμμετοχής, αλλά γενικά όλο το πακέτο πρέπει να είναι έτσι οργανωμένο ώστε ο ελληνικός λαός να πάρει το μεγαλύτερο όφελος».
Αρα, το ελληνικό κράτος θα δανειστεί 30-40 δισ. ευρώ, τα οποία θα διαθέσει στις τράπεζες, θα στύψει τον ελληνικό λαό για να τα αποπληρώσει στους δανειστές (τρόικα), αλλά δεν θα έχει κανένα δικαίωμα στον τρόπο με τον οποίο θα τα διαχειριστούν οι τραπεζίτες. Θα πάρει ως ενέχυρο κάποια τραπεζικά ομόλογα, τα οποία θα φροντίσουν οι τραπεζίτες να απαξιώσουν.
Και γιατί η τρόικα δεν θέλει να έχει λόγο το ελληνικό κράτος στη διοίκηση των τραπεζών που με δικά του λεφτά θα ανακεφαλαιώσει; Για να μπορούν οι τραπεζίτες να κάνουν τα παιχνίδια τους με τις τράπεζες των ιμπεριαλιστικών χωρών, χωρίς την παραμικρή πολιτική παρέμβαση, χωρίς ούτε τον στοιχειώδη έλεγχο που ασκείται σε μια αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ο ελληνικός λαός θα πληρώσει τα λεφτά και σε αντάλλαγμα το κράτος, που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί το λαό, θα πάρει ξεφτιλισμένα ομόλογα. Μιλάμε για ένα καινούργιο άγριο πλιάτσικο σε βάρος όχι γενικά και αόριστα της κρατικής περιουσίας, αλλά συγκεκριμένα σε βάρος του ελληνικού λαού που πληρώνει τα απανωτά χαράτσια (και όχι μόνο).
Κι ενώ προς τους τραπεζίτες κυβέρνηση και τρόικα δείχνουν εξαιρετική γενναιοδωρία, χαρίζοντάς τους λεφτά χωρίς να ζητούν καν λογαριασμό και έλεγχο, τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν ήδη προγραφεί. Μιλώντας στην ίδια κοινοβουλευτική συζήτηση, ο Βενιζέλος δεν είχε να προσθέσει τίποτα καινούργιο. Μάλιστα, στο ζήτημα της περιουσιακής ενίσχυσης των Ταμείων, το οποίο η κυβέρνηση κουνούσε σαν σημαία μέχρι τώρα, υπήρξε πολύ πιο αόριστος σε σχέση με το παρελθόν. Αξίζει να παραθέσουμε ολόκληρο το απόσπασμα της εξαιρετικά προκλητικής τοποθέτησής του:
«Η κυβέρνηση θα αναλάβει πρωτοβουλία αναπλήρωσης των περιουσιακών απωλειών των ταμείων. Θα δούμε πώς, θα μεταφέρουμε περιουσία. Δεύτερον, εάν καταστραφεί η χώρα θα καταστραφούν και τα ασφαλιστικά ταμεία. Τρίτον, ούτως ή άλλως η παρούσα αξία των χαρτοφυλακίων των ταμείων είναι πάρα πολύ μικρή, διότι ακολουθεί την αξία των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου. Τέταρτον, κάθε δύο χρόνια καλύπτεται το σύνολο των χαρτοφυλακίων των ασφαλιστικών ταμείων μέσω των επιχορηγήσεων που λαμβάνουν από τον κρατικό προϋπολογισμό. Είναι 27 δισ. ευρώ η ονομαστική αξία, όχι η παρούσα αξία, του χαρτοφυλακίου τους και κάθε χρόνο λαμβάνουν 13 δισ. ευρώ επιχορήγηση. Παρόλα αυτά, θα αναπληρωθούν οι απώλειες γιατί θέλουμε εύρωστα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά όποιοι υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να μετέχουν τα ταμεία στο PSI, είναι σαν να λένε ότι, ας καταστραφεί η χώρα αρκεί να σωθούν τα ταμεία. Καταστρεφομένης της χώρας, δεν υπάρχουν ταμεία ούτε και συντάξεις».
Τι είπε ο Βενιζέλος; Οτι δεν πρέπει να μας ενδιαφέρουν τα Ταμεία, γιατί αν καταστραφεί η χώρα θα καταστραφούν κι αυτά! Για τις τράπεζες, προφανώς, δεν ισχύει το ίδιο! Γι’ αυτό και το κράτος θα δανειστεί 30-40 δισ. ευρώ και θα τα ρίξει στα θησαυροφυλάκιά τους, για να τα διαχειρίζονται εν λευκώ οι τραπεζίτες. Επομένως, σύμφωνα με τη λογική της συγκυβέρνησης, οι τράπεζες είναι τα θεμέλια της χώρας. Είπε, ακόμα, ο Βενιζέλος, ότι δεν χρειάζεται να συζητάμε για τα Ταμεία, γιατί το χαρτοφυλάκιό τους είναι 27 δισ. ευρώ (ξεπερνά τα 28 δισ. αλλά αυτό μικρή σημασία έχει) και από το κράτος εισπράττουν κάθε χρόνο 13 δισ., οπότε σε ένα χρόνο θα έχουν εισπράξει την απώλεια που θα υποστούν από το «κούρεμα». Αυτό θυμίζει τη μοιρασιά του Καραγκιόζη.
Τα λεφτά που εισπράττουν τα Ταμεία από το κράτος δεν είναι δώρισμα, αλλά θεσμοθετημένες υποχρεώσεις του κράτους για τη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και οφειλές του κράτους προς τα Ταμεία. Υποχρεώσεις που συνεχώς μειώνονται, με τους απανωτούς αντιασφαλιστικούς νόμους που ψηφίζονται, και οφειλές που δεν ανταποκρίνονται σ’ αυτά που το κράτος άρπαξε από τα Ταμεία και τα μοίρασε στους καπιταλιστές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ΕΤΕΑΜ, το μεγαλύτερο επικουρικό ταμείο που αφορά ολόκληρη την εργατική τάξη, που του άρπαξαν 6 δισ. και ετσιθελικά αποφάσισαν να του επιστρέψουν μόνο 2 δισ. ευρώ. Είναι άλλο πράγμα τα χρήματα που εισπράττουν τα Ταμεία από το κράτος και άλλο τα αποθεματικά τους, τα οποία υποτίθεται ότι σχηματίζονται για να αποδίδουν κάποια ετήσια έσοδα και για να καλύψουν μελλοντικές υποχρεώσεις των Ταμείων. Αυτά τα αποθεματικά τα τοποθέτησαν οι κυβερνήσεις (μέσω της Τράπεζας της Ελλάδας) σε ξεφτιλισμένα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου και τώρα λένε ότι θα δώσουν στα Ταμεία, έναντι των απωλειών από το «κούρεμα», κάποια περιουσιακά στοιχεία. Στις τράπεζες θα δώσουν ζεστό χρήμα και στα Ταμεία κάποια απροσδιόριστα περιουσιακά στοιχεία, τα οποία δεν θα αποδίδουν τίποτα. Θα συντελεστεί μια ακόμη ληστεία, ύψους τουλάχιστον 14 δισ. ευρώ, σε βάρος των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων.
