Το πιο σύντομο ευρωπαϊκό ανέκδοτο των ημερών είναι ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου «εμμένει στην εφαρμογή των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου». Ανέκδοτο, όχι μόνο γιατί κανένας δεν πρόκειται να ζητήσει τη γνώμη της για το ποιες αποφάσεις θα παρθούν και θα εφαρμοστούν είτε στην Ελλάδα είτε στην Ευρωζώνη, αλλά και γιατί οι αποφάσεις της 21ης Ιούλη έχουν ήδη ενταφιαστεί μετά πολλών επαίνων. Η πλάκα είναι πως την ίδια ώρα που η κυβέρνηση επαναλαμβάνει μονότονα την… εμμονή της, ο Βενιζέλος οργανώνει μυστικοσυμβούλια με τραπεζίτες, για να διερευνήσουν ποιες θα είναι οι επιπτώσεις από το βαθύτερο «κούρεμα» και τι κινήσεις μπορούν να κάνουν οι ελληνικές τράπεζες για να μην τις καταπιούν μονορούφι οι μεγάλοι ευρωπαϊκοί όμιλοι.
Αμέσως μετά τη λήξη του Eurogroup της περασμένης Δευτέρας, ο Γιούνκερ δήλωσε ότι «τώρα που τα μεγέθη της ελληνικής οικονομίας και η κατάσταση του ελλείμματος έχουν επιδεινωθεί, η συμφωνία πρέπει να αναθεωρηθεί». Και συμπλήρωσε: «Σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι είμαστε μπροστά σε αλλαγές από τότε που πήραμε τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου, επομένως εξετάζουμε τεχνικές αναθεωρήσεις». Εξετάζουμε, είπε, όχι θα εξετάσουμε. Αρα, οι μηχανές δουλεύ-ουν στο φουλ, ερήμην φυσικά της κυβέρνησης Παπανδρέου.
Δυο μέρες αργότερα, την Τετάρτη, ο Σόιμπλε δήλωσε ότι «το Eurogroup θα πρέπει να εξετάσει εάν ισχύουν ακόμη οι προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες έγινε η συμφωνία της 21ης Ιουλίου. Μπορεί να μην ισχύουν πλέον και να πρέπει να προσαρμοστούμε. Οι υπουργοί θα πρέπει να ζυγίσουν τα υπέρ και τα κατά μιας υψηλότερης περικοπής χρέους για τους δανειστές της Ελλάδας».
Την ίδια μέρα, η Μέρκελ συναντήθηκε με τον Μπαρόζο και μετά έκαναν δηλώσεις. «Τώρα πρέπει να δούμε αν τα νεότερα οικονομικά στοιχεία απαιτούν αναθεώρηση της απόφασης της 21ης Ιουλίου. Αν χρειαστεί θα γίνει αναπροσδιορισμός», δήλωσε η Μέρκελ. Διευκρίνισε, επίσης, ότι η Γερμανία είναι έτοιμη να συμμετάσχει σε συλλογικές αποφάσεις των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων για την ανακεφαλαίωση των τραπεζών, που θα πληγούν από το «κούρεμα» του ευρωπαϊκού χρέους.
Εδώ βρίσκεται το κλειδί της υπόθεσης. Την ίδια μέρα με τους Μέρκελ και Σόιμπλε, ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού τομέα του ΔΝΤ Αντόνιο Μπόρχες κατέθεσε τη δική του εκτίμηση ότι «η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε βαθύτερη ύφεση απ’ ό,τι είχε εκτιμηθεί αρχικά και αυτό αλλάζει τα δεδομένα», οδηγώντας στην ανάγκη για βαθύτερο «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων. Εκτίμησε, επίσης, ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες χρειάζονται 100 με 200 δισ. ευρώ για ανακεφαλαίωση και αποκάλυψε ότι οι ευρωπαϊκές αρχές επεξεργάζονται σχέδιο για ενίσχυση του τραπεζικού κλάδου με δημόσιο χρήμα. Ο ίδιος εισηγήθηκε να προχωρήσουν οι δυνατότερες τράπεζες στην εξαγορά των πιο αδύναμων προκειμένου να αποφευχθούν οι τριγμοί από το «κούρεμα» κρατικών ομολόγων.
Εχουμε πολλές φορές γράψει, ότι η ελεγχόμενη χρεοκοπία του ελληνικού κράτους έχει ήδη ξεκινήσει με την απόφαση της 21ης Ιούλη. Εκείνο που την καθυστερεί είναι ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις διάφορες μερίδες του χρηματιστικού κεφάλαιου για το πώς θα γίνει η αναμεταξύ τους ανακατανομή ισχύος. Αυτός ο ανταγωνισμός οδηγεί και σε αντίστοιχο ανταγωνισμό ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κράτη της Ευρωζώνης. Πέρα από τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς τραπεζικούς ομίλους (θυμόσαστε το γαλλικό σχέδιο, που έγινε προς στιγμήν δεκτό, για να αντικατασταθεί από τη συμφωνία της 21ης Ιούλη, που κι αυτή τώρα πάει στη μπάντα), υπάρχουν και οι επιθέσεις από το αγγλοσαξωνικό χρηματιστικό κεφάλαιο, που γίνονται κατά κύματα στα κρατικά ομόλογα της Ευρωζώνης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι, μόλις άρχισε η συζήτηση για βαθύτερο «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων, επειδή η συμφωνία ανταλλαγής θα ήταν προς όφελος διάφορων «κερδοσκόπων», που αγόρασαν μαζικά ελληνικά ομόλογα υποτιμημένα στη δευτερογενή αγορά κατά 50% και 60%, προκειμένου να τ’ ανταλλάξουν με άλλα υποτιμημένα μόνο κατά 21%, και έγινε σαφές ότι η 21η Ιούλη δεν ισχύει και πως θα πάνε για βαθύτερο «κούρεμα», άρχισαν οι επιθέσεις στο ιταλικό χρέος, με υποβαθμίσεις από τους οίκους αξιολόγησης και αύξηση των επιτοκίων που δανείζεται η Ιταλία.
Τελικά, φαίνεται πως Γερμανία και Γαλλία κατέληξαν παρασκηνιακά σε νέα συμφωνία, την οποία θα επικυρώσουν Μέρκελ και Σαρκοζί στη συνάντησή τους αύριο Κυριακή. Δεν είναι τυχαίο ότι για πρώτη φορά γάλλος επίσημος και συγκεκριμένα ο υπουργός Οικονομικών Φ. Μπαρουάν δήλωσε (στο RTL), ότι «μετά τις εξελίξεις των τελευταίων τριών μηνών, θα πρέπει ίσως να εξετάσουμε το μέγεθος της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα». Μέχρι τώρα, οι Γάλλοι δήλωναν ότι πρέπει να εφαρμοστεί η συμφωνία της 21ης Ιούλη. Φαίνεται πως η συμφωνία με τους Γερμανούς προβλέπει και συμφωνία των γαλλικών τραπεζών. Αν συμφωνήσουν Μέρκελ και Σαρκοζί, θα πάνε στις 17-18 Οκτώβρη στη σύνοδο κορυφής και θα επιβάλλουν τις αποφάσεις τους και στους υπόλοιπους, όπως έγινε και τις προηγούμενες φορές.
