Πανικός στα σιωνιστικά μίντια νωρίτερα σήμερα. Μετέδωσαν ότι μια ομάδα μαχητών της Χεζμπολά διείσδυσε στους εποικισμούς Μισγκάβ Αμ και Μαργκαλιότ και πως ο σιωναζιστικός στρατός αποφάσισε να κρύψει το γεγονός.
Από τις συνεχείς αναθεωρήσεις των ειδήσεων, πληροφορούμαστε ότι ένας μαχητής της Χεζμπολά σκοτώθηκε στο ορεινό πέρασμα Ραμίμ (κάπου κοντά στη Μανάρα), αφού πέρασε σε ισραηλινή περιοχή και άνοιξε πυρ κατά ισραηλινών στρατιωτών. Και ότι εξακολουθούν να γίνονται έρευνες σε Μιγκάβ Αμ, Μαργκαλιότ και Μανάρα για πιθανή διείσδυση μιας άλλης ομάδας.
Τουλάχιστον δύο στοιχεία της Χεζμπολά βρίσκονται ακόμα μέσα στην ισραηλινή επικράτεια, έλεγε νεότερη ενημέρωση. Μεταδόθηκε επίσης ότι εκτιμήσεις δείχνουν ότι ο ένοπλος, μάλλον μέρος της δύναμης Ραντουάν, είχε κρυφτεί στην περιοχή για κάποιο χρονικό διάστημα. Και ότι υπάρχουν ισχυρές υποψίες για την παρουσία ενός ολόκληρου πυρήνα που επιχειρεί στην περιοχή και πως είναι πιθανό να εμφανίστηκαν από ένα τούνελ στην περιοχή.
Ισραηλινά μίντια αποκαλύπτουν ότι μια ακόμα απόπειρα διείσδυσης έγινε χτες τη νύχτα στις 11:45 μμ τοπική ώρα, που ο σιωναζιστικός στρατός επέλεξε να μην δημοσιοποιήσει. Τα μίντια ρωτούν τώρα επιτακτικά αν η Χεζμπολά προσπαθεί να διεξαγάγει επιθέσεις σε ισραηλινούς εποικισμούς.
Η πριμαντόνα της Ισραηλινής Ραδιοφωνίας Στρατού, ο πολεμικός ανταποκριτής Ντορόν Καντός, περιέγραψε το περιστατικό ως πολύ ασυνήθιστο, τονίζοντας ότι η διείσδυση ένοπλων μαχητών σε τέτοιο βάθος, παρά τη ζώνη ασφάλειας του ισραηλινού στρατού που απλώνεται αρκετά χιλιόμετρα μέσα στον νότιο Λίβανο, αποτελεί μια επιχειρησιακή αποτυχία που υπονομεύει την αποτελεσματικότητα της ζώνης ασφάλειας και τις προωθημένες οχυρώσεις του στρατού.
«Ο μηχανισμός ασφαλείας έχει περιέλθει σε κατάσταση πλήρους σοκ» ήταν η ατάκα του Καντός, μαχαιριά στην καρδιά του Νετανιάχου.
Δεν έχουμε επιβεβαίωση ή διάψευση από πλευράς Χεζμπολά (μπορεί και να μην υπάρξει ποτέ, για ευνόητους λόγους), όμως ο πανικός που επικρατεί είναι χαρακτηριστικός της αδυναμίας των σιωναζιστών να αντιμετωπίσουν τη Λιβανέζικη Αντίσταση.
Μαχαιριά στην καρδιά του Νετανιάχου ήταν και το άρθρο που δημοσίευσε στην The Jerusalem Post, ο βετεράνος σιωνιστής δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, τηλεοπτικός σχολιαστής και συγγραφέας κάμποσων βιβλίων, Μπεν Κάσπιτ, ένα τοτέμ της σιωνιστικής δημοσιολογίας.
Ο Κάσπιτ έγραψε ότι ο Νετανιάχου εμφανίστηκε ασυνήθιστα υποτονικός κατά τη διάρκεια προβιντεοσκοπημένης δήλωσης τη Δευτέρα (χτες), περιγράφοντάς τον ως «ξεφουσκωμένο» και σαν ένα «παιδί που έχασε το μπαλόνι του».
Η αντίθεση, γράφει ο Κάσπιτ, ήταν εντυπωσιακή σε σύγκριση με τα χρόνια ομιλιών του Νετανιάχου που υπόσχονταν «απόλυτη νίκη», καθώς το Ισραήλ βρίσκεται πλέον αντιμέτωπο με αυξανόμενες προκλήσεις σε πολλαπλά μέτωπα.
Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι ο Νετανιάχου ενδέχεται για ακόμη μία φορά να προσπαθήσει να παρουσιάσει μια στρατηγική μετατόπιση ως προσωπικό επίτευγμα, όμως η περιφερειακή πραγματικότητα αφηγείται διαφορετική ιστορία. «Αυτό που ξεκίνησε ως στρατιωτικά πλήγματα κατά της Χαμάς έχει κλιμακωθεί σε πλήγματα που στοχεύουν το Ιράν», έγραψε. «Το Ισραήλ, που κάποτε μπορούσε να δρα ελεύθερα στον νότιο Λίβανο και να πλήττει τη Ντάχια όποτε χρειαζόταν, βρίσκεται τώρα αντιμέτωπο με την πραγματικότητα ιρανικών απειλών που υπόσχονται βαλλιστικά αντίποινα για οποιαδήποτε μελλοντική ενέργεια στην περιοχή».
Προσθέτει ότι η Χεζμπολά συνεχίζει να εξαπολύει drones και ρουκέτες, ότι η Χαμάς ανασυγκροτεί τη δύναμή της στη Γάζα και ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ πλησιάζει σε συμφωνία με το Ιράν, την οποία πολλοί στο Ισραήλ θεωρούν στρατηγική ήττα για το Τελ Αβίβ.
Ο Κάσπιτ παρουσιάζει επίσης μια ζοφερή εικόνα για την ικανότητα του Ισραήλ να διατηρήσει μια παρατεταμένη αντιπαράθεση με την Τεχεράνη. «Το Ισραήλ δεν είναι εξοπλισμένο για να αντέξει διαδοχικούς γύρους σύγκρουσης με το Ιράν», γράφει. «Η οικονομία δεν μπορεί να απορροφήσει την πίεση, το κοινό δεν μπορεί να την αντέξει και το αμυντικό κατεστημένο αντιμετωπίζει σοβαρές επιχειρησιακές προκλήσεις». Υποστηρίζει ότι, παρά τα χρόνια στρατιωτικών επιτυχιών, το Ισραήλ αδυνατεί ολοένα και περισσότερο να επιβάλει τη βούλησή του σε οποιοδήποτε μέτωπο, ενώ το Ιράν έχει εξέλθει από τις διαδοχικές αντιπαραθέσεις νιώθοντας ενισχυμένο, αποφασισμένο να επιδιώξει εκδίκηση και περισσότερο προσηλωμένο από ποτέ στην επιδίωξη στρατηγικής αποτροπής.
Ακόμα, επισημαίνει περαιτέρω σημάδια μειούμενης ισραηλινής επιρροής, αναφερόμενος στη δημόσια δήλωση του Τραμπ ότι ο Νετανιάχου θα υπέγραφε οποιαδήποτε συμφωνία τού παρουσίαζε και ότι «μόνο εγώ αποφασίζω».
Περιγράφει τα πρόσφατα ισραηλινά πλήγματα στα νότια προάστια της Βηρυτού και στο Ιράν ως περιορισμένα και σε μεγάλο βαθμό συμβολικά, λέγοντας ότι το πλήγμα στη Βηρυτό έπληξε άδεια γραφεία, ενώ οι επιθέσεις στο Ιράν απέφυγαν σκόπιμα ευαίσθητες υποδομές.
Ο Κάσπιτ καταλήγει ότι η ηγεσία του Νετανιάχου έχει πλέον καθοριστεί από ένα παράδοξο, στο οποίο οι ισχυρισμοί περί νίκης επισκιάζονται ολοένα και περισσότερο από συσσωρευόμενες στρατηγικές αποτυχίες, αφήνοντας το Ισραήλ αντιμέτωπο με αυξανόμενες απειλές και ελάχιστες σαφείς οδούς προς μακροπρόθεσμη ασφάλεια.
