Θυμόσαστε τη φιλολογία περί «εσωτερικής υποτίμησης» ή «αποπληθωρισμού», την εποχή που ετοιμαζόταν η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης και το Μνημόνιο; Εγραφαν τότε τα διάφορα παπαγαλάκια, «εκλαϊκεύοντας» τις θεωρίες διάφορων «ειδικών», ότι «εσωτερική υποτίμηση σημαίνει πτώση των μισθών και πτώση των τιμών, λόγω μείωσης της ζήτησης. Εμείς απαντούσαμε τότε, ότι αυτό αποκλείεται να συμβεί, διότι οι τιμές καθορίζονται μονοπωλιακά, και πως εκείνο που θα υπάρξει είναι το φαινόμενο που οι αστοί οικονομολόγοι αποκαλούν «στασιμοπληθωρισμό». Δηλαδή, μείωση του ΑΕΠ και ταυτόχρονα υψηλές τιμές.
Ενάμιση χρόνο μετά τη λήψη του πρώτου πακέτου αντιλαϊκών μέτρων κι ενώ τα πακέτα διαδέχονται το ένα το άλλο, η μεν ζήτηση έχει καταβαραθρωθεί (το δείχνει καθαρά και ο Δείκτης Ογκου Λιανικών Πωλήσεων (βλέπε στη διπλανή στήλη), το ΑΕΠ πέφτει με πιο γρήγορο ρυθμό (το 2011 η πτώση θα είναι μεγαλύτερη απ’ αυτή του 2010), όμως οι τιμές δεν αποκλιμακώνονται. Απλώς, έχει αρχίσει να συγκρατιέται ο ρυθμός αύξησής τους.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕλΣτατ, που αφορούν τον Αύγουστο του 2011, ο Γενικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή σημείωσε αύξηση κατά 1,7%, έναντι αύξησης 5,5% που είχε σημειώσει τον αντίστοιχο περσινό μήνα. Ο μέσος δείκτης, όμως, του δωδεκάμηνου Σεπτέμβρη 2010 – Αυγούστου 2011 σημείωσε αύξηση 4,1%, συγκρινόμενος με το προηγούμενο δωδεκάμηνο, ενώ ένα χρόνο πριν ο μέσος δείκτης σε δωδεκάμηνη βάση σημείωνε αύξηση 3,5%. Βλέπουμε, δηλαδή, ότι κατά την περίοδο της βαθιάς κρίσης και της τεράστιας πτώσης της ζήτησης οι τιμές κινήθηκαν περισσότερο ανοδικά σε σχέση με την περίοδο έναρξης της κρίσης.
