Εχετε προσέξει τελευταία, ότι πολλά σημαντικά γεγονότα γίνονται Πεμπτοπαρασκευές και δεν προλαβαίνουμε να τα συμπεριλάβουμε στην ύλη της Κόντρας;
Λοιπόν, ακόμα δεν τελεσιδίκησε η εξάρθρωση του βραχίονα (μπήκε σε γύψο) και habemous paparam – χολιγουντιανή: Ο Κλούνεϊ (κλάιν μάιν) ή ο Κέιτζ (cage = κλουβί) θα υποδυθούν τον πρωταγωνιστή Goldon. Εμάς όμως άλλα μας καίνε κι οι ρέγκε – ράστα μας κλαίνε. Δεν είχαμε ενημέρωση από τον έγκλειστο γιο Σάκη. Αραγε του υπέβαλε ο πρόεδρος τα έγγραφα που ζήτησε; Από την άλλη, το Κοκκινοσκούφειο ενδιαφέρον δεν ρουαγυαλίζει, δεν σαρκοζεί και τελικώς εχέσθην για τον νικητή των γαλλικών τεφροδόχων. Σύμπαντα τα εΜΜΕσματα ασχολούνται με τις (κουτο)φράγικες εκλογές, λες και δόθηκε (δεν δόθηκε μήπως;) μυστικό συν-θυμα.
Εδώ έχουμε άλλα. Η Ναυσικά (ναυς ΙΚΑ) μπάζει νερά. Το πλοίο της κυνωνικής ασφάλισης βυθίζεται αύτανδρο, οι θέσεις του ΟΔΔΥ σέα αυτό δείχνουν. Ξεπούλημα μέσω ΟΔΔΥ, νέα δημοπρασία που λέει κι ο Τζιμάκος. Κι οι σεβ-αστοί βιομήχανοι μηχανεύονται εκλογές. Αμήχανοι παρακολουθούμε μηχανικά τις εξελίξεις, excel ήξεις αφίξεις σε στατιστικούς πίνακες πιστών δημοσκοπιστών κι ανασκολοπιστών. Την ίδια ώρα, όρα τώρα τη χώρα εκπροσωπούμενη στο εξωτερικό από άμισθους πρόξενους («Ποντίκι» 26/4).
Αποκέντρωση, yeah! Οι όμηροι της παιδείας θα προαυλίζονται στο Μαρούσι, ν’ ανασάνει λίγο το κέντρο. Τουπάκ Αμαρου-σίου, πορείες στο φωτεινό μονοπάτι της Κηφισίας! Και ματ στο τέλος κάθε παρτίδας. Α, ναι: Ολοι στην παράνομη και καταχρηστική -κατά παράδοση- απεργία της 15ης Μάη. Που ‘σαι κοκκινόπανο να διαπραγματευτείς τις γεμάτες δράσεις άδειες ζωές μας…
Το Shit die-mond συνεχίζει να ξερνάει πετρόλαδο στη θύρα της Θήρας. Τα κερκυραϊκά ξενοδοχεία – ύαινες εξακολουθούν να τρέφονται με πτώματα. Είναι λόγοι αυτοί για διαμαρτυρίες; Οεο οεο, πότε θα σταματήσετε τον κυνωνικό πόλεμο, πολύχρωμα αγοροκόριτσα; Ξέχασα, αυτά είναι ζητήματα ήσσονος σημασίας, προέχει η εξέγερση σε ατόλλες του πολεμικού Ειρηνικού και η διάσωση της αιδοιόψειρας του Λεσότο. Να βαφτούμε, εμπρός τύμπανα και πίπιζες, πάντα το μυαλό του συνωστισμού των βολεμένων ήταν στους εργάτες. Κι ο Σάββας εξακολουθεί να μένει ξηρός στο δικό του Γκουαντανάμο. Τι θα γίνει ρεεεεε; Αλήθεια, γιατί δεν τον μήνυσε κανείς για τα ασύστολα ψεύδη του βιβλίου του;
Τρομοκράτες χωρίς μπούργκα από το Μπουργκάς απλώνουν φιτίλι ως την Αλεξανδρούπολη. Ετοιμάζονται γι’ ανατινάξεις στον Εβρο, στο νεύρο της ευρωπαϊκής εξώπορτας. Θράκα θα γίνει η Θράκη, πάει η πατρίδα σε παρτίδα monopoly, άγεται στον αγωγό της άπω λείας. Και το ‘λεγε ο συνάδελφος Κεραυνός, να πάρουν οι πώλοι την Πόλυ, δικιά μας είναι, τον Κεράτιό μου…Αλήθεια τι γίνεται με τα συνδικάτα; Από την «Αλληλεγγύη» του Λέσα Βαλέσα φτάσαμε στην συνώνυμη εκκλησι-αστική ΜΚΟ των σάπιων κοτόπουλων. Αφυπνισθείτε πιστοί (piss tea, οι ουρούντες τέιον).
Το σλαβομακεδονικό τόξο επιβουλεύεται την ορθοδοξία μας. Ρουμάνοι έρχονται από ρουμάνια, ο Βουλγαράκης της πολιτιστικής απραξίας πουστρώνει χαλί στους βούλγαρους, σκοπιανοί καταλαμβάνουν σκοπιές, αλβανοί κι αλαβάνοι ανοίγουν κερκόπορτες σε απόγονους κερκοπιθήκων. Η χώρα κινδυνεύει, όχι μόνο από το Χόρα, τις χορεύτριες και τα χορικά των δελτίων αηδήσεων. Η πα-τρις βαδίζει προς τον κρημνόν, που έλεγε κι ο μεγάλος δικτάτωρ (ποιος Τσάρλι Τσάπλιν ρε;). Ακόμα και οι γείτονες το αντιλήφθηκαν και πάγωσαν τα θερμά επεισόδια. Πήραν σακούλια πασατέμπο και μας κάνουν χάζι, καθισμένοι στα μικρασιατικά ρείθρα του Αιγαίου. Τα παράλια έχουν γεμίσει τσόφλια, από ψόφια Ιμια (ψοφίμια) μέχρι Καστελόβριζο που βρίζει την ελληνική απουσία, γυρεύοντας απέναντι νερό, γιατρούς και είδη προ της ανάγκης…
Κι οι εργάτες, με σφιγμένες τις ροζιασμένες γροθιές από αγωνία, περιμένουμε την κλήρωση του Λόττο, δύο άγιες τριάδες μπαλάκια που θ’ αλλάξουν τη ζωή μας. Να διαβούμε το ταξικό αυλάκι –τέλος το ταβλάκι- και να μιλάμε πλέον ήπια, πολιτισμένα για ταξικές αντιθέσεις, αλλάζοντας την κουβέντα. Γιατί όπως λένε οι Μαρξ – Σπένσερ «ο πελάτης δεν έχει να χάσει παρά το περιεχόμενο της πιστωτικής κάρτας του». Κάρτα μωρή άρρωστη.
Τέλος, χωρίς διάθεση συκοφαντίας, μηλοφαντίας ή φραουλοφαντίας και μη ων ΚΚΕ (Καλλιεργητής Κλίματος Εχθρότητας), διαφωνώ με το ψιλό γαζί στην Ιωνία (ξηλώθηκε;) και συντάσσομαι με την κεφαλαιο-ποίηση. Ιδίως με τον ακροτελεύτιο στίχο του Byron: Μετά τη γερή μπάζα, είστε όντως για τα μπάζα! Καθόσον καραγκιόζηδες, σύμφωνα και με τον Κεφαλογιάννειο λυρισμό.
Κοκκινοσκουφίτσα
