Δύο χιλιάδες είκοσι έξι
ατέλειωτη νύχτα, αργεί να φέξει
Την Παρασκευή 29 Μαΐου, συμβολική και αποφράδα ημέρα διά το έθνος, συμπληρώνονται εννιά χρόνια από τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, πάτερ φαμίλια της γνωστής και εκτεταμένης φαμίλιας επιγόνων του αυτού κλάδου εξειδικευμένης απασχόλησης.
Με την ευκαιρία, τα ελληνικά του υιού χρειάζονται κι αυτά -πέρα από τη χώρα- ένα κάποιο… νοικοκύρεμα: «Στην ποντιακή κοινότητα οφείλουμε συνεπώς όχι μόνο χρέος μνήμης αλλά και χρέος ευγνωμοσύνης».
Eχουμε κόλλημα με τον Κούλη τελικά. Και με τα κουλά: Μύκονος – Σαντορίνη 96,70 ευρώ, Ηγουμενίτσα – Μπάρι 52 ευρώ. Τελικά είναι ή δεν είναι «εισαγόμενη ακρίβεια» όπως είπε ο πατερούλης;
Α, ναι. Την Τετάρτη είπε άλλο ένα κορυφαίο: «Συνειδητή επιλογή να έχουμε το χαμηλότερο εισιτήριο ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ», πιστεύοντας πως απευθύνεται σε χαχόλους, αν το συνδυάσουμε με αυτά που γράφουμε παραπάνω και με μύρια όσα άλλα.
Η εκ συμβασιλευούσης ορμώμενη και εν Κολωνακίω παρεπιδημούσα ΜαρΚα ύψωσε τον τίμιο σταυρό του αγώνα στις 21 Μαΐου, ανήμερα (ποια θηρία ρε;) της εορτής των Κωνσταντίνου και Ελένης (ποιος Καντακουζηνός και ποια Βλαχάκη ρε;). Μετά την ανακοίνωση της πρωταπριλιάς που δυστυχώς δεν ήταν ψέμα.
Μια κόρη γλυκοτραγουδάει σε κρυσταλλένιο πύργο
αγέρας παίρνει τη φωνή, την πάει όπου να ‘ναι
άλλοι στέκουν και την ακούν σαν ποντικοί στη φάκα
κι άλλοι μπινελικώνουνε το δρόμο τους τραβώντας.
Με κομμένη την ανάσα η στήλη αναμμένη ανά many αναμένει την Τρίτη 26 Μαΐου και την ανακοίνωση του νέου κώματος του Αλέξη. Προφανώς διέλαθε της προσοχής του Αλέξη και των περί αυτώ image makers και make imagers ότι πρόκειται για τη μέρα που συμπληρώνονται δεκαεφτά χρόνια από τον θάνατο του Μιχάλη Παπαγιαννάκη…
Είχαμε προτείνει παλιότερα κάποια ονόματα και θα επανέλθουμε με πωλητική κριτική μετά τα βαφτίσια. Ομως, λαμβάνοντας εμμέσως πλην σα φως μέρος στην ψηφοφορία για το όνομα του νέου Αλέξειου κώματος, η στήλη σημειώνει τα ακόλουθα: Το «Κυβερνώσα Αριστερά» απορρίπτεται, αφού περιέχει αντίφαση εν τοις όροις. Εκτός αν νομίζουν ότι δεν θα βρεθεί ποτέ εκτός κυβέρνησης (τι γελάτε ρε;). Ομοίως και τα «Ιθάκη» και «Πυξίδα» γιατί περιέχουν την παραδοχή ότι το νέο κώμα σχετίζεται με πρέζα και παραπέμπουν σε απεξάρτηση. Το «Ιθάκη» συνδέεται πρώτιστα και άρρηκτα με τίτλο ποιήματος και νησί, ενώ έχει «καεί» και ως τίτλος βιβλίου του αναπεπαλαιωμένου κομματάρχη. Το «Νέα Πορεία» θα παλιώσει ή θα λοξοδρομήσει πολύ σύντομα. Το «Λάουρα»… γιατί όχι «Περιστέρα» ή «Μπέτι»; Οσο για το «Προοδευτική Αριστερά» έχει δώσει εξαιρετική απάντηση προ ετών ο μακαρίτης ο Τζιμάκος.
«Από την κοινωνία, με την κοινωνία, για την κοινωνία». Ο,τι πρέπει για τα «Αντικυνωνικά» δικέ μου! Ασε που αυτό το «με την κοινωνία» συνιστά παραδοχή παρείσακτου και παρεισφρέοντος…
Δύο πουλάκια κάθονταν στου λημεριού τη ράχη
μ’ ανακοινώσεις έπρηζαν τα μέζεα του κοσμάκη
ώσπου ‘ρθε μαύρος Μάιος που δίνουν ένα σάλτο
και ρίχνονται στην κλεφτουριά για να τσιμπολογήσουν.
Το ‘να πετάει δεξιά και στα ζερβά το άλλο
μπάχαλο αναμένεται και μάλιστα μεγάλο.
Μένει μ’ όνο μόνο η εκκρεμότητα Αντωνάκη, που τον έπιασε το γλυκύ του, πήρε για άλλη μια φορά το καπελάκι του και έφυγε.
Κάποτε το Ιράν (e-run) είχε επικηρύξει τον Σαλμάν Ρούσντι, τώρα ήρθε η σειρά των Ντόναλντ και Μπέντζαμιν.
Και για να μην κοροϊδευόμαστε: Στον παρακμιακό, τοξικό, σηπτικό και καταστροφικό καπιταλισμό δεν χρειάζονται ούτε πόλεμος ούτε «ελ νίνιο» για να ακριβύνουν τα (κάθε είδους) προϊόντα.
Κοκκινοσκουφίτσα
