Δύο χιλιάδες είκοσι έξι
ατέλειωτη νύχτα, αργεί να φέξει
Η ιστορική Μιμή δεν ξεχνιέται, αλλά ας μη ξεχάσουμε ότι την Πέμπτη 30 του Απρίλη κλείνει τα 71 χρόνια της.
Καλά τα λέει ο κυβερνητικός απρόσωπος: «Μια νοσηρή μειοψηφία κάνει θόρυβο» την ώρα που η κυβέρνηση αθόρυβα, σεμνά και ταπεινά, οδηγεί τη χώρα σ’ ένα ακόμα καλύτερο θαύμα από αυτό που ζει τώρα.
Για το ψηφιακό θαύμα και νοικοκύρεμα που καυχιέται, δεν μιλάμε εμείς. Μιλάει η πλατφόρμα του κοινωνικού τουρισμού (και άλλες) που με τόσα πεσίματα, λογικά πρέπει τώρα να βρίσκεται στο ΚΑΤ με γύψο.
Είτε το κάνουν με ΕΔΕ ή με άρση ασυλίας
ίδιο το αποτέλεσμα πέραν αμφιβολίας.
Μετά από τα λεκτικά χτυπήματα προς τους κομμουνιστάς, τους ομοφυλοφίλους, τους εμβολιασμένους της πανδημίας, τα θύματα των Τεμπών και πλείστους όσους συμπεριλαμβάνει εις τας νουθεσίας προς το ποίμνιό του, ο Αμβρόσιος των Καλαβρύτων κοπάνησε ένα σκύλο με την ποιμαντορική ράβδο του, ως καλός ποιμήν. Τους άλλους προαναφερθέντες είναι λίγο πιο επικίνδυνο να τους κοπανήσει… Και την επόμενη μέρα -ω της συμπτώσεως!- κυκλοφορούσε η είδηση ότι ταύρος κάρφωσε στα οπίσθια τον «βασιλιά των ταυρομαχιών» της Ισπανίας.
Ο χθεσινός ο ποντικός κι η νέα ποντικίνα
τρέχουν στα παρασκήνια για να ετοιμαστούνε.
«Ζυγώνει η ώρα» λέει αυτός, εκείνη «ξεκινάμε»
μην έχουμε παράπονο, ωραία δεν περνάμε;
Κυβέρνηση και Τράπεζα της Ελλάδας έσπευσαν να καταθέσουν την εμπιστοσύνη τους για ανανέωση της θητείας του, γιατί τέτοιο Στουρνάρα δεν βρίσκει εύκολα κανείς.
Ε, αφού είναι ικανοποιημένος ο Νίκος από την εικόνα του ΠαΣοΚ, σ’ εμάς δεν πέφτει κανένας λόγος.
Μπορεί να δυσκολεύομαι να βγάλω ‘γω το μήνα
αλλά βολτίτσα κέρασα σε Μαρία και Λίνα.
Μετά απ’ το προπερσινό ταξίδι στην Κορέα
τώρα χτύπησαν Αίγυπτο. Πάρα πολύ ωραία!
Μια ξαφνική αδιαθεσία με λιποθυμικές τάσεις κυρίευσε την Κοκκινοσκουφίτσα στο άκουσμα της είδησης ότι ο συνεχιζόμενος πόλεμος θα φέρει σύντομα έλλειψη καλλυντικών στην αγορά.
Πού είναι οι πρωτομαγιές, πού ‘ναι κείνες οι μέρες;
Πού είμαι ‘γω, πού είσαι συ και πού είναι οι άλλοι;
Γονατισμένοι στην ψευτιά και μέσα στις φοβέρες
ζούμε με φώτα αλλοτινά και με σκυφτό κεφάλι.
Εχασες τον Όρμπαν, τα χάλασες και με τη Μελόνι, δεν είναι καιρός για τέτοιες απώλειες μεγάλε, γιατί σύντομα θα χρειαστείς βοήθεια. Πρόταση της στήλης: Ρίξε γέφυρες κατά Γερμανία μεριά, το AfD αναδύεται και ίσως γίνει (και εκεί) το θαύμα.
Σαν πρόσταξα, πρωταπριλιά, θαρρούσαν ήταν ψέμα
μα όλους τους συνέφερε το αυστηρό μου βλέμμα
κι έπειτα σάλπισα ηχηρά, φώναξα «ξεκινάμε»
μέσ’ στην αρένα στάθηκα και λέω σ’ όλους «να ‘μαι»
γιατί ‘μαι η καπετάνισσα η μοσχοαναθρεμμένη
που δεν κρατιέται, δεν μπορεί άλλο να περιμένει.
Με λένε γέννα των καιρών, με λένε οπορτούνα
θέλουν να μου κρεμάσουνε οι κάργιες την κουδούνα
ζηλεύουν την πολιτική κατάρτιση, το ήθος
που έχω τις προδιαγραφές να ‘μαι ο νέος μύθος
ζηλεύουν που αριστερά και δεξιά ψαρεύω.
Με αφορμή τη συμπλήρωση μισού αιώνα την Παρασκευή από την πρωτομαγιάτικη δολοφονία του Αλέκου Παναγούλη: «Εσείς που ξεχνάτε το χθες / που τόσο θολά βλέπετε το σήμερα / που αδιαφορείτε για το αύριο / που αναπνέετε για να πεθάνετε / εσείς που μόνο για χειροκροτήματα έχετε χέρια / που κι αύριο θα χειροκροτάτε / απ’ όλους δυνατότερα όπως πάντα / όπως και χθες, όπως και σήμερα / εσείς ας ξέρετε λοιπόν / ζωντανά επιχειρήματα της κάθε τυραννίας / πως τους τυράννους τους μισώ πολύ / τόσο πολύ όσο σιχαίνομαι εσάς».
Κοκκινοσκουφίτσα
