Δύο χιλιάδες είκοσι έξι
ατέλειωτη νύχτα, αργεί να φέξει
Μη ξεχάσουμε ότι την Τετάρτη 6 του Μάη κλείνει τα 72 χρόνια της η Ντόρα Μπακογιάννη.
Μεγάλε, η Emily in Paris γίνεται Emily in Mykonos. Σπεύσε να τη δεις, ευκαιρία, άλλωστε δεν συνηθίζεις να πηγαίνεις εκεί!
Η ΜαρΚα μεταφέρει, λέει, σπίτι και γραφείο από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα. Και βέβαια όχι όπου να ‘ναι, αλλά στο Κολωνάκι, περιοχή-σύμβολο της εθνικής συμφιλίωσης.
Και η θεία Μάρω πάντα μα πάντα με την ίδια στέκα, πάντα μα πάντα με τις ίδιες φούστες, τα ίδια παρωχημένα πανωφόρια, την ίδια μίζερη, απολύτως εκνευριστική εικόνα! «Θεία Μάρω, καλέ θεία Μάρω / αύριο φύλαξε και για μας λίγο χαλβά. / Θεία Μάρω, καλέ θεία Μάρω / αύριο πες μας για δράκους, πες μας για σπαθιά».
Αν το δούμε ανάποδα, σε πόσους 89χρονους έχει επιτεθεί ο ΕΦΚΑ;
«Λυπάμαι, κάποτε τον θεωρούσα φίλο μου» είπε ο Αδωνις και προανήγγειλε μήνυση σε βάρος του Κυριάκου Βελόπουλου. Τι να πρωτοσχολιάσεις, τη μήνυση, τους αλλοτινούς φίλους του, τον ψυχολογικά αξιοσημείωτο τρόπο διαχείρισης των σχέσεών του, τι; Αλλη μια (ελληνική) λύση δεσμών…
Αραγμένη στον Αραχθο κι αγναντεύοντας την Αρτα χωρίς άρτο, αλλά με πλήθος θεαματικών θεαμάτων, η ελαφρώς λαϊκή μούσα αποπειράται να αποπερατώσει τον κύκλο διά σκευών διασκευών παραδοσιακών ποιημάτων με τίτλο «Πασαλείμματα στα λύματα των λυμεώνων»:
Σαρανταπέντε μάστορες κι εξήντα μαθητάδες
γεφύρι θεμελίωναν για να βγει η Ελλάδα
από την τριτοκοσμική λίστα και να χορεύει
στης Ευρωλάνδης τα γκαλά και των «πολιτισμένων»
πρώτος να σέρνει το χορό ο άξιος πατερούλης
ο μέγας μεταρρυθμιστής (ποιος Λούθηρος;) ο Κούλης.
Μα με πορδές δεν βάφονται αυγά, ρώτα τους όλους
και τα μεταξωτά βρακιά είν’ για επιδέξιους κώλους
όχι δεξιούς, επιδέξιους. Μάγκες, όχι μαρμάγκες
εργάτες φίλους της δουλειάς και όχι ματσαράγκες.
Κι έτσι, κλαίνε οι μάστορες, κλαίνε κι οι μαθητάδες
που ολημερίς δηλώνανε «δείτε εδώ γεφύρι!»
κι ο κόσμος έβλεπε γιαπί και μπάχαλο μεγάλο
ημέτερους, διαφθορά, σαπίλα, τίποτ’ άλλο…
Πριν από χρόνια, όταν η «πρώτη φορά αριστερά» χώρα (τι γελάτε ρε; Τέτοια «αριστερά», πρώτη και τελευταία φορά) περίμενε την ελπίδα που τελικά ήρθε αναγραμματισμένη ως λεπίδα λοβοτομής, η λαϊκή μούσα έγραφε «Στον δρόμο που πηγαίναν τον Γέρουν απαντούν. / – Γεια σου, χαρά σου, Γέρουν – Καλώς τα τα παιδιά». Αυτός ο γέρουντας ξαναβγήκε στο προσκήνιο για να σφίξει το χέρι του Κυριάκου βου (βήτα) Πιερρακάκη και να δηλώσει περήφανος για την Ελλάδα. Τ’ ακούς Γιάνη μου, το μαντίλι σου;
Κάθε λίγο η ίδια, επαναλαμβανόμενη «είδηση». Κι αυτή η Μελάνια πια, τόσο πολύ δεν αντέχει το ταίρι της (τον πρώτο πολίτη του κόσμου!) κι όλο τραβιέται όποτε πάει να την αγγίξει; Ή μήπως «παίζει» κάτι άλλο;
Νικολάκη Ανδρουλάκη, αν ήμουν κι εγώ εκτός νυμφώνος χωρίς προοπτική εισόδου, θα πρότεινα όχι τετραήμερη αλλά μονοήμερη εργασία!…
Ασχολίαστο: «Η Ελλάδα έχει υπάρξει πολύ υποστηρικτική. Είναι φανταστική χώρα και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι φανταστικός τύπος. Μας έχει βοηθήσει σε πολλά, καταλαβαίνει τη σημαντικότητα της κατάστασης» είπε ο Donald Trump.
Μπαίνουμε σε νέα φάση για τα εργασιακά στον «θαυμαστό καινούργιο κόσμο» και δεν ανοίγει ρουθούνι: Η «Meta» του Μαρκ Ζούκερμπεργκ ετοιμάζει απολύσεις οχτώ χιλιάδων εργαζόμενων, καθώς εκτοξεύονται οι επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη.
Επί του πιεστηρίου: Μάθαμε και μάθετε κι εσείς ότι ο Νίκος Παππάς δεν έχει μιλήσει στον Αλέξη από τότε που ο δεύτερος έφυγε από τον ΣυΡιζΑ. Κρίμα, γιατί ο Αλέξης είχε τις καλύτερες σχέσεις όλων με τους παπάδες.
Κοκκινοσκουφίτσα
