Κοιτάζοντας περισσότερο στο εσωτερικό παρά στο διεθνές ακροατήριο ο Γ. Παπακωνσταντίνου δήλωσε στη βελγική «Libre Belgique», ότι η ανάκαμψη στην Ελλάδα θα αρχίσει το 2011. Είναι δυνατόν να λέει ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός τέτοιες παπαριές; Είναι και παραείναι. Κι όταν αρμόδιος υπουργός είναι ένας αδίστακτος Γκεμπελίσκος, το πράγμα γίνεται πιο εύκολο. Ο ίδιος δεν είναι που εξακολουθεί να δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα; Γιατί να μην «προβλέψει» και έναρξη της ανάκαμψης; Αλλωστε, σκέφτεται ότι ενδεχομένως ο ίδιος να μην είναι υπουργός για να πρέπει να δώσει λογαριασμό.
Στο προηγούμενο φύλλο κάναμε μια απλή σκέψη σε σχέση με τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για την πορεία εκτέλεσης του προγράμματος σταθερότητας του Μνημόνιου. Γράφαμε: «Παπακωνσταντίνου και Σαχινίδης επαναλαμβάνουν καθημερινά, ότι η υστέρηση των εσόδων είναι μόλις 770 εκατ. ευρώ, το μεγαλύτερος μέρος των οποίων θα καλυφθεί μέχρι το τέλος του χρόνου. Γιατί τότε θέλουν «μαξιλάρι» (πάνω από το προβλεπόμενο) 4 δισ. από τις δαπάνες; Και γιατί στην ίδια παράγραφο σημειώνουν «ανά πάσα στιγμή, αν η απόδοση απομακρυνθεί από αυτούς τους στόχους, ή τα έσοδα πέσουν κάτω από το προγραμματισμένο, η κυβέρνηση θα είναι έτοιμη να λάβει διορθωτικά μέτρα»; Είναι ολοφάνερο ότι κυβέρνηση και τρόικα ψεύδονται. Δεν δίνουν όλα τα στοιχεία στη δημοσιότητα, για να μπορούν να προχωρούν συνεχώς σε νέα αντιλαϊκά μέτρα. Αν έχεις «μαξιλάρι» 4 δισ. από τις δαπάνες και υστέρηση μόνο 0,77 δισ. στα έσοδα, δεν έχεις ανάγκη να μιλάς για «διορθωτικά μέτρα». Το «λογικό» θα ήταν να μιλάς για επιστροφή –τουλάχιστον ενός μέρους– του «μαξιλαριού» με τη μορφή αύξησης κρατικών δαπανών, επιδοτήσεων, επιδομάτων κ.λπ.».
Τελευταίες διαρροές από το υπουργείο Οικονομικών (ως γνωστόν, οι διαρροές πάντοτε προετοιμάζουν το έδαφος) δίνουν συγκεκριμένη απάντηση στο ερώτημα που διατυπώσαμε. Αποκαλύπτουν τα ψέματα της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών. Στο εξάμηνο, με διάφορα κόλπα (κυρίως με καθυστέρηση πληρωμών), το υπουργείο Οικονομικών έδειξε μια ψεύτικη εικόνα, σύμφωνα με την οποία το έλλειμμα μειώνεται κατά περίπου 40% και η υστέρηση στα έσοδα είναι μόνο 770 εκατ. ευρώ. Στο οκτάμηνο τα πράγματα έγιναν καθαρά. Τα έσοδα αυξάνουν με ρυθμό μόλις 3,2% και η απόκλιση σε ετήσια βάση υπολογίζεται στα 3,5 δισ. ευρώ. Να γιατί θέλουν το «μαξιλάρι» των 4 δισ. από το σκέλος των δαπανών.
Ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι η μεγάλη υστέρηση των εσόδων εμφανίζεται στον τομέα των λιανικών πωλήσεων, όπου εμφανίζεται μείωση εσόδων 2,7% έναντι της περσινής χρονιάς, παρά την αύξηση του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Η μείωση αυτή δεν δικαιολογείται από τη μείωση του τζίρου λιανικής, αλλά είναι αποτέλεσμα, πρώτο, της μη πληρωμής ΦΠΑ από τους πολίτες (εκεί «κατάντησε» το περιβόητο «κίνημα αποδείξεων» για το οποίο καμάρωνε το Φλεβάρη και το Μάρτη ο Παπακωνσταντίνου) και, δεύτερο, της μη καταβολής του ΦΠΑ από τις επιχειρήσεις. Αντιμέτωποι με το φάσμα του λουκέτου, έμποροι, επαγγελματίες, βιοτέχνες, προτιμούν να μη καταβάλλουν τον ΦΠΑ που έχουν εισπράξει, αλλά να τον χρησιμοποιούν για να παρατείνουν την επιβίωση των επιχειρήσεών τους. Ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται. Αν είναι να βάλει λουκέτο, αν του «σκάνε» οι επιταγές η μία μετά την άλλη, το χρέος προς την εφορία θα σκεφτεί ο «μικρομεσαίος»;
Το τεχνικό κλιμάκιο της τρόικας, που βρίσκεται ήδη στην Αθήνα και ξεσκονίζει τα βιβλία στο υπουργείο Οικονομικών, προετοιμάζοντας τη δουλειά για τους τρεις ελεγκτές που θα έρθουν πάλι σε λίγες μέρες, έχει ήδη εντοπίσει το πρόβλημα και –όπως είπαν στελέχη του Γενικού Λογιστήριου– η φράση που επαναλαμβάνουν συνεχώς τα μέλη του είναι «κόψτε δαπάνες». Μάλιστα, ζητούν να κοπούν δαπάνες ακόμη και από τη μισθοδοσία των δημόσιων υπάλληλων! Ερχεται, λοιπόν, πιο κοντά η μέρα που θα υπάρξουν απολύσεις εργαζόμενων αορίστου χρόνου από τις ΔΕΚΟ, αλλά και νέες περικοπές στις αποδοχές των εργαζόμενων στο δημόσιο.
