Mε μια σκληρή καταγγελία αποχώρησε από το έκτακτο τρομοδικείο ο Χρ. Ξηρός, στη σημερινή συνεδρίαση. Για την ακρίβεια, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, καθώς το δικαστήριο μέσα σε 18 ώρες έκανε στροφή 1800 και ουσιαστικά του απαγόρευσε να υποστηρίξει με τον τρόπο που αυτός είχε επιλέξει την ένστασή του για την προανακριτική του «απολογία». Η εισαγγελέας είχε προαναγγείλει αυτή τη στροφή από το τέλος της προηγούμενης συνεδρίασης, όμως ο πρόεδρος είχε αφήσει να διαφανεί πως δεν συμφωνούσε με την εισαγγελέα. Τι μεσολάβησε από τις 3 χτες το μεσημέρι μέχρι σήμερα στις 9 το πρωί; Ο καθένας μπορεί να το καταλάβει.
Ο πρόεδρος, επιμένοντας σε μια κατασταλτική και αυθαίρετη ερμηνεία της δικονομίας, απαγόρευσε στο Χριστόδουλο να αναφερθεί στις ενέργειες για τις οποίες κατηγορείται, για να φανεί μέσα από αυτή την αναφορά ότι η προανακριτική του είναι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένη. Η πλάκα είναι πως το ίδιο ακριβώς είχε κάνει αγορεύοντα επί διήμερο ο συνήγορός του Γ. Γκουντούνας. Το ίδιο (με διαφορετική επιχειρηματολογία) είχε κάνει το Γενάρη ο Χριστόδουλος. Προς τι λοιπόν η απαγορευτική εμμονή τώρα; «Η δικονομία έχει γίνει λάστιχο», σχολίασε κάποια στιγμή ο αναπληρωτής πρόεδρος. Αυτή είναι ήπια φράση, απάντησε ο Δ. Κουφοντίνας. Από την έκρηξη του Πειραιά μέχρι σήμερα ανατράπηκαν τα πάντα και έρχεστε τώρα να θυμηθείτε τη δικονομία; Πρόκειται για καθαρά πολιτική απόφαση. Ηδη η Δικαιοσύνη έχει αποδείξει ότι δεν είναι ανεξάρτητη και δεν είμαι εγώ που θα στενοχωρηθώ γι’ αυτό. Ενας κατηγορούμενος έχει αποχωρήσει και σ’ έναν άλλο απαγορεύετε να υποστηρίξει τις θέσεις του. Θέλετε μια δίκη χωρίς κατηγορούμενους; Απαντήστε.
Μέσα σε κλίμα έντασης και συνεχών αντεγκλίσεων, η υπεράσπιση προσέφυγε στο δικαστήριο, το οποίο ύστερα από ένα μεγάλο διάλειμμα επικύρωσε την απόφαση του προέδρου. Ο Χρ. Ξηρός ολοκλήρωσε την τοποθέτησή του με ένα δριμύτατο πολιτικό «κατηγορώ» (θα το παραθέσουμε ολόκληρο στο επόμενο φύλλο) και στο τέλος ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τη δίκη και παύει τους συνηγόρους του.
Μια μικρή γεύση μόνο από το «κατηγορώ» με το οποίο ο Χριστόδουλος συνόδευσε την αποχώρησή του:
«Η κατασκευασμένη ομολογία μου ήταν η αφορμή και το μέσο για την επίτευξη του απώτερου σκοπού της εξουσίας:
Την ιδεολογικοπολιτική και ηθική απαξίωση, όχι μόνο της 17Ν αλλά και γενικότερα του επαναστατικού κινήματος.
Έπρεπε η οργάνωση 17Ν να παρουσιαστεί σαν μια «συμμορία φονιάδων και ληστών».
Στο δικό μου πρόσωπο συγκεντρώθηκαν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που απαιτούσε η κρατική προπαγάνδα.
Το παρελθόν μου εξαφανίστηκε. Στη θέση του μπήκε μια πλαστή, κατασκευασμένη εικόνα μου.
Εγώ όμως από τα μαθητικά μου χρόνια υπήρξα – και το απέδειξα μέσα σ’ αυτή την αίθουσα - στρατευμένος στην επαναστατική αριστερά σε μια εποχή έντονων πολιτικών ζυμώσεων.
Η σκληρή πραγματικότητα.
Η φτώχεια.
Η εκμετάλλευση.
Η αναλγησία των ισχυρών.
Η κοινωνική αδικία.
Αυτά με έβγαλαν στο δρόμο.
Δεν μπήκε κανένας διάολος μέσα μου (κυρία εφέτη).
Εκανα απλώς ότι κάνει το κάθε συνειδητοποιημένο μέλος της τάξης μου.
Συμμετείχα σε κάθε μορφή κινητοποιήσεων και διεκδικήσεων του εργατικού και γενικότερα του μαζικού κινήματος. Δεν έλειψα από καμία μεγάλη σύγκρουση της γενιάς μου με την εξουσία όλα αυτά τα χρόνια.
Εντάχθηκα στο φυσικό μου χώρο, το μαζικό κίνημα.
Διεκδικήσαμε – Παλέψαμε – Συγκρουστήκαμε – Κατακτήσαμε
Μετά την υποχώρηση του μαζικού κινήματος (95) οι εξουσιαστές παίρνουν πίσω δικαιώματα και κατακτήσεις
Παρέμεινα και σταθερός στις θέσεις μου
Αυτή είναι η δική μου διαδρομή, αυτά πάντα πίστευα και ακόμα πιστεύω.
Σήμερα το κίνημα είναι αναγκαίο όσο ποτέ άλλοτε
Σήμερα η ενότητα στη δράση είναι καθήκον
Στην παγκοσμιοποιημένη Νέα Τάξη πραγμάτων το μόνο που μπορούμε να αντιτάξουμε είναι η παγκοσμιοποιημένη αντίσταση!
Βρίσκομαι εδώ μέσα γιατί είμαι πολιτικός αντίπαλος του καθεστώτος που σας διόρισε.
Βρίσκομαι εδώ μέσα για αυτά που χρόνια αγωνίζομαι, για ένα καλύτερο κόσμο χωρίς πολέμους, πείνα και καταπίεση. , για μια σοσιαλιστική αταξική κοινωνία στην οποία δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Θεώρησα και θεωρώ τη ζωή μου κομμάτι των αγώνων του λαού μας και του ελληνικού επαναστατικού κινήματος.
Ανήκω, όπως και χιλιάδες άνθρωποι της γενιάς μου σε εκείνους που τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, εμπνευστήκαμε από τους επαναστατημένους εργάτες της Ρωσίας που βάδιζαν προς τα χειμερινά ανάκτορα
Από τους υπερασπιστές του Στάλινγκραντ
Τις στρατιές του κόκκινου στρατού μπροστά στον κίτρινο ποταμό
Τους αντάρτες του Βιετνάμ
Της Σιέρα Μαέστρα
Τους μαχητές των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων, τους κούρδους και τους παλαιστίνιους
Που εξακολουθούμε να εμπνεόμαστε από τους ιρακινούς μαχητές που αντιστέκονται στον αμερικάνο κατακτητή, τώρα, σήμερα, αυτή τη στιγμή
Συναντήσαμε τους αγωνιστές και τους μάρτυρες του λαού μας
Τον Διονύσιο το Σκυλόσοφο
Το Ρήγα και τον Διάκο
Τον Καραισκάκη και τον Μακρυγιάννη
Τον Μαρίνο Αντύπα
Τους κομμουνιστές, τους αντάρτες του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού
Τους εξεγερμένους του Πολυτεχνείου
Σκοπούς της ιστορίας και του χρόνου
Είχα την τύχη και την τιμή να συμμετέχω σε όλες τις συγκρούσεις και όλες τις μαζικές κινητοποιήσεις, σ΄όλους τους αγώνες της γενιάς μου
Για αυτόν ακριβώς το λόγο βρίσκομαι εδώ πέρα.
Δεν δικαιούστε λοιπόν να με δικάσετε.
Δεν νομιμοποιήστε να με δικάσετε
Μπορεί στο δικαστήριο σας να είμαι κατηγορούμενος αλλά στο εδώλιο της Ιστορίας ένοχοι είναι αυτοί που σας έδωσαν την εντολή που τόσο πιστά εκτελείτε
Αυτοί που υπηρετείτε μιλάνε για την αξία της ανθρώπινης ζωής, οι αίτιοι, οι αυτουργοί για την πρόκληση του καθημερινού πόνου, της απέραντης δυστυχίας
Οι υπεύθυνοι για τη συστηματική και πλήρη απαξίωση της ανθρώπινης ζωής.
Αυτοί που δε νιώσαν ούτε ένα σκίρτημα της πορωμένης καρδιάς τους για τα εκατομμύρια των νεκρών των πολέμων και της πείνας.
Αυτοί που εξολοθρεύουν λαούς ολόκληρους για τα άθλια συμφέροντά τους.
Αυτοί που υποθηκεύουν το μέλλον, μολύνουν τον πλανήτη, καταστρέφουν και καταληστεύουν τους πόρους, σπέρνουν την αρρώστια και το θάνατο με μοναδικό στόχο το κέρδος
Και αυτοί και εσείς που τόσο πιστά τους υπηρετείτε, δεν έχετε δικαίωμα να με κρίνετε
Οι επαναστάτες δεν λογοδοτούν σε δικαστήρια, παρά μόνο στο λαό και στην Ιστορία
Δεν έχω να απολογηθώ τίποτα σε εσάς
Δεν είστε οι φυσικοί μου δικαστές
Οχι μόνο γιατί εξοβελίσατε τους ενόρκους
Οχι μόνο γιατί μειώσατε τον αριθμό στην κληρωτίδα
Οχι μόνο γιατί στήσατε νόμους στο παραπέντε ή και στο και πέντε
Οχι γιατί στήσατε την κατηγορία και μεθοδεύσατε την καταδίκη
Οχι γιατί νομιμοποιήσατε τα βασανιστήρια
Ολα αυτά έγιναν βέβαια, αλλά άπτονται της αστικής νομιμότητας, της δικής σας νομιμότητας, που καταπατήσατε, κουρελιάσατε και πετάξατε στα αζήτητα
Αυτή η αστική νομιμότητα δεν με αφορά.
Στους 11 περίπου μήνες που πέρασαν από τότε που ξεκίνησε τούτο το εφετείο, απάντησα και κατέρριψα όλες τις κατηγορίες, αποκάλυψα το στήσιμο αυτής της βρώμικης υπόθεσης που ονομάστηκε εξάρθρωση, όχι φυσικά γιατί περίμενα κάτι από εσάς, όχι γιατί διαπραγματεύτηκα ούτε στιγμή την αθωότητα και την ελευθερία μου. Δεν έτρεφα και δεν τρέφω καμία αυταπάτη.
Ο λόγος που απάντησα σε κάθε παράγραφο, σε κάθε λέξη, σε κάθε λεπτομέρεια αυτού του κατηγορητηρίου ήταν για να αποδείξω τη φαιδρότητά του αλλά και την αναλγησία των εμπνευστών του
Σας έβγαλα γλώσσα και για σας αυτό αποτελεί ύβριν
Δεν είμαι βέβαια αυτό που με κατηγορείτε
Ανήκω όμως σίγουρα σ’ αυτούς που φοβάστε.
Σ’ αυτούς που στοιχειώνουν τα όνειρα των αφεντικών σας και των κάθε λογής εξουσιαστών.
Δεν με ενδιαφέρει η ετυμηγορία σας
Δεν με νοιάζει η κρίση σας
Αποστάτης της τάξης μου δεν υπήρξα ποτέ. Τις συνέπειες της ανυπακοής μου τις γνωρίζετε όλοι από το πρώτο δικαστήριο. Θα τις επαναλάβετε και σ’ αυτό.
Οπως και να με ονομάσετε,
σήμερα τρομοκράτη,
χτες κομμουνιστοσυμμορίτη,
προχτές κλέφτη και κατσαπλιά,
αιρετικό, απελάτη, Σπάρτακο, Θερσίτη …
Για μένα και την τάξη μου αυτοί είναι τίτλοι τιμής.
ΧΤΥΠΑΤΕ ΑΛΥΣΟΔΕΝΕΤΕ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΤΟ ΝΟΥ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΝ ΑΦΗΝΕΤΕ ΛΕΥΤΕΡΗ
ΣΚΛΑΒΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑ
(Προμηθέας Δεσμώτης)
