Δυο χιλιάδες και εννέα: father τα ‘μαθες τα νέα;
Ακρως σοβαρή πλακίτσα, στίχοι: Κοκκινοσκουφίτσα.
Στις 7 Ιουλίου στην αρχαία Ρώμη, είχαν τις εορτές των θεραπαινίδων (Ancillarum Feriae). Γεγονός που με υποχρεώνει να συγγράψω μερικές ευχετήριες κάρτες και να τις αποστείλω δεόντως… Επίσης, είδα ότι κλείνει τα 63 χρόνια του ο George Bush –όχι γεννημένος την 4η Ιουλίου– αλλά γιατί οι πλανητάρχες μετά τη θητεία τους ψιλοεξαφανίζονται; Τέλος πάντων, hes tea come ε…
Η στήλη δέχτηκε σωρεία παραπόνων (έτσι δε λένε όταν πρόκειται για ένα ή κανένα παράπονο κι απλά θέλουν να δώσουν συνέχεια;) αναφορικά με την αντιμετώπιση της αχώνευτης –εμμένω στον χαρακτηρισμό- Σταχτοπούτας. Το ότι έγραψα στο προηγούμενο Κοντρόφυλλο πως την έβαλα για τασάκι, ανάβοντας το πούρο μου εν όψει –τότε– της αποφράδας πρώτης του Ιούλη, επέσυρε την μήνη των ακραιφνώς αιδιοκρατισσών. Οι οποίες μου έσουραν μύρια όσα: τι «σατράπισσα», τι «μονολιθική», τι «διασπαστική», μέχρι και για αστικό ηδονισμό –λόγω πούρου– με κατηγόρησαν, σαν τον μακαρίτη τον Maxim Gorky! Κι όμως συντρόφισσες σουφραζέτες, τα πράγματα είναι απλά: επιτίθεμαι έτσι στην άσπονδη φίλη μου, γιατί -ως γνωστόν κι ας το ξεχνάτε- από καθαρίστρια και μέλος της τότε ΠΕΚΟΠ, πήγε και μασκαρεύτηκε και τελικά παντρεύτηκε τον πρίγκιπα, εκείνον τον ανώμαλο γαλαζοαίματο, τον σιχαμένο φετιχιστή που έπινε σαμπάνια απ’ το κάθιδρο γοβάκι της! Αυτός ο θηλυκός γενίτσαρος που εθελουσίως στρατολογήθηκε στις γραμμές του εχθρού, δεν πρόκειται να έχει κανένα έλεος από μέρους μου και καμιά ιστορική αποκατάσταση, όσους αιώνες κι αν ζήσουμε ακόμα οι δυο μας. Πρόκειται πλέον για ταξικό εχθρό κι ας μου κάνει την καλή, η Νενέκα…
Επειδή δεν είχαμε το σθένος να περιμένουμε την απολογία Τσουκάτου –αποφεύγει να καταστεί επίκαιρος για τη στήλη και πάει από Πέμπτες σε Τετάρτες ή είναι η αίσθησή μας;- θα ασχοληθούμε με άλλες μ@λ@κίες (είναι το δημοσιογραφικό αντικείμενό μας), που στο κάτω-κάτω αφορούν όλους.
Λοιπόν που λέτε, από την Τετάρτη καπνίζουμε συνεχώς σε δημόσιους χώρους! Και μη μου πείτε ότι θεωρείτε κι εσείς πως οι δρόμοι έπαψαν να είναι τέτοιοι, γιατί θα σας κατατάξω με τους μ@λ@κες που βγαίνουν και λένε ό,τι π@π@ρι@ εντυπωσιάσει τη νωθρή και υποβολιμαία σκέψη τους. Μάλιστα, κάποιοι κακεντρεχείς δημοσιογράφοι σκέφτονται ακτιβιστικές ενέργειες: όπως το να φυσάνε τον καπνό στην μούρη του αρμόδιου υπουργού όταν στήνεται μπροστά στις κάμερες έξω απ’ του Μαξίμου, έξω από αλλού ή εξαποδώ. Πάντως, ως επιμορφωτική στήλη –όπως ορίζει και ο νόμος για τα ΜΜΕ, διαβάστε και τίποτα σημαντικό στις παραλίες- οφείλουμε να επισημάνουμε δύο ιστορικά δεδομένα. Το πρώτο είναι ότι ήταν ο James Α΄ της Αγγλίας το 1603, που άρχισε την πρώτη κρατική αντικαπνιστική εκστρατεία με την περίφημη διατριβή του «Μια αντεπίθεση στον καπνό». Αμέσως μετά αύξησε το φόρο εισαγωγής για τον καπνό κατά δύο χιλιάδες τοις εκατό! Οι υπήκοοί του απέφευγαν το φόρο με λαθρεμπόριο και ιδιωτική καλλιέργεια καπνού κι έτσι ο James άλλαξε ξανά τακτική: το 1615 μετέτρεψε την εισαγωγή καπνού σε βασιλικό μονοπώλιο. Ετσι, ο κυριότερος αντίπαλος του καπνίσματος γινόταν πλέον ένας από τους κύριους δικαιούχους του. Το δεύτερο είναι ότι η πρώτη χώρα στη σύγχρονη ιστορία που απαγόρευσε το κάπνισμα στους δημόσιους χώρους ήταν η ναζιστική Γερμανία. Το επέβαλε ο ίδιος ο αντικαπνιστής και χορτοφάγος Αδόλφος για να μην μολυνθούν τα ανώτερα γερμανικά γονίδια κι εξασθενήσουν οι ικανότητες αναπαραγωγής του γερμανικού έθνους…
Η Ψωροκώσταινα που δεν δίστασε ν’ αντιγράψει ναζιστικές πρακτικές –όπως αυτή της συλλογικής ευθύνης– δεν θα μπορούσε να μείνει πίσω. Ούτε καν στο χαφιεδονούμερο (1142) όπου θα μπορεί να ρουφιανεύει κάποιος, αφού αυτό είναι ένα από τα κύρια ζητούμενα. Τον αχώνευτο γείτονα, τον αδερφό, τη γυναίκα, το βλαστάρι του που δεν τον ακούει και καπνίζει κρυφά. Επίσης, θα μπορεί να καταγγέλλει κάποιος όποιον δεν γουστάρει, ενώ οι πιο χιουμορίστες θα μπορούν να εξασκούν τη φαντασία τους και να περνάνε ευχάριστα την ώρα τους, με χαμηλή χρέωση για μια τόσο ωραία ψυχαγωγική ενασχόληση. Hesse ψηλά κι αγνάντευε…
Κι εμείς προστρέχουμε στον Θωμά Γκόρπα: «Αγνάντια πάνω στον ουρανό των παιδικών μου χρόνων δεν ζητάω παρά μονάχα να βρεθεί κάποιος να μου ανάβει το τσιγάρο μου. Δε μετάνιωσα για κανένα απ’ τα χιλιάδες φαρμακωμένα τσιγάρα μέσα στα καλοκαίρια»…
Κοκκινοσκουφίτσα
kokinoskoufitsa@eksegersi.gr
