Δύο χιλιάδες είκοσι έξι
ατέλειωτη νύχτα, αργεί να φέξει
Ηρθε και φέτος το εορταστικό τριήμερο της Θεσσαλονίκης και η πάλαι ποτέ συμβασιλεύουσα θα προσελκύσει -εκτός άλλων- και τους περιφερόμενους επαίτες ψήφων με αφορμή την εθνική επαίτειο.
Habemus Αμερικανό αμπασαδόρο μετά το άδοξο τέλος της δημοφιλούς σελέμπριτι Κίμπερλυ, τον Josh Huck! Η στήλη οφείλει να στείλει ενημέρωση προς το κυνό, ότι «josh» σημαίνει αστείο, πείραγμα ή φάρσα και «huck» πετάω με δύναμη, εκτοξεύω ή κάνω άλμα. Ετοιμαστείτε…
Φέτος δεν θα στείλετε -όπως πέρυσι- εκείνο το ωραίο sms στους ιθαγενείς, που να λέει «προσέχετε κατά την αργία της 28ης Οκτωβρίου, μη σκοτωθείτε στις εθνικές οδούς»;
Μπορεί ένας φίλος να επηρεάζει τόσο πολύ και να μεταδίδει ιδιότητές του σε άλλον; Πήγε να μπει σε αεροπλάνο η αυτού εξοχότης Τασούλας και έπαθε βλάβη (το αεροπλάνο φυσικά)!
Εντάξει, καταλάβαμε ότι για κάποιους η έκφραση «άντε και στα δικά μας» δεν μπορεί να λέγεται πουθενά αλλού παρά μόνο σε γάμους. Με την ευκαιρία, ας αποσαφηνίσουμε και κάτι άλλο: Η ερώτηση «τα λιγουρεύεστε;» μπορεί να γίνεται και για άλλα πράγματα εκτός από βιβλία;
Η Νέα Δειμοκρατία καταρτίζει το πρόγραμμά της για την επόμενη τετραετία. Η επόμενη τετραετία κατάρτισε το δικό της πρόγραμμα;
Το τραγουδάνε οι πέρδικες, το λένε τα κοτσύφια
φτάνει ο χειμώνας ο σκληρός. Μα διώξτε την κατήφεια
ίσως τώρα δεν έχουμε, μα ψάχνουνε να βρούνε
όχι τρόπο να έχουμε, μα πώς να ξαναβγούνε.
Πού ‘ναι λοιπόν το πρόβλημα; Και προ τετραετίας
το ίδιο δεν συνέβαινε εν μέσω επαιτείας;
Κι έτσι πάντα θα γίνεται αφού η νοημοσύνη
έγινε πλέον τεχνητή. Αλλη δεν έχει μείνει…
Κορυφώνεται η αγωνία (όχι της στήλης) για το ποιος θα είναι δεύτερος και για το αν τελικά μπει στη βουλή η ΜαρΚα, γιατί κάποιες δημοσκουπίσεις την αφήνουν στην απ’ όξω.
«Μηδενική ανοχή στους διακινητές» κομπορρημονεί ο Βασιλάκης (ποιος Καΐλας ρε;). Στους πρόσφυγες;
Ο ΟΟΣΑ έχει εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη. Εσείς;
«Εγώ δεν συγκυβέρνησα ποτέ με τη δεξιά» είπε ο Αλέξης και μας έστειλε όλους! Το άρπαξε κι ο Νικολάκης Ανδρουλάκης και το έθεσε ορθότερα, λέγοντας ότι «συγκυβέρνησε με την ακροδεξιά». Πάντως και ευκαιρίας δοθείσης, το μόνο σίγουρο είναι ότι ο πάνω σκαμμένος δεν συγκυβέρνησε ποτέ με την αριστερά.
«Επαναπροσέγγιση με τους αγρότες εξετάζει η κυβέρνηση» λέει η είδηση. Λογικό, όπως αντιλαμβάνονται όλοι, καθώς τον φετινό (προεκλογικό) χειμώνα δε λέει να έχουμε το γνωστό σκηνικό.
Φύσα μαΐστρο δροσερέ γύρω απ’ την Κουμουνδούρου
μα μη χαλάσεις το μαλλί της άμοιρης της Δούρου.
Του ΣυΡιζΑ οι μπέηδες και οι παλιοί αγάδες
πάχυναν, αδυνάτισαν, γεμίσανε ραγάδες
ψηφίσανε, πλακώθηκαν, πλακώνονται ακόμα
στο ενάμισι τοις εκατό το φτάσανε το κώμα.
Πόσο πιο καθαρά να το πει ο κυβερνητικός απρόσωπος: «Το να ακούμε δηλώσεις για εθνική ήττα δεν εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα». Τουτέστιν μόκο. Γενικώς.
Ας παρακάμψουμε την αξία και την αναλογία δραχμών και ευρώ και ας κοιτάξουμε απλά -κατά πολλούς και απλοϊκά- τους αριθμούς με την ψυχρή και αδιάψευστη γλώσσα τους. Τι εννοούμε: Το μακρινό 1968 ο κατώτατος μισθός του ανειδίκευτου εργαζόμενου ήταν περί τις 2.500 μονάδες (υπήρχαν κατηγοριοποιήσεις με μικρές αποκλίσεις αναλόγως κλάδων) και η τότε αγορανομία όριζε για το τυλιχτό σουβλάκι/γύρο με πίτα την ανώτατη τιμή των 3,50 μονάδων (έχουμε φωτογραφία της ανακοίνωσης στον τύπο). Στις μέρες μας ο κατώτατος μισθός είναι 920 μονάδες και το σουβλάκι, ελεύθερο από… αγορανομικούς περιορισμούς, κοστίζει 4,5 ως 5,5 μονάδες. Χρειάζονται σχόλια;
Κοκκινοσκουφίτσα
